Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Στο Αδειο Μου Ballroom....

Η ψιλολιγνη φιγουρα του James Kirby ξεπροβαλε απο το λιγοστο πληθος και αρχιζε να μαζευει τα αδεια μπουκαλια και ποτηρια απο το βαθρο, που στο bIOS ονομαζεται σκηνη..Σχεδον κανεις δεν καταλαβε οτι ηταν αυτος, μιας και δεν φωτογραφιζεται συχνα. Το οτι καποιος του εδωσε το δικο του αδειο μπουκαλι να μαζεψει ειναι κακοηθειες.
Πηρε το λαπτοπ του ,συνδεσε τα ''κοκοπσινια'' ,πηγε για λιγο πισω και γυρισε να κατσει στο βαθρακι. Υστερα τα φωτα εκλεισαν και για την επομενη ωρα, στην ημιαδεια αιθουσα, ειχε εξαπλωθει μια ηχητικη ομιχλη απο ηχους και μακρινες νοσταλγικες μουσικες ,κατακερματισμενες ,θλιμμενες και κρυμμενες μεσα στο πλεγμα αποκοσμων, σκοτεινων ηλεκτρονικων ανεμων. Ηταν ο περιφημος CARETAKER, ενας συμπαθεστατος νεαρος ,παρ'ολα αυτα, ντυμενος με απλα καθημερινα ρουχα,αφοσιωμενος στον ελεγχο των κυματρομορφων αυτης της στοιχειωτικης μουσικης εμπειριας που, οπως αποδειχθηκε, λειτουργει καλυτερα σε ατομικο επιπεδο. Στο τελος χειροκροτηθηκε θερμα απο εικοσι με τριαντα θαραλλεους που ειχαν απομεινει στην αιθουσα. Χειροκροτηθηκε ,κυριως για το θαρρος του ,να δεχεται να παιζει σε κρυες ,γυμνες αιθουσες τελειως ακαταλληλες για τετοιες μουσικες. Χειροκροτηθηκε γιατι ενω θα μπορουσε να εχει φιλμακια να παιζουν ολη την ωρα, προτιμα να καθεται σχεδον μαζι με το κοινο ,στο σκοταδι,υποβαλλοντας τους στην απολυτη επικοινωνια με τη μουσικη του.Χωρις εφφε,χωρις τιποτα. Χειροκροτηθηκε γιατι ειναι ενας ταπεινος συνθετης,παρ'ολη τη δημοσιοτητα, που δεν τραβα την προσοχη ασχετων αλλα αυτων που πραγματικα ωφελουνται απο τα εργα του...
Εμεινα ως το τελος. Βυθισμενος αλλα και απογοητευμενος που τετοια τοσο βαθεια ,γεματη συναισθηματα μουσικη, παει χαμενη...Τουλαχιστον ξερω οτι ακομα και υπο αυτες τις συνθηκες ,παραμενει σπουδαια και ξεχωριστη. Κι ας ειμαι ο μονος που το πιστευω..Η κανω λαθος ?
Υ.Γ. Συγχαρητηρια για την τολμη της LIFO να φερνει τετοια ονοματα...

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Highway To HEAVENLY! + Vaxtones, Live at Temple 28.2.2026

