Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

''...ένα ποτήρι χαμένα όνειρα..'' [THE LAST DRIVE ,Live ! 08--5-2010]


..Έτσι κατέληγε η μια απο τις πρώτες φράσεις του Αλέξη, ύστερα απο τη φαντασμαγορική εισαγωγή της χθεσινής εμφάνισης των LAST DRIVE στο Gagarin.
 ''Δεν φαντάζεστε πόσο χαιρόμαστε που είστε εδώ απόψε'' είπε μεταξύ άλλων και ο τόνος της φωνής του ήταν πέρα για πέρα συγκινητικός.Και εμείς Αλέξη χαρήκαμε που τα καταφέραμε φέτος να βρεθούμε σε μια ακόμα συναυλία σας, παραμένοντας σώοι και αβλαβείς, έστω και με την μισή καλή ψυχολογία και διάθεση ,έστω και με διπλάσια οργή.
Μια απο τις πολυτιμότερες πλέον ροκ παραδόσεις της πόλης,η ετήσια Ανοιξιάτικη εμφάνιση του γκρούπ,μάζεψε αρκετό κόσμο και συνοδευόταν απο την κυκλοφορία του ''Heavy Liquid'' σε κόκκινο βινύλιο καθώς και ένα κόμικ '' At The Drive Ink'' βασισμένο στο αλμπουμ.Όπως ήταν αναμενόμενο και επιθυμητό, το σετ κινήθηκε και αυτό στο βαρύ, ψυχεδελικό μπλουζ ροκ ύφος του δίσκου.Σχεδόν όλα τα τραγούδια του άλμπουμ ήταν παρόντα (το ''Headlong To The Edge'',ηχηρή απουσία) ,σε ακόμα ηλεκτρικότερες και δυνατότερες, μέχρι κωφώσεως,εκτελέσεις αναδεικνύοντας ακόμα περισσότερο την αξία τους.
Ειδικά στο ''Alabama Blues'',το γκρούπ έδωσε τον καλύτερο εαυτό του.Σκέτη απόλαυση να καμαρώνω το πιο ροκ τραγούδι που έγραψαν ποτέ,παιγμένο απο μουσικούς που τελικά, ύστερα απο τόσα χρόνια,με κάνουν να πιστεύω ότι δεν έγιναν ροκ αλλά γεννήθηκαν ροκ.
Υπήρχαν φυσικά και τα παλιά κλασσικά,που ξεσήκωσαν τους πιο πολλούς,όμως εκεί που με έκαναν να προσκυνήσω ήταν η απαστράπτουσα σούπερ- εκτέλεση (δεν ξέρω αν το είχαν ξαναπαίξει ποτέ) του,''Το Φως Και Η Σκιά του'' τραγούδι απο το ομώνυμο,ξεχασμένο ,σπάνιο αλλά και αγαπημένο e.p. με τέσσερις συνθέσεις του Γιώργου Καρανικόλα που είχε βγει το 1986 και συμμετείχε η κλασσική σύνθεση του γκρούπ.
Ίσως η εκτέλεση του ''Roadrunner'' να μην είχε το ανέμελο,απελευθερωτικό πνεύμα του πρωτότυπου αλλά μπορώ να πω ότι με συγκίνησε που το άκουσα,σε σημείο να εγκαταλείψω την αίθουσα αμέσως μετά,μη περιμένοντας το επόμενο ενκορ. Το συνηθίζω σε συναυλίες ,μερικές φορές,όταν φτάνουν σε τέτοια επίπεδα.Μένεις με τα καλύτερα και δεν μελαγχολείς με την ιδέα ότι δεν έχει άλλο μετά..Του χρόνου πάλι..

