Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Fraternity Of Sound festival_Day 1_ 27.10.2017



To Fraternity Of Sound φεστιβάλ «άνοιξε» χθες και παρ'όλη τη χαμηλή προσέλευση και τα μικροοργανωτικά προβληματάκια μας άφησε πολύ καλές εντυπώσεις και είχε και πολύ καλό ήχο. Όσο για τα ονόματα που συμμετείχαν και συμμετέχουν απευθύνονται σίγουρα σε κοινό που έχει ιδιαίτερη σχέση με τη μουσική δηλαδή σε κοινό απαλλαγμένο από πόζα, χιπστερική έπαρση και έπαρση γενικώς. Κοινό που ξέρει γιατί βρίσκεται σε χώρους συναυλιών και όχι απλά για να δώσει παρών και να τη δει «ροκ κοσμικός». Η μεγάλη έκπληξη ήταν το τρίτο όνομα από τα πέντε που εμφανίστηκαν 


   
Οι CIRCLE είναι ένα εξαμελές σχήμα από τη Φινλανδία που αριθμεί 27 χρόνια καρριέρας, άπειρες αλλαγές μελών και 52 δίσκους εκτός συνεργασιών. Είναι πασίγνωστοι στους heavy rock και metal κύκλους και φέτος ο 52ος δίσκος τους ''Terminal'' απέσπασε πολύ καλές κριτικές από τα σχετικά έντυπα. Ήταν ο λόγος που κατέβηκα νωρίτερα στο φεστιβάλ και αποδείχθηκε σοφή κίνηση. Είδα με τα μάτια μου τους ροκ Σκανδιναβούς ήρωες με κολάν, να επιδίδονται σε heavy rock φιγούρες και να παίζουν ένα εκρηκτικό, ευρύ μίγμα ροκ που κυμαινόταν από hard rock, folk, heavy, ψυχεδέλεια, space, Stooges punk. Παιγμένο με δεξιότητα και κέφι, με τις flying v και υπόλοιπα έγχορδα να υψώνονται και τους μουσικούς να διασκεδάζουν κάτω απο τα καλά μελετημένο image τους. Χωρίς να αποκόπτονται από τα μέσα των ' 70'ς έδειξαν ότι το ροκ όσο και εγκεφαλικό να γίνει οφείλει να διασκεδάζει και να εντυπωσιάζει και στην περίπτωση των CIRCLE βλέπουμε χαμένες αξίες του ροκ και ενθουσιασμό που δεν έχω συναντήσει τελευταία από ανάλογες μπάντες ( ίσως με τους KING GIZZARD AND THE LIZARD WIZARD).



Είναι σίγουρο ότι λίγοι περίμεναν μια τέτοια εμφάνιση αλλά στο τέλος κέρδισαν τους πάντες και εύκολα ανακυρήχθηκαν η αποκάλυψη της πρώτης μέρας του φεστιβάλ.


Οι NURSE WITH WOUND και οι THE SOFT MOON ήταν τα μεγάλα ονόματα της πρώτης μέρας και ήταν δεδομένο ότι θα έκαναν πολύ καλές εμφανίσεις. 


Οι πρώτοι, μας παρέσυραν στα έγκατα με το εγκεφαλικό και σκοτεινό drone ambient τους αποδεικνύοντας ότι είναι ένα τεράστιο κεφάλαιο του ηλεκτρονικού και πειραματικού ήχου με συνέπεια και προσήλωση στη Μουσική. Αν δεν είχαμε και την προσθήκη γραφικής έντασης στο τέλος θα ήταν ακόμα καλύτερα αλλά η ουσία είναι ότι οι NURSE WITH WOUND ήταν από τα λίγα σχήματα που κράτησαν την προσοχή ενός ολόκληρου κλαμπ, ακινητοποιώντας κάθε άλλη ενέργεια από μέρους του κοινού, με τις ηλεκτρονικές στρώσεις τους και την βαθιά αίσθηση του Ήχου σαν όπλο εσωτερικής πορείας. Η σιγή νεκροταφείου που επικρατούσε στη μεγαλύτερη διάρκεια της εμφάνισης ήταν από τις στιγμές που δεν θα ζήσουν ποτέ όσοι ακούν τη μουσική σαν αξεσουάρ ή καταναλωτικά.



Οι THE SOFT MOON με ένα δύο καινούρια τραγούδια ήταν όπως τους ξέραμε. Ο καλύτερος ήχος που είχαν ποτέ, η ίδια ακατανίκητη ορμή και στυλιζαρισμένη μεγαλογραφία των πιο αγαπημένων new wave και post punk στοιχείων εμφυτευμένα στην ηλεκτρονική εποχή. Καμμία έκπληξη αλλά ήταν οι μόνοι που κούνησαν το κοινό που απέμεινε στο τέλος ύστερα από ένα εξαντλητικό αλλά όχι χαμένο
 Σαββατόβραδο.



