Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Beyond the Asteroid Belt: The infernal beauty of VENUS VOLCANISM...


"when you're alone just look at the space
the starry sky
the dusty surface
with speed of light
your soul will rerise
no sense of time
in this boundless place"
V.V

Το σκοτεινοηλεκτρονικό μουσικό όχημα της τραγουδίστριας Ρένας Ρασούλη και με δύο επίσημα τραγούδια πλέον στο soundcloud, φαντάζει σαν ένα πλανήτη που δημιουργήθηκε από το σκοτεινό bing bang του μετα-dark wave και συνεχώς διαμορφώνεται. 
Πέρυσι το ''Pythia'' ήταν η πρώτη ένδειξη «μουσικής ζωής» από τον συγκεκριμένο πλανήτη και ήταν αρκετό για να στρέψει τους δορυφόρους του Σπιτιού επάνω του. Με ακαταμάχητη, υπνωτική γραμμή στο μπάσο και με ονειρική μελωδία δεν ήταν ακριβώς ένα κοσμογονικό γεγονός για το μουσικό Γαλαξία αλλά ένα έντονο λαμπύρισμα που δεν μπορεί κανείς να αγνοήσει. Άμεσο, λιτό και ακριβές σε ορατό φάσμα ήταν μια ψηφιακή κυκλοφορία που έκανε τη συννεφιά ένα όμορφο, αν και μελαγχολικό, εικαστικό αριστούργημα της Φύσης.
Ακολούθησαν δύο ντέμο με την παρέα της  IN ATLAS από τη Δανία, σε lo-fi παραγωγή που μπορούν να μπουν σε κάθε σπίτι που ακούει από witchhaus μέχρι Γερμανικό electro. Δύο τραγούδια που φωνάζουν για περαιτέρω  επεξεργασία, δύο αγυάλιστα ακόμα διαμαντάκια με δυνατά φωνητικά, εντυπωσιακά απλά συνθ και ρυθμούς που δείχνουν να κατέχουν καλά τη σκοτεινή ηλεκτρονική συνταγή.
 Όμως υπάρχει και το ''Asteroid Belt'', που χρονολογικά είναι  το δεύτερο και το πιο αγαπημένο τραγούδι της VENUS VOLCANISM  που για ένα περίεργο λόγο το άκουσα μόλις πριν τρεις μέρες.
Εδώ έχουμε ένα διαστημικό νανούρισμα που κουβαλά στη μουσική του την ήρεμη, ψυχρή απεραντοσύνη του Γαλαξία σε μορφή αργόσυρτων συνθ περασμάτων και βαρύθυμων beat. Είναι ακριβώς η ώρα που το θερμό αστικό αδιέξοδο σε βάζει σε αναγκαστική οπτική επαφή με τον ουρανό. Τότε τα άστρα είναι ένας προορισμός ουτοπικός ακόμα αλλά μπορεί να μας φέρει σε πρότερες «ρυθμίσεις». Νιώθοντας την απεραντοσύνη τα πάντα φαντάζουν μικρά και ασήμαντα. Η ηρεμία επέρχεται και αν υπάρχει κάτι που το εκφράζει μουσικά αυτό είναι το ''Αsteroid Belt'' .
Σύμφωνα με την Ρένα Ρασούλη οι VENUS VOLCANISM είναι:
«.. Venus Volcanism is a post-punk, dark wave, lo-fi music project  inspired by the planet Venus and
by the powerfull feelings which are burning like volcanic lava in a  human soul.
The surface of Venus is dominated by volcanic features and has more volcanoes than any other planet in the solar system!
The human soul looks like a volcano.
Sometimes is sleeping,other times is awake and then reactions explossions and other paradoxe things start happening!
Minimal synthesizer melodies, dry basslines, guitars that reminds you of space and explosions and infernal vocals buried in reverb combined with the mechanical repeated movement of a drummachine...
» 


Είναι ακριβώς αυτό που περιγράφει και το ευχάριστο είναι ότι τους τελευταίους μήνες παρατηρείται περισσότερο έντονη δραστηριότητα και αυτό με κάνει να αισιοδοξώ για τη συνέχεια...

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Highway To HEAVENLY! + Vaxtones, Live at Temple 28.2.2026

  Μία βραδιά που θα μπορούσε να ήταν μία σεάνς φαντασμάτων του παρελθόντος αλλά ευτυχώς ήταν μία ιδιαίτερη γιορτή, που έφερε ένα πολυαγαπημένο 90'ς σχήμα κοντά στους Έλληνες φίλους του. Ακροατές που πέρασαν 35 χρόνια με τη μουσική τους να τους συνοδεύει ή να αναμοχλεύει τις μνήμες τους, ακροατές που είτε επέκτειναν τις κάποτε φανατικά indie προτιμήσεις τους, είτε τις αναβίωσαν για χάρη της περασμένης νεότητας τους. Το σίγουρο ήταν πάντως ότι οι κύριοι υπεύθυνοι ως HEAVENLY, έδειξαν ότι όσα μουσικά σχήματα και να κάνουν, η μαγική συνταγή της απλότητας/ειλικρίνειας/φόρτισης/καλοσύνης στη μουσική τους λειτουργεί μόνο με αυτό τον κωδικό ονομασίας.  Έχουν ένα νέο άλμπουμ (Highway To Heavenly) που είχε κυκλοφορήσει μία μέρα πριν την Αθηναϊκή τους εμφάνιση και ήδη, όχι μόνο ξεχωρίζει για την παραπάνω «συνταγή» αλλά και για τις όμορφες συνθέσεις του, οι οποίες, δεν ανακαλύπτουν νέα γη αλλά δείχνουν το δρόμο προς ένα μουσικό resort πλασμένο από γλυκά ακόρντα και μελωδίες, φωνές που χαμ...

FLUX: THE 2025 ANNUAL REPORT_phase 1: The albums of 2025_1-5

Η σημερινές πεντάδα κλείνει πανηγυρικά την πρώτη φάση της ανασκόπησης του ιστολογίου για το 2025. Περιλαμβάνει δύο ροκ δίσκους, ένα παγκόσμιου βεληνεκούς, έναν δίσκο που λες και αντιστασιακό λόγω αναλογικής τεχνολογίας, και ένα άλμπουμ για καταβύθιση σε σκοτεινότερες καταστάσεις με εξαιρετική πλοηγό που σας κρατά ασφαλείς και μετά την ακρόαση. 01. Lux - ROSALÍA (Columbia)   «Η κοπέλα γεννήθηκε με το φλαμένκο μέσα της αλλά δεν το κρατά για να το συντηρεί. Το προσαρμόζει στη ζωή της, στην ηλικία της, στους προβληματισμούς της, την μουσική που τη μεγάλωσε… Η φωνή της έστω και φορτωμένη με εφέ, οι ρυθμοί έστω και ηλεκτρονικοί και η Ισπανική γλώσσα που είναι η απόλυτη φωνητική έκφραση του είδους, ορίζουν το πλαίσιο σε φλαμένκο τόνους αλλά η έκφραση έχει κάτι το παγκόσμιο. Δεν κλείνεται στα σύνορα αλλά φέρνει τη σκοτεινή φωτιά του είδους στο παρόν. Ήδη είναι σούπερ σταρ στην Ισπανία. Ήδη προκαλεί ενθουσιασμό και στην Αμερική. Το ''El Mal Querer'' είναι λοιπόν ένα ποπ αριστούρ...

FLUX: THE 2025 ANNUAL REPORT_phase 1: The albums of 2025_6-10

Η σημερινή πεντάδα έχει το περσινό άλμπουμ του καλλιτέχνη που έχει πάντα πιασμένη τη θέση 7, το περσινό ντεμπούτο ενός νεότατου τραγουδοποιού, δύο Ελληνικές συμμετοχές που δεν μοιάζουν με τις άλλες, και ένα άλμπουμ όαση και πάλι από έναν ποπ και παραπάνω, οραματιστή του 21ου αιώνα. Τα περσινά άλμπουμ που προανέφερα είναι κυκλοφορίες του Δεκεμβρίου του 2024 και γι αυτό είναι αδύνατο να αγνοηθούν ειδικά όταν είναι τέτοιας ποιότητας. 06. Heavy Metal - CAMERON WINTER (Partisan) «On Heavy Metal - the debut solo album from Cameron Winter - the Geese frontman unravels his eclectic influences into a surreal mosaic of modern songwriting. Rumored to have been composed in abandoned basements, taxi back seats, and in impromptu jam sessions in public spaces, Heavy Metal draws on both the chaos of the road and Winter’s greater sense of existential dread. Heavy Metal teeters between the grounded and the hallucinatory, pulsing with immediacy, fragility, and the sly humor of a storyteller who’s never a...