Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

KILLING JOKE....Μέρος 1ον...30 χρόνια σε λίγες αράδες.


 Η μουσική των KILLING JOKE, είναι ισοδύναμη με χίλια ξυπνητήρια. Τα πρώτα τέσσερα άλμπουμ τους με κορυφαία το πρώτο ομώνυμο και το τέταρτο ''Fire Dances'', δεν ήταν για πάρα πολλά αυτιά.Ο γκρίζος,οργισμένος ήχος με τις κιθάρες -ξυράφια, και η απειλητική,τρομακτική ερμηνεία του JAZ COLEMAN, δεν ήταν ακριβώς η ψυχή του νοεκυματικού πάρτυ άλλα το δυσοίωνο πρόσωπο της Καπιταλιστικής Δύσης και η ψυχρή καταγραφή της παρακμής και επικινδυνότητάς της από ανθρώπους (κυρίως του Coleman,όμως) που ανέπνεαν το βρώμικο αέρα της και είχαν τα κότσια να την αμφισβητούν και να προβάλλουν ένα αιρετικό προσωπείο που τους οδήγησε σε περιπέτειες αλλά τους έβγαλε ζωντανούς και δυνατότερους.
Οι αποτυχημένες εμπορικές στιγμές τους για τα επόμενα πέντε άλμπουμ τους καθιέρωσε σαν το γκρούπ της μιάς επιτυχίας (αθάνατης παρ'όλα αυτά).To '' Love Like Blood '' χορεύεται ακόμα και σήμερα και πάρα πολλοί δεν ξέρουν τίποτε άλλο ή έχουν ξεχάσει (και δεν φταίνε αυτοί) τί σημαίνει να ακούς KILLING JOKE και να νοιώθεις δέος.
Στη δεκαετία του '90 κάτι άλλαξε με τα δύο σκληροπυρηνικά και πολύ ενδιαφέροντα άλμπουμ τους ''Pandemonium'' και '' Democracy'' αλλά μόνο οι μέταλ και industrial φίλοι τους το πήραν χαμπάρι.Και ο Dave Grohl επίσης.
Με τους υπόλοιπους NIRVANA κόντεψε να πάει φυλακή κλέβοντας το ''Eighties'' αλλά στο τέλος συμμετείχε σαν επίσημος ντράμερ στο ομώνυμο δίσκο- βόμβα μεγατόνων του 2003,που επανέφερε το σχήμα σε αυτό που έπρεπε να είναι.
Ένα επικίνδυνο,εκρηκτικό σχήμα που παράγει μουσική σκληρότερη από χίλιους METALLICA, σοκ και δέος περισσότερο από χίλιες ανήθικες εισβολές στο όνομα της Δημαγωγίας αλλά και πολιτικοκοινωνική κριτική με την ψυχραιμία του συνειδητοποιημένου.
 Το άλμπουμ ήταν μέσα στα είκοσι αγαπημένα μου την προηγούμενη δεκαετία, ένα ροκ άλμπουμ που με τίναξε με 450 βόλτ ηλεκτροσοκ και ακόμα και σήμερα μετράω τις ''μελανιές'' αφύπνισης που μου προκάλεσε.Το ''Hosannas From The Basements Of Hell'' συνέχιζε στα ίδια βολτ,το 2006.Εκρηκτικό και τερατώδες.
Πριν από λίγους μήνες  κατέβασα το ''In Excelcis'' το νέο e.p. τους που χορεύεται μέχρι τελικής πτώσης και τους δείχνει να λυσσομανάνε ακόμα.
 Είναι ορμητικό,πύρινο και περιέχει τέσσερα συναρπαστικά κομμάτια με διαφορετική προσωπικότητα το καθένα. Το ομώνυμο ψοφάει για εναλλακτικά charts,είναι απλό και ευθύ.Το ''Endgame'' είναι αρκετά βαρύ με πολιτικοκοινωνικές αναφορές ,το ''Kali Yuga'',μας γυρίζει στις πρώτες μέρες αλλά το σκοτεινό,μελωδικό,νοσταλγικό διαστημικό-dub ''Ghosts Of Ladbroke Grove'' είναι όλα τα λεφτά.Πολύ διαφορετικό απ' ότι έχουν κάνει και το πιό συναισθηματικό τους (!)....
Στις 27 Σεπτέμβρη θα κυκλοφορήσει το νέο τους άλμπουμ ''Absolute Dissent'' Όσοι δεν άντεξαν, το κατέβασαν ,το άκουσαν και μερικοί σαν κι εμένα,ακόμα το ακούν σαν να μην υπάρχει αύριο.......[Συνεχίζεται..αύριο]
Enhanced by Zemanta

