Το Σπίτι Με Τα Παράξενα

Τετραμελής μπάντα, δημιουργημένη το 2005, με αρκετές εμφανίσεις στο ενεργητικό τους και με ροκ αξίες που τείνουν προς εξαφάνιση.Όλα τους τα τραγούδια προέρχονται από τζαμαρίσματα και η ικανότητά τους να ανεβοκατεβάζουν κλίμακες γίνεται εθισμός στα μισά και παραπάνω από τα δέκα τραγούδια του πρώτου τους άλμπουμ '' Industrial Chewing Machine '' με το τελείως μινιμαλ εξώφυλλο,που έρχεται σε αντίθεση με την πληθωρική μουσική τους.  Stoner,grunge,jazz,ψυχεδέλια,ηλεκτρονική είναι απλά ονομασίες ειδών.Στους CHEWING GUN , δεδομένης της μουσικής κατάρτισης,δεξιοτεχνίας και ζωντανής αίσθησης της μουσικής τους, γίνονται όπλα που εκτοξεύουν απολαυστικά,πεντακάθαρα σε παραγωγή,ισορροπημένα και ευθυγραμμισμένα ,γερά ροκ τραγούδια με ψυχή,που δεν πελαγοδρομούν, παρ'όλη τη μεγάλη διάρκεια τους. Ενίοτε ,όπως ,στο πρώτο κομμάτι " Randoms Drops Of Chaos '', πειραματίζονται πετυχημένα με ήχους πόλης και avant- garde,αλλά το εγκαταλείπουν γρήγορα με την ελπίδα από μέρ...

Ένα μήνα στο σκληρό,μιά γρήγορη ακρόαση και προχθές ήμουν έτοιμος να τον ξαποστείλω.Όμως για κάτσε.Τι οκτώ είναι αυτό στο Pitchfork ? Μετά το οκτάρι στον James Blake,που όσο και να τον ακούσω δε μπορώ να τον αντέξω με τίποτα,η μεταμεσονύχτια ηλεκτρονική ποπ με ολίγη τζαζ και ουίσκυ για τις κρύες νύχτες είναι της μόδας φαίνεται. Μπα μάλλον θα το ξαποστείλω. Κι αυτή η βροχή δε λέει να σταματήσει.Δε βαριέσαι...Άς του δώσω μια ακόμα ευκαιρία.. Αρκετές ακροάσεις μετά, η ηλεκτρονική ομορφιά και φρεσκάδα του νέου δίσκου του NICOLAS JAAR κατακτά και το Σπίτι. Αμερικάνος και μεγαλωμένος στη Χιλή ,ο 21 χρονών μόλις,καλλιτέχνης,έχοντας προϊστορία που αν και σύντομη αξίζει να ψαχτεί,εντυπωσιάζει  με το μουσικό υπόβαθρο που έχει και την ωριμότητα του χειρισμού του υλικού του,σε αυτό το πρώτο μεγάλο άλμπουμ του '' Space Is Only Noise ''.  Αν και ηχητικά είναι κοντινός συγγενής των Ευρωπαίων αναλόγων,βγάζει μια διαφορετική,πιο ευκίνητη,πιο φινετσάτη και αρκετά έξυπνη μίξη κλασσικώ...

Να που οι Βρετανοί αναταπαντούν στους Αμερικάνους lo-fiντελιστές,με τους YUCK ,μία Λονδρέζικη μπάντα χαμένη μεταξύ TEENAGE FANCLUB, PAVEMENT και ζεστών Ανοιξιάτικων μεσημεριών...Πολλές φαζαρισμένες κιθάρες,όμορφες μελωδίες,απλά πράγματα. Το πρώτο τους ομώνυμο άλμπουμ κυκλοφορεί στις 21 Φεβρουαρίου και όπως σε όλα τα καθώς πρέπει ιστολόγια έτσι κι εδώ, φιλοξενούμε όλο το άλμπουμ προς ακρόαση,μπας και φύγει και αυτή η αναθεματισμένη ίωση.Έλεγα ότι θα την έβγαζα καθαρή φέτος.. Yuck - Yuck by Yuck

