Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Scars...

  Κυκλοφόρησε επιτέλους,μόλις χθες.Είχε διαρρεύσει λίγες μέρες πριν και το έχω ξεσκίσει στα παιξίματα.Μού είχαν λείψει πραγματικά,εδώ και τρία χρόνια.


Το πέμπτο επίσημο άλμπουμ των BASEMENT JAXX, λέγεται ''Scars'' είναι πιό μελωδικό και πιό χαλαρό από τα χορευτικά κοκτέηλ soul/house,του παρελθόντος.Ακούγεται και λίγο πιό εσωστρεφές αλλά ποτέ δεν χάνει την ευχάριστη διάθεση του,άσχετα αν κάνει άνοιγμα με το ομώνυμο, που έχει φιλτραρισμένα δείγματα από χορωδιακά τύπου Carmina Burana και ακούγεται σκοτεινότερο απ'όλα τ΄άλλα.

Είναι όμορφος ο τρόπος που ενσωματώνουν  tropicalia/house/urban/techno/pop/dub/doo wap/ethnic ,σε ένα μοναδικό μείγμα ιδιαίτερης εξωτικής,πολύχρωμης και χλιδάτης ,χορευτικής  ποπ ,διατηρώντας στο ακέραιο την οικεία ηχητική ταυτότητα τους.

Η συμμετοχή ηχηρών ονομάτων στα φωνητικά, με την δεξιοτεχνική καθοδήγηση των Jaxx,διαμορφώνει τον τελικό χαρακτήρα των συνθέσεων που γίνονται ολοκληρωμένα φωτεινά ποπ τραγούδια, ιδανικά για να κυριαρχούν σε τσαρτ αδιάβρωτα από τη φθήνια και την προκατασκευασμένη νοοτροπία τους.
Τα τραγούδια του ''Scars'',ζουν, αναπνέουν και επιπλέουν πολύ πάνω από τα μέτρια πρότυπα της σημερινής ποπ.Είναι αυτά που μπορούν να δώσουν όμορφες αναμνήσεις ύστερα από χρόνια.

Πέρα από την καταλυτική συμμετοχή της SANTIGOLD και του SAM SPARRO, το ''Raindrops'' και το αλά AIR αλλά πολύ καλύτερο,μικρό αριστουργημτάκι ''Distractionz'', η έκπληξη έρχεται απο εκεί που δεν το περιμένεις.
Το ''Day Of The Sunflowers (We March On)'',είναι από τα πέντε καλύτερα των BASEMENT JAXX και το καλύτερο του άλμπουμ (μαζi με το Distractionz).
Και είναι άξιο θαυμασμού πώς κατάφεραν να κάνουν την ερμηνεία της αχώνευτης YOKO ONO ν' ακούγεται τόσο γλυκειά, αισθαντική και αναπόσπαστο μέρος του τραγουδιού.
Επίσης θα το βρείτε λίγο δύσκολο να αντισταθείτε, στην, λίγο πριν το ξημέρωμα,δροσερή αύρα του Gimme Somethin' True, όπου η καταπληκτική ,νοσταλγική ,σοόυλ ερμηνεία του Jose James μπλέκεται γλυκά στις Santana-ειδής κιθάρες και στους μοναδικούς μαλακούς,house ρυθμούς που μπορούν να κλείσουν ακόμα και μία νύχτα μοναξιάς με χαμόγελο και χορό μέχρι το ξημέρωμα.....

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Highway To HEAVENLY! + Vaxtones, Live at Temple 28.2.2026

