Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

The '70's Resort radio tapes! Vol.2/ 143-123



Η δεκαετία του '70 τα παλιά χρόνια ήταν είτε ροκ είτε ντίσκο. Μετά ήρθε και το πανκ. Και σήμερα με τους οπαδούς- μουσικούς αλλά και το διαδίκτυο ανακαλύψαμε ότι όπως και στη δεκαετία του' 60 αλλά και σε όλες τις υπόλοιπες, υπήρχε μια πανσπερμία ειδών και τάσεων που για κάποιο λόγο δεν αποκαλυπτόταν εντελώς. 
Το κλειδί βέβαια, ήταν η απήχηση σε περισσότερο κόσμο. Αλλιώς παρέμεναν στην τοπική σκηνή μέχρι να τους ανακαλύψουν οι « μουσικοί χρυσοθήρες».
 Φυσικά η παντοδύναμη δισκογραφική αυτοκρατορία κινούσε νήματα, έπαιρνε αποφάσεις ευεργετικές ή καταστροφικές για τον Καλλιτέχνη, ανάλογα με την απήχηση αυτή.
 Στη λίστα των 162 κομματιών, παρατηρήστε πόσα είδη και υποείδη υπάρχουν. Ξεκίνησα να ακούω το hard rock και λίγη ντίσκο στα παιδικά μου χρόνια, μετά ανακάλυψα το punk, και σήμερα ανακαλύπτω μεμονωμένες περιπτώσεις που αδικήθηκαν από την εποχή τους αλλά ευτυχώς που υπάρχει και ο Κοσμικός νόμος που λέει ότι « ότι είναι χρυσός θα λάμψει τελικά ακόμα και βουτηγμένος στις λάσπες»...
Σήμερα σας παρουσιάζω το δεύτερο μέρος. Περιλαμβάνει τα τραγούδια και ορχηστρικά των θέσεων 143-123. Να επαναλάβω για τελευταία φορά ότι η σειρά είναι καθαρά συναισθηματική, η σειρά στο επίσημο mixcloud tape διαφορετική , για την ακουστική σας απόλαυση φυσικά, και θα παρατηρήσετε απώλειες ( δεν υπάρχει κομμάτι των Rollin Stones ή country επιτυχίες ή κάποιο άλλο πιο διάσημο των Santana ή περισσότερα του Lennon π.χ.) που μπορεί να σας κάνουν να αναρωτηθείτε αν είμαι στα καλά μου. 
Σας διαβεβαιώ ότι ποτέ δεν ήμουν καλύτερα και κάποια στιγμή θα υπάρξει και συμπληρωματική λίστα για τις θέσεις 163 και κάτω... Ανάλογα την απήχηση.....
Καλή ακρόαση και πάλι!

Φράσεις - Κλειδιά για τη σημερινή παρουσίαση:

 '' We're lost in music, we got in a trap'', 
''wherever he laid his hat , was his home'',
 ''no future for you'',
 ''It's not the perfume that you wear, It's not the ribbons in your hair, And I don't mind you comin' here, And wastin' all my time'',
 '' dirty deeds done dirt cheap'', 
''Badlands, you gotta live it every day , Let the broken hearts stand '',
 ''I'm gonna put on a iron shirt, and chase satan out of earth'',
 ''The leading horse is white, the second horse is red,
the third one is a black, the last one is a green''.


143-123:

123. Papa Was a Rolling Stone - THE TEMPTATIONS (1973)
124. Superstition - STEVIE WONDER (1972)
125. Exodus - BOB MARLEY (1977)
126. The Boys Are Back In Town - THIN LIZZY (1976)
127. Lost In Music - SISTER SLEDGE (1979)
128. No One Receiving - BRIAN ENO (1978)
129. Welcome To The Machine - PINK FLOYD (1975)
130. Nag, Nag, Nag - CABARET VOLTAIRE (1978)
131. God Saves The Queen - SEX PISTOLS (1977)
132. Badlands - BRUCE SPRINGSTEEN (1978)
133. Goodbye Yellow Brick Road - ELTON JOHN (1973)
134. Are ''Friends'' Electric? - TUBEWAY ARMY (1979)
135. Mirage - SANTANA (1974)
136. Four Horsemen - APHRODITE'S CHILD (1972)
137. I Chase The Devil - MAX ROMEO & THE UPSETTERS (1976)
138. Let Me Carry Your Bag - SHOCKING BLUE (1973)
139. Jennifer - FAUST (1973)
140. Just What I Needed - THE CARS (1978)
141. Dirty Deed Done Dirt Cheap - AC/DC (1976)
142. Popcorn - HOT BUTTER (1972)
143. Hotel California - EAGLES (1976)

