Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Planet Classics 2017: The Albums_04

04.The Animal Spirits -JAMES HOLDEN & THE
      ANIMAL SPIRITS
           (Border Community)



«British techno sorcerer and psychedelic shaman james holden is a man of many talents: zeitgeist-defining label boss, trend-setting producer, hugely in-demand monster remixer, and last but by no means least, he can count himself amongst that very modern breed of disc jockey with a special knack for layering seemingly divergent records with an unparalleled musical ear. »(via RA)


Το πρώτο του single το δημιούργησε με το κομπιούτερ του και ένα δωρεάν πρόγραμμα επεξεργασίας, το 1999. Το 2006 κυκλοφόρησε το πρώτο άλμπουμ και η Guardian έγραψε ότι είναι το καλύτερο ντεμπούτο ηλεκτρονικής μουσικής από την εποχή που κυκλοφόρησε το ''Music Has The Right To Children'' των BOARDS OF CANADA.

Έχει κάνει δεκάδες remix από τον πιό άγνωστο μέχρι τη Madonna. Από τις αρχές όμως της παρούσας δεκαετίας έχει επεκτείνει τους ορίζοντες του τόσο ώστε να φτάσουμε στο ''Animal Spirits'' και να τον δούμε να δημιουργεί κάτι πολύ αναβαθμισμένο για τον ίδιο και για τη μουσική αυτής της δεκαετίας.

Εκεί που η αναζήτηση ή η απλή περιέργεια για το «υπερβατικό» οδηγεί σε ανάλογη μουσική ωριμότητα και πνευματική καλλιέργεια. Εκεί που οι δρόμοι προς την Συμπαντική έννοια της μουσικής είναι επιτακτική ανάγκη να διασχιστούν.

Εκεί, θα βρούμε πλέον σήμερα τον πρώην παραγωγό house και techno μουσικής να έχει δημιουργήσει ένα άλμπουμ με συνθέσεις που κάνουν αντιληπτό, ακόμα και στον απλό ακροατή, ότι η μουσική επεκτείνεται πέρα από την απλή ικανοποίηση και φευγαλέα απόλαυση.

Η προσπάθεια του James Holden και των ANIMAL SPIRITS να αναζητήσoυν το ''trance'' αλλά και το ''trans'' έξω από επαναληπτικά beat ή ηλεκτρονικά στρώματα, γίνεται ορατή και με εκπληκτικά αποτελέσματα. Τον κατηγόρησαν ότι δεν είναι υπερβατικός αρκετά για τη μουσική που παίζει. Αυτό όμως δε λέει τίποτα όταν ο δίσκος έχει κυκλοφορήσει μόλις τον Οκτώβριο και κάνει αμέσως τη διαφορά από οτιδήποτε ακούγεται, χαρίζοντας στιγμές επικοινωνίας με τη Συμπαντική Ιδέα περί μουσικής. Μουσικής που δεν είναι jazz, electronica, experimental, world, prog, kraut, cosmiche ή ότιδήποτε, αλλά όλα αυτά μαζί. Μουσική δημιουργημένη με άξονα τη συνεργασία και το σεβασμό των αρχικών εμπνεύσεων.

Μας είναι γνωστές πλέον οι προσπάθειες του James Holden τα τελευταία χρόνια. Όμως εδώ ακούγονται πιο ολοκληρωμένες και πιο «υπερβατικές».

Αποφεύγοντας τον ακαδημαϊσμο και την τελειομανία, δημιουργεί ένα αέρινο, φιλόξενο και εξωτικό ηχητικό όχημα που δεν εξερευνεί όρια, είδη ή καινούριες αντιλήψεις αλλά προσπαθεί να προσεγγίσει βασικές λειτουργίες της Μουσικής που επεκτείνονται στο Αόρατο και σε αυτό που ορίζει την Ψυχή.

Δεν ακούμε ένα αριστούργημα εδώ αλλά το χρονικό μιάς συναρπαστικής μουσικής βόλτας έξω από το καταναλωτικό της σκοπό και πλαίσιο. Δανείζεται από την παράδοση μουσικών που απελευθερώνονταν μέσω της μουσικής για να δημιουργήσει ένα απροκάλυπτα Όμορφο, ευχάριστο, φωτεινό και σαγηνευτικό άλμπουμ μουσικής που ανοίγει διάλογο με τη Φύση και την Υπέρβαση των αισθήσεων....




Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Highway To HEAVENLY! + Vaxtones, Live at Temple 28.2.2026

  Μία βραδιά που θα μπορούσε να ήταν μία σεάνς φαντασμάτων του παρελθόντος αλλά ευτυχώς ήταν μία ιδιαίτερη γιορτή, που έφερε ένα πολυαγαπημένο 90'ς σχήμα κοντά στους Έλληνες φίλους του. Ακροατές που πέρασαν 35 χρόνια με τη μουσική τους να τους συνοδεύει ή να αναμοχλεύει τις μνήμες τους, ακροατές που είτε επέκτειναν τις κάποτε φανατικά indie προτιμήσεις τους, είτε τις αναβίωσαν για χάρη της περασμένης νεότητας τους. Το σίγουρο ήταν πάντως ότι οι κύριοι υπεύθυνοι ως HEAVENLY, έδειξαν ότι όσα μουσικά σχήματα και να κάνουν, η μαγική συνταγή της απλότητας/ειλικρίνειας/φόρτισης/καλοσύνης στη μουσική τους λειτουργεί μόνο με αυτό τον κωδικό ονομασίας.  Έχουν ένα νέο άλμπουμ (Highway To Heavenly) που είχε κυκλοφορήσει μία μέρα πριν την Αθηναϊκή τους εμφάνιση και ήδη, όχι μόνο ξεχωρίζει για την παραπάνω «συνταγή» αλλά και για τις όμορφες συνθέσεις του, οι οποίες, δεν ανακαλύπτουν νέα γη αλλά δείχνουν το δρόμο προς ένα μουσικό resort πλασμένο από γλυκά ακόρντα και μελωδίες, φωνές που χαμ...

FLUX: THE 2025 ANNUAL REPORT_phase 1: The albums of 2025_1-5

Η σημερινές πεντάδα κλείνει πανηγυρικά την πρώτη φάση της ανασκόπησης του ιστολογίου για το 2025. Περιλαμβάνει δύο ροκ δίσκους, ένα παγκόσμιου βεληνεκούς, έναν δίσκο που λες και αντιστασιακό λόγω αναλογικής τεχνολογίας, και ένα άλμπουμ για καταβύθιση σε σκοτεινότερες καταστάσεις με εξαιρετική πλοηγό που σας κρατά ασφαλείς και μετά την ακρόαση. 01. Lux - ROSALÍA (Columbia)   «Η κοπέλα γεννήθηκε με το φλαμένκο μέσα της αλλά δεν το κρατά για να το συντηρεί. Το προσαρμόζει στη ζωή της, στην ηλικία της, στους προβληματισμούς της, την μουσική που τη μεγάλωσε… Η φωνή της έστω και φορτωμένη με εφέ, οι ρυθμοί έστω και ηλεκτρονικοί και η Ισπανική γλώσσα που είναι η απόλυτη φωνητική έκφραση του είδους, ορίζουν το πλαίσιο σε φλαμένκο τόνους αλλά η έκφραση έχει κάτι το παγκόσμιο. Δεν κλείνεται στα σύνορα αλλά φέρνει τη σκοτεινή φωτιά του είδους στο παρόν. Ήδη είναι σούπερ σταρ στην Ισπανία. Ήδη προκαλεί ενθουσιασμό και στην Αμερική. Το ''El Mal Querer'' είναι λοιπόν ένα ποπ αριστούρ...

FLUX: THE 2025 ANNUAL REPORT_phase 1: The albums of 2025_6-10

Η σημερινή πεντάδα έχει το περσινό άλμπουμ του καλλιτέχνη που έχει πάντα πιασμένη τη θέση 7, το περσινό ντεμπούτο ενός νεότατου τραγουδοποιού, δύο Ελληνικές συμμετοχές που δεν μοιάζουν με τις άλλες, και ένα άλμπουμ όαση και πάλι από έναν ποπ και παραπάνω, οραματιστή του 21ου αιώνα. Τα περσινά άλμπουμ που προανέφερα είναι κυκλοφορίες του Δεκεμβρίου του 2024 και γι αυτό είναι αδύνατο να αγνοηθούν ειδικά όταν είναι τέτοιας ποιότητας. 06. Heavy Metal - CAMERON WINTER (Partisan) «On Heavy Metal - the debut solo album from Cameron Winter - the Geese frontman unravels his eclectic influences into a surreal mosaic of modern songwriting. Rumored to have been composed in abandoned basements, taxi back seats, and in impromptu jam sessions in public spaces, Heavy Metal draws on both the chaos of the road and Winter’s greater sense of existential dread. Heavy Metal teeters between the grounded and the hallucinatory, pulsing with immediacy, fragility, and the sly humor of a storyteller who’s never a...