Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

VENUS VOLCANISM - Ριζίτικα. Ζωντανή παρουσίαση [29.06.2018]



 
« Απόψε είναι μία από τις πιο σημαντικές βραδιές της ζωής μου!
Στις 21:00 (αυστηρά και ακριβώς), σε μια γωνιά του καταπράσινου κήπου του Συλλόγου Ελλήνων Αρχαιολόγων. Θα παρουσιάσω την πτυχιακή μου με τίτλο " Μουσική Παραστατική Τέχνη παραδοσιακού ιδιώματος βασισμένη στα θεραπευτικά χαρακτηριστικά του ήχου".
Στην ουσία θα παρακολουθήσετε μια περφόρμανς στην οποία έχω διατηρήσει τις παραδοσιακές μελωδικές φόρμες τεσσάρων ριζίτικων τραγουδιών της Κρήτης, με ηχητικά παραδείγματα (samples) που προκαλούν ευφορία στο ανθρώπινο αυτί. Η μουσική σύνθεση έχει γίνει αποκλειστικά με ηλεκτρονικούς ήχους και χρήση υπολογιστή (πέρα από τα μουσικά δείγματα που είναι ήχοι της φύσης και του ανθρώπινου σώματος).

Το μόνο φυσικό που έχει διατηρηθεί ως έχει είναι η ανθρώπινη φωνή. Στην εν λόγω περφόρμανς ο ακροατής έχει τη δυνατότητα να επιλέξει ο ίδιος τη συνθήκη ακρόασης. Η Μουσική είναι μία συναισθηματική γλώσσα με δικό της σύστημα συμβόλων και ο κάθε ένας από εμάς έχει το δικαίωμα να τη μεταφράσει όπως επιθυμεί. Είτε ως αναψυχή και απόλαυση... Είτε ως βύθιση σε μία καθαρτική εμπειρία, είτε ως φάρμακο κατά του ψυχικού και του σωματικού άλγους, είτε ως τροφή για σκέψη κλπ


 VENUS VOLCANISM όπως γνωρίζετε είναι το μουσικό alter ego της Ρένας Ρασούλη και είναι γνωστό τόσο για τις dark wave στροφές του ήχου της όσο και για την ενίσχυση αυτών παρέα με την IN ATLAS. Όμως  πλέον επεκτείνεται και πέρα από το σκοτάδι.

Φέτος τελείωσε το Πανεπιστήμιο και ένα κομμάτι της πτυχιακής της ήταν και η παρουσίαση τεσσάρων ριζίτικων  τραγουδιών με τον τρόπο που μας περιέγραψε πιο πάνω.

Δύο από αυτά (''Για Ιδές Περβόλι Όμορφο'' και ''Σε Ψηλό Βουνό'') είχαν κοσμήσει τις εκπομπές και το ιστολόγιο πριν μήνες και περίμενα με αρκετό ενδιαφέρον και την ολοκληρωμένη τους παρουσίαση.

Η οποία ήταν λιτή και απέριττη. Με τα απαραίτητα αναπαραγωγικά μέσα, τυπική μικροφωνική, φωτισμοί του κήπου και απλά καθίσματα με αρκετό χώρο μπροστά για αυτούς που ήθελαν να κάτσουν οκλαδόν. Όπως αποδείχτηκε δεν χρειάστηκε τίποτα παραπάνω. Η επεξεργασία, παραγωγή και εκτέλεση των τραγουδιών ήταν η αναμενόμενη ακριβώς όπως είχε σχεδιαστεί. Και πραγματικά της αξίζει ένα μεγάλο μπράβο. Και θα μπορούσα να σταματήσω εδώ μεταφέροντας σας απλά ότι ήταν μια Όμορφη εμπειρία. Αλλά θα μοιραστώ μερικές σκέψεις:

Η Ρένα Ρασούλη δεν γνωρίζει απλά τα συγκεκριμένα τραγούδια. Δεν τα άκουσε κάπου για να τις αρέσουν και να τα διασκευάσει. Ξέρει να το κάνει καλά και αυτό, είναι μια εξαιρετική τραγουδίστρια.

Τα συγκεκριμένα Ριζίτικα τα έχει στο DNA της, μεγάλωσε με αυτά. Το μέρος που γεννιόμαστε και οι ρίζες μας, είναι πάντα ένα σημείο εκκίνησης και ακόμα και να τις αρνηθούμε, πάντα θα γυρίζουμε σε αυτές και ανάλογα την Παιδεία μας θα αντλούμε όλη τη θετική αύρα τους για τις δικές μας αναζητήσεις και δημιουργίες. Η προσαρμογή της Ρένας αποκτά εγκυρότητα λοιπόν και αυτό φαίνεται στην ποιότητα και το βάθος της συναισθηματικής φόρτισης κατά την ακρόαση. Από ένστικτο και μόνο η προσέγγιση αυτή είναι απόλυτα φυσική και κάποια στιγμή θα γινόταν. 
Πέρα από τα πρωτότυπα τα οποία έχουν τη δική τους δύναμη και ομορφιά η προσέγγιση «υπό μορφή νανουρίσματος» των συγκεκριμένων ριζίτικων έχουν ποιότητα και άποψη ξεκάθαρη. Η φωνή σε τέτοιους τόνους αποτυπώνει την ομορφιά των τραγουδιών όπως δεν την έχουμε ακούσει και είναι εντυπωσιακό το πως ορίζει και διευθύνει το υλικό της με αυτή και τη σοφή χρήση των εφέ που χρησιμοποιεί.

Η εισαγωγή του ''Για Ιδές Περβόλι Όμορφο '' είναι η πεμπτουσία της προσέγγισης αυτής. Ακούμε ήχους νερού και χτύπους καρδιάς για αρκετά λεπτά ( μπορεί να επιμηκυνθεί αυτή η μικρή αρχέγονη, οικεία και εν τέλει θεραπευτική συμφωνία υγρού στοιχείου και καρδιάς) και από κάπου στο βάθος ( με την σοφή χρήση εφέ) ακούγεται η φωνή σαν να έρχεται από το βάθος της Φύσης. Θα μπορούσε να είναι η φωνή της μητέρας μας, θα μπορούσε να είναι η φωνή του υποσυνείδητου μας, θα μπορούσε να είναι η φωνής της Κοσμικής Μητέρας/Θεού/Αρχικής Οντότητας που υμνεί την Ομορφιά των αισθήσεων και της χαμένης Μαγείας της Φύσης.

Σταδιακά η φωνή γίνεται πιο καθαρή, συγκεντρώνει όλα τα επιμέρους μουσικά στοιχεία και πορεύεται μαζί τους κατευθύνοντας τα στους ακροατές με σεβασμό και διάθεση Αγάπης. Αναδεικνύει τη δικιά της ομορφιά που μας συνοδεύει για τα υπόλοιπα 40 λεπτά σε ένα εσωτερικό ταξίδι ενσωματωμένους στο φυσικό περιβάλλον του κήπου, σε ευθεία επικοινωνία με την φυσική δύναμη της απλότητας. 


Το είδα σαν κάτι παραπάνω από μια απλή παρουσίαση πτυχιακής λοιπόν. Ήταν ένα μικρό τελετουργικό για επανασύνδεση με  την ψυχή μας, τους δεσμούς που μας συνδέουν ως οντότητες και μια αναζήτηση ισορροπίας από το τοξικό περιβάλλον που απλώνεται και διαστρέφει όλες τις φυσικές μας λειτουργίες και συναισθήματα. Ταυτόχρονα ήταν και ένα προσωπικό ταξίδι προς τα πίσω ανακαλώντας μνήμες και ομορφιές από μια εποχή που πρέπει όλη να επανερχόμαστε τακτικά.
 Όλα αυτά με τρόπο λιτό και μέσα σε πρωταρχικό περιβάλλον. Τα 40 λεπτά ήταν αρκετό για να ζεστάνουν εσωτερικά τους παρευρισκόμενους, ομαδικά και ατομικά. Ο αρχικός σκοπός της παρουσίασης επετεύχθη. Όλοι μας νοιώσαμε καλύτερα και ομορφότερα και προσωπικά μένω με την ελπίδα ότι η παράσταση αυτή χωρίς τίποτα παραπάνω από αυτό που είδαμε και καμία άλλη προσθήκη πέρα ίσως περισσότερων συγγενών με το θέμα ριζίτικων, θα δουλευτεί ποιοτικά πάνω στους χρόνους και τον ήχο και θα παρουσιαστεί σε συγγενή περιβάλλοντα ( κήπους, δάση, άλση κλπ) στο μέλλον. Ήδη ακούω από την ίδια ότι θα υπάρξουν κι άλλα ριζίτικα στη συνέχεια.  

    Τα Τραγούδια:
  1. Για Ιδές Περβόλι Όμορφο,
  2. Τριανταφυλλάκι Κόκκινο,
  3. Μυρίζουν Οι Βασιλικοί,
  4. Σε Ψηλό Βουνό!
 

