Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Music to care for_The 2021 Annual Report_Phase 1_06 more records to care for

06. For The First Time - BLACK COUNTRY, NEW ROAD (Ninja Tune)



Η φιλοσοφία του ονόματος και οι διαστάσεις που παίρνει όσο το σκέφτεται και το αναλύει κανείς προκαλεί άμεσα την περιέργεια για να ασχοληθεί κανείς μαζί τους.

Η ιστορία τους ξεκινά από την εταιρεία θαύμα της προηγούμενης δεκαετίας - Speedy Wunderground - που κυκλοφορούσε τα πρώτα σινγκλ των τριών σχημάτων που έκαναν break-through στην τωρινή και αν ζούμε σε ένα δίκαιο κόσμο θα είναι οι βασικοί παίκτες στο τερέν του ανεξάρτητο ροκ της Μ. Βρετανίας και κατ' επέκταση παγκοσμίως, τα επόμενα χρόνια. 

Περιέργεια λοιπόν που εξελίχθηκε σε έκπληξη. Γιατί αλλιώς ξέραμε το ανεξάρτητο ροκ της Μ. Βρετανίας τα τελευταία είκοσι χρόνια. Στη συντριπτική του πλειοψηφία ήταν οι καλύτεροι μαθητές του post-punk, εξώγαμα της c-86 και αφιονισμένοι έφηβοι του ενός δίσκου και συμβιβασμένοι των επόμενων, αν υπήρχαν. Επίσης όλοι ανεξαιρέτως πέρασαν από το σχολείο του αείμνηστου Mark E. Smith και έχουν κι από ένα δίσκο Γερμανικού ροκ  να προσεύχονται και να προσφέρουν τυμπανόξυλα και πένες για τάματα. Δε λέω, αφού ήταν στο μουσικό βεληνεκές όσων θαύμαζα και με ανέθρεψαν (μουσικά) δεν με χαλούσαν καθόλου. Ούτε το 2006, ούτε το 2013, ούτε το 2019.

Ωστόσο μία ακρόαση της ''..πρώτης φοράς..'' του ''Μαύρη χώρα, Νέος δρόμος'' σε μία εποχή ''Μαύρη Υφήλιος, κλειστοί δρόμοι ή αβέβαιες διαδρομές'' ήταν ικανή να με επαναφέρει σε μία κατάσταση ευφορίας και λοιπών αναζωογονητικών κυμάτων που είχα καιρό να βιώσω με Βρετανικά σχήματα.

Μεγάλη διάρκεια των συνθέσεων. Ή θα ήταν βαρετά looping ή, όπως αποδείχθηκε, ένα ολοένα εξελισσόμενο μουσικό υβρίδιο που ολοκληρώνεται και ωριμάζει τα τελευταία 30''. Η πολυμελής μπάντα και η μουσική επικοινωνία μεταξύ αυτών των μουσικών είναι πραγματικά αξιέπαινη. Εκεί που είχαμε συνηθίσει τετραμελή σχήματα να βγάζουν εσώψυχα στην καλύτερη ή να γκρινιάζουν σαν κακομαθημένα, εδώ, έχουμε έναν τραγουδιστή που πείθει με το που ανοίγει το στόμα του και μία πλειάδα μουσικών που αναμιγνύουν και διαμορφώνουν από πίσω, ένα από τα πιο συναρπαστικά ηχητικά πεδία σύγχρονου ροκ. Free jazz; Kletzmer; Post punk; Post Rock; Όλα μαζί; Ναι. Παρακαλώ κι ευχαριστώ πολύ. Θα ήταν κάτι ενδιαφέρον με τη σκέψη και μόνο. Ωστόσο, στο συγκεκριμένο άλμπουμ, συνδυασμένα και κλιμακούμενα με την ένταση και τον διονυσιασμό μίας καλής ροκ συναυλίας, ο ''νέος δρόμος'' πλέον γράφει τη δική του ιστορία.

Το ηχητικό οικοδόμημα του ''For The first Time'' παραμένει ολοζώντανο λες και ηχογραφήθηκε μία και μόνο φορά. Με έπιασε χασμουρητό; Όχι. Με κράτησε σε εγρήγορση; Ναι. Τους ενδιαφέρει η κατάσταση μου ωστόσο; Καθόλου και ευτυχώς. Πρόκειται για μπάντα που στα τέλη του 2021 έχει αναγγείλει δεύτερο άλμπουμ και έχει ανεβάσει τρία τραγούδια που ήδη είναι ένα βήμα πιο μπροστά. Δεν είναι υπέροχο να θεωρούν το πρώτο τους άλμπουμ παρελθόν ενώ εμείς ασχολούμαστε μαζί του ύστερα από 11 μήνες μετά την κυκλοφορία του;

Και για τους δύσπιστους...Γνωρίζετε πολλές τέτοιες μπάντες τα τελευταία είκοσι χρόνια με τέτοια ακρίβεια και timing στην εξέλιξη τους;


Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Highway To HEAVENLY! + Vaxtones, Live at Temple 28.2.2026

  Μία βραδιά που θα μπορούσε να ήταν μία σεάνς φαντασμάτων του παρελθόντος αλλά ευτυχώς ήταν μία ιδιαίτερη γιορτή, που έφερε ένα πολυαγαπημένο 90'ς σχήμα κοντά στους Έλληνες φίλους του. Ακροατές που πέρασαν 35 χρόνια με τη μουσική τους να τους συνοδεύει ή να αναμοχλεύει τις μνήμες τους, ακροατές που είτε επέκτειναν τις κάποτε φανατικά indie προτιμήσεις τους, είτε τις αναβίωσαν για χάρη της περασμένης νεότητας τους. Το σίγουρο ήταν πάντως ότι οι κύριοι υπεύθυνοι ως HEAVENLY, έδειξαν ότι όσα μουσικά σχήματα και να κάνουν, η μαγική συνταγή της απλότητας/ειλικρίνειας/φόρτισης/καλοσύνης στη μουσική τους λειτουργεί μόνο με αυτό τον κωδικό ονομασίας.  Έχουν ένα νέο άλμπουμ (Highway To Heavenly) που είχε κυκλοφορήσει μία μέρα πριν την Αθηναϊκή τους εμφάνιση και ήδη, όχι μόνο ξεχωρίζει για την παραπάνω «συνταγή» αλλά και για τις όμορφες συνθέσεις του, οι οποίες, δεν ανακαλύπτουν νέα γη αλλά δείχνουν το δρόμο προς ένα μουσικό resort πλασμένο από γλυκά ακόρντα και μελωδίες, φωνές που χαμ...

FLUX: THE 2025 ANNUAL REPORT_phase 1: The albums of 2025_1-5

Η σημερινές πεντάδα κλείνει πανηγυρικά την πρώτη φάση της ανασκόπησης του ιστολογίου για το 2025. Περιλαμβάνει δύο ροκ δίσκους, ένα παγκόσμιου βεληνεκούς, έναν δίσκο που λες και αντιστασιακό λόγω αναλογικής τεχνολογίας, και ένα άλμπουμ για καταβύθιση σε σκοτεινότερες καταστάσεις με εξαιρετική πλοηγό που σας κρατά ασφαλείς και μετά την ακρόαση. 01. Lux - ROSALÍA (Columbia)   «Η κοπέλα γεννήθηκε με το φλαμένκο μέσα της αλλά δεν το κρατά για να το συντηρεί. Το προσαρμόζει στη ζωή της, στην ηλικία της, στους προβληματισμούς της, την μουσική που τη μεγάλωσε… Η φωνή της έστω και φορτωμένη με εφέ, οι ρυθμοί έστω και ηλεκτρονικοί και η Ισπανική γλώσσα που είναι η απόλυτη φωνητική έκφραση του είδους, ορίζουν το πλαίσιο σε φλαμένκο τόνους αλλά η έκφραση έχει κάτι το παγκόσμιο. Δεν κλείνεται στα σύνορα αλλά φέρνει τη σκοτεινή φωτιά του είδους στο παρόν. Ήδη είναι σούπερ σταρ στην Ισπανία. Ήδη προκαλεί ενθουσιασμό και στην Αμερική. Το ''El Mal Querer'' είναι λοιπόν ένα ποπ αριστούρ...

FLUX: THE 2025 ANNUAL REPORT_phase 1: The albums of 2025_6-10

Η σημερινή πεντάδα έχει το περσινό άλμπουμ του καλλιτέχνη που έχει πάντα πιασμένη τη θέση 7, το περσινό ντεμπούτο ενός νεότατου τραγουδοποιού, δύο Ελληνικές συμμετοχές που δεν μοιάζουν με τις άλλες, και ένα άλμπουμ όαση και πάλι από έναν ποπ και παραπάνω, οραματιστή του 21ου αιώνα. Τα περσινά άλμπουμ που προανέφερα είναι κυκλοφορίες του Δεκεμβρίου του 2024 και γι αυτό είναι αδύνατο να αγνοηθούν ειδικά όταν είναι τέτοιας ποιότητας. 06. Heavy Metal - CAMERON WINTER (Partisan) «On Heavy Metal - the debut solo album from Cameron Winter - the Geese frontman unravels his eclectic influences into a surreal mosaic of modern songwriting. Rumored to have been composed in abandoned basements, taxi back seats, and in impromptu jam sessions in public spaces, Heavy Metal draws on both the chaos of the road and Winter’s greater sense of existential dread. Heavy Metal teeters between the grounded and the hallucinatory, pulsing with immediacy, fragility, and the sly humor of a storyteller who’s never a...