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Highway To HEAVENLY! + Vaxtones, Live at Temple 28.2.2026

  Μία βραδιά που θα μπορούσε να ήταν μία σεάνς φαντασμάτων του παρελθόντος αλλά ευτυχώς ήταν μία ιδιαίτερη γιορτή, που έφερε ένα πολυαγαπημένο 90'ς σχήμα κοντά στους Έλληνες φίλους του. Ακροατές που πέρασαν 35 χρόνια με τη μουσική τους να τους συνοδεύει ή να αναμοχλεύει τις μνήμες τους, ακροατές που είτε επέκτειναν τις κάποτε φανατικά indie προτιμήσεις τους, είτε τις αναβίωσαν για χάρη της περασμένης νεότητας τους. Το σίγουρο ήταν πάντως ότι οι κύριοι υπεύθυνοι ως HEAVENLY, έδειξαν ότι όσα μουσικά σχήματα και να κάνουν, η μαγική συνταγή της απλότητας/ειλικρίνειας/φόρτισης/καλοσύνης στη μουσική τους λειτουργεί μόνο με αυτό τον κωδικό ονομασίας.  Έχουν ένα νέο άλμπουμ (Highway To Heavenly) που είχε κυκλοφορήσει μία μέρα πριν την Αθηναϊκή τους εμφάνιση και ήδη, όχι μόνο ξεχωρίζει για την παραπάνω «συνταγή» αλλά και για τις όμορφες συνθέσεις του, οι οποίες, δεν ανακαλύπτουν νέα γη αλλά δείχνουν το δρόμο προς ένα μουσικό resort πλασμένο από γλυκά ακόρντα και μελωδίες, φωνές που χαμ...

FLUX: THE 2025 ANNUAL REPORT_phase 1: The albums of 2025_1-5

Η σημερινές πεντάδα κλείνει πανηγυρικά την πρώτη φάση της ανασκόπησης του ιστολογίου για το 2025. Περιλαμβάνει δύο ροκ δίσκους, ένα παγκόσμιου βεληνεκούς, έναν δίσκο που λες και αντιστασιακό λόγω αναλογικής τεχνολογίας, και ένα άλμπουμ για καταβύθιση σε σκοτεινότερες καταστάσεις με εξαιρετική πλοηγό που σας κρατά ασφαλείς και μετά την ακρόαση. 01. Lux - ROSALÍA (Columbia)   «Η κοπέλα γεννήθηκε με το φλαμένκο μέσα της αλλά δεν το κρατά για να το συντηρεί. Το προσαρμόζει στη ζωή της, στην ηλικία της, στους προβληματισμούς της, την μουσική που τη μεγάλωσε… Η φωνή της έστω και φορτωμένη με εφέ, οι ρυθμοί έστω και ηλεκτρονικοί και η Ισπανική γλώσσα που είναι η απόλυτη φωνητική έκφραση του είδους, ορίζουν το πλαίσιο σε φλαμένκο τόνους αλλά η έκφραση έχει κάτι το παγκόσμιο. Δεν κλείνεται στα σύνορα αλλά φέρνει τη σκοτεινή φωτιά του είδους στο παρόν. Ήδη είναι σούπερ σταρ στην Ισπανία. Ήδη προκαλεί ενθουσιασμό και στην Αμερική. Το ''El Mal Querer'' είναι λοιπόν ένα ποπ αριστούρ...

FLUX: THE 2025 ANNUAL REPORT_phase 1: The albums of 2025_6-10

Η σημερινή πεντάδα έχει το περσινό άλμπουμ του καλλιτέχνη που έχει πάντα πιασμένη τη θέση 7, το περσινό ντεμπούτο ενός νεότατου τραγουδοποιού, δύο Ελληνικές συμμετοχές που δεν μοιάζουν με τις άλλες, και ένα άλμπουμ όαση και πάλι από έναν ποπ και παραπάνω, οραματιστή του 21ου αιώνα. Τα περσινά άλμπουμ που προανέφερα είναι κυκλοφορίες του Δεκεμβρίου του 2024 και γι αυτό είναι αδύνατο να αγνοηθούν ειδικά όταν είναι τέτοιας ποιότητας. 06. Heavy Metal - CAMERON WINTER (Partisan) «On Heavy Metal - the debut solo album from Cameron Winter - the Geese frontman unravels his eclectic influences into a surreal mosaic of modern songwriting. Rumored to have been composed in abandoned basements, taxi back seats, and in impromptu jam sessions in public spaces, Heavy Metal draws on both the chaos of the road and Winter’s greater sense of existential dread. Heavy Metal teeters between the grounded and the hallucinatory, pulsing with immediacy, fragility, and the sly humor of a storyteller who’s never a...