Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

ΟΙ ΛΥΚΟΙ ΚΙ ΑΝ ΕΓΕΡΑΣΑΝ.....


Οι συναυλιες του Nick Cave και των Bad Seeds τα τελευταια χρονια στην Ελλαδα, δε θυμιζουν τυπικες συναυλιες οπου ο καλλιτεχνης προσπαθει να δειξει η να επιδειξει στο κοινο τις τελευταιες του δημιουργιες, η ,μιλωντας για την Ελληνικη συναυλιακη πραγματικοτητα,να προσπαθησει να αποδειξει γιατι καποτε ηταν σημαντικος και οτι αξιζει να περιφερεται ακομα στοχευοντας στις αναμνησεις του κοινου του. Εχοντας καθιερωθει στη χωρα μας ,σαν ο πιο δημοφιλεστερος live performer, ολων των εποχων ,Nick Cave ,ερχεται εδω πλεον ,να διασκεδασει κι αυτος πια, μαζι μας.Ετσι η φιλικη ατμοσφαιρα του Σαββατου 07-06-2008,σε συνδυασμο με τις εκπληκτικες εκτελεσεις των καινουριων του τραγουδιων και φυσικα με τα αγαπημενα παλια κομματια,που αλλα ακουγονται ακομα ( Weeping Song, Papa won't Leave You Henry),αλλα ,δυστυχως ,καθολου ( The Ship Song,Your Funeral My Trial), και ενα, που παντα ευχομαι να μην ξαναπαιξει αλλα παντα παιζει παρ'ολα τα ταματα (Deana),μας αφησε με τις καλυτερες εντυπωσεις για αλλη μια φορα.Πιο ροκ απο ποτε ,πιο ορμητικος ,πιο χαρουμενος αλλα και με διαθεση για επικοινωνια και χιουμορ με το κοινο,o Nick Cave ηταν σε μεγαλα κεφια,οπως φυσικα και οι υπολοιποι Bad Seeds. Ηταν κατι σαν παρτυ, μεχρι και παραγγελιες ζητησε, πραγμα, που δε συνηθιζει. Εχω δει τον Cave σε κακη κατασταση (1987), να βρυχαται σαν θηριο λιγο πριν ψοφησει, τον εχω δει σε πιο ηρεμη κατασταση να δινει την πιο συγκινητικη συναυλια που εχω δει ποτε απο αυτον (1989),υστερα τον εχω δει να εχει τον αερα του μεγαλου καλλιτεχνη στις επομενες και τωρα τον ειδα σαν ενα ανθρωπο που απλα ''πεταει'',και πιστεψτε με ετσι θελω να παραμεινει.. Οσο για τον ED KUEPPER , επαιξε απλα για να ζεστανει το κοινο.Δηλαδη με το ενα τεταρτο των δυνατοτητων του . Δε μπορω να φανταστω την ενταση της ηλεκτρικης καταιγιδας που μπορει να εξαπολυσει αυτος ο ανθρωπος ετσι και παιξει κανονικο σετ.Και ας εχει τον εκπληκτικο JEFFREY WEGENER μαζι του , μονο. Οι δυο τους παιζουν σαν μια κανονικη μπαντα. Αραγε θα επιχειρησει να τον φερει, ξανα, καποιος εδω για κανονικη συναυλια ?Εστω και για 100 ατομα ,ρε παιδι μου..Μεγαλη Μορφη !

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Highway To HEAVENLY! + Vaxtones, Live at Temple 28.2.2026