  Μία βραδιά που θα μπορούσε να ήταν μία σεάνς φαντασμάτων του παρελθόντος αλλά ευτυχώς ήταν μία ιδιαίτερη γιορτή, που έφερε ένα πολυαγαπημένο 90'ς σχήμα κοντά στους Έλληνες φίλους του. Ακροατές που πέρασαν 35 χρόνια με τη μουσική τους να τους συνοδεύει ή να αναμοχλεύει τις μνήμες τους, ακροατές που είτε επέκτειναν τις κάποτε φανατικά indie προτιμήσεις τους, είτε τις αναβίωσαν για χάρη της περασμένης νεότητας τους. Το σίγουρο ήταν πάντως ότι οι κύριοι υπεύθυνοι ως HEAVENLY, έδειξαν ότι όσα μουσικά σχήματα και να κάνουν, η μαγική συνταγή της απλότητας/ειλικρίνειας/φόρτισης/καλοσύνης στη μουσική τους λειτουργεί μόνο με αυτό τον κωδικό ονομασίας.  Έχουν ένα νέο άλμπουμ (Highway To Heavenly) που είχε κυκλοφορήσει μία μέρα πριν την Αθηναϊκή τους εμφάνιση και ήδη, όχι μόνο ξεχωρίζει για την παραπάνω «συνταγή» αλλά και για τις όμορφες συνθέσεις του, οι οποίες, δεν ανακαλύπτουν νέα γη αλλά δείχνουν το δρόμο προς ένα μουσικό resort πλασμένο από γλυκά ακόρντα και μελωδίες, φωνές που χαμ...

FLUX: THE 2025 ANNUAL REPORT_phase 1: The albums of 2025_1-5

Η σημερινές πεντάδα κλείνει πανηγυρικά την πρώτη φάση της ανασκόπησης του ιστολογίου για το 2025. Περιλαμβάνει δύο ροκ δίσκους, ένα παγκόσμιου βεληνεκούς, έναν δίσκο που λες και αντιστασιακό λόγω αναλογικής τεχνολογίας, και ένα άλμπουμ για καταβύθιση σε σκοτεινότερες καταστάσεις με εξαιρετική πλοηγό που σας κρατά ασφαλείς και μετά την ακρόαση. 01. Lux - ROSALÍA (Columbia)   «Η κοπέλα γεννήθηκε με το φλαμένκο μέσα της αλλά δεν το κρατά για να το συντηρεί. Το προσαρμόζει στη ζωή της, στην ηλικία της, στους προβληματισμούς της, την μουσική που τη μεγάλωσε… Η φωνή της έστω και φορτωμένη με εφέ, οι ρυθμοί έστω και ηλεκτρονικοί και η Ισπανική γλώσσα που είναι η απόλυτη φωνητική έκφραση του είδους, ορίζουν το πλαίσιο σε φλαμένκο τόνους αλλά η έκφραση έχει κάτι το παγκόσμιο. Δεν κλείνεται στα σύνορα αλλά φέρνει τη σκοτεινή φωτιά του είδους στο παρόν. Ήδη είναι σούπερ σταρ στην Ισπανία. Ήδη προκαλεί ενθουσιασμό και στην Αμερική. Το ''El Mal Querer'' είναι λοιπόν ένα ποπ αριστούρ...

FLUX: THE 2025 ANNUAL REPORT_phase 1: The albums of 2025_6-10

Η σημερινή πεντάδα έχει το περσινό άλμπουμ του καλλιτέχνη που έχει πάντα πιασμένη τη θέση 7, το περσινό ντεμπούτο ενός νεότατου τραγουδοποιού, δύο Ελληνικές συμμετοχές που δεν μοιάζουν με τις άλλες, και ένα άλμπουμ όαση και πάλι από έναν ποπ και παραπάνω, οραματιστή του 21ου αιώνα. Τα περσινά άλμπουμ που προανέφερα είναι κυκλοφορίες του Δεκεμβρίου του 2024 και γι αυτό είναι αδύνατο να αγνοηθούν ειδικά όταν είναι τέτοιας ποιότητας. 06. Heavy Metal - CAMERON WINTER (Partisan) «On Heavy Metal - the debut solo album from Cameron Winter - the Geese frontman unravels his eclectic influences into a surreal mosaic of modern songwriting. Rumored to have been composed in abandoned basements, taxi back seats, and in impromptu jam sessions in public spaces, Heavy Metal draws on both the chaos of the road and Winter’s greater sense of existential dread. Heavy Metal teeters between the grounded and the hallucinatory, pulsing with immediacy, fragility, and the sly humor of a storyteller who’s never a...