  Μία βραδιά που θα μπορούσε να ήταν μία σεάνς φαντασμάτων του παρελθόντος αλλά ευτυχώς ήταν μία ιδιαίτερη γιορτή, που έφερε ένα πολυαγαπημένο 90'ς σχήμα κοντά στους Έλληνες φίλους του. Ακροατές που πέρασαν 35 χρόνια με τη μουσική τους να τους συνοδεύει ή να αναμοχλεύει τις μνήμες τους, ακροατές που είτε επέκτειναν τις κάποτε φανατικά indie προτιμήσεις τους, είτε τις αναβίωσαν για χάρη της περασμένης νεότητας τους. Το σίγουρο ήταν πάντως ότι οι κύριοι υπεύθυνοι ως HEAVENLY, έδειξαν ότι όσα μουσικά σχήματα και να κάνουν, η μαγική συνταγή της απλότητας/ειλικρίνειας/φόρτισης/καλοσύνης στη μουσική τους λειτουργεί μόνο με αυτό τον κωδικό ονομασίας.  Έχουν ένα νέο άλμπουμ (Highway To Heavenly) που είχε κυκλοφορήσει μία μέρα πριν την Αθηναϊκή τους εμφάνιση και ήδη, όχι μόνο ξεχωρίζει για την παραπάνω «συνταγή» αλλά και για τις όμορφες συνθέσεις του, οι οποίες, δεν ανακαλύπτουν νέα γη αλλά δείχνουν το δρόμο προς ένα μουσικό resort πλασμένο από γλυκά ακόρντα και μελωδίες, φωνές που χαμ...

FLUX: THE 2025 ANNUAL REPORT_phase 1: The albums of 2025_1-5

Η σημερινές πεντάδα κλείνει πανηγυρικά την πρώτη φάση της ανασκόπησης του ιστολογίου για το 2025. Περιλαμβάνει δύο ροκ δίσκους, ένα παγκόσμιου βεληνεκούς, έναν δίσκο που λες και αντιστασιακό λόγω αναλογικής τεχνολογίας, και ένα άλμπουμ για καταβύθιση σε σκοτεινότερες καταστάσεις με εξαιρετική πλοηγό που σας κρατά ασφαλείς και μετά την ακρόαση. 01. Lux - ROSALÍA (Columbia)   «Η κοπέλα γεννήθηκε με το φλαμένκο μέσα της αλλά δεν το κρατά για να το συντηρεί. Το προσαρμόζει στη ζωή της, στην ηλικία της, στους προβληματισμούς της, την μουσική που τη μεγάλωσε… Η φωνή της έστω και φορτωμένη με εφέ, οι ρυθμοί έστω και ηλεκτρονικοί και η Ισπανική γλώσσα που είναι η απόλυτη φωνητική έκφραση του είδους, ορίζουν το πλαίσιο σε φλαμένκο τόνους αλλά η έκφραση έχει κάτι το παγκόσμιο. Δεν κλείνεται στα σύνορα αλλά φέρνει τη σκοτεινή φωτιά του είδους στο παρόν. Ήδη είναι σούπερ σταρ στην Ισπανία. Ήδη προκαλεί ενθουσιασμό και στην Αμερική. Το ''El Mal Querer'' είναι λοιπόν ένα ποπ αριστούρ...

FLUX: THE 2025 ANNUAL REPORT_phase 1: The albums of 2025_6-10

Η σημερινή πεντάδα έχει το περσινό άλμπουμ του καλλιτέχνη που έχει πάντα πιασμένη τη θέση 7, το περσινό ντεμπούτο ενός νεότατου τραγουδοποιού, δύο Ελληνικές συμμετοχές που δεν μοιάζουν με τις άλλες, και ένα άλμπουμ όαση και πάλι από έναν ποπ και παραπάνω, οραματιστή του 21ου αιώνα. Τα περσινά άλμπουμ που προανέφερα είναι κυκλοφορίες του Δεκεμβρίου του 2024 και γι αυτό είναι αδύνατο να αγνοηθούν ειδικά όταν είναι τέτοιας ποιότητας. 06. Heavy Metal - CAMERON WINTER (Partisan) «On Heavy Metal - the debut solo album from Cameron Winter - the Geese frontman unravels his eclectic influences into a surreal mosaic of modern songwriting. Rumored to have been composed in abandoned basements, taxi back seats, and in impromptu jam sessions in public spaces, Heavy Metal draws on both the chaos of the road and Winter’s greater sense of existential dread. Heavy Metal teeters between the grounded and the hallucinatory, pulsing with immediacy, fragility, and the sly humor of a storyteller who’s never a...