Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

τοπ-5 : 19/02 - 05/03/ 2010

  1. Teen Dream  - BEACH HOUSE
  2. Have One On Me - JOANNA NEWSOM
  3. Plastic Beach  - GORILLAZ
  4. Coconut   -  ARCHIE BRONSON OUTFIT
  5. Abyss In B Minor  - SERENA MANEESH

Θα μπορούσατε να το μετονομάσετε σε " Το Σπίτι Με Τις Εμμονές",αυτό το δεκαπενθήμερο.
Δε μπορούσε να γίνει διαφορετικά όμως αφού η δίμηνη νηστεία απο καλούς δίσκους άρχισε να προβληματίζει τον εδώ ιστόχωρο σαν κράτος με έλλειμα ,που ψάχνει λεφτά αλλά κάνει πως δεν τα βρίσκει.
Όμως χωρίς να πάρουμε πρόσθετα μέτρα και να υπερτιμήσουμε κανένα,χωρίς να χρειαστεί να ρίξουμε καντήλια σε εταίρους για την ειρωνεία και να προσκυνήσουμε τη Lady Gaga,σας παρουσιάζουμε υπερήφανα ένα τοπ- 5 με πεντάστερους δίσκους που δεν ξεκολλούσαν με τίποτα απο τα πλατώ και το σκληρό,αυτές τις μέρες.Εθισμός κανονικός.
Στο (5), το παιχνίδι με τον ηλεκτρισμό και τη μελωδία ήταν Αβυσσαλέα όμορφο, στο (4) άκουσα ροκ επιτέλους,όπως το θέλω τη σήμερον ημέρα.
Το (3) ,είχε οικολογικό μήνυμα χωρίς να γίνεται Gore ή Bono αλλά και εθιστική ποπ με συμμετοχές που  δημιούργησαν ένα πολύχρωμο,δημιουργικό παράδεισο παρά μια αβανταδόρικη,θορυβώδη και αδιάφορη Κόλαση.
Το (2),κυλά σα νεράκι ,δεν κουράζει ,έχει δεκαοχτώ τραγούδια που είναι καθαρά αλλά όχι κλινικά,είναι φορτισμένα αλλά όχι μελό,ικανοποιούν και ηρεμούν το πνεύμα και τη ψυχή,είναι ελαφρά αλλά όχι αφελή.Και ναι.Η φωνή είναι πανταχού παρούσα,καλύπτει τις λεπτές ενορχηστρώσεις,τραγουδά ακατάπαυστα ,πολλές φορές χωρίς να υπάρχει λόγος αλλά εύχεσαι να τραγουδούσε λίγο περισσότερο.Το (2),ονειρεύεται τον παράδεισο,σε κάνει νομίζεις ότι είναι εύκολο να πας ξανά εκεί και αυτό είναι επίτευγμα...
ΤΟ (1),παίρνει τα σκήπτρα όμως γιατί τελικά ο παράδεισος είναι πολύ μακρυά ,ακόμα και αν στολίζεις το στούντιο με φτερά που παραπέμπουν σε αγγέλους.
Η χρόνια θαλπωρή που σου δημιουργούν τα νοσταλγικά τραγούδια σε παγιώνει σε αυτά.Ειδικά όταν έχεις δέκα τέτοια μαζεμένα, που και τα δέκα δεν σε αφήνουν να φύγεις απο κοντά τους,σε στοιχειώνουν, τα σιγοτραγουδάς και κάθε φορά σου προκαλούν τα ίδια συναισθήματα ομορφιάς, ε, τότε ο παράδεισος μπορεί να περιμένει....

Σχόλια

Ο χρήστης mermyblue είπε…
γιατί να δαιμονοποιούμε τις εμμονές όταν μερικές φορές είναι τόσο όμορφες; επειδή ξοδεύουμε την ομορφιά με μιάς μέσα στην εμμονή μας;
κι αν αυτό είναι επένδυση;

το νούμερο πέντε σου μου άρεσε πολύ

αλλά τα έχω ξαναπεί...οι προτάσεις σου είναι σταθερές αξίες

καλό μήνα Χρήστο
με πολλά χαμόγελα :)
Ο χρήστης Χρήστος Μίχος / Christos Michos είπε…
οι ηχητικές εμμονές είναι αυτό που καθοδηγει την ροκ μουσικη.Αλλά ταυτοχρονα κλεινει το πεδιο αναζητησης.Αυτα τα πεντε εξαφανισαν καθε καινουρια κυκλοφορια τριγυρω,καθε κριτικη θετικη ή αρνητικη όμως ήταν αυτό το κόλλημα που με εφερε κοντυτερα στους καλλιτεχνες.Εταιρον εκατερον.Η επενδυση ειναι παντα προσοδοφόρα όμως...Καιρο ειχα να αγαπησω πεντε δισκους ταυτοχρονα..
Καλο μήνα και σε ευχαριστω.Τα σχόλια σου ειναι παντα σταθερη αξία για Το Σπίτι....
:]

