The Legendary Pink Dots : Live 18/04/2010

'' Silent as the final hour heralding a quake, we cut the wire . . .
We slipped the guard, sprayed ''LOVE'' across the barricades.
As searchlights swooped and froze and failed to isolate
a trace of life outside the gates of New Tomorrow.
The penalty for deviation's clear to those with ears
and eyes. We stretch our claws behind closed doors.
We always have our alibis. Outside we smile with
lips zipped, eyes fixed forward. We never criticise the
pure and guiding Light of new Tomorrow.
But though they burned the history books, they
cannot kill the ghost that cruises Blindman's
boulevard and plants a rose . . . who flings his seeds
of Breakdown Bridge and sees a legend grow of life
beyond the throes of New Tomorrow.
And we have watched the sun roll down the
mountain to a frozen lake. We have heard our laughs
go on forever deep inside a crystal cave. We
told them as they plunged the needle, pledging
our escape from the all-embracing arms of New
Tomorrow. WE SHALL SEE OUR KINGDOM COME!''

Ήταν η πιο συγκινητική στιγμή της Κυριακάτικης εμφάνισης των Θρυλικών Ροζ Κουκκίδων.Ίσως και να δάκρυσαν μερικοί..Από μέσα τους...

30 χρόνια τραγούδια και καλλιτεχνική δράση πλούσια,άγνωστη,αγνοημένη αλλά καλά διατηρημένη στο υγιές υπόγειο κύκλωμα..

Ξεκίνησαν να κάνουν περιοδεία γι' αυτά τα τριάντα χρόνια.Δεν ήταν reunion κι ας επέστρεψε ένας παλιός τους κιθαρίστας.Αντίθετα έφυγαν δυο πολύ σταθερά και σημαντικά μέλη που ουσιαστικά ''τα έφτυσαν'', δεν άντεξαν άλλο.

Δεν ήταν best of περιοδεία και σίγουρα δεν πρόκειται να γίνει ποτέ κάτι τέτοιο.

Ήταν μια περιοδεία επιβίωσης.Μια περιοδεία που όπως ανακοινώθηκε,προχθές 20/4,ακυρώνεται προσωρινά,λόγω ασθένειας της μητέρας του EDWARD KA-SPEL.Μια περιοδεία με λιγότερες συμμετοχές απο πλευράς κόσμου σε μια ολοένα βυθιζόμενη Ευρώπη.

Τα παιδιά που τόλμησαν να ξαναφέρουν τους L.P.D. στην Ελλάδα,περίμεναν πάνω κάτω τους εκατό εναπομείναντες οπαδούς του σχήματος και ίσως λίγους ακόμα αλλά επειδή προφανώς ήταν και οι ίδιοι μέσα σε αυτούς,πήραν το ρίσκο.

Ήταν μια εμφάνιση με λιγότερη αίγλη απο τις δύο προηγούμενες που με έκαναν να φύγω στα όρια της ευτυχίας απο το κλαμπ.Λόγω προσέλευσης κόσμου,λόγω χαμηλού φωτισμού,λόγω του ότι οι εποχές έχουν τσακίσει το πραγματικό μουσικό underground στην Ελλάδα.Αλλά και έτσι,η μαγεία ήταν καλά διατηρημένη,τα αντινεοταξικά,ανορθόδοξα μηνύματα πνευματικής ελευθερίας και ολότητας πάνω απο οτιδήποτε φθαρτό,ήταν ζωντανά.ΕΥΤΥΧΩΣ...

Οι τρείς Κουκίδες πλέον,έπαιξαν τραγούδια που θυμόμουν και δε θυμόμουν από πολλά παλιά αλλά και καινούρια άλμπουμ.Ήταν το ίδιο μυσταγωγικοί,το ίδιο αρχέγονα ανθρώπινοι και ήρεμα δυνατοί, με τον Αρχιερέα Ka-Spel,να τραγουδά παραμύθια-παραβολές,για την ανθρώπινη υπόσταση με την γνωστή,οικεία ,αγαπημένη μελοδραματική ευαισθησία και φωνή που δεν έσπασε δευτερόλεπτο.Οι συνθέσεις περιείχαν όλα τα δείγματα της κραταιάς ,απαράλλαχτης αισθητικής του σχήματος που χαρακτηρίζει έναν ήχο που φεύγει απο αυτή τη διάσταση και απαιτεί να τον δεις αλλιώς,για να τον ακούσεις με άνεση.

''..Το ταξιδι δεν εχει εντονα κυματα και εξαρσεις.Ειναι ονειρικο,σκοτεινο και χαλαρο.Σε αφηνει να αναπνευσεις ,να χαζεψεις τριγυρω την μοναδικη ατμοσφαιρα που σε περιβαλλει και σε τυλιγει .Ενας μουσικος Αντικοσμος οικειος .Το σιγουρο καταφυγιο..'',έγραφα τότε για το πιο πρόσφατο άλμπουμ τους,αλλά χαρακτηρίζει κάθε άλμπουμ τους.

Κάθε εμφάνισή τους,επίσης.Και τη συγκεκριμένη, επίσης.Συν ότι είχαμε τη μπάντα μόλις τρία μέτρα κοντά μας,πιο κοντά απο ποτέ.Ίσως γιατί ΟΛΟΙ μας χρειαζόμασταν αυτή την αμεσότητα.Οι εποχές δεν σηκώνουν τέτοια μουσική ιδιαιτερότητα και καλό είναι να κρατιέται μυστική απο ψυχοβγάλτες voladores που με χαιρεκάκια εξαπλώνουν δηλητηριώδη μουσική πάνω στον πλανήτη.

Μείναμε λίγοι πια.Ο κύκλος στένεψε επικίνδυνα.Κι αν αποχρωματιστούν οι κουκίδες φοβάμαι ότι το Τέλος του κόσμου θα είναι μια ανάσα μακριά..SING WHILE YOU MAY !

Όσο για τα δύο Ελληνικά σχήματα που άνοιξαν τη βραδιά,οι PAST PERFECT είναι η καλύτερη dark μπάντα που υπάρχει στο χώρο. Με ψυχή και χωρίς πολύ πόζα.Με τους καλύτερους μουσικούς και τα πιο ουσιαστικά τραγούδια που για ένα ξεπεσμένο σε φήμη και αύρα μουσικό στυλ,είναι πολυτέλεια.
Οι DILEMMA,έφερναν πολλές αναμνήσεις και είναι μια δεμένη,στιβαρή,καταρτισμένη μπάντα με ευρύ μουσικό φάσμα επιρροών και με καλό γούστο σε αυτό που παίζει,έστω και αν το χορευτικό ήταν καθόλου κομψή ιδέα για το όλο στυλ τους.
Η dj επίσης,έπαιξε πολλά παλιά Ελληνικά νεοροκ αναμνησιογόνα και στην περίπτωση των MOREL (Δίπλα Σε Πέταγμα Πουλιών) οφείλω να την ευχαριστήσω και να υποκλιθώ ταυτόχρονα για την ανάμνηση και το θάρρος της επιλογής...