  Μία βραδιά που θα μπορούσε να ήταν μία σεάνς φαντασμάτων του παρελθόντος αλλά ευτυχώς ήταν μία ιδιαίτερη γιορτή, που έφερε ένα πολυαγαπημένο 90'ς σχήμα κοντά στους Έλληνες φίλους του. Ακροατές που πέρασαν 35 χρόνια με τη μουσική τους να τους συνοδεύει ή να αναμοχλεύει τις μνήμες τους, ακροατές που είτε επέκτειναν τις κάποτε φανατικά indie προτιμήσεις τους, είτε τις αναβίωσαν για χάρη της περασμένης νεότητας τους. Το σίγουρο ήταν πάντως ότι οι κύριοι υπεύθυνοι ως HEAVENLY, έδειξαν ότι όσα μουσικά σχήματα και να κάνουν, η μαγική συνταγή της απλότητας/ειλικρίνειας/φόρτισης/καλοσύνης στη μουσική τους λειτουργεί μόνο με αυτό τον κωδικό ονομασίας.  Έχουν ένα νέο άλμπουμ (Highway To Heavenly) που είχε κυκλοφορήσει μία μέρα πριν την Αθηναϊκή τους εμφάνιση και ήδη, όχι μόνο ξεχωρίζει για την παραπάνω «συνταγή» αλλά και για τις όμορφες συνθέσεις του, οι οποίες, δεν ανακαλύπτουν νέα γη αλλά δείχνουν το δρόμο προς ένα μουσικό resort πλασμένο από γλυκά ακόρντα και μελωδίες, φωνές που χαμ...

FLUX: THE 2025 ANNUAL REPORT_phase 1: The albums of 2025_1-5

Η σημερινές πεντάδα κλείνει πανηγυρικά την πρώτη φάση της ανασκόπησης του ιστολογίου για το 2025. Περιλαμβάνει δύο ροκ δίσκους, ένα παγκόσμιου βεληνεκούς, έναν δίσκο που λες και αντιστασιακό λόγω αναλογικής τεχνολογίας, και ένα άλμπουμ για καταβύθιση σε σκοτεινότερες καταστάσεις με εξαιρετική πλοηγό που σας κρατά ασφαλείς και μετά την ακρόαση. 01. Lux - ROSALÍA (Columbia)   «Η κοπέλα γεννήθηκε με το φλαμένκο μέσα της αλλά δεν το κρατά για να το συντηρεί. Το προσαρμόζει στη ζωή της, στην ηλικία της, στους προβληματισμούς της, την μουσική που τη μεγάλωσε… Η φωνή της έστω και φορτωμένη με εφέ, οι ρυθμοί έστω και ηλεκτρονικοί και η Ισπανική γλώσσα που είναι η απόλυτη φωνητική έκφραση του είδους, ορίζουν το πλαίσιο σε φλαμένκο τόνους αλλά η έκφραση έχει κάτι το παγκόσμιο. Δεν κλείνεται στα σύνορα αλλά φέρνει τη σκοτεινή φωτιά του είδους στο παρόν. Ήδη είναι σούπερ σταρ στην Ισπανία. Ήδη προκαλεί ενθουσιασμό και στην Αμερική. Το ''El Mal Querer'' είναι λοιπόν ένα ποπ αριστούρ...

FLUX: THE 2025 ANNUAL REPORT_phase 1: The albums of 2025_6-10

Η σημερινή πεντάδα έχει το περσινό άλμπουμ του καλλιτέχνη που έχει πάντα πιασμένη τη θέση 7, το περσινό ντεμπούτο ενός νεότατου τραγουδοποιού, δύο Ελληνικές συμμετοχές που δεν μοιάζουν με τις άλλες, και ένα άλμπουμ όαση και πάλι από έναν ποπ και παραπάνω, οραματιστή του 21ου αιώνα. Τα περσινά άλμπουμ που προανέφερα είναι κυκλοφορίες του Δεκεμβρίου του 2024 και γι αυτό είναι αδύνατο να αγνοηθούν ειδικά όταν είναι τέτοιας ποιότητας. 06. Heavy Metal - CAMERON WINTER (Partisan) «On Heavy Metal - the debut solo album from Cameron Winter - the Geese frontman unravels his eclectic influences into a surreal mosaic of modern songwriting. Rumored to have been composed in abandoned basements, taxi back seats, and in impromptu jam sessions in public spaces, Heavy Metal draws on both the chaos of the road and Winter’s greater sense of existential dread. Heavy Metal teeters between the grounded and the hallucinatory, pulsing with immediacy, fragility, and the sly humor of a storyteller who’s never a...