Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Reload XIII

 


Η δεκαετία του ’20 είναι μια τραυματική δεκαετία. Έως σήμερα σε παγκόσμιο επίπεδο δεν έχει υπάρξει ούτε μία στιγμή για την οποία κανείς θα μπορούσε να πει με άνεση ότι είναι φωτεινή ή αισιόδοξη. Οι μόνες χαρές ανάμεσα σε πολλές αναταράξεις, πολλές αλλαγές που γίνονται και πάλι χωρίς να τις ελέγχουμε, πολλή υποκρισία και μισανθρωπία είναι κάποιες σποραδικές στιγμές έξαψης από την Τέχνη όταν δεν χρησιμοποιείται για προώθηση διαφόρων μορφών «ατζεντών» όλων των αποχρώσεων στην καλύτερη ή στην υπερπροβολή του εαυτού είτε σαν τρολ είτε σαν TikTok περσόνα είτε σαν μονόφθαλμο influencer σε εκατομμύρια αποδέκτες «τυφλούς» από επίγνωση, γνώση και ευαισθησία, στην χείριστη. Παρακολουθούμε την πολιτική να έχει μετατραπεί σε reality show, στην ουσία τα μητρικά reality καθοδηγούν εδώ και δύο δεκαετίες την πλειοψηφία της δυτικής κοινωνίας και την έχει «εκπαιδεύσει» πως να μιλά, πως να συμπεριφέρεται, πως να ζει σε ένα διαστρεβλωμένο περιβάλλον όπου βασικές έννοιες έχουν αποδομηθεί από την πρωτότυπη έννοια τους σε κάτι που βολεύει όλους τους κενόδοξους, τενεκεδένιους ανθρώπους που λατρεύουν το εφήμερο, το εύκολο και την περαστική μόδα.

Δεν υπάρχει λόγος ύπαρξης πλέον να ασχολείται ή να προβληματίζεται για την Τέχνη ή την καθημερινή του ζωή πλέον, αφού ζει σε preset ρυθμίσεις από τις οποίες δεν μπορεί, δεν θέλει και εν τέλει απαγορεύεται να παρακάμπτει. Ωστόσο αυτό κάποια στιγμή θα σταματήσει. Αυτοί που μας έχουν «προγραμματίσει» και πλαισιώσει» θα ξεπεράσουν το όριο ημιμάθειας, εξουσίας που τους αναλογεί. Τότε θα μιλήσουμε περισσότερο. 

Προς το παρόν, επαναφορτίζουμε τις λίστες μας για τον 13ο κύκλο διαδικτυακών εκπομπών με αυτό το mixtape. Περιλαμβάνει δεκαοκτώ τραγούδια από καλλιτέχνες που φέτος έκαναν αισθητή την παρουσία τους είτε σαν νεοφώτιστοι, είτε σαν αναγεννημένοι, είτε σε νέα δημιουργική τροχιά. Από τραγούδια που συγκλονίζουν με την αλήθεια και την αγωνία τους μέχρι τους ρυθμικούς ονειροπόλους που γνωρίζουν την περίμετρο αλλά και τις στιγμές αδυναμίας του Τείχους ώστε να εξέλθει η αρνητικότητα και να διαβρωθεί από το φως που εισέρχεται. 

Οι πρώτες Φθινοπωρινές μας προτάσεις ηχητικά κινούνται σε γνώριμα τοπία και πλαίσια. Δεν έχουμε επίγνωση για κάποια πρωτοπορία στη μουσική, αυτό φαίνεται στο μέλλον, οπότε χαλαρώνουμε και απολαμβάνουμε σπουδαία τραγούδια του τώρα.

Σε λίγες μέρες θα ανακοινωθεί και η έναρξη των εκπομπών. Το πότε, γιατί το που δεν έχει αλλάξει…

Playlist:

1. FAT DOG – Vigilante

2. DAME AREA – Tú Me Hiciste Creer

3. SPEKTRE, MARIE VAUNT – Darkest Hour

4. LA FEMME – Clover Paradise

5. PARTY DOZEN – Coup De Gronk

6. THE SMILE – Zero Sum

7. GOAT – Ouroboros (radio edit)

8. SPECIAL INTEREST – Nothing Grows Here

9. THE WAEVE – Broken Boys

10. DUMMY – Nine Clean Nails

11. FUTURE ISLANDS – Glimpse

12. THE CURE – Alone

13. MOGWAI – God Gets You Back (radio edit)

14. deary – The Drift

15. TANUKICHAN ft. WISP – It Gets Easier

16. SLOWDIVE – Kisses (DANIEL AVERY remix)

17. KELLY LEE OWENS – Sunshine

18. JAMIE XX – Still Summer 


Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Highway To HEAVENLY! + Vaxtones, Live at Temple 28.2.2026

