To The Faithful ....

Ήταν άλλη μια νύχτα παρέα με τους σκοτεινούς φίλους μου από τα παλιά.

Τους IN THE NURSERY δεν τους είχα ξαναδεί αλλά τους CLAN OF XYMOX κατάφερα να τους δω για δεύτερη φορά.

Τα τύμπανα των IN THE NURSERY και ο επικός,μεγαλόπρεπος ήχος τους, γίνονται ακόμα πιo εντυπωσιακά, όταν τα βλέπει και τα ακούει κανείς, ζωντανά.

Είναι δύσκολο να πάρεις τα μάτια σου και τ' αυτιά σου από τη σκηνή,την ώρα που ακούγεται και εκτελείται αυτή η εκτός ορίων αλλά και τόσο οικεία μουσική που ξεκινά από το νέο ροκ αλλά καταλήγει σε υψηλής ποιότητας νεο κλασσικίζουσας μουσικής που μπορεί να βοηθήσει στη δημιουργία ή, όπως ήδη χρησιμοποιείται,στην επένδυση, εικόνων. 

Δεν είμαι σίγουρος όμως, αν κατάφεραν να κερδίσουν τις εντυπώσεις όλων των (αρκετών και σχετικών) παρευρισκομένων. Για το μόνο που είμαι σίγουρος είναι ότι είναι ένα πολύ ιδιαίτερο σχήμα που κρατά αποστάσεις,είναι αφοσιωμένο στη μουσική του και αφού κατάφερε να επιζήσει τρείς δεκαετίες σημαίνει πολλά.Σημαίνει ότι αυτά τα υπέροχα τύμπανα θα τα ξανακούσω κάποτε και γι'αυτό αξίζει να περιμένω μέχρι να ξανάρθουν.

 (+) :Το Cobalt.Γιατί όλοι μάθαμε τι μπορούν να κάνουν στους Prodigy έτσι και πουν ''τώρα θα κάνουμε ένα χορευτικό track!". Το L'Esprit .Για το πνεύμα που ανορθώνεται.Φυσικά όλα τα υπόλοιπα και τέλος.. Τα τύμπανα. Στα όρια φετιχισμού.Και ποιός δε θα'θελε να ''κοπανήσει'' λίγο.

(-): Δε μπόρεσα να βρώ ,συγγνώμη..Ίσως ότι έχασα τους KANKAN πριν από αυτούς..

Με τους CLAN OF XYMOX δεν πρέπει να περιμένετε ούτε αντικειμενικότητα ούτε νηφάλια κρίση.

Απλά είναι το new wave συγκρότημα των ονείρων μου.Βυθίζομαι ολόκληρος τόσο στον βαθύ μπλε,ονειρικό,ταξιδιάρικο ήχο της 4AD περιόδου τους, όσο και στις τωρινές, τυπικές για το είδος,αλλά ξεσηκωτικές και σε πολλές περιπτώσεις πορωτικές, dark/goth ηλεκτρορυθμίες τους.

Χάρηκα πολύ ,ήμουν σχεδόν ευτυχής που τους είδα ίδιους και απαράλλαχτους,με το ίδιο στυλάτο ντύσιμο και τα κοτσιδάκια της Mojca το ίδιο συναρπαστικά.

Έπαιξαν τα καλύτερα νέα τραγούδια τους αλλά και μερικά αξέχαστα παλιά, σε καλές εκτελέσεις γενικά και με τη σωστή σειρά, παρουσιάζοντας ένα σφιχτοδεμένο σετ από νοσταλγία ,αναμνήσεις και χορό.

Από κάποιο σημείο και μετά δε με ενδιέφερε τι έπαιζαν αρκεί που έπαιζαν. Είχα παραδοθεί στον εθιστικό ήχο τους και δεν ήθελα να σταματήσουν με τίποτα.Παραβλέπω τον αντικειμενικό μου εαυτό και τις σωστές παρατηρήσεις περι επιτήδευσης και αναχρονισμού.Θα ήταν δύσκολο ν'αντέξουν σε οποιαδήποτε κριτική.Αλλά μιλάμε γιά ένα σχήμα που προσφέρεται για πιο όμορφα πράγματα.Αν αρχίσει ν' αναλύει κανείς ,το'χασε το πλοίο και η ζωή είναι μικρή...

(+) : Farewell, Muscoviet Musquito,Louise,Emily,Michelle,A Day,τα διχτυωτά και τα κοτσιδάκια της Yvonne και της Mojca πάνω απ'όλα.

(-) : Υπήρχαν.Αλλά έκανα τα στραβά μάτια και αυτιά.Ήταν..μάλλον ασήμαντα, μπροστά τη συγκίνηση.