Όλη Η Αλήθεια Για Τους Δίσκους Του 2009 : Αλήθεια 38η

38. Dos - WOODEN SHJIPS

"Ώ, τι καλά που είναι να ζούμε στη δεκαετία του '60 τώρα πια ! Κανείς δε θα μας κατηγορήσει που κλέβουμε τα μεγάλα ψυχεδελικά της εποχής.Αντίθετα θα μας πουν πρωτοπόρους μιάς και οι SPACEMEN 3, SUICIDE και NEU ! θα βγουν πιο μετά ".

Είπαν και μετά ξύπνησαν ύστερα απο σαράντα χρόνια με το δεύτερο άλμπουμ τους να κοσμεί την 38η θέση των πενήντα αγαπημένων ενός Έλληνα, παλαβού με τους κλειδωμένους ρυθμούς,τον ελεγχόμενο ηλεκτρισμό που εξαπολύεται παράλληλα και κυκλικά,τα ψιθυριστά α-λα ALAN VEGA φωνητικά .Κλειδί για λίγες στιγμές έκστασης...

" Πάλι καλά ,που μας παίρνουν κάποιοι στα σοβαρά αυτή τη δεκαετία" είπαν και συνέχισαν τον ύπνο τους...

Δεν είναι παρά απλοί οπαδοί, που αγαπάνε την Ψυχεδέλεια. Πιστεύουν ότι αν παίζουν στο ίδιο τέμπο για ώρες θα ανοίξει το μυαλό τους σε άλλες διαστάσεις. Το "Dos", είναι απο τα άλμπουμ-προσφορά στους παλαιούς Ψυχεδελικούς Θεούς,για μια καλύτερη θέση στον τετραδιάστατο Παράδεισο.Και ξέρετε κάτι ?

Μάλλον έχουν κερδίσει καλή θέση εκεί..Μαζί τους απογειωθήκαμε και εμείς φέτος .Τους χρωστάμε λοιπόν αυτή τη θέση...

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Highway To HEAVENLY! + Vaxtones, Live at Temple 28.2.2026

Μία βραδιά που θα μπορούσε να ήταν μία σεάνς φαντασμάτων του παρελθόντος αλλά ευτυχώς ήταν μία ιδιαίτερη γιορτή, που έφερε ένα πολυαγαπημένο 90'ς σχήμα κοντά στους Έλληνες φίλους του. Ακροατές που πέρασαν 35 χρόνια με τη μουσική τους να τους συνοδεύει ή να αναμοχλεύει τις μνήμες τους, ακροατές που είτε επέκτειναν τις κάποτε φανατικά indie προτιμήσεις τους, είτε τις αναβίωσαν για χάρη της περασμένης νεότητας τους. Το σίγουρο ήταν πάντως ότι οι κύριοι υπεύθυνοι ως HEAVENLY, έδειξαν ότι όσα μουσικά σχήματα και να κάνουν, η μαγική συνταγή της απλότητας/ειλικρίνειας/φόρτισης/καλοσύνης στη μουσική τους λειτουργεί μόνο με αυτό τον κωδικό ονομασίας. Έχουν ένα νέο άλμπουμ (Highway To Heavenly) που είχε κυκλοφορήσει μία μέρα πριν την Αθηναϊκή τους εμφάνιση και ήδη, όχι μόνο ξεχωρίζει για την παραπάνω «συνταγή» αλλά και για τις όμορφες συνθέσεις του, οι οποίες, δεν ανακαλύπτουν νέα γη αλλά δείχνουν το δρόμο προς ένα μουσικό resort πλασμένο από γλυκά ακόρντα και μελωδίες, φωνές που χαμ...

FLUX: THE 2025 ANNUAL REPORT_phase 1: The albums of 2025_1-5

Η σημερινές πεντάδα κλείνει πανηγυρικά την πρώτη φάση της ανασκόπησης του ιστολογίου για το 2025. Περιλαμβάνει δύο ροκ δίσκους, ένα παγκόσμιου βεληνεκούς, έναν δίσκο που λες και αντιστασιακό λόγω αναλογικής τεχνολογίας, και ένα άλμπουμ για καταβύθιση σε σκοτεινότερες καταστάσεις με εξαιρετική πλοηγό που σας κρατά ασφαλείς και μετά την ακρόαση. 01. Lux - ROSALÍA (Columbia) «Η κοπέλα γεννήθηκε με το φλαμένκο μέσα της αλλά δεν το κρατά για να το συντηρεί. Το προσαρμόζει στη ζωή της, στην ηλικία της, στους προβληματισμούς της, την μουσική που τη μεγάλωσε… Η φωνή της έστω και φορτωμένη με εφέ, οι ρυθμοί έστω και ηλεκτρονικοί και η Ισπανική γλώσσα που είναι η απόλυτη φωνητική έκφραση του είδους, ορίζουν το πλαίσιο σε φλαμένκο τόνους αλλά η έκφραση έχει κάτι το παγκόσμιο. Δεν κλείνεται στα σύνορα αλλά φέρνει τη σκοτεινή φωτιά του είδους στο παρόν. Ήδη είναι σούπερ σταρ στην Ισπανία. Ήδη προκαλεί ενθουσιασμό και στην Αμερική. Το ''El Mal Querer'' είναι λοιπόν ένα ποπ αριστούρ...

FLUX: THE 2025 ANNUAL REPORT_phase 1: The albums of 2025_6-10

Η σημερινή πεντάδα έχει το περσινό άλμπουμ του καλλιτέχνη που έχει πάντα πιασμένη τη θέση 7, το περσινό ντεμπούτο ενός νεότατου τραγουδοποιού, δύο Ελληνικές συμμετοχές που δεν μοιάζουν με τις άλλες, και ένα άλμπουμ όαση και πάλι από έναν ποπ και παραπάνω, οραματιστή του 21ου αιώνα. Τα περσινά άλμπουμ που προανέφερα είναι κυκλοφορίες του Δεκεμβρίου του 2024 και γι αυτό είναι αδύνατο να αγνοηθούν ειδικά όταν είναι τέτοιας ποιότητας. 06. Heavy Metal - CAMERON WINTER (Partisan) «On Heavy Metal - the debut solo album from Cameron Winter - the Geese frontman unravels his eclectic influences into a surreal mosaic of modern songwriting. Rumored to have been composed in abandoned basements, taxi back seats, and in impromptu jam sessions in public spaces, Heavy Metal draws on both the chaos of the road and Winter’s greater sense of existential dread. Heavy Metal teeters between the grounded and the hallucinatory, pulsing with immediacy, fragility, and the sly humor of a storyteller who’s never a...

Το Σπίτι Με Τα Παράξενα

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου