Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

The '70's Resort radio tapes! Vol.5/ 88-70..



Οι μουσικές εκτός των Ροκ Μητροπόλεων όχι απλά ήταν για φολκλορικούς λόγους στα υπ' όψη αλλά έβαψαν τους άχρωμους Δυτικούς καλλιτέχνες με εξωτισμό και ομορφιά. Ο Holger Czukay έκανε κάτι σαν σαμπλινγκ με φωνές από το Ιράν μέσα σε  ένα υπερδελικό, γκρουβάτο και τελείως αλλού κομμάτι, ο Stevie Wonder μας έκαψε με δροσερή λάτιν και κάθε καλοκαίρι ήταν το καλύτερο καλοκαίρι για 8 λεπτά περίπου. Από την άλλη, οι Γιαπωνέζοι Yello Magic Orchestra έπαιζαν με τα ρυθμοκούτια και την παράδοσή τους, οι πίστες έκαιγαν από τους ηλεκτρονικούς ρυθμούς του Giorgio Moroder και η Diana Ross ζηλεύοντας την Donna Summer έφτιαξε το δικό της ''I Feel Love'', χωρίς βογγητά αλλά με βελούδινα φωνητικά  που δεν κατείχε η άλλη, εξίσου απολαυστικό αν από την αρχή καταδικασμένο σαν μετριότητα. Έμεινε δυστυχώς στην αφάνεια και ξεχάστηκε από την πρώτη στιγμή από όλους εκτός από μένα και τους μουσικούς επιμελητές των τηλ. σειρών του Θάνου Λειβαδίτη. 
Επίσης οι Abba δημιουργούσαν ένα ρυθμικό αριστούργημα για τη μοναξιά και την έλλειψη συντρόφου που σχεδόν ακούγεται σαν Ύμνος
Στο πέμπτο κομμάτι του μεγάλου παζλ των '70'ς που κρέμεται στο Σπίτι, υπάρχουν και αξιαγάπητα classics που τα αγαπώ όσο και εκατομμύρια άλλοι. Συν όλα τα παραπάνω....


Φράσεις και στίχοι κλειδιά για σήμερα:

 ''And you're a prima ballerina on a Spring afternoon
Change on into the wolfman, howlin' at the moon, hooowww ''


''Get up
Everybody's gonna move their feet
Get down
Everybody's gonna leave their seat''

'' The hammer of the gods
Will drive our ships to new lands
To fight the horde, singing and crying:
Valhalla, I am coming! ''

''Kiss my petals and weave me through a dream''

''Now she walks through her sunken dream
To the seat with the clearest view
And she's hooked to the silver screen''
'' Satellite's gone up to the skies
Things like that drive me out of my mind
I watched it for a little while
I love to watch things on TV ''

''You can crush us
You can bruise us
But you'll have to answer to
Oh, the guns of Brixton''

''For you
There might be a brighter star
But through my eyes the light of you is all I see''

'' I open the window and I gaze into the night
But there's nothing there to see, no one in sight
There's not a soul out there
No one to hear my prayer ''

''Ooh, it's so good, it's so good
It's so good, it's so good
It's so good ''

88-70

70. Immigrant Song- LED ZEPPELIN (1970)
71.  Another Star- STEVIE WONDER (1977)
72. Persian Love - HOLGER CZUKAY (1979)
73. Sweet Jane - VELVET UNDERGROUND (1971)
74. Les Fleur - MINNIE RIPERTON (1971)
75. Life On Mars - DAVID BOWIE (1971)
76. The Guns Of Brixton - THE CLASH (1979)
77. Personality Crisis - NEW YORK DOLLS (1973)
78. Gimme! Gimme! Gimme! - ABBA (1979)
79. Master Of The Universe - HAWKWIND (1971)
80. Rock Lobster - THE B-52's (1979)
81. Frederick - PATTI SMITH GROUP (1978)
82. Adolescent Sex (Re-Recorded version) - JAPAN (1978)
83. I Feel Love - DONNA SUMMER (1977)
84. Satellite Of Love - LOU REED (1971)
85. The Chase - GIORGIO MORODER (1978)
86. Lovin' Livin' & Givin' - DIANA ROSS (1978)
87. Firecracke  r - YELLOW MAGIC ORCHESTRA (1978)
88. Detroit Rock City - KISS (1976)

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Highway To HEAVENLY! + Vaxtones, Live at Temple 28.2.2026

  Μία βραδιά που θα μπορούσε να ήταν μία σεάνς φαντασμάτων του παρελθόντος αλλά ευτυχώς ήταν μία ιδιαίτερη γιορτή, που έφερε ένα πολυαγαπημένο 90'ς σχήμα κοντά στους Έλληνες φίλους του. Ακροατές που πέρασαν 35 χρόνια με τη μουσική τους να τους συνοδεύει ή να αναμοχλεύει τις μνήμες τους, ακροατές που είτε επέκτειναν τις κάποτε φανατικά indie προτιμήσεις τους, είτε τις αναβίωσαν για χάρη της περασμένης νεότητας τους. Το σίγουρο ήταν πάντως ότι οι κύριοι υπεύθυνοι ως HEAVENLY, έδειξαν ότι όσα μουσικά σχήματα και να κάνουν, η μαγική συνταγή της απλότητας/ειλικρίνειας/φόρτισης/καλοσύνης στη μουσική τους λειτουργεί μόνο με αυτό τον κωδικό ονομασίας.  Έχουν ένα νέο άλμπουμ (Highway To Heavenly) που είχε κυκλοφορήσει μία μέρα πριν την Αθηναϊκή τους εμφάνιση και ήδη, όχι μόνο ξεχωρίζει για την παραπάνω «συνταγή» αλλά και για τις όμορφες συνθέσεις του, οι οποίες, δεν ανακαλύπτουν νέα γη αλλά δείχνουν το δρόμο προς ένα μουσικό resort πλασμένο από γλυκά ακόρντα και μελωδίες, φωνές που χαμ...

FLUX: THE 2025 ANNUAL REPORT_phase 1: The albums of 2025_1-5

Η σημερινές πεντάδα κλείνει πανηγυρικά την πρώτη φάση της ανασκόπησης του ιστολογίου για το 2025. Περιλαμβάνει δύο ροκ δίσκους, ένα παγκόσμιου βεληνεκούς, έναν δίσκο που λες και αντιστασιακό λόγω αναλογικής τεχνολογίας, και ένα άλμπουμ για καταβύθιση σε σκοτεινότερες καταστάσεις με εξαιρετική πλοηγό που σας κρατά ασφαλείς και μετά την ακρόαση. 01. Lux - ROSALÍA (Columbia)   «Η κοπέλα γεννήθηκε με το φλαμένκο μέσα της αλλά δεν το κρατά για να το συντηρεί. Το προσαρμόζει στη ζωή της, στην ηλικία της, στους προβληματισμούς της, την μουσική που τη μεγάλωσε… Η φωνή της έστω και φορτωμένη με εφέ, οι ρυθμοί έστω και ηλεκτρονικοί και η Ισπανική γλώσσα που είναι η απόλυτη φωνητική έκφραση του είδους, ορίζουν το πλαίσιο σε φλαμένκο τόνους αλλά η έκφραση έχει κάτι το παγκόσμιο. Δεν κλείνεται στα σύνορα αλλά φέρνει τη σκοτεινή φωτιά του είδους στο παρόν. Ήδη είναι σούπερ σταρ στην Ισπανία. Ήδη προκαλεί ενθουσιασμό και στην Αμερική. Το ''El Mal Querer'' είναι λοιπόν ένα ποπ αριστούρ...

FLUX: THE 2025 ANNUAL REPORT_phase 1: The albums of 2025_6-10

Η σημερινή πεντάδα έχει το περσινό άλμπουμ του καλλιτέχνη που έχει πάντα πιασμένη τη θέση 7, το περσινό ντεμπούτο ενός νεότατου τραγουδοποιού, δύο Ελληνικές συμμετοχές που δεν μοιάζουν με τις άλλες, και ένα άλμπουμ όαση και πάλι από έναν ποπ και παραπάνω, οραματιστή του 21ου αιώνα. Τα περσινά άλμπουμ που προανέφερα είναι κυκλοφορίες του Δεκεμβρίου του 2024 και γι αυτό είναι αδύνατο να αγνοηθούν ειδικά όταν είναι τέτοιας ποιότητας. 06. Heavy Metal - CAMERON WINTER (Partisan) «On Heavy Metal - the debut solo album from Cameron Winter - the Geese frontman unravels his eclectic influences into a surreal mosaic of modern songwriting. Rumored to have been composed in abandoned basements, taxi back seats, and in impromptu jam sessions in public spaces, Heavy Metal draws on both the chaos of the road and Winter’s greater sense of existential dread. Heavy Metal teeters between the grounded and the hallucinatory, pulsing with immediacy, fragility, and the sly humor of a storyteller who’s never a...