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Highway To HEAVENLY! + Vaxtones, Live at Temple 28.2.2026

  Μία βραδιά που θα μπορούσε να ήταν μία σεάνς φαντασμάτων του παρελθόντος αλλά ευτυχώς ήταν μία ιδιαίτερη γιορτή, που έφερε ένα πολυαγαπημένο 90'ς σχήμα κοντά στους Έλληνες φίλους του. Ακροατές που πέρασαν 35 χρόνια με τη μουσική τους να τους συνοδεύει ή να αναμοχλεύει τις μνήμες τους, ακροατές που είτε επέκτειναν τις κάποτε φανατικά indie προτιμήσεις τους, είτε τις αναβίωσαν για χάρη της περασμένης νεότητας τους. Το σίγουρο ήταν πάντως ότι οι κύριοι υπεύθυνοι ως HEAVENLY, έδειξαν ότι όσα μουσικά σχήματα και να κάνουν, η μαγική συνταγή της απλότητας/ειλικρίνειας/φόρτισης/καλοσύνης στη μουσική τους λειτουργεί μόνο με αυτό τον κωδικό ονομασίας.  Έχουν ένα νέο άλμπουμ (Highway To Heavenly) που είχε κυκλοφορήσει μία μέρα πριν την Αθηναϊκή τους εμφάνιση και ήδη, όχι μόνο ξεχωρίζει για την παραπάνω «συνταγή» αλλά και για τις όμορφες συνθέσεις του, οι οποίες, δεν ανακαλύπτουν νέα γη αλλά δείχνουν το δρόμο προς ένα μουσικό resort πλασμένο από γλυκά ακόρντα και μελωδίες, φωνές που χαμ...

FLUX: THE 2025 ANNUAL REPORT_phase 1: The albums of 2025_1-5

Η σημερινές πεντάδα κλείνει πανηγυρικά την πρώτη φάση της ανασκόπησης του ιστολογίου για το 2025. Περιλαμβάνει δύο ροκ δίσκους, ένα παγκόσμιου βεληνεκούς, έναν δίσκο που λες και αντιστασιακό λόγω αναλογικής τεχνολογίας, και ένα άλμπουμ για καταβύθιση σε σκοτεινότερες καταστάσεις με εξαιρετική πλοηγό που σας κρατά ασφαλείς και μετά την ακρόαση. 01. Lux - ROSALÍA (Columbia)   «Η κοπέλα γεννήθηκε με το φλαμένκο μέσα της αλλά δεν το κρατά για να το συντηρεί. Το προσαρμόζει στη ζωή της, στην ηλικία της, στους προβληματισμούς της, την μουσική που τη μεγάλωσε… Η φωνή της έστω και φορτωμένη με εφέ, οι ρυθμοί έστω και ηλεκτρονικοί και η Ισπανική γλώσσα που είναι η απόλυτη φωνητική έκφραση του είδους, ορίζουν το πλαίσιο σε φλαμένκο τόνους αλλά η έκφραση έχει κάτι το παγκόσμιο. Δεν κλείνεται στα σύνορα αλλά φέρνει τη σκοτεινή φωτιά του είδους στο παρόν. Ήδη είναι σούπερ σταρ στην Ισπανία. Ήδη προκαλεί ενθουσιασμό και στην Αμερική. Το ''El Mal Querer'' είναι λοιπόν ένα ποπ αριστούρ...

FLUX: THE 2025 ANNUAL REPORT_phase 1: The albums of 2025_6-10

Η σημερινή πεντάδα έχει το περσινό άλμπουμ του καλλιτέχνη που έχει πάντα πιασμένη τη θέση 7, το περσινό ντεμπούτο ενός νεότατου τραγουδοποιού, δύο Ελληνικές συμμετοχές που δεν μοιάζουν με τις άλλες, και ένα άλμπουμ όαση και πάλι από έναν ποπ και παραπάνω, οραματιστή του 21ου αιώνα. Τα περσινά άλμπουμ που προανέφερα είναι κυκλοφορίες του Δεκεμβρίου του 2024 και γι αυτό είναι αδύνατο να αγνοηθούν ειδικά όταν είναι τέτοιας ποιότητας. 06. Heavy Metal - CAMERON WINTER (Partisan) «On Heavy Metal - the debut solo album from Cameron Winter - the Geese frontman unravels his eclectic influences into a surreal mosaic of modern songwriting. Rumored to have been composed in abandoned basements, taxi back seats, and in impromptu jam sessions in public spaces, Heavy Metal draws on both the chaos of the road and Winter’s greater sense of existential dread. Heavy Metal teeters between the grounded and the hallucinatory, pulsing with immediacy, fragility, and the sly humor of a storyteller who’s never a...