Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

SAROOS...

Είναι Γερμανοί και όταν διάβασα ποιοί είναι και που παίζουν,σχεδόν μπήκα στο κλίμα της μουσικής του άλμπουμ.Αλλά στα ρηχά...
Οι SAROOS ,είναι τριμελές σχήμα, με το οποίο ξεδίνουν αραιά και που, οι Florian Zimmer (Iso68, Jersey), Christoph Brandner (Lali Puna, Console) και Max Punktezahl (the Notwist, Contriva). 'Eχουν ήδη ένα ομώνυμο από το 2006,αλλά φέτος επιστρέφουν διακριτικά με το ''See Me Not''.
Οι οκτώ συνθέσεις του άλμπουμ με κάνουν να ''βλέπω'' ένα ηχητικό οικοδόμημα,με ήχους που πηγαινοέρχονται κυκλικά ,διαμετρικά,να μπαινοβγαίνουν σε σταθερή συχνότητα,ανάμεσα σε θορύβους και ρυθμούς εύκαμπτους,ηλεκτρονικό συνοθύλλευμα από ποπ,dub,ambient,Kraut,music concrete αναφορές. Με επηρρέασε το εξώφυλλο μόνο που αυτό που φαντάζομαι είναι τρισδιάστατο και παλλόμενο.
Τα πρώτα δύο [''Lobster Claw'',''Daylight Chant''] σχεδόν με τρελλαίνουν με τον παλμό,την υπόγεια ένταση και τα ρυθμικά στοιχεία τους,τα ήσυχα κρεσέντο και τις διακοπές τους,τις ξαφνικές αλλαγές τους,το σταμάτημα και το ξεκίνημά τους ενώ αεροβατούν,το παιχνίδισμα των ηλεκτρονικών θορύβων σημείο όπου δεν παίζονται οι Γερμανοί.Το ''Fog People'',με το ονειρικό dub οροπέδιο,γίνεται τόπος ομιχλωδών,απόκοσμων εκστατικών ήχων.
Ο παραγωγός και ανεπίσημο τέταρτο μέλος είναι ένας από το εξαιρετικό σχήμα των cLOUDEAD. Ο Odd Nosdam έχει κάνει θαύματα στη σύζευξη,ισοστάθμιση και ροή της μουσικής. Τα ποπ φωνητικά στο αγαπημένο, της δωρήτριας garam0nd (ευχαριστούμε για το δωράκι,μας έφτιαξες το Σ/Κ),'' Scott'',συμπλέουν με τα βαθιά κρουστά σ' ένα από τα πιό ονειρικά κομμάτια της χρονιάς,ενώ το ''Yukoma'',το πιο φωτεινό του δίσκου,τα φωνητικά και τα ρυθμικά μέρη φέρνουν μνήμες από Sarah records,αλλά ανακατεμμένα με θορύβους είναι σαν να βρίσκεσαι στο διάστημα ενθυμούμενος το 1989.
Το ''See Me Not'',είναι ένα έργο Υψηλής Τέχνης.Μου αρέσει περισσότερο από ο,τιδήποτε έχουν κυκλοφορήσει οι δημιουργοί του στο παρελθόν (με εξαίρεση τους LALI PUNA).Η αρμονία,συμμετρία,τεχνική,φαντασία,έμπνευση σε τόσο υψηλά επίπεδα,είναι σπάνιο φαινόμενο πλέον.Προσφέρεται για άπειρες ακροάσεις και μερικές ακόμα....
Για να το ακούσετε και εσείς κάντε μια βόλτα στο ''Dancing To The Stars'',μερικές δημοσιεύσεις πρίν και ανοίξτε το συρτάρι με τα σχόλια.......

Saroos: Yukoma by saroos

Σχόλια

Ο χρήστης garam0nd είπε…
e, once is not enough!
idou kai to paliotero tous! :-)
http://www.mediafire.com/?x9qfczgic5ccx4g
Ο χρήστης Χρήστος Μίχος / Christos Michos είπε…
Οι θαμώνες σ'ευχαριστούν.Αν εχουν πάθει πλάκα όπως κι εγώ θα το κατεβάσουν με τη μια.
Μόνο που εγω το κατέβασα χθες και δεν μπορώ να πω ότι με ενθουσίασε,με την πρώτη.Το σι μι νοτ ειναι ριζικά καλυτερο.Αλλο σχημα,αλλος ηχος.
Επιφυλλάσομαι για μια πιο ψυχραιμη γνωμη ομως.
:]
Ο χρήστης garam0nd είπε…
nai, kai gw nomizw oti to see me not itan kalytero! oi paragwges nosdam einai asynagwnistes!
alla pali den imoun kai poly prosektiki otan akouga to palio kai isws to adikw ligo...
Ο χρήστης fool είπε…
Eksairetikh paragwgh!!
Ο χρήστης mike. είπε…
που είναι το dancing to the stars φίλε;
Ο χρήστης Χρήστος Μίχος / Christos Michos είπε…
http://tospitimetaparaxena.blogspot.com/2010/10/over-and-over-and-over.html
:],hi mike !
Ο χρήστης mike. είπε…
μερσί Χρήστο, το έψαχνα αυτό :))
καλησπέρες και συγχαρητήρια για το βλογ!

