Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αναρτήσεις

Still Ill....[Adam Yauch a.k.a. MCA [August 5, 1964 – May 4, 2012]

Ανακοινώθηκε σήμερα από τα Αμερικάνικα ηλεκτρονικά περιοδικά και είναι πολύ δυσάρεστο το γεγονός του θανάτου του Adam Yauch ή MCA , των BEASTIE BOYS ,μόλις 47 ετών,από καρκίνο. Δεν θα πούμε για την αξία των BEASTIE BOYS  ή τη συνεισφορά του MCA σε αυτούς αλλά και στη μουσική γενικότερα.Αστεία πράγματα ,το ξέρουν και οι πέτρες ακόμα. Μόνο να σας εξομολογηθώ ότι ήμουν ορκισμένος εχθρός του στο '' Licence To Ill ''το 1987,αλλά το '' Ill Communication '' του 1994,μου το έτριψαν στη μούρη και με έκαναν να αλλάξω γνώμη αμέσως.  Έκτοτε τους παρακολουθούσα στενά μέχρι και τα τέλη της προηγούμενης δεκαετίας απολαμβάνοντας την ποικιλία των ήχων και ρυθμών, το άφθονο χιούμορ και τις πάντα εκρηκτικές ρίμες τους.. Ο MCA μου ήταν ο πιο συμπαθής, από αυτά τα τρία τσογλάνια και σίγουρα δεν θα είναι το ίδιο πια,για το σχήμα, μετά την έξοδό του από αυτό το πλανητικό σύστημα.... Ήμουν ευτυχής που τους παρακολούθησα σε εκείνο το ατυχές Ejekt Festival ,16-06-2...

Master....

Την εκτιμώ βαθύτατα την Santigold . Μπορεί να έκανε τρία χρόνια να φτιάξει καινούριο άλμπουμ,αλλά αν ακούσει προσεκτικά κανείς τα απλά σε πρώτη φάση υβριδικά ποπ τραγούδια του, θα θαυμάσει με το πόσο εύκολα και αρμονικά δένει new wave,reggae,dub,,r'n'b, pop και Αφρικάνικη ρυθμολογία γενικότερα.  Τα τραγούδια του '' Master Of My Make -Believe '' είναι ποπ.Αλλά διαφορετική ποπ από τα εμπορικά τέρατα παραγωγής και λούσου που χτυπάνε κορυφαίες πωλήσεις.Είναι φινετσάτα, αισθησιακά, θεραπεύουν καρδιές,μπορούν να συγκινήσουν και αποκαλύπτονται σταδιακά με περισσότερα ακούσματα. Ακριβώς όπως με το πρώτο άλμπουμ της,έτσι κι εδώ ,η Santi White ,με εκλεκτό επιτελείο στο πλευρό της ( Sitek, Zinner, Hill όπως πάντα κλπ), δεν ενδιαφέρεται να δημιουργήσει εύκολα καταναλώσιμα και πρόσκαιρα τραγούδια. Μπορεί όμως να δημιουργήσει εύπεπτο ήχο για δόλωμα και μετά να κάνει αρκετούς ακροατές της να μην μπορούν ξεκολλήσουν από δαύτη. Το έπαθα δεύτερη φορά και θέλω να το ξαν...

“This is not Duke Ellington. This is Duck Ellington” ..

Ανακοινώθηκε πριν από κάτι μέρες στο Twitter των THE AVALANCHES και θεωρητικά κρύβονται πίσω από αυτό. Το '' Sleepy Bedtime Mix For Young Ones '',δημιουργημένο από κάποιον που χρησιμοποιεί το ψευδώνυμο του Μπουκόφσκι,  Henry Chinaski  ως δημιουργό, είναι από τα πιο όμορφα mixtape που έχω ακούσει εδώ και χρόνια.  Μετά το τέλος της ακρόασης, δεν χωρά αμφιβολία ότι  από πίσω κρύβονται  οι Αυστραλοί μάγοι της μίξης  και μπορεί να μην είμαι από αυτούς που ελπίζουν ένα δεύτερο δίσκο τους ,όμως κάθε δημιουργία τους ηχεί σαν Παράδεισος στα αυτιά μου. Χωρίς να υπάρχει playlist,προς το παρόν,αλλά πάντα με άξονα το καλό γούστο στις επιλογές αλλά και στην εμπνευσμένη πραγματικά μίξη,απλή και μεγαλειώδης ταυτόχρονα,τo '' Sleepy Bedtime Mix.. .'' περιέχει πολλά bossa nova,lounge,easy listening και folk άσματα και μπορείς να διακρίνεις Beach Boys , FRANK SINATRA, ANTONIO CARLOS JOBIM, την θεϊκή διασκευή του Robert Wyatt στο '' At Last I'm Free ...