Μία μέρα νωρίτερα,κυκλοφορεί τελικά το νέο άλμπουμ των RADIOHEAD ,'' The King Of Limbs ''.Όχι δωρεάν ή ό,τι προαιρείσθε,όπως έκαναν με το προ τετραετίας '' In Rainbows '', αλλά με ελαστικό κοστολόγιο και ανταγωνιστικές τιμές  , γι' αυτά που προσφέρει. Έχει μικρή διάρκεια,οκτώ συνθέσεις και εξαιρετικό εξώφυλλο.Οι πρώτες εντυπώσεις παγκοσμίως κρίνονται θετικές,ενώ περιμένουμε σίγουρα και τις αρνητικές εντυπώσεις,λίγο μετά... Στο Σπίτι το ακούμε συνέχεια, μετά το πετυχημένο και γρήγορο κατέβασμά του (εμείς το πληρώσαμε,ευχαρίστως) και απολαμβάνουμε τον λεπτεπίλεπτο,μαλακό και περιπετειώδη  ηλεκτρονικό ήχο του σχήματος, που κυριαρχεί στο μεγαλύτερο μέρος του άλμπουμ. Με εξαίρεση τα '' Give Up The Ghost '' και '' Separator '' που ακούγονται σαν τους RADIOHEAD που βαριέμαι,τα υπόλοιπα έξι με κάνουν να τους θαυμάσω για μια φορά ακόμα : - Για το πόσο μπορούν να γράψουν σκοτεινούς ύμνους με ένα απλό πιάνο ( Codex ). - Για...

Εδώ είμαστε πάλι.''Κολλημένοι'' στις Βερμούδες. Ένα από τα θέρετρα των MESSER CHUPS . Αυτή τη φορά,ο 66,ήταν ανοιχτός και  μας οδήγησε με ακρίβεια εδώ,χωρίς παρακάμψεις. Μας αρέσει εδώ.   Η ασπρόμαυρη ζοφερή εικόνα δε μας φοβίζει.Τα κόκκινα ποτά δεν έχουν αίμα και οι twang κιθάρες δεν έχουν εξελιχθεί από το 1960. Καλώς ήλθατε και πάλι,στον ,παγωμένο στο χρόνο, z-movie, κόσμο των MESSER CHUPS . Στο καινούριο τους άλμπουμ '' Bermuda 66 '',ακούγονται όπως ακριβώς ακούγονται τα τελευταία χρόνια και ,μα τον Boris Karloff , με παραμυθιάζουν ακόμα.  Η ξενάγηση ξεκινά από τη Μπλε Λίμνη της Δάφνης  ,μας εισάγει στο τουίστ χορό των Τσουπακάπρα  ,ο Jason Bond αναστένεται για 13η φορά αλλά πλέον μυρίζει και η σκιά του δρ.Καλιγκάρι είναι κάτι σαν Άγγελος προστασίας για το χώρο.  Τελειώνουν με το '' Aniamal Woman '' που μαζί με το '' Authentic Bloodsucking Melody '', ξεχωρίζουν δαιμονισμένα... Αν ήσασταν στο Tiki to 2009, θα ανα...

"So Unreal" - LA Vampires featuring Matrix Metals from Jon Clark on Vimeo . Δε Θα το πιστέψετε αλλά αυτό που μου αρέσει στο παραπάνω βίντεο είναι το laser disc που κρατά η Amanda Brown , η περίεργα εξωτική φωνή των L.A. Vampires .Ήταν προάγγελος των cd και φυσικά δεν έμεινε πολλά χρόνια στην αγορά.Παραμένει όμως η τεχνολογική γεύση που δεν δοκίμασα ποτέ... Το e.p.  '' So Unreal '' (όνομα και πράμα), των L.A. VAMPIRES με τη συνεργασία των MATRIX METALS ,ήταν από αυτά που μου ξέφυγαν πέρυσι. Βρήκα τον εαυτό μου να το ακούει και να βυθίζεται στον ονειρικό,υγρό κόσμο των διαστρεβλωμένων '80'ς εμμονών των μουσικών στις αρχές της χρονιάς αλλά φαίνεται ότι με κυνηγά να γράψω κάτι γι'αυτό το εξωτικό,παραισθησιογόνο,μεταφανκ ποπ ψυχεδελικά πειραματικό άκουσμα. Συνυπάρχουν ηχητικά, με την GENEVA JACUZZI  αλλά μου φαίνονται περισσότερο εθιστικοί..Και η φωνή της Amanda είναι το κάτι άλλο....

Να με τι θα μας βομβαρδίσει η Sacred Bones τις επόμενες μέρες. Μερικά είναι παλιότερα,αλλά το player είναι εξαιρετικό.Την προσοχή σας στους CULT OF YOUTH  ,στους SLUG GUTS και φυσικά στους MOON DUO . Καλή εβδομάδα..... Latest tracks by sacredbones