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Highway To HEAVENLY! + Vaxtones, Live at Temple 28.2.2026

  Μία βραδιά που θα μπορούσε να ήταν μία σεάνς φαντασμάτων του παρελθόντος αλλά ευτυχώς ήταν μία ιδιαίτερη γιορτή, που έφερε ένα πολυαγαπημένο 90'ς σχήμα κοντά στους Έλληνες φίλους του. Ακροατές που πέρασαν 35 χρόνια με τη μουσική τους να τους συνοδεύει ή να αναμοχλεύει τις μνήμες τους, ακροατές που είτε επέκτειναν τις κάποτε φανατικά indie προτιμήσεις τους, είτε τις αναβίωσαν για χάρη της περασμένης νεότητας τους. Το σίγουρο ήταν πάντως ότι οι κύριοι υπεύθυνοι ως HEAVENLY, έδειξαν ότι όσα μουσικά σχήματα και να κάνουν, η μαγική συνταγή της απλότητας/ειλικρίνειας/φόρτισης/καλοσύνης στη μουσική τους λειτουργεί μόνο με αυτό τον κωδικό ονομασίας.  Έχουν ένα νέο άλμπουμ (Highway To Heavenly) που είχε κυκλοφορήσει μία μέρα πριν την Αθηναϊκή τους εμφάνιση και ήδη, όχι μόνο ξεχωρίζει για την παραπάνω «συνταγή» αλλά και για τις όμορφες συνθέσεις του, οι οποίες, δεν ανακαλύπτουν νέα γη αλλά δείχνουν το δρόμο προς ένα μουσικό resort πλασμένο από γλυκά ακόρντα και μελωδίες, φωνές που χαμ...

FLUX: THE 2025 ANNUAL REPORT_phase 1: The albums of 2025_1-5

Η σημερινές πεντάδα κλείνει πανηγυρικά την πρώτη φάση της ανασκόπησης του ιστολογίου για το 2025. Περιλαμβάνει δύο ροκ δίσκους, ένα παγκόσμιου βεληνεκούς, έναν δίσκο που λες και αντιστασιακό λόγω αναλογικής τεχνολογίας, και ένα άλμπουμ για καταβύθιση σε σκοτεινότερες καταστάσεις με εξαιρετική πλοηγό που σας κρατά ασφαλείς και μετά την ακρόαση. 01. Lux - ROSALÍA (Columbia)   «Η κοπέλα γεννήθηκε με το φλαμένκο μέσα της αλλά δεν το κρατά για να το συντηρεί. Το προσαρμόζει στη ζωή της, στην ηλικία της, στους προβληματισμούς της, την μουσική που τη μεγάλωσε… Η φωνή της έστω και φορτωμένη με εφέ, οι ρυθμοί έστω και ηλεκτρονικοί και η Ισπανική γλώσσα που είναι η απόλυτη φωνητική έκφραση του είδους, ορίζουν το πλαίσιο σε φλαμένκο τόνους αλλά η έκφραση έχει κάτι το παγκόσμιο. Δεν κλείνεται στα σύνορα αλλά φέρνει τη σκοτεινή φωτιά του είδους στο παρόν. Ήδη είναι σούπερ σταρ στην Ισπανία. Ήδη προκαλεί ενθουσιασμό και στην Αμερική. Το ''El Mal Querer'' είναι λοιπόν ένα ποπ αριστούρ...

FLUX: THE 2025 ANNUAL REPORT_phase 1: The albums of 2025_6-10

Η σημερινή πεντάδα έχει το περσινό άλμπουμ του καλλιτέχνη που έχει πάντα πιασμένη τη θέση 7, το περσινό ντεμπούτο ενός νεότατου τραγουδοποιού, δύο Ελληνικές συμμετοχές που δεν μοιάζουν με τις άλλες, και ένα άλμπουμ όαση και πάλι από έναν ποπ και παραπάνω, οραματιστή του 21ου αιώνα. Τα περσινά άλμπουμ που προανέφερα είναι κυκλοφορίες του Δεκεμβρίου του 2024 και γι αυτό είναι αδύνατο να αγνοηθούν ειδικά όταν είναι τέτοιας ποιότητας. 06. Heavy Metal - CAMERON WINTER (Partisan) «On Heavy Metal - the debut solo album from Cameron Winter - the Geese frontman unravels his eclectic influences into a surreal mosaic of modern songwriting. Rumored to have been composed in abandoned basements, taxi back seats, and in impromptu jam sessions in public spaces, Heavy Metal draws on both the chaos of the road and Winter’s greater sense of existential dread. Heavy Metal teeters between the grounded and the hallucinatory, pulsing with immediacy, fragility, and the sly humor of a storyteller who’s never a...