Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Tempo Bravo



Οι VACILANT (Ταλαντευόμενος) είναι είναι ένα μουσικό σχήμα από τη Fortaleza της Βραζιλίας που δημιουργήθηκε από τον Yuri Costa το 2016 σαν μετεξέλιξη του πρώτου του γκρουπ VOYAGE ROSET. Με τη συμμετοχή μερικών ακόμα μουσικών, κυκλοφόρησαν το 2017 και 2018 τις πρώτες τους ηχογραφήσεις, το e.p. ''Vacilant'' και το άλμπουμ ''Só Me Faça Esquecer Das Coisas'' (Κάνε με να ξεχάσω πράγματα) αντίστοιχα.

Το ''Tempo Bravo'' (Θαρραλέα εποχή) είναι το δεύτερο άλμπουμ τους και το σχήμα εκτός των δύο αρχικών μελών, Yuri Costa (φωνητικά, κιθάρες, μπάσο, synths, drum machines) και Taís Monteiro (φωνητικά, εικαστικά) περιλαμβάνει και τους Clau Aniz (φωνητικά, κλαρίνο), Felipe Couto (φωνητικά, synth), και Tuan Fernandes (φωνή, κιθάρα). Όλοι οι μουσικοί συμμετέχουν ταυτόχρονα σε σχήματα πέριξ της Fortaleza, όπως οι MAQUINAS, CLAU ANIZ, ASTRONAUTA MARINHO και CHINFRAPALA και από το 2020 το σχήμα εντάσσεται στο Μουσικό Εργαστήριο που προωθεί η καλλιτεχνική σχολή Porto Iracema das Artes. Εκεί δημιουργήθηκε και το ''Tempo Bravo'' με την καθοδήγηση της καλλιτέχνιδας Maria-Beraldo (Quartabê) στο έργο.

Το άλμπουμ αποτελείται από έξι συνθέσεις που διακρίνονται για την ποικιλία τους σε αναφορές στην ηλεκτρονική μουσική, την jazz και το progressive (και γενικά) rock φιλτραρισμένες από τη γενικότερη Βραζιλιάνικη μουσική κουλτούρα, αλλά κυρίως διακρίνονται για αυτό που αγαπάμε συνήθως από τις μπάντες που δρουν στη Fortaleza τα τελευταία χρόνια. Την δυναμική της ομαδικής καλλιτεχνικής δημιουργικότητας, την εσωτερικότητα και την προοπτική που πλαισιώνουν και διαμορφώνουν έναν αναγνωρίσιμο προσωπικό χαρακτήρα στις ηχητικές τους αναμίξεις.

Στο ''Tempo Bravo'' τόσο η πείρα όσο και η δημιουργική προσέγγιση αυτών που συμμετείχαν κάνουν ακόμα πιο διακριτά όλα τα παραπάνω στοιχεία.

Οι VACILANT νιώθουν πολύ άνετα κινούμενοι σε πλειάδα μουσικών ειδών στο πέρασμα του χρόνου και οι πέντε συνθέσεις συν μία διασκευή (σε τραγούδι των θρυλικών, πλέον, για την περιοχή της Ceará, CIDADÃO INSTIGADOτου ''Tempo Bravo'' αποτυπώνουν την άνεση και ακούγονται δυναμικές, συμπαγείς και ολοκληρωμένες σε όλα τα επίπεδα. Παίζουν με το χρόνο και τις αντιθέσεις. 

Άλλοτε ζωηρές, άλλοτε στοχαστικές, άλλοτε σκοτεινές άλλοτε κοντά στο ξημέρωμα, διατηρούν την εμπειρία της ακρόασης ακέραια έως το τέλος. 

Συνοπτικά και σύμφωνα με το σχήμα:

« Το ''Tempo Bravo'' είναι η εμπειρία της διαίρεσης της διαδικασίας που μας οδήγησε να δοκιμάσουμε ότι το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον αναμιγνύονται για ένα και μόνο σκοπό: να υπάρχουμε

Επίσης το έργο δεν έχει μόνο ηχητική διάσταση αλλά επεκτείνεται και εικαστικά. Το οπτικοποιημένο άλμπουμ ξεκινώντας από τα εξώφυλλα έως και την αρκετά ενδιαφέρουσα μεσαίου μήκους ταινία δημιουργήθηκε από τους Tuan Fernandes και Taís Monteiro μαζί με τους εικαστικούς καλλιτέχνες: Benia, Insira και Johann. Το βίντεο μπορείτε να το παρακολουθήσετε παρακάτω ενώ το άλμπουμ το κατεβάζετε από τη σελίδα της αγαπημένης Mercúrio Música.


Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Highway To HEAVENLY! + Vaxtones, Live at Temple 28.2.2026

  Μία βραδιά που θα μπορούσε να ήταν μία σεάνς φαντασμάτων του παρελθόντος αλλά ευτυχώς ήταν μία ιδιαίτερη γιορτή, που έφερε ένα πολυαγαπημένο 90'ς σχήμα κοντά στους Έλληνες φίλους του. Ακροατές που πέρασαν 35 χρόνια με τη μουσική τους να τους συνοδεύει ή να αναμοχλεύει τις μνήμες τους, ακροατές που είτε επέκτειναν τις κάποτε φανατικά indie προτιμήσεις τους, είτε τις αναβίωσαν για χάρη της περασμένης νεότητας τους. Το σίγουρο ήταν πάντως ότι οι κύριοι υπεύθυνοι ως HEAVENLY, έδειξαν ότι όσα μουσικά σχήματα και να κάνουν, η μαγική συνταγή της απλότητας/ειλικρίνειας/φόρτισης/καλοσύνης στη μουσική τους λειτουργεί μόνο με αυτό τον κωδικό ονομασίας.  Έχουν ένα νέο άλμπουμ (Highway To Heavenly) που είχε κυκλοφορήσει μία μέρα πριν την Αθηναϊκή τους εμφάνιση και ήδη, όχι μόνο ξεχωρίζει για την παραπάνω «συνταγή» αλλά και για τις όμορφες συνθέσεις του, οι οποίες, δεν ανακαλύπτουν νέα γη αλλά δείχνουν το δρόμο προς ένα μουσικό resort πλασμένο από γλυκά ακόρντα και μελωδίες, φωνές που χαμ...

FLUX: THE 2025 ANNUAL REPORT_phase 1: The albums of 2025_1-5

Η σημερινές πεντάδα κλείνει πανηγυρικά την πρώτη φάση της ανασκόπησης του ιστολογίου για το 2025. Περιλαμβάνει δύο ροκ δίσκους, ένα παγκόσμιου βεληνεκούς, έναν δίσκο που λες και αντιστασιακό λόγω αναλογικής τεχνολογίας, και ένα άλμπουμ για καταβύθιση σε σκοτεινότερες καταστάσεις με εξαιρετική πλοηγό που σας κρατά ασφαλείς και μετά την ακρόαση. 01. Lux - ROSALÍA (Columbia)   «Η κοπέλα γεννήθηκε με το φλαμένκο μέσα της αλλά δεν το κρατά για να το συντηρεί. Το προσαρμόζει στη ζωή της, στην ηλικία της, στους προβληματισμούς της, την μουσική που τη μεγάλωσε… Η φωνή της έστω και φορτωμένη με εφέ, οι ρυθμοί έστω και ηλεκτρονικοί και η Ισπανική γλώσσα που είναι η απόλυτη φωνητική έκφραση του είδους, ορίζουν το πλαίσιο σε φλαμένκο τόνους αλλά η έκφραση έχει κάτι το παγκόσμιο. Δεν κλείνεται στα σύνορα αλλά φέρνει τη σκοτεινή φωτιά του είδους στο παρόν. Ήδη είναι σούπερ σταρ στην Ισπανία. Ήδη προκαλεί ενθουσιασμό και στην Αμερική. Το ''El Mal Querer'' είναι λοιπόν ένα ποπ αριστούρ...

FLUX: THE 2025 ANNUAL REPORT_phase 1: The albums of 2025_6-10

Η σημερινή πεντάδα έχει το περσινό άλμπουμ του καλλιτέχνη που έχει πάντα πιασμένη τη θέση 7, το περσινό ντεμπούτο ενός νεότατου τραγουδοποιού, δύο Ελληνικές συμμετοχές που δεν μοιάζουν με τις άλλες, και ένα άλμπουμ όαση και πάλι από έναν ποπ και παραπάνω, οραματιστή του 21ου αιώνα. Τα περσινά άλμπουμ που προανέφερα είναι κυκλοφορίες του Δεκεμβρίου του 2024 και γι αυτό είναι αδύνατο να αγνοηθούν ειδικά όταν είναι τέτοιας ποιότητας. 06. Heavy Metal - CAMERON WINTER (Partisan) «On Heavy Metal - the debut solo album from Cameron Winter - the Geese frontman unravels his eclectic influences into a surreal mosaic of modern songwriting. Rumored to have been composed in abandoned basements, taxi back seats, and in impromptu jam sessions in public spaces, Heavy Metal draws on both the chaos of the road and Winter’s greater sense of existential dread. Heavy Metal teeters between the grounded and the hallucinatory, pulsing with immediacy, fragility, and the sly humor of a storyteller who’s never a...