Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

After the Fall: 100 albums of 2015: 08. Bastards - AH! KOSMOS

08. Bastards AH! KOSMOS 
(Denovali)



    «.. ''Ah! Kosmos'' is the name I took on for my artistic works. I love the coupling of these two words and the emotions the phonetic quality evokes. I’ve been interested in music since I was very young, so I cannot be clear on when it started. The process of leading all my concentration and life towards this area was spread throughout my life. 

    «..my name has another story behind it. “Ah!” is a beautiful word in Turkish, which can embrace different emotions like regret, anger, passion, disappointment, longing, or enjoyment. What I love about it is that its meaning changes depending on how you express and vocalize the word...»

    «..Günak has pursued an MA in both Sound Design & Engineering and Cultural Studies, the latter also with a keen focus on sound..»

    Οι θερμοκρασίες των συνθεσάιζερ της Başak Günak
    ανεβαίνουν κατακόρυφα, καθώς αγκαλιάζονται από θέρμες ρυθμικές μάζες, ηλεκτρονικές στρώσεις, ambient παλμούς, ονειρικές κιθαριστικές συγχορδίες, συναισθηματικά φωνητικά και αποσπάσματα από βιβλία των Deleuze and Guattari  . 
    Όλα μαζί συνθέτουν μια ηχητική ηλεκτρονική φωτοτυπία του εσωτερικού ανθρώπινου κόσμου, της καλλιτέχνιδας προφανώς, καθώς αντιδρά σε διάφορα εξωγενή ερεθίσματα και επικοινωνία με αντίστοιχα όντα. 
    Το ''Bastards'' είναι ένα άλμπουμ ηλεκτρονικής μουσικής που είναι προσβάσιμο αλλά δεν αγγίζει την ποπ αλλά και χωρίς ψυχρές ηχοκολώνες ηλεκτροστατικού θορύβου και παραμορφώσεων, συναισθηματικό χωρίς να γίνεται μελοδραματικό, σκοτεινό χωρίς να γίνεται αβυσσαλέο. Είναι μια ειλικρινής κατάθεση που αγαπά την μουσική, τη Γη, το Σύμπαν, την ψυχή. 
    Πολλές ώρες ακρόασης του άλμπουμ μετά η εικόνα δεν αλλάζει. Ένα αέρινο αστρονέφος σκεπάζει κάθε μισαλλοδοξία, αρνητισμό και ασχήμια, φέρνοντας όμορφη αύρα και τρυφερότητα σε ένα ολοένα βυθιζόμενο κόσμο. Σπάνια καλλιτεχνική ευαισθησία και ειλικρίνεια γεωγραφικά και πολιτιστικά που βγαίνει τελείως έξω από το πλαίσιο της χώρας που ζει και δημιουργεί. 
    Στο τέλος του σκοτεινού πηγαδιού που δείχνει το εξώφυλλο υπάρχει πραγματικά ένας φωτεινότερος κόσμος με δίσκους σαν κι αυτόν.....

    «.. I’m doing music every day like keeping a diary. I’m trying to transform and release how encounters and events affect me.  And to do this, I play and record some instruments, start improvising or just try to manipulate a sample. I work on a song like a meditation, I’m trying to get to a state where my mind stops talking so that I can reflect transparently what’s going on inside...»

    Ta αποσπάσματα είναι από συνεντεύξεις  στα περιοδικά ''Fractured Air''  και  ''Bone magazine''  

Σχόλια