Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

To cut the long story short_The Metallica essential Blacklist..


 Το 1991 ήταν μια πολύ ροκ χρονιά. Οι δίσκοι των NIRVANA και των PEARL JAM μόλις ξεκινούσαν ένα μυθικό ταξίδι, το ροκ υφάκι πουλούσε για να μπεις σε στέκια, οι ροκ μούρες έσκαγαν μύτη για τα δεκαπέντε δευτερόλεπτα φήμης τους στην Αθήνα και το mainstream κοινό γνώριζε για πρώτη φορά τους METALLICA...

Ναι ακριβώς. Μπορεί τα τρία πρώτα τους άλμπουμ να είχαν χτίσει το μύθο του πιο δυναμικού metal σχήματος του πλανήτη μπορεί να είχαμε λιώσει βινύλια των ''Master Of Puppets'', ''Kill 'Em All'' και ''Ride The Lightning'' αλλά έπρεπε να υπογράψουν σε μεγαλύτερη εταιρεία, να κυκλοφορήσουν ένα φλύαρο και όχι τόσο εμπνευσμένο-σε σχέση με τα προηγούμενα αλλά- άλμπουμ (..And Justice For All), να τους βάλει το NME 10/10 (ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ!) και να κάνουν επιτυχία με το βίντεο κυρίως του αντιπολεμικού άσματος ''One'' για να πιάσουν στον «πολύ τον κόζμο». Αυτό τελικά ήταν και το σημείο 0 γι' αυτούς, όμως μπήκαν όλα στη θέση τους με την κυκλοφορία του ''Metallica'' ή όπως είναι πιο γνωστό, ''Black Album'' τον Αύγουστο του 1991. Το άλμπουμ ήταν ένα έπος,  ένα βαρύ ροκ κειμήλιο και το τελευταίο μεγάλο άλμπουμ των METALLICA.  

30 χρόνια μετά και το ροκ είναι προστατευόμενο είδος προς εξαφάνιση. Οι λιγοστές σημαντικές κυκλοφορίες πατάνε πολύ στο παρελθόν ή έχουν ειδικό μη μουσικό ωστόσο λόγο για να είναι στην επικαιρότητα. Η ένεση των AMYL AND THE SNIFFERS και μερικών άλλων σχημάτων (των Πορτογάλων MISS LAVA ή των MDOU MOCTAR) είναι η εξαίρεση στον κανόνα και πλέον στην Αθήνα μούρη πουλάνε μόνο η ραποτράπερ...Τα μπλουζάκια των MOTORHEAD τα φοράνε για αξεσουάρ δυναμισμού (και καλά τώρα) και η αλήθεια είναι ότι το ροκ δεν έχει να επιδείξει κάτι για να επιβληθεί στη βάση του αγοραστικού κοινού.

Το ''Black Album'' γιορτάζει τα 30 χρόνια του και δεν θα είχαμε ασχοληθεί τόσο πολύ αν πέρα από την γιγάντια remastered/expanded και λοιπά έκδοση ( χάνω το μέτρημα στο τι περιλαμβάνει αυτή η πανάκριβη έκδοση) δεν υπήρχε και το ''The  Metallica BlackList'', μια συλλογή 4 cd με 53 διασκευές σε τραγούδια του άλμπουμ όπου συμμετέχει η νέα γενιά σχημάτων από την ποπ μέχρι το μέταλ. Επειδή όπως καταλαβαίνετε είναι πολύ χρονοβόρα η ακρόαση την ακούσαμε για σας και σας παρουσιάζουμε μια πιό σύντομη έκδοση του άλμπουμ σε μορφή λίστας spotify, όπου θα ακούσετε για μία ώρα και δεκαέξι λεπτά τις δεκαέξι πιο ενδιαφέρουσες εκδοχές στα τραγούδια του ''Black Album''

Καμμία δεν ξεπερνάει τις πρωτότυπες εκτελέσεις και ίσως δεν χρειάζεται να το δούμε έτσι. Στέκονται σαν εξαιρετικές και ειλικρινείς αποτυπώσεις μερικών από τις πιό γερές και σκοτεινές ροκ συνθέσεις των τελευταίων τριάντα χρόνων. 

Δεν θέλω να σας εξηγήσω γιατί επιλέχθηκε κάθε μία από τις δεκάεξι αυτές δισκευές ανάμεσα στις 53. Είναι προσωπική άποψη αλλά πιστεύω ότι με αυτή τη λίστα θα ακούσετε πως πραγματικά ένα από τα κορυφαία άλμπουμ της ροκ ιστορίας μπορεί να αποδοθεί αν οι συμμετέχοντες είναι μουσικοί που χειρίζονται το υλικό αυτό με τη δέουσα προσοχή. Σίγουρα οι υπόλοιπες εκδοχές του επίσημου άλμπουμ δεν επιλέχθηκαν τυχαία ωστόσο η πεμπτουσία του άλμπουμ αυτού πρέπει να αναζητηθεί σε αυτή τη συντομευμένη λίστα....

 

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Highway To HEAVENLY! + Vaxtones, Live at Temple 28.2.2026

  Μία βραδιά που θα μπορούσε να ήταν μία σεάνς φαντασμάτων του παρελθόντος αλλά ευτυχώς ήταν μία ιδιαίτερη γιορτή, που έφερε ένα πολυαγαπημένο 90'ς σχήμα κοντά στους Έλληνες φίλους του. Ακροατές που πέρασαν 35 χρόνια με τη μουσική τους να τους συνοδεύει ή να αναμοχλεύει τις μνήμες τους, ακροατές που είτε επέκτειναν τις κάποτε φανατικά indie προτιμήσεις τους, είτε τις αναβίωσαν για χάρη της περασμένης νεότητας τους. Το σίγουρο ήταν πάντως ότι οι κύριοι υπεύθυνοι ως HEAVENLY, έδειξαν ότι όσα μουσικά σχήματα και να κάνουν, η μαγική συνταγή της απλότητας/ειλικρίνειας/φόρτισης/καλοσύνης στη μουσική τους λειτουργεί μόνο με αυτό τον κωδικό ονομασίας.  Έχουν ένα νέο άλμπουμ (Highway To Heavenly) που είχε κυκλοφορήσει μία μέρα πριν την Αθηναϊκή τους εμφάνιση και ήδη, όχι μόνο ξεχωρίζει για την παραπάνω «συνταγή» αλλά και για τις όμορφες συνθέσεις του, οι οποίες, δεν ανακαλύπτουν νέα γη αλλά δείχνουν το δρόμο προς ένα μουσικό resort πλασμένο από γλυκά ακόρντα και μελωδίες, φωνές που χαμ...

FLUX: THE 2025 ANNUAL REPORT_phase 1: The albums of 2025_1-5

Η σημερινές πεντάδα κλείνει πανηγυρικά την πρώτη φάση της ανασκόπησης του ιστολογίου για το 2025. Περιλαμβάνει δύο ροκ δίσκους, ένα παγκόσμιου βεληνεκούς, έναν δίσκο που λες και αντιστασιακό λόγω αναλογικής τεχνολογίας, και ένα άλμπουμ για καταβύθιση σε σκοτεινότερες καταστάσεις με εξαιρετική πλοηγό που σας κρατά ασφαλείς και μετά την ακρόαση. 01. Lux - ROSALÍA (Columbia)   «Η κοπέλα γεννήθηκε με το φλαμένκο μέσα της αλλά δεν το κρατά για να το συντηρεί. Το προσαρμόζει στη ζωή της, στην ηλικία της, στους προβληματισμούς της, την μουσική που τη μεγάλωσε… Η φωνή της έστω και φορτωμένη με εφέ, οι ρυθμοί έστω και ηλεκτρονικοί και η Ισπανική γλώσσα που είναι η απόλυτη φωνητική έκφραση του είδους, ορίζουν το πλαίσιο σε φλαμένκο τόνους αλλά η έκφραση έχει κάτι το παγκόσμιο. Δεν κλείνεται στα σύνορα αλλά φέρνει τη σκοτεινή φωτιά του είδους στο παρόν. Ήδη είναι σούπερ σταρ στην Ισπανία. Ήδη προκαλεί ενθουσιασμό και στην Αμερική. Το ''El Mal Querer'' είναι λοιπόν ένα ποπ αριστούρ...

FLUX: THE 2025 ANNUAL REPORT_phase 1: The albums of 2025_6-10

Η σημερινή πεντάδα έχει το περσινό άλμπουμ του καλλιτέχνη που έχει πάντα πιασμένη τη θέση 7, το περσινό ντεμπούτο ενός νεότατου τραγουδοποιού, δύο Ελληνικές συμμετοχές που δεν μοιάζουν με τις άλλες, και ένα άλμπουμ όαση και πάλι από έναν ποπ και παραπάνω, οραματιστή του 21ου αιώνα. Τα περσινά άλμπουμ που προανέφερα είναι κυκλοφορίες του Δεκεμβρίου του 2024 και γι αυτό είναι αδύνατο να αγνοηθούν ειδικά όταν είναι τέτοιας ποιότητας. 06. Heavy Metal - CAMERON WINTER (Partisan) «On Heavy Metal - the debut solo album from Cameron Winter - the Geese frontman unravels his eclectic influences into a surreal mosaic of modern songwriting. Rumored to have been composed in abandoned basements, taxi back seats, and in impromptu jam sessions in public spaces, Heavy Metal draws on both the chaos of the road and Winter’s greater sense of existential dread. Heavy Metal teeters between the grounded and the hallucinatory, pulsing with immediacy, fragility, and the sly humor of a storyteller who’s never a...