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Highway To HEAVENLY! + Vaxtones, Live at Temple 28.2.2026

  Μία βραδιά που θα μπορούσε να ήταν μία σεάνς φαντασμάτων του παρελθόντος αλλά ευτυχώς ήταν μία ιδιαίτερη γιορτή, που έφερε ένα πολυαγαπημένο 90'ς σχήμα κοντά στους Έλληνες φίλους του. Ακροατές που πέρασαν 35 χρόνια με τη μουσική τους να τους συνοδεύει ή να αναμοχλεύει τις μνήμες τους, ακροατές που είτε επέκτειναν τις κάποτε φανατικά indie προτιμήσεις τους, είτε τις αναβίωσαν για χάρη της περασμένης νεότητας τους. Το σίγουρο ήταν πάντως ότι οι κύριοι υπεύθυνοι ως HEAVENLY, έδειξαν ότι όσα μουσικά σχήματα και να κάνουν, η μαγική συνταγή της απλότητας/ειλικρίνειας/φόρτισης/καλοσύνης στη μουσική τους λειτουργεί μόνο με αυτό τον κωδικό ονομασίας.  Έχουν ένα νέο άλμπουμ (Highway To Heavenly) που είχε κυκλοφορήσει μία μέρα πριν την Αθηναϊκή τους εμφάνιση και ήδη, όχι μόνο ξεχωρίζει για την παραπάνω «συνταγή» αλλά και για τις όμορφες συνθέσεις του, οι οποίες, δεν ανακαλύπτουν νέα γη αλλά δείχνουν το δρόμο προς ένα μουσικό resort πλασμένο από γλυκά ακόρντα και μελωδίες, φωνές που χαμ...

FLUX: THE 2025 ANNUAL REPORT_phase 1: The albums of 2025_1-5

Η σημερινές πεντάδα κλείνει πανηγυρικά την πρώτη φάση της ανασκόπησης του ιστολογίου για το 2025. Περιλαμβάνει δύο ροκ δίσκους, ένα παγκόσμιου βεληνεκούς, έναν δίσκο που λες και αντιστασιακό λόγω αναλογικής τεχνολογίας, και ένα άλμπουμ για καταβύθιση σε σκοτεινότερες καταστάσεις με εξαιρετική πλοηγό που σας κρατά ασφαλείς και μετά την ακρόαση. 01. Lux - ROSALÍA (Columbia)   «Η κοπέλα γεννήθηκε με το φλαμένκο μέσα της αλλά δεν το κρατά για να το συντηρεί. Το προσαρμόζει στη ζωή της, στην ηλικία της, στους προβληματισμούς της, την μουσική που τη μεγάλωσε… Η φωνή της έστω και φορτωμένη με εφέ, οι ρυθμοί έστω και ηλεκτρονικοί και η Ισπανική γλώσσα που είναι η απόλυτη φωνητική έκφραση του είδους, ορίζουν το πλαίσιο σε φλαμένκο τόνους αλλά η έκφραση έχει κάτι το παγκόσμιο. Δεν κλείνεται στα σύνορα αλλά φέρνει τη σκοτεινή φωτιά του είδους στο παρόν. Ήδη είναι σούπερ σταρ στην Ισπανία. Ήδη προκαλεί ενθουσιασμό και στην Αμερική. Το ''El Mal Querer'' είναι λοιπόν ένα ποπ αριστούρ...

FLUX: THE 2025 ANNUAL REPORT_phase 1: The albums of 2025_6-10

Η σημερινή πεντάδα έχει το περσινό άλμπουμ του καλλιτέχνη που έχει πάντα πιασμένη τη θέση 7, το περσινό ντεμπούτο ενός νεότατου τραγουδοποιού, δύο Ελληνικές συμμετοχές που δεν μοιάζουν με τις άλλες, και ένα άλμπουμ όαση και πάλι από έναν ποπ και παραπάνω, οραματιστή του 21ου αιώνα. Τα περσινά άλμπουμ που προανέφερα είναι κυκλοφορίες του Δεκεμβρίου του 2024 και γι αυτό είναι αδύνατο να αγνοηθούν ειδικά όταν είναι τέτοιας ποιότητας. 06. Heavy Metal - CAMERON WINTER (Partisan) «On Heavy Metal - the debut solo album from Cameron Winter - the Geese frontman unravels his eclectic influences into a surreal mosaic of modern songwriting. Rumored to have been composed in abandoned basements, taxi back seats, and in impromptu jam sessions in public spaces, Heavy Metal draws on both the chaos of the road and Winter’s greater sense of existential dread. Heavy Metal teeters between the grounded and the hallucinatory, pulsing with immediacy, fragility, and the sly humor of a storyteller who’s never a...