Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Τελετές Θορύβου 2 : CEREMONY

 ..Στους SKYWAVE ,έπαιζε μπάσο και είχε ένα μικρό μερίδιο των συνθέσεων αλλά στους A PLACE TO BURY STRANGERS,λύνει και δένει.Είναι ήδη πετυχημένος,έχει τη θέση που του αξίζει στην εναλλακτική ροκ βιομηχανία και δε νομίζω ότι για τη μπάντα του Oliver Ackerman,έχουμε να πούμε τίποτα παραπάνω προς το παρον,πέρα απο αυτά που έχουμε πεί στο παρελθόν και οτι θα τους δούμε ξανά ,σε καλύτερες συνθήκες, στο Synch 2010.
  CEREMONY,ήταν το τραγούδι των JOY DIVISION που έπαιζαν τακτικά οι SKYWAVE στις ζωντανές τους εμφανίσεις.Αυτό ήταν και το όνομα που διάλεξαν οι Paul Baker και John Fedowitz (οι υπόλoιποι δύο SKYWAVE),για να συνεχίσουν απο εκεί που σταμάτησε το παλιό τους σχήμα.
Ένα χρόνο μετά τη διάλυση του θυγατρικού σχήματος οι CEREMONY,κυκλοφορούν το όμωνυμο e.p. στη Safranin Sound αλλά παραμένουν άγνωστοι μέχρι το 2007.Η κυκλοφορία του πρώτου άλμπουμ ''Disappear''  κάνει ένα πετυχημένο γύρο στη μπλογκόσφαιρα ,αλλά δεν εντυπωσιάζει τόσο όσο το πρώτο άλμπουμ του αδελφού σχήματος των A BURY TO PLACE STRANGERS δηλαδή. Και όμως,απέναντι απο το θόρυβο και τον εντυπωσιακό ήχο που ανέπτυξαν οι APTBS,στέκεται ένα περισσότερο μελωδικό,παραδοσιακότερο στις φόρμες,με περισσότερες new wave επιρροές, με περισσότερη ποπ ευαισθησία,αλλά το ίδιο εντυπωσιακό,ηχητικό οικοδόμημα. Σίγουρα έπρεπε να το είχαμε προσέξει καλύτερα τότε.
Φέτος οι CEREMONY κυκλοφορούντο ''Rocket Fire'' και η πρώτη ακρόαση με εξέπληξε αρκετά.Η μουντάδα έχει υποχωρήσει , η παραγωγή είναι λαμπρότερη,ογκώδης και σφιχτοδεμένη.
Τα τραγούδια είναι σαν ερωτοχτυπημένοι JESUS AND MARY CHAIN που είναι ευτυχισμένοι μόνο όταν έχει ήλιο πια.Παραδομένοι στο Βρετανικό shoegaze,οριστικά και αμετάκλητα,πισωγυρίζουν και δε νοιώθουν τύψεις γι' αυτό.Αυτός ο δίσκος ίσως είναι αυτό που θα ήθελαν να κάνουν οι SΚYWAVE και μετά να πεθάνουν ήσυχοι.Με τραγούδια σαν τα ''Silhouette'',''Someday'',''Stars Fall'' και ''Never Make You Cry'' κοντεύω να ξεχάσω και τους APTBS,που λέει ο λόγος.Δίσκος για μεγάλη εμπορική επιτυχία σε έναν ιδεατό κόσμο...

Σχόλια

Ο χρήστης mystery falls down είπε…
Αν συνοδευόταν και από συνέντευξη με τους Ceremony δε θα συνιστούσε έκπληξη αν λάμβανες τηλεφώνημα από το Uncut για δημοσίευσή του στο επόμενο τεύχος. :)
Ο χρήστης mystery falls down είπε…
Δίσκος για μεγάλη εμπορική επιτυχία σε έναν ιδεατό κόσμο...
Ο χρήστης Χρήστος Μίχος / Christos Michos είπε…
ωχ αυτο ειναι ανησυχιτικο !Παντως σου υπόσχομαι ότι στο μελλον,όταν θα γίνουν κλασσικά και ασφαλές να ασχολούνται όλοι με αυτούς, δε θα εχω εναλλαγη a place..,animal collective,ariel pink και πάλι απο την αρχη,αν και δεν μπορω να το αποφυγω μερικες φορες ακομα και τωρα.
Πάντως φαντάζεσαι κειμενα δικα σου ,του zeugolator και δικά μου στο uncut ? Τα εξωφυλλα που θα βάζαμε?Οι οπαδοι των Clash θα πάθαιναν αποπληξία..Μα Efterklang εξωφυλλο τη στιγμη που dylan ερχεται Ελλάδα ?