Dying Sun

Πολλά δε γνωρίζουμε. Το ότι είναι καινούριο σχήμα και άλλη μια μουσική περσόνα του  διαβόητου Vasra Dikon ,μόνο..  Το σίγουρο είναι ότι Σαββατιάτικα αυτό το ψυχρό,διαστημικό ηλεκτρονικό έπος,με την ονομασία '' Astrolavos '', που γεννήθηκε στο Detroit, κλωνοποιήθηκε για άλλη μια φορά στην Ελλάδα και θα συνεχίσει να σπέρνει και στο Διάστημα, δε με αφήνει σε ησυχία με αυτά τα εθιστικά,μινιμαλιστικά beat,που μου τρυπάνε τον εγκέφαλο..  Αν βγείτε εκτός στρατόσφαιρας να το έχετε μαζί σας. Και επειδή δεν έχετε καιρό για χάσιμο,κατεβάστε το από εδώ .  Επίσης καλό θα ήταν να ρίξετε μια ματιά σε όλα τα υπόλοιπα «μουσικά όντα» αυτού του αινιγματικού κυρίου. Προσωπικά ακόμα δεν έχω ξεμπλέξει, αλλά δε χρειάζεται κιόλας.... Astrolavos by Dying Sun

Rollins vs.Pop

 Είχε τα γενέθλιά του πριν από κάτι μέρες και αντί για τα τυπικά σας παρουσιάζω ένα δίπτυχο σπαρταριστής πρόζας του Henry Rollins ,από τις εμπειρίες του παίζοντας με τον IGGY POP και πώς δεν κατάφερε να του τη « βγει».. «   You never gonna beat the master   »,λέει προς το τέλος του δεύτερου μέρους ο Henry Rollins και έχει απόλυτο δίκιο.....

Kiss them !

Ακούγεται σαν τα indie ξαδέλφια των μελών του Glee club , όμως αντίθετα με αυτούς,οι SCHOOL OF SEVEN BELLS , όχι μόνο δεν το γαμάνε αλλά δίνουν σε αυτή την αξέχαστη γλυκειά,ανέμελη ποπ στιγμή των SIOUXIE AND THE BANSHEES  ένα ακόμα πιο συναρπαστικό αέρα.. Εύγε νέοι ! Siouxsie and the Banshees- Kiss Them For Me (School of Seven Bells Cover) by Vagrant Records

Mech▲nimal,six d.o.g..s 25-04-2012

Ήταν η πρώτη εμφάνιση του σχήματος που είδα και ομολογώ ότι ζωντανά κατάλαβα καλύτερα  την όλη ιδέα πίσω από αυτούς. Κάτι που πλησίαζε το ροκ εν ρολ,αλλά με ηλεκτρονικό ήχο. Αλλά και μια κινητοποίηση όλου του οργανισμού σαν αντίδραση αυτού που άκουγα.Κάτι που δεν μπορώ να πω ότι το καταφέρνουν πολλοί. Ο χαρακτηρισμός  «drone and roll» που έχουν δώσει για να χαρακτηρίσουν τον ήχο τους, τα λέει όλα.Αποτελεί όμως και μια ολοκληρωμένη οπτικοακουσστική εμπειρία,διαφορετική από αυτά που βλέπουμε συνήθως Στη ζωντανή του εκδοχή, με την χαρακτηριστική παρουσία και λειτουργία του Freddie F. ως ερμηνευτή / frontman  και  τα καταπληκτικά visuals της Αγγελικής Βρεττού ,που εντυπωσιάζουν τονίζοντας αυτό το έμπειρο ,προσωπικό,ψυχρό ηλεκτρονικό απόσταγμα 30 χρόνων ηλεκτρονικής μουσικής, οόρος «drone and roll» παγιώνεται και δεν μπορεί να αντικατασταθεί με κανέναν άλλο όρο. Ψυχρόαιμη μουσική,χωρίς ξεσπάσματα παρά ένα σταθερό,ατμοσφαιρικό πυκνό πλέγμα από χαμηλόσυχνους ρυ...