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Highway To HEAVENLY! + Vaxtones, Live at Temple 28.2.2026

  Μία βραδιά που θα μπορούσε να ήταν μία σεάνς φαντασμάτων του παρελθόντος αλλά ευτυχώς ήταν μία ιδιαίτερη γιορτή, που έφερε ένα πολυαγαπημένο 90'ς σχήμα κοντά στους Έλληνες φίλους του. Ακροατές που πέρασαν 35 χρόνια με τη μουσική τους να τους συνοδεύει ή να αναμοχλεύει τις μνήμες τους, ακροατές που είτε επέκτειναν τις κάποτε φανατικά indie προτιμήσεις τους, είτε τις αναβίωσαν για χάρη της περασμένης νεότητας τους. Το σίγουρο ήταν πάντως ότι οι κύριοι υπεύθυνοι ως HEAVENLY, έδειξαν ότι όσα μουσικά σχήματα και να κάνουν, η μαγική συνταγή της απλότητας/ειλικρίνειας/φόρτισης/καλοσύνης στη μουσική τους λειτουργεί μόνο με αυτό τον κωδικό ονομασίας.  Έχουν ένα νέο άλμπουμ (Highway To Heavenly) που είχε κυκλοφορήσει μία μέρα πριν την Αθηναϊκή τους εμφάνιση και ήδη, όχι μόνο ξεχωρίζει για την παραπάνω «συνταγή» αλλά και για τις όμορφες συνθέσεις του, οι οποίες, δεν ανακαλύπτουν νέα γη αλλά δείχνουν το δρόμο προς ένα μουσικό resort πλασμένο από γλυκά ακόρντα και μελωδίες, φωνές που χαμ...

FLUX: THE 2025 ANNUAL REPORT_phase 1: The albums of 2025_1-5

Η σημερινές πεντάδα κλείνει πανηγυρικά την πρώτη φάση της ανασκόπησης του ιστολογίου για το 2025. Περιλαμβάνει δύο ροκ δίσκους, ένα παγκόσμιου βεληνεκούς, έναν δίσκο που λες και αντιστασιακό λόγω αναλογικής τεχνολογίας, και ένα άλμπουμ για καταβύθιση σε σκοτεινότερες καταστάσεις με εξαιρετική πλοηγό που σας κρατά ασφαλείς και μετά την ακρόαση. 01. Lux - ROSALÍA (Columbia)   «Η κοπέλα γεννήθηκε με το φλαμένκο μέσα της αλλά δεν το κρατά για να το συντηρεί. Το προσαρμόζει στη ζωή της, στην ηλικία της, στους προβληματισμούς της, την μουσική που τη μεγάλωσε… Η φωνή της έστω και φορτωμένη με εφέ, οι ρυθμοί έστω και ηλεκτρονικοί και η Ισπανική γλώσσα που είναι η απόλυτη φωνητική έκφραση του είδους, ορίζουν το πλαίσιο σε φλαμένκο τόνους αλλά η έκφραση έχει κάτι το παγκόσμιο. Δεν κλείνεται στα σύνορα αλλά φέρνει τη σκοτεινή φωτιά του είδους στο παρόν. Ήδη είναι σούπερ σταρ στην Ισπανία. Ήδη προκαλεί ενθουσιασμό και στην Αμερική. Το ''El Mal Querer'' είναι λοιπόν ένα ποπ αριστούρ...

FLUX: THE 2025 ANNUAL REPORT_phase 1: The albums of 2025_6-10

Η σημερινή πεντάδα έχει το περσινό άλμπουμ του καλλιτέχνη που έχει πάντα πιασμένη τη θέση 7, το περσινό ντεμπούτο ενός νεότατου τραγουδοποιού, δύο Ελληνικές συμμετοχές που δεν μοιάζουν με τις άλλες, και ένα άλμπουμ όαση και πάλι από έναν ποπ και παραπάνω, οραματιστή του 21ου αιώνα. Τα περσινά άλμπουμ που προανέφερα είναι κυκλοφορίες του Δεκεμβρίου του 2024 και γι αυτό είναι αδύνατο να αγνοηθούν ειδικά όταν είναι τέτοιας ποιότητας. 06. Heavy Metal - CAMERON WINTER (Partisan) «On Heavy Metal - the debut solo album from Cameron Winter - the Geese frontman unravels his eclectic influences into a surreal mosaic of modern songwriting. Rumored to have been composed in abandoned basements, taxi back seats, and in impromptu jam sessions in public spaces, Heavy Metal draws on both the chaos of the road and Winter’s greater sense of existential dread. Heavy Metal teeters between the grounded and the hallucinatory, pulsing with immediacy, fragility, and the sly humor of a storyteller who’s never a...