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Highway To HEAVENLY! + Vaxtones, Live at Temple 28.2.2026

  Μία βραδιά που θα μπορούσε να ήταν μία σεάνς φαντασμάτων του παρελθόντος αλλά ευτυχώς ήταν μία ιδιαίτερη γιορτή, που έφερε ένα πολυαγαπημένο 90'ς σχήμα κοντά στους Έλληνες φίλους του. Ακροατές που πέρασαν 35 χρόνια με τη μουσική τους να τους συνοδεύει ή να αναμοχλεύει τις μνήμες τους, ακροατές που είτε επέκτειναν τις κάποτε φανατικά indie προτιμήσεις τους, είτε τις αναβίωσαν για χάρη της περασμένης νεότητας τους. Το σίγουρο ήταν πάντως ότι οι κύριοι υπεύθυνοι ως HEAVENLY, έδειξαν ότι όσα μουσικά σχήματα και να κάνουν, η μαγική συνταγή της απλότητας/ειλικρίνειας/φόρτισης/καλοσύνης στη μουσική τους λειτουργεί μόνο με αυτό τον κωδικό ονομασίας.  Έχουν ένα νέο άλμπουμ (Highway To Heavenly) που είχε κυκλοφορήσει μία μέρα πριν την Αθηναϊκή τους εμφάνιση και ήδη, όχι μόνο ξεχωρίζει για την παραπάνω «συνταγή» αλλά και για τις όμορφες συνθέσεις του, οι οποίες, δεν ανακαλύπτουν νέα γη αλλά δείχνουν το δρόμο προς ένα μουσικό resort πλασμένο από γλυκά ακόρντα και μελωδίες, φωνές που χαμ...

FLUX: THE 2025 ANNUAL REPORT_phase 1: The albums of 2025_1-5

Η σημερινές πεντάδα κλείνει πανηγυρικά την πρώτη φάση της ανασκόπησης του ιστολογίου για το 2025. Περιλαμβάνει δύο ροκ δίσκους, ένα παγκόσμιου βεληνεκούς, έναν δίσκο που λες και αντιστασιακό λόγω αναλογικής τεχνολογίας, και ένα άλμπουμ για καταβύθιση σε σκοτεινότερες καταστάσεις με εξαιρετική πλοηγό που σας κρατά ασφαλείς και μετά την ακρόαση. 01. Lux - ROSALÍA (Columbia)   «Η κοπέλα γεννήθηκε με το φλαμένκο μέσα της αλλά δεν το κρατά για να το συντηρεί. Το προσαρμόζει στη ζωή της, στην ηλικία της, στους προβληματισμούς της, την μουσική που τη μεγάλωσε… Η φωνή της έστω και φορτωμένη με εφέ, οι ρυθμοί έστω και ηλεκτρονικοί και η Ισπανική γλώσσα που είναι η απόλυτη φωνητική έκφραση του είδους, ορίζουν το πλαίσιο σε φλαμένκο τόνους αλλά η έκφραση έχει κάτι το παγκόσμιο. Δεν κλείνεται στα σύνορα αλλά φέρνει τη σκοτεινή φωτιά του είδους στο παρόν. Ήδη είναι σούπερ σταρ στην Ισπανία. Ήδη προκαλεί ενθουσιασμό και στην Αμερική. Το ''El Mal Querer'' είναι λοιπόν ένα ποπ αριστούρ...

FLUX: THE 2025 ANNUAL REPORT_phase 1: The albums of 2025_6-10

Η σημερινή πεντάδα έχει το περσινό άλμπουμ του καλλιτέχνη που έχει πάντα πιασμένη τη θέση 7, το περσινό ντεμπούτο ενός νεότατου τραγουδοποιού, δύο Ελληνικές συμμετοχές που δεν μοιάζουν με τις άλλες, και ένα άλμπουμ όαση και πάλι από έναν ποπ και παραπάνω, οραματιστή του 21ου αιώνα. Τα περσινά άλμπουμ που προανέφερα είναι κυκλοφορίες του Δεκεμβρίου του 2024 και γι αυτό είναι αδύνατο να αγνοηθούν ειδικά όταν είναι τέτοιας ποιότητας. 06. Heavy Metal - CAMERON WINTER (Partisan) «On Heavy Metal - the debut solo album from Cameron Winter - the Geese frontman unravels his eclectic influences into a surreal mosaic of modern songwriting. Rumored to have been composed in abandoned basements, taxi back seats, and in impromptu jam sessions in public spaces, Heavy Metal draws on both the chaos of the road and Winter’s greater sense of existential dread. Heavy Metal teeters between the grounded and the hallucinatory, pulsing with immediacy, fragility, and the sly humor of a storyteller who’s never a...