Ειχα εντυπωσιαστει με την πρωτη της εμφανιση στο ΡΟΔΟΝ ,πισω στα 1995 ,επι εποχης ''To Bring You My Love'' ( που για περιεργο λογο παραμενει το αγαπημενο των εδω φαν της), ειχα μεινει αναυδος και καπως ανακουφισμενος που γυρισε στον πυρινο (οπως το αξεχαστο φορεμα που φορουσε τοτε) ροκ ηχο που της ταιριαζει περισσοτερο, στο ROCΚWAVE του 2001, ενω το 2004 στο Λυκαβηττο σχεδον την ερωτευτηκα.
Ηταν το απολυτο show της Πολυ .Ενος κοριτσιου με καλη ανατροφη ,που ομως διαλεξε το δρομο το ροκ να εκτονωνει τα συναισθηματα της,με τραγουδια τιμια,ομορφα ,φλογερα,ποιητικα,παθιασμενα.Προχθες στο Μπαντμιντον ειδαμε ξανα ολα τα παραπανω,μονο που ηταν με λιγοτερη ενταση,περισσοτερο λυρισμο ,περισσοτερη ενδοσκοπηση. Η PJ HARVEY,οπως μας ανακοινωσε, χαιρεται να παιζει σολο γιατι παιζει ακριβως αυτα που της αρεσουν. Ειχα την εντυπωση ,οτι μας αφηνε να την παρακολουθουμε να παιζει οπως και στο στουντιο η καλυτερα ,στο σπιτι της οπου ολα ειναι χαλαρα και δεν χρειαζεται να αποδειξει τιποτα.Το αποτελεσμα το θαυμασαμε ολοι.Ηταν απολαυστικη σαν παρουσια,καταπληκτικη ως περφορμερ(οπως παντα) ,εκανε μικρολαθη ,και μιλουσε με αυτη την ηρεμη γλυκια φωνη,οπως σε φιλους της.
Αρχικα, αυτο που ευχομουν περισσοτερο , ηταν να παρουσιασει ολο το ''White Chalk'',χωρις παρεμβολες απο τα παλια τραγουδια της.Θα μου εφτανε , αλλα τελικα ακουγοντας πολλα αγαπημενα και καποια για πρωτη φορα,σε εξαιρετικες αποδοσεις,εκανα λιγο πισω, οχι ομως τελειως.Δε θα στενοχωριομουν καθολου αν δεν ακουγα παλια.Αλλα και παλι δε θ'ακουγα το ''Nina In Ecstasy'',ενα απο τα πιο ομορφα τραγουδια της που αξιζαν να μπουν σε κανονικο αλμπουμ.Στο τελος ,αποχωρωντας απο το Θεατρο ακουγα μονο αποθεωτικες εντυπωσεις. Κατι πολυ σπανιο στις μερες μας....
Σχόλια