Safe in the hands of music_The 2018 Annual report: The Albums of 2018: 21-25

21. P E Z – RUBIO   
(Self Release)
 

« Μέσα στο ποπ κλίμα της εποχής αλλά με περισσότερο υγρό στοιχείο, σκοτεινή απόχρωση και εσωτερικότητα, τα τραγούδια της RUBIO διακρίνονται για την ισορροπία τους και την εκλεκτικότητα τους, χωρίς να χάνουν την προσβασιμότητα σε μεγαλύτερα ακροατήρια....Τραγούδια που δείχνουν ότι αυτό το κορίτσι θα πάει ψηλά χωρίς να χρειάζεται hipster δεκανίκια και φήμη πέραν της μουσικής της αξίας. Γνωρίζει καλά τι κάνει αλλά έχει και το αισθητικό υπόβαθρο για να το υποστηρίξει. »

Αυτό δεν είναι ακριβώς ένα ντεμπούτο άλμπουμ. Είναι μια συλλογή με όλα τα e.p. της μέσα στο 2018 συν 2 τραγούδια καινούρια. Αντιμετωπίζεται όμως σαν άλμπουμ γιατί πλέον φαίνεται όλη η εικόνα του ταλέντου αλλά και της πορείας της Fran Straube η οποία είναι η πλέον διακεκριμένη ποπ καλλιτέχνης από τη Χιλή τα τελευταία δέκα χρόνια. 
Στο ''P E Z'' ακούτε σπουδαία ποπ, όχι τόσο στην κόψη αλλά είναι περισσότερο ώριμη και σε καλές βάσεις. Ξεκινά από τα σίγουρα αλλά η δυναμική της RUBIO είναι τόσο μεγάλη που δίνει στα τραγούδια της χαρακτήρα και προσωπικότητα και εξελίσσεται γρήγορα, όπως μαρτυρούν και τα δύο καινούρια τραγούδια που συμπληρώνουν το άλμπουμ.
 

22.On -  ALTIN GÜN 
(Les Disques Bongo Joe)

« Τα τραγούδια περιέχουν παγκόσμια θέματα όπως η Αγάπη, ο Θάνατος, η Επιθυμία και το Πεπρωμένο. Πρόκειται για άμεση μουσική που χαϊδεύει την ψυχή και θέλει να σας συγκινήσει ταυτόχρονα. Μουσική που ακούγεται οικεία αλλά και διαφορετική. Μουσική που είναι βαθιά συναισθηματική ακόμα και για κάποιον που δεν μιλάει από Τουρκικά.»

«το ''On'' δεν είναι απλά ένας δίσκος με διασκευές ή αναβιωτικό ήχο αλλά ένα πρότυπο έργο/πρόταση για το πως η λαϊκή μουσική μπορεί να μαγεύει ακόμα και με «ένδυμα» που τη βγάζει από το απλό φολκλορ ή δεν της προσδίδει ρόλο στυλιστικής απόχρωσης και μόνο. .» 

 

Η Ολλανδοτουρκική σύμπραξη των ALTIN GÜN, αναστάτωσε ευχάριστα με ένα δίσκο με διασκευές παλιών Τουρκικών επιτυχιών που ακούγονται σαν να έχουν γραφτεί από τους ίδιους αν και μαρτυρούν την ηλικία τους. Το ντεμπούτο της έχει ενιαίο ύφος προσανατολισμένο στη δικιά τους ανανεωμένη εκδοχή περί ''Anatolian rock'' και μετά τις απολαυστικές ακροάσεις του καλοκαιριού ότι και να πω παραπάνω με εμποδίζει να απολαύσω περισσότερο το άλμπουμ ακόμα και τώρα.

23.Bienaventuranza - CHANCHA VIA CIRCUITO 
(Wonderwheel recordings)

«Έχουμε ένα εξαιρετικό άλμπουμ με συνθέσεις που μεταδίδουν την αγάπη τους για την μουσική παράδοση, έχουν θετική αύρα, διακρίνονται για την άψογη ενορχήστρωση τους και τις λειτουργικά αξιοποιημένες επιρροές της ευρύτερης electronica και hip hop σε σημεία. Τα παραδοσιακά όργανα που ακούγονται ( charango,flute, bombo legüero, caxixi, djembe, and balafon) εμπλέκονται με τις ηλεκτρονικές συχνότητες και διατηρούν τη φυσική μαγεία της προέλευσης της μουσικής που ακούγεται στο άλμπουμ. Χωρίς να τους ενδιαφέρει και τόσο η διεθνής αφομοίωση και τα club, οι συνθέσεις του ''Bienaventuranza'' παρουσιάζουν το δικό τους ξεχωριστό όραμα και από μέσα τους πηγάζει όλη η μαγεία και η αίσθηση ελευθερίας της μουσικής των φυσικών τοπίων της ηπείρου.»

Φτάσαμε λοιπόν να ανακαλύψουμε περισσότερα για την νέα Λατινική ηλεκτρονική μουσική εδώ στο ιστολόγιο. Κι ενώ δεν ανακαλύψαμε κάτι νέο μιας και ο Chancha Via Circuito σε αρκετούς, το άλμπουμ έρχεται να συνταχθεί με ένα παγκόσμιο ιστό από καλλιτέχνες που ψάχνουν βαθιά τις ρίζες τους για να αντλήσουν συναίσθημα, έμπνευση και θάρρος για να δημιουργήσουν τη δικιά τους μουσική, να προχωρήσουν λίγο πιο πέρα τις μνήμες και να συνευρεθούν με το βαθύτερο συναίσθημα των παλαιών μουσικών. 
Το ''Bienaventuranza'' είναι για τον Pedro Canale τα δικά του ''Ημερολόγια Μοτοσικλέτας''. Είναι ένας μαγικός δίσκος, ιδανικός για παράδειγμα προς μίμηση αντίστοιχων προσπαθειών. Μέσα από αυτό διαχέεται η ξεχωριστή γοητεία και ο μυστικισμός της Λατινικής Αμερικής που διατηρεί το χρώμα της κληρονομιάς της μέσα από μια νέα γενιά νεαρών μουσικών που διατηρούν με τη σειρά τους ακεραιότητα και Γνώση στον αντίποδα των δικτατοριών, των καρτέλ, των ξένων επεμβάσεων.... 

 

24.Knock Knock -  DJ KOZE 
(Pampa)

Να κι ένα άλμπουμ ηλεκτρονικής χορευτικής μουσικής που συμπεριλαμβάνει και σωματικές ασκήσεις πατώματος και πνευματικά χασίματα κα φανταιζί συνεργασίες. Αλλά όλα αυτά με μέτρο και σύνεση. Ο Γερμανός παραγωγός /dj συγκεντρώνει ένα τεράστιο φάσμα επιρροών όχι ηλεκτρονικής μουσικής των τελευταίων είκοσι χρόνων, αφουγκράζεται τις καλύτερες φωνές που θα δώσουν πνοή στις συνθέσεις του και έχει λίγα σαμπλ και χαρακτηριστικά.

Το ''Knock Knock'' έχει παραπάνω μελωδικές στάθμες από ότι ίσως θα χρειαζόταν αλλά τελικά κάνουν τη διαφορά και χαρακτηρίζουν τη διαφορετικότητα του από αντίστοιχα. Είναι ένα άλμπουμ που αγαπάει το φως, τον ήλιο αλλά δε λέει ποτέ όχι σε ειδυλλιακά ηλιοβασιλέματα και έναστρους ουρανούς. Για τα αυτιά μου είναι κοντά στην μαγεία των THE AVALANCHES αλλά με πιο σύγχρονες αναφορές.

Χρειάζεται να το χορέψει κανείς; Φυσικά. Χρειάζεται να το ακούσει αργά το βράδυ με ακουστικά; Οπωσδήποτε. Χρειάζεται να το έχει σαν σάουντρακ του καλοκαιριού του; Όσο είχε χαρακτηριστικές αναμνήσεις πρέπει.

Το ''Knock Knock'' είναι ένα ιδανικό άλμπουμ για τα τσαρτς ενός ώριμου ακροατηρίου. Δείχνει ότι μπορεί να μην είναι ικανό για μια μοναδική ηχητική πατέντα αλλά είναι άφθαστο στο να στήνει το δικό του ηλεκτρονικό κόσμο με πρώτης τάξεως υλικά αλλά ακόμα καλύτερα, με πρώτης τάξεως οικοδομική αισθητική και χαρακτήρα από τα ικανά χέρια του DJ KOZE, που του προσδίδουν άμεση αναγνωρισιμότητα και θέτουν τον πήχυ ψηλότερα.

Θα μείνει αξέχαστο και για το γεγονός ότι αντιγράφοντας απροκάλυπτα την πατέντα του ''Music Sounds Better With You'' κατάφερε να φτιάξει το ''Pick Up'' τον house ύμνο του φετινού καλοκαιριού που σήκωσε τα συναισθηματικά μας κύματα τόσο ψηλά όσο και το προ εικοσαετίας αθάνατο των STARDUST.

25. Between The Funk And The Fear - HOLOGRAM TEEN 

(Polytechnic Youth) 
 

Η Morgan Lhote έπαιζε πλήκτρα στους STEREOLAB της χρυσής περιόδου τους (1995-2001) και από τότε που έφυγε από το σχήμα έπαιξε σε διάφορα σχήματα μέχρι να κατασταλάξει στο δικό της δύο χρόνια πριν. Αυτό το άλμπουμ είναι το ντεμπούτο της και δεν κρύβει την εμπειρία αλλά και το ακουστικό φάσμα της δημιουργού της. Οι περισσότερες συνθέσεις είναι οργανικές, υπάρχουν σποραδικές απαγγελίες και κυρίως είναι βασισμένες στα αναλογικά ηλεκτρονικά. Για σαράντα λεπτά περίπου ακούτε αυτό το αλλόκοτο, περίεργο και συναρπαστικό καλειδοσκόπιο με μουσικά χρώματα που οδηγούν σε ιδιαίτερα τοπία οικεία αλλά και τόσο διαφορετικά μεταξύ τους αλλά και από τη μουσική του σήμερα.

Μεταξύ του φανκ και του φόβου υπάρχει απόλαυση, υπάρχουν μουσικά μετα-αποκαλυπτικά κέικ τσαγιού που χορεύουν disco σε διαφορετική διάσταση, Μινώταυρος με αθλητική φόρμα χωρίς στίβο σε υπαρξιακές αναζητήσεις, συνεργασία με τους αρχαίους βαρώνους του Παράξενου, SUKIA σε ένα απολαυστικά διεστραμμένο λάγνο lounge και συναρπαστικές εναλλαγές από είδη που ξέρατε αλλά δεν φανταζόσασταν ότι θα ακούγονταν έτσι. Οι Βρετανική Παραξενιά σε περισσότερο βατή και διασκεδαστικότερη σε αυτό το άλμπουμ μπορεί να μην αλλάζει ζωές και μουσική ιστορία αλλά δίνει χρώμα στη ζωή μας με την όχι ακριβώς παλιομοδίτικη αλλά εξωδιαστατική αίσθηση της.