Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

The Show Must Go On...2010 : THE ROPE 33

33. My Father Will Guide Me A Rope To Heaven - SWANS
 Είναι γνωστή η εμμονή του M.Gira την κατάρα της Ύπαρξης του ανθρώπου.Στους δίσκους του είτε με τους SWANS,είτε με τους ANGELS OF LIGHT, ακούς την Αγωνία,τη Θλίψη,την ήρεμη Οργή,το Μίσος,τη Μαυρίλα, ενός ανθρώπου που δυσκολεύεται να χωρέσει στο δέρμα του.Ακούς έναν ανοικτό διάλογο με τον ''δικό'' του Θεό και η μουσική ακολουθεί ανάλογα.
Η δραματικά εντυπωσιακή επιστροφή των SWANS, συνεχίζεται από εκεί που σταμάτησαν,μόνο που τώρα ο στόμφος και η βαρύτονη ερμηνεία έχουν δώσει τη θέση τους σε ερμηνείες,ενορχηστρώσεις και νοοτροπία κοντά στην country και στα blues.
To άλμπουμ έχει οκτώ έντονα,οργισμένα,βραδυφλεγή επικά country κατά βάση τραγούδια, που αποδίδουν τέλεια το Δράμα και την Αγωνία με ενορχηστρώσεις και γνωστά κρεσέντο κόλπα ( ήδη γνωστά από τα πρώτα άλμπουμ του N.CAVE & THE BAD SEEDS,αλλά και ολίγο BIRTHDAY PARTY) που λειτουργούν ακόμα.
Έτσι, όταν οι συνθέσεις ξεσπούν είναι σαν τρικυμία και όταν κρατάνε τον ίδιο ρυθμό σχεδόν δεν αντέχεις τη μεταφυσική αγωνία τους. Και στις δύο περιπτώσεις η απόδοση τους προκαλεί Δέος.
Φλεγόμενος,με την εντονότερη υπαρξιακή αγωνία που έχουμε ακούσει σε δίσκο τους, με έναν υπόγειο κυνισμό που φοβίζει, για να πω την αλήθεια και μια τρομακτική ειλικρίνεια,το ''My Father..'', δεν είναι ο δίσκος για τη σωτηρία της ψυχής αλλά, η στιγμή που πιάνει πάτο,η στιγμή που ακριβώς σκάει στον πυθμένα ή για την Ασφυξία της Ψυχής σε τεχνητούς παραδείσους,που την κρατάνε σε τέλεια ύπνωση και η αγωνία (επιμένω στη λέξη,όχι επίτηδες) για διαφυγή.Θα ξαναρχίσει να ανεβαίνει ή θα δραπετεύσει στην Αλήθεια? Ο τίτλος δε βοηθά και πολύ αλλά η σωστή ερμηνεία της διφορούμενης σημασίας του είναι μια καλή αρχή.
Eden Prison - Swans by absentminded

Σχόλια

Ο χρήστης sketch. είπε…
Απο τις επανασυνδεσεις που πραγματοποιηθηκαν με σκοπο την ψυχαναλιτικη δημιουργια και οχι το φουσκωμα τραπεζικων λογαριασμων. Must!
Ο χρήστης fool είπε…
Έχει σωστά δώσει αναβαθμισμένη θέση στα blues και πιο συγκεκριμένα φλερτάρει με τα jail/prison blues και η αντιπροσώπευση είναι ακριβής.
Αγωνία για την ύπαρξη που έχει πιάσει πάτο θεωρώ ότι είναι λίγο άτοπη αφού πιο κάτω δεν έχει. Δεν υπάρχει τίποτα άλλο να χαθεί. Η ενορχήστρωση του δίσκου είναι από τις κορυφαίες που έχω ακούσει. Οι καμπάνες που έχει (όχι τυχαία) ηχούν χαρμόσυνα (δεν σου θύμισαν Ανάσταση;)το τέλειