Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Heterontropy

 


«Οι Sediment είναι ακόμα εδώ! 

Το 2019 φαντάζει μακρινό όνειρο. Σαν ένα ψέμα που κάποτε ζήσαμε. Οι Sediment Bruise κυκλοφορήσαν το In Between και έκαναν μια μεγάλη περιοδεία σε Ελλάδα και Ευρώπη. Δούλευαν ήδη κάποια καινούρια τραγούδια και η αποδοχή του δίσκου, από κοινό και κριτικούς, τους έσπρωχνε να συνεχίσουν με τον ίδιο ρυθμό.

Και ύστερα σιωπή. Ήρθε ο Covid. Δεν μπορούσαν ούτε να παίξουν live, ούτε καν να προβάρουν. Αρρώστησαν δικοί τους άνθρωποι. Ήρθαν διαταραχές πανικού. Αποχωρήσεις μελών. Τα κινούμενα νερά, έγιναν επικίνδυνα στάσιμα. Ένα σύστημα που οι αλλαγές το έφεραν στα πρόθυρα της διάλυσης.

Κι όμως, η μπάντα άντεξε όλη αυτή την δύσκολη περίοδο, την οποία αποτύπωσε σε τέσσερα τραγούδια, και σας τα παρουσιάζει με κάθε ειλικρίνεια, μέσα από την κυκλοφορία ενός ψηφιακού EP με τίτλο Heterentropy. Και γιορτάζει την επάνοδο της στα μουσικά δρώμενα, με ένα animated video clip για το ολοκαίνουργιο track τους Methotrexate.

Απογυμνωμένοι, έτοιμοι να εκθέσουν πλήρως την δύσκολη αλήθεια των τελευταίων ετών.»

Το 2019 όντως φαντάζει μακρινό. Είμαστε εδώ 4 χρόνια μετά, αλλάξαμε δεκαετία, ήρθε ο κόσμος τούμπα με ιούς, υπάρχει έντονη και επιθετική περιβαλλοντολογική δραστηριότητα και είναι σε εξέλιξη δύο πόλεμοι που γύρισαν το όνειρο μιας ουτοπικής τεχνολογικά ανεπτυγμένης κοινωνίας σε μία καθημερινότητα βαρβαρισμού. Πίσω πάλι; Ή μήπως δεν φτάσαμε ούτε στο κατώφλι της ουτοπίας;

Αλλά ναι. Ευτυχώς μπάντες όπως οι SEDIMENT BRUISE, είναι εδώ. Δημιουργικοί, δηλαδή ζωντανοί αλλά και ακμαίοι.

« ‘’Ετεροεντροπία’’. Συγχώνευση του όρου «εντροπία» από τη σφαίρα της φυσικής και της υποβλητικής ελληνικής λέξης «ετεροντροπή», που σημαίνει μια αίσθηση δυσφορίας και ανησυχίας που προκαλείται από την συμπεριφορά του άλλου. Περικλείει την έννοια της αλληλεπίδρασης μεταξύ πολύπλοκων ανθρώπινων συστημάτων, όπως οι μπάντες.»

Ο ήχος τους ήταν πάντα φορτωμένος συναισθηματικά, λειτουργούσε καλύτερα στο ημίφως και αυτό δεν αλλάζει με το ‘’Heterontropy’’. Ο καθένας θα μπορούσε να διακρίνει επιρροές αλλά δεν θα καταφέρει να περιγράψει επαρκώς αυτό το πυκνό μείγμα υποβλητικών ρυθμών, ελεγχόμενων ξεσπασμάτων και ηχοχρωμάτων που δίνουν χαρακτηριστικό στίγμα και κάνει το σχήμα να ξεχωρίζει. Αλλά έχουμε ξαναμιλήσει για το περίτεχνο ηχητικό κόσμο του σχήματος όταν παρουσιάζαμε το προηγούμενό τους άλμπουμ. Να σημειώσουμε μόνο ότι η παραγωγή έγινε από το ίδιο το σχήμα και το τελικό αποτέλεσμα είναι συμπαγές και διαυγές.

 Τα τέσσερα νέα τους τραγούδια αποτυπώνουν βαθιά και επώδυνη σε σημεία υπαρξιακή αναζήτηση και εμπειρίες από αυτές τις δύσκολες εποχές. Είναι τραγούδια που αναζητούν τη λύτρωση και διαθέτουν ειλικρίνεια αλλά και διαύγεια. Μεταφέρουν τα συναισθήματα που αναδύονται όταν όλες μας οι δραστηριότητες έχουν σταματήσει και είμαστε εμείς και οι σκέψεις μας. Πόσο μάλλον όταν αναδύονται σε εποχές που περνούν εσωτερικά και για κάποιους είναι μία κόλαση αλλά για άλλους είναι μια καλή ευκαιρία για περισυλλογή και αναδιάταξη δυνάμεων.

 Χωρίς να χρειάζεται να εμβαθύνουμε περισσότερο, προτρέπουμε για συνεχή ακρόαση. Η ανάδυση των συναισθημάτων και των ηχοχρωμάτων δεν χρειάζεται περιγραφές και το ‘’Heterontropy’’ είναι μία ιδιαίτερη ακουστική εμπειρία σύντομη μεν αλλά πυκνή. 

 


Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Highway To HEAVENLY! + Vaxtones, Live at Temple 28.2.2026

  Μία βραδιά που θα μπορούσε να ήταν μία σεάνς φαντασμάτων του παρελθόντος αλλά ευτυχώς ήταν μία ιδιαίτερη γιορτή, που έφερε ένα πολυαγαπημένο 90'ς σχήμα κοντά στους Έλληνες φίλους του. Ακροατές που πέρασαν 35 χρόνια με τη μουσική τους να τους συνοδεύει ή να αναμοχλεύει τις μνήμες τους, ακροατές που είτε επέκτειναν τις κάποτε φανατικά indie προτιμήσεις τους, είτε τις αναβίωσαν για χάρη της περασμένης νεότητας τους. Το σίγουρο ήταν πάντως ότι οι κύριοι υπεύθυνοι ως HEAVENLY, έδειξαν ότι όσα μουσικά σχήματα και να κάνουν, η μαγική συνταγή της απλότητας/ειλικρίνειας/φόρτισης/καλοσύνης στη μουσική τους λειτουργεί μόνο με αυτό τον κωδικό ονομασίας.  Έχουν ένα νέο άλμπουμ (Highway To Heavenly) που είχε κυκλοφορήσει μία μέρα πριν την Αθηναϊκή τους εμφάνιση και ήδη, όχι μόνο ξεχωρίζει για την παραπάνω «συνταγή» αλλά και για τις όμορφες συνθέσεις του, οι οποίες, δεν ανακαλύπτουν νέα γη αλλά δείχνουν το δρόμο προς ένα μουσικό resort πλασμένο από γλυκά ακόρντα και μελωδίες, φωνές που χαμ...

FLUX: THE 2025 ANNUAL REPORT_phase 1: The albums of 2025_1-5

Η σημερινές πεντάδα κλείνει πανηγυρικά την πρώτη φάση της ανασκόπησης του ιστολογίου για το 2025. Περιλαμβάνει δύο ροκ δίσκους, ένα παγκόσμιου βεληνεκούς, έναν δίσκο που λες και αντιστασιακό λόγω αναλογικής τεχνολογίας, και ένα άλμπουμ για καταβύθιση σε σκοτεινότερες καταστάσεις με εξαιρετική πλοηγό που σας κρατά ασφαλείς και μετά την ακρόαση. 01. Lux - ROSALÍA (Columbia)   «Η κοπέλα γεννήθηκε με το φλαμένκο μέσα της αλλά δεν το κρατά για να το συντηρεί. Το προσαρμόζει στη ζωή της, στην ηλικία της, στους προβληματισμούς της, την μουσική που τη μεγάλωσε… Η φωνή της έστω και φορτωμένη με εφέ, οι ρυθμοί έστω και ηλεκτρονικοί και η Ισπανική γλώσσα που είναι η απόλυτη φωνητική έκφραση του είδους, ορίζουν το πλαίσιο σε φλαμένκο τόνους αλλά η έκφραση έχει κάτι το παγκόσμιο. Δεν κλείνεται στα σύνορα αλλά φέρνει τη σκοτεινή φωτιά του είδους στο παρόν. Ήδη είναι σούπερ σταρ στην Ισπανία. Ήδη προκαλεί ενθουσιασμό και στην Αμερική. Το ''El Mal Querer'' είναι λοιπόν ένα ποπ αριστούρ...

FLUX: THE 2025 ANNUAL REPORT_phase 1: The albums of 2025_6-10

Η σημερινή πεντάδα έχει το περσινό άλμπουμ του καλλιτέχνη που έχει πάντα πιασμένη τη θέση 7, το περσινό ντεμπούτο ενός νεότατου τραγουδοποιού, δύο Ελληνικές συμμετοχές που δεν μοιάζουν με τις άλλες, και ένα άλμπουμ όαση και πάλι από έναν ποπ και παραπάνω, οραματιστή του 21ου αιώνα. Τα περσινά άλμπουμ που προανέφερα είναι κυκλοφορίες του Δεκεμβρίου του 2024 και γι αυτό είναι αδύνατο να αγνοηθούν ειδικά όταν είναι τέτοιας ποιότητας. 06. Heavy Metal - CAMERON WINTER (Partisan) «On Heavy Metal - the debut solo album from Cameron Winter - the Geese frontman unravels his eclectic influences into a surreal mosaic of modern songwriting. Rumored to have been composed in abandoned basements, taxi back seats, and in impromptu jam sessions in public spaces, Heavy Metal draws on both the chaos of the road and Winter’s greater sense of existential dread. Heavy Metal teeters between the grounded and the hallucinatory, pulsing with immediacy, fragility, and the sly humor of a storyteller who’s never a...