  Μία βραδιά που θα μπορούσε να ήταν μία σεάνς φαντασμάτων του παρελθόντος αλλά ευτυχώς ήταν μία ιδιαίτερη γιορτή, που έφερε ένα πολυαγαπημένο 90'ς σχήμα κοντά στους Έλληνες φίλους του. Ακροατές που πέρασαν 35 χρόνια με τη μουσική τους να τους συνοδεύει ή να αναμοχλεύει τις μνήμες τους, ακροατές που είτε επέκτειναν τις κάποτε φανατικά indie προτιμήσεις τους, είτε τις αναβίωσαν για χάρη της περασμένης νεότητας τους. Το σίγουρο ήταν πάντως ότι οι κύριοι υπεύθυνοι ως HEAVENLY, έδειξαν ότι όσα μουσικά σχήματα και να κάνουν, η μαγική συνταγή της απλότητας/ειλικρίνειας/φόρτισης/καλοσύνης στη μουσική τους λειτουργεί μόνο με αυτό τον κωδικό ονομασίας.  Έχουν ένα νέο άλμπουμ (Highway To Heavenly) που είχε κυκλοφορήσει μία μέρα πριν την Αθηναϊκή τους εμφάνιση και ήδη, όχι μόνο ξεχωρίζει για την παραπάνω «συνταγή» αλλά και για τις όμορφες συνθέσεις του, οι οποίες, δεν ανακαλύπτουν νέα γη αλλά δείχνουν το δρόμο προς ένα μουσικό resort πλασμένο από γλυκά ακόρντα και μελωδίες, φωνές που χαμ...

FLUX: THE 2025 ANNUAL REPORT_phase 1: The albums of 2025_1-5

Η σημερινές πεντάδα κλείνει πανηγυρικά την πρώτη φάση της ανασκόπησης του ιστολογίου για το 2025. Περιλαμβάνει δύο ροκ δίσκους, ένα παγκόσμιου βεληνεκούς, έναν δίσκο που λες και αντιστασιακό λόγω αναλογικής τεχνολογίας, και ένα άλμπουμ για καταβύθιση σε σκοτεινότερες καταστάσεις με εξαιρετική πλοηγό που σας κρατά ασφαλείς και μετά την ακρόαση. 01. Lux - ROSALÍA (Columbia)   «Η κοπέλα γεννήθηκε με το φλαμένκο μέσα της αλλά δεν το κρατά για να το συντηρεί. Το προσαρμόζει στη ζωή της, στην ηλικία της, στους προβληματισμούς της, την μουσική που τη μεγάλωσε… Η φωνή της έστω και φορτωμένη με εφέ, οι ρυθμοί έστω και ηλεκτρονικοί και η Ισπανική γλώσσα που είναι η απόλυτη φωνητική έκφραση του είδους, ορίζουν το πλαίσιο σε φλαμένκο τόνους αλλά η έκφραση έχει κάτι το παγκόσμιο. Δεν κλείνεται στα σύνορα αλλά φέρνει τη σκοτεινή φωτιά του είδους στο παρόν. Ήδη είναι σούπερ σταρ στην Ισπανία. Ήδη προκαλεί ενθουσιασμό και στην Αμερική. Το ''El Mal Querer'' είναι λοιπόν ένα ποπ αριστούρ...

FLUX: THE 2025 ANNUAL REPORT_phase 1: The albums of 2025_6-10

Η σημερινή πεντάδα έχει το περσινό άλμπουμ του καλλιτέχνη που έχει πάντα πιασμένη τη θέση 7, το περσινό ντεμπούτο ενός νεότατου τραγουδοποιού, δύο Ελληνικές συμμετοχές που δεν μοιάζουν με τις άλλες, και ένα άλμπουμ όαση και πάλι από έναν ποπ και παραπάνω, οραματιστή του 21ου αιώνα. Τα περσινά άλμπουμ που προανέφερα είναι κυκλοφορίες του Δεκεμβρίου του 2024 και γι αυτό είναι αδύνατο να αγνοηθούν ειδικά όταν είναι τέτοιας ποιότητας. 06. Heavy Metal - CAMERON WINTER (Partisan) «On Heavy Metal - the debut solo album from Cameron Winter - the Geese frontman unravels his eclectic influences into a surreal mosaic of modern songwriting. Rumored to have been composed in abandoned basements, taxi back seats, and in impromptu jam sessions in public spaces, Heavy Metal draws on both the chaos of the road and Winter’s greater sense of existential dread. Heavy Metal teeters between the grounded and the hallucinatory, pulsing with immediacy, fragility, and the sly humor of a storyteller who’s never a...