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Highway To HEAVENLY! + Vaxtones, Live at Temple 28.2.2026

  Μία βραδιά που θα μπορούσε να ήταν μία σεάνς φαντασμάτων του παρελθόντος αλλά ευτυχώς ήταν μία ιδιαίτερη γιορτή, που έφερε ένα πολυαγαπημένο 90'ς σχήμα κοντά στους Έλληνες φίλους του. Ακροατές που πέρασαν 35 χρόνια με τη μουσική τους να τους συνοδεύει ή να αναμοχλεύει τις μνήμες τους, ακροατές που είτε επέκτειναν τις κάποτε φανατικά indie προτιμήσεις τους, είτε τις αναβίωσαν για χάρη της περασμένης νεότητας τους. Το σίγουρο ήταν πάντως ότι οι κύριοι υπεύθυνοι ως HEAVENLY, έδειξαν ότι όσα μουσικά σχήματα και να κάνουν, η μαγική συνταγή της απλότητας/ειλικρίνειας/φόρτισης/καλοσύνης στη μουσική τους λειτουργεί μόνο με αυτό τον κωδικό ονομασίας.  Έχουν ένα νέο άλμπουμ (Highway To Heavenly) που είχε κυκλοφορήσει μία μέρα πριν την Αθηναϊκή τους εμφάνιση και ήδη, όχι μόνο ξεχωρίζει για την παραπάνω «συνταγή» αλλά και για τις όμορφες συνθέσεις του, οι οποίες, δεν ανακαλύπτουν νέα γη αλλά δείχνουν το δρόμο προς ένα μουσικό resort πλασμένο από γλυκά ακόρντα και μελωδίες, φωνές που χαμ...

FLUX: THE 2025 ANNUAL REPORT_phase 1: The albums of 2025_1-5

Η σημερινές πεντάδα κλείνει πανηγυρικά την πρώτη φάση της ανασκόπησης του ιστολογίου για το 2025. Περιλαμβάνει δύο ροκ δίσκους, ένα παγκόσμιου βεληνεκούς, έναν δίσκο που λες και αντιστασιακό λόγω αναλογικής τεχνολογίας, και ένα άλμπουμ για καταβύθιση σε σκοτεινότερες καταστάσεις με εξαιρετική πλοηγό που σας κρατά ασφαλείς και μετά την ακρόαση. 01. Lux - ROSALÍA (Columbia)   «Η κοπέλα γεννήθηκε με το φλαμένκο μέσα της αλλά δεν το κρατά για να το συντηρεί. Το προσαρμόζει στη ζωή της, στην ηλικία της, στους προβληματισμούς της, την μουσική που τη μεγάλωσε… Η φωνή της έστω και φορτωμένη με εφέ, οι ρυθμοί έστω και ηλεκτρονικοί και η Ισπανική γλώσσα που είναι η απόλυτη φωνητική έκφραση του είδους, ορίζουν το πλαίσιο σε φλαμένκο τόνους αλλά η έκφραση έχει κάτι το παγκόσμιο. Δεν κλείνεται στα σύνορα αλλά φέρνει τη σκοτεινή φωτιά του είδους στο παρόν. Ήδη είναι σούπερ σταρ στην Ισπανία. Ήδη προκαλεί ενθουσιασμό και στην Αμερική. Το ''El Mal Querer'' είναι λοιπόν ένα ποπ αριστούρ...

FLUX: THE 2025 ANNUAL REPORT_phase 1: The albums of 2025_6-10

Η σημερινή πεντάδα έχει το περσινό άλμπουμ του καλλιτέχνη που έχει πάντα πιασμένη τη θέση 7, το περσινό ντεμπούτο ενός νεότατου τραγουδοποιού, δύο Ελληνικές συμμετοχές που δεν μοιάζουν με τις άλλες, και ένα άλμπουμ όαση και πάλι από έναν ποπ και παραπάνω, οραματιστή του 21ου αιώνα. Τα περσινά άλμπουμ που προανέφερα είναι κυκλοφορίες του Δεκεμβρίου του 2024 και γι αυτό είναι αδύνατο να αγνοηθούν ειδικά όταν είναι τέτοιας ποιότητας. 06. Heavy Metal - CAMERON WINTER (Partisan) «On Heavy Metal - the debut solo album from Cameron Winter - the Geese frontman unravels his eclectic influences into a surreal mosaic of modern songwriting. Rumored to have been composed in abandoned basements, taxi back seats, and in impromptu jam sessions in public spaces, Heavy Metal draws on both the chaos of the road and Winter’s greater sense of existential dread. Heavy Metal teeters between the grounded and the hallucinatory, pulsing with immediacy, fragility, and the sly humor of a storyteller who’s never a...