Θα αναφέρω οπωσδήποτε και την εξαιρετική εμφάνιση των KOOBA TERCU που να την παρακολούθησα στα τελευταία είκοσι λεπτά της αλλά ήμουν σίγουρος ότι με τέτοιο ήχο και χώρο θα πάνε ακόμα ψηλότερα.
Ολοκληρώνοντας τον κύκλο της πρώτης μέρας του F.o.s. festival, επιστρέφουμε και πάλι στους CIRCLE και σας παραπέμπω να ακούσετε το καινούριο τους άλμπουμ εδώ. Περισσότερα για το άλμπουμ στην ανασκόπηση, γιατί είναι από τα καλύτερα ροκ άλμπουμ της χρονιάς.


Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Highway To HEAVENLY! + Vaxtones, Live at Temple 28.2.2026

  Μία βραδιά που θα μπορούσε να ήταν μία σεάνς φαντασμάτων του παρελθόντος αλλά ευτυχώς ήταν μία ιδιαίτερη γιορτή, που έφερε ένα πολυαγαπημένο 90'ς σχήμα κοντά στους Έλληνες φίλους του. Ακροατές που πέρασαν 35 χρόνια με τη μουσική τους να τους συνοδεύει ή να αναμοχλεύει τις μνήμες τους, ακροατές που είτε επέκτειναν τις κάποτε φανατικά indie προτιμήσεις τους, είτε τις αναβίωσαν για χάρη της περασμένης νεότητας τους. Το σίγουρο ήταν πάντως ότι οι κύριοι υπεύθυνοι ως HEAVENLY, έδειξαν ότι όσα μουσικά σχήματα και να κάνουν, η μαγική συνταγή της απλότητας/ειλικρίνειας/φόρτισης/καλοσύνης στη μουσική τους λειτουργεί μόνο με αυτό τον κωδικό ονομασίας.  Έχουν ένα νέο άλμπουμ (Highway To Heavenly) που είχε κυκλοφορήσει μία μέρα πριν την Αθηναϊκή τους εμφάνιση και ήδη, όχι μόνο ξεχωρίζει για την παραπάνω «συνταγή» αλλά και για τις όμορφες συνθέσεις του, οι οποίες, δεν ανακαλύπτουν νέα γη αλλά δείχνουν το δρόμο προς ένα μουσικό resort πλασμένο από γλυκά ακόρντα και μελωδίες, φωνές που χαμ...

FLUX: THE 2025 ANNUAL REPORT_phase 1: The albums of 2025_1-5

Η σημερινές πεντάδα κλείνει πανηγυρικά την πρώτη φάση της ανασκόπησης του ιστολογίου για το 2025. Περιλαμβάνει δύο ροκ δίσκους, ένα παγκόσμιου βεληνεκούς, έναν δίσκο που λες και αντιστασιακό λόγω αναλογικής τεχνολογίας, και ένα άλμπουμ για καταβύθιση σε σκοτεινότερες καταστάσεις με εξαιρετική πλοηγό που σας κρατά ασφαλείς και μετά την ακρόαση. 01. Lux - ROSALÍA (Columbia)   «Η κοπέλα γεννήθηκε με το φλαμένκο μέσα της αλλά δεν το κρατά για να το συντηρεί. Το προσαρμόζει στη ζωή της, στην ηλικία της, στους προβληματισμούς της, την μουσική που τη μεγάλωσε… Η φωνή της έστω και φορτωμένη με εφέ, οι ρυθμοί έστω και ηλεκτρονικοί και η Ισπανική γλώσσα που είναι η απόλυτη φωνητική έκφραση του είδους, ορίζουν το πλαίσιο σε φλαμένκο τόνους αλλά η έκφραση έχει κάτι το παγκόσμιο. Δεν κλείνεται στα σύνορα αλλά φέρνει τη σκοτεινή φωτιά του είδους στο παρόν. Ήδη είναι σούπερ σταρ στην Ισπανία. Ήδη προκαλεί ενθουσιασμό και στην Αμερική. Το ''El Mal Querer'' είναι λοιπόν ένα ποπ αριστούρ...

FLUX: THE 2025 ANNUAL REPORT_phase 1: The albums of 2025_6-10

Η σημερινή πεντάδα έχει το περσινό άλμπουμ του καλλιτέχνη που έχει πάντα πιασμένη τη θέση 7, το περσινό ντεμπούτο ενός νεότατου τραγουδοποιού, δύο Ελληνικές συμμετοχές που δεν μοιάζουν με τις άλλες, και ένα άλμπουμ όαση και πάλι από έναν ποπ και παραπάνω, οραματιστή του 21ου αιώνα. Τα περσινά άλμπουμ που προανέφερα είναι κυκλοφορίες του Δεκεμβρίου του 2024 και γι αυτό είναι αδύνατο να αγνοηθούν ειδικά όταν είναι τέτοιας ποιότητας. 06. Heavy Metal - CAMERON WINTER (Partisan) «On Heavy Metal - the debut solo album from Cameron Winter - the Geese frontman unravels his eclectic influences into a surreal mosaic of modern songwriting. Rumored to have been composed in abandoned basements, taxi back seats, and in impromptu jam sessions in public spaces, Heavy Metal draws on both the chaos of the road and Winter’s greater sense of existential dread. Heavy Metal teeters between the grounded and the hallucinatory, pulsing with immediacy, fragility, and the sly humor of a storyteller who’s never a...