Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Music that mattered_The 2020 Annual report_Phase 3_Singles_1-20

 


Και εδώ ακριβώς είναι που αποχαιρετούμε το 2020. Δεν μας λυπεί που φεύγει όπως είναι φυσικό. Έτσι κι αλλιώς τα χρόνια είναι για να περνάνε. Αυτό που πόνεσε είναι η παθολογία της παγκόσμιας κοινωνίας και ότι συνεπάγεται. Καμία θρησκεία, κανένα ιδεώδες, κανένα πολιτικοκοινωνικό κίνημα και καμμία απολύτως εξουσία δεν υπερέβει φέτος την απύθμενη παρακμή της ίδιας της κοινωνίας που ζούμε. Μία κοινωνία που θέλει εξουσία, που θέλει βία , που χρειάζεται καθοδήγηση ακόμα και εξαπάτηση, μια κοινωνία που μισεί τον εαυτό της, μια κοινωνία που ονειρεύεται και ταυτόχρονα πατά στο λαιμό με χαρακτηριστική έκσταση αυτά που η ίδια θέλει να προβάλει ως ιδανικά. Μια κοινωνία που ζει μέσα από τα ΜΚΔ και που αυτοκτονεί ηθικά κάθε μέρα. Σε αυτή την κοινωνία ανήκω κι εγώ και δεν θέλω να κάνω καμμία διαφορά και από κανέναν αλλά τελευταία η μπόχα είναι αφόρητη και θέλω να φύγω μακριά. Σε μια τέτοια κοινωνία δεν θέλω να κάνω εκπομπές, δεν θέλω  να μιλάω για μουσική, δεν θέλω να μιλάω για όλα αυτά που ακούτε κάθε βδομάδα στο ραδιόφωνο. 

Αλλά μετά διαπιστώνω ότι οφείλω να παραμένω στη θέση μου γιατί ξέρω ότι δεν πρέπει να εγκαταλείψω. Γιατί ακόμα υπάρχουν άνθρωποι που κάνουν τη διαφορά και τους ξέρω και θέλω να επικοινωνώ μαζί τους με τη δικιά μου γλώσσα και να καταλαβαινόμαστε γιατί οι προσωπικές μας γλώσσες είναι πάντα κοινής καταγωγής όσο και λίγοι και να είναι.  Όπως λέει και ο φίλος και παράδειγμα αυθεντικού καλλιτέχνη στην Ελλάδα -αλλά και μεγάλος απών από τις φετινές λίστες- VASRA DIKON: ''Τραγουδάω κι ας μην υπάρχει αυτί να με ακούσει''..

Γιατί ραδιόφωνο πλέον δεν νοείται χωρίς φωνή. Ιστολόγιο χωρίς προσωπική/κριτική/επιλεκτική άποψη δεν πρέπει να σταματήσει να υπάρχει.

Φέτος το ιστολόγιο έκλεισε 12 χρόνια παρουσίας και οι εκπομπές 8. Και θέλει να συνεχίσει για πιο πολλά ακόμα περισσότερο από κάθε άλλη φορά.

Αυτά ήταν τα 100 πιο αγαπημένα μου τραγούδια για το 2020. Αυτά τα τραγούδια ακούσατε και στις εκπομπές κατά ένα μεγάλο ποσοστό. Αυτά τα τραγούδια θα τα αγαπάω και μετά από 20 χρόνια.

Καλύτερη χρονιά από το 2020 σας εύχομαι για το 2021! Και περισσότερη ενσυναίσθηση!

Επίσης ευχαριστώ τους θαμώνες που έμειναν σΤο Σπίτι και το επισκέπτονται τακτικά. Μπορεί να είστε λίγοι αλλά μετράτε! 


1.Wherever You May Go - THE AVALANCHES ft. JAMIE XX, NENEH CHERRY & CLYPSO

2.Kerosene! - YVES TUMOR

3.I Woke Up With An Open Heart – LOST HORIZONS ft. THE HEMPOLICS

4.O, My Daughter, O My Sorrow – WILLIAM BASINSKI

5.Andromeda – ONCE AND THE FUTURE BAND

6.For The Sky – HAERTS ft. ED DROSTE

7.Histoires De Fous – AKSAK MABUL

8.The Gone Away – BELBURY POLY

9.Famous Monsters – CHROMATICS

10.The Worst In Us – THE DEARS

11.Impossible Weight – DEEP SEA DIVER ft. SHARON VAN ETTEN

12,Off The Beach – WIRE

13.Overtime – U.S. GIRLS

14.Silver Ladders – MARY LATTIMORE

15.Back To Rock – MARIE DAVIDSON & L'EOIL NU

16.All Roses – SKYLER SKJELSET

17.Sunblind – FLEET FOXES

18.All Tomorrow's Carry – SPECIAL INTEREST

19.True Romantics – ELLEN ALLIEN

20.Volcano – EARTHEATER


Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Highway To HEAVENLY! + Vaxtones, Live at Temple 28.2.2026

  Μία βραδιά που θα μπορούσε να ήταν μία σεάνς φαντασμάτων του παρελθόντος αλλά ευτυχώς ήταν μία ιδιαίτερη γιορτή, που έφερε ένα πολυαγαπημένο 90'ς σχήμα κοντά στους Έλληνες φίλους του. Ακροατές που πέρασαν 35 χρόνια με τη μουσική τους να τους συνοδεύει ή να αναμοχλεύει τις μνήμες τους, ακροατές που είτε επέκτειναν τις κάποτε φανατικά indie προτιμήσεις τους, είτε τις αναβίωσαν για χάρη της περασμένης νεότητας τους. Το σίγουρο ήταν πάντως ότι οι κύριοι υπεύθυνοι ως HEAVENLY, έδειξαν ότι όσα μουσικά σχήματα και να κάνουν, η μαγική συνταγή της απλότητας/ειλικρίνειας/φόρτισης/καλοσύνης στη μουσική τους λειτουργεί μόνο με αυτό τον κωδικό ονομασίας.  Έχουν ένα νέο άλμπουμ (Highway To Heavenly) που είχε κυκλοφορήσει μία μέρα πριν την Αθηναϊκή τους εμφάνιση και ήδη, όχι μόνο ξεχωρίζει για την παραπάνω «συνταγή» αλλά και για τις όμορφες συνθέσεις του, οι οποίες, δεν ανακαλύπτουν νέα γη αλλά δείχνουν το δρόμο προς ένα μουσικό resort πλασμένο από γλυκά ακόρντα και μελωδίες, φωνές που χαμ...

FLUX: THE 2025 ANNUAL REPORT_phase 1: The albums of 2025_1-5

Η σημερινές πεντάδα κλείνει πανηγυρικά την πρώτη φάση της ανασκόπησης του ιστολογίου για το 2025. Περιλαμβάνει δύο ροκ δίσκους, ένα παγκόσμιου βεληνεκούς, έναν δίσκο που λες και αντιστασιακό λόγω αναλογικής τεχνολογίας, και ένα άλμπουμ για καταβύθιση σε σκοτεινότερες καταστάσεις με εξαιρετική πλοηγό που σας κρατά ασφαλείς και μετά την ακρόαση. 01. Lux - ROSALÍA (Columbia)   «Η κοπέλα γεννήθηκε με το φλαμένκο μέσα της αλλά δεν το κρατά για να το συντηρεί. Το προσαρμόζει στη ζωή της, στην ηλικία της, στους προβληματισμούς της, την μουσική που τη μεγάλωσε… Η φωνή της έστω και φορτωμένη με εφέ, οι ρυθμοί έστω και ηλεκτρονικοί και η Ισπανική γλώσσα που είναι η απόλυτη φωνητική έκφραση του είδους, ορίζουν το πλαίσιο σε φλαμένκο τόνους αλλά η έκφραση έχει κάτι το παγκόσμιο. Δεν κλείνεται στα σύνορα αλλά φέρνει τη σκοτεινή φωτιά του είδους στο παρόν. Ήδη είναι σούπερ σταρ στην Ισπανία. Ήδη προκαλεί ενθουσιασμό και στην Αμερική. Το ''El Mal Querer'' είναι λοιπόν ένα ποπ αριστούρ...

FLUX: THE 2025 ANNUAL REPORT_phase 1: The albums of 2025_6-10

Η σημερινή πεντάδα έχει το περσινό άλμπουμ του καλλιτέχνη που έχει πάντα πιασμένη τη θέση 7, το περσινό ντεμπούτο ενός νεότατου τραγουδοποιού, δύο Ελληνικές συμμετοχές που δεν μοιάζουν με τις άλλες, και ένα άλμπουμ όαση και πάλι από έναν ποπ και παραπάνω, οραματιστή του 21ου αιώνα. Τα περσινά άλμπουμ που προανέφερα είναι κυκλοφορίες του Δεκεμβρίου του 2024 και γι αυτό είναι αδύνατο να αγνοηθούν ειδικά όταν είναι τέτοιας ποιότητας. 06. Heavy Metal - CAMERON WINTER (Partisan) «On Heavy Metal - the debut solo album from Cameron Winter - the Geese frontman unravels his eclectic influences into a surreal mosaic of modern songwriting. Rumored to have been composed in abandoned basements, taxi back seats, and in impromptu jam sessions in public spaces, Heavy Metal draws on both the chaos of the road and Winter’s greater sense of existential dread. Heavy Metal teeters between the grounded and the hallucinatory, pulsing with immediacy, fragility, and the sly humor of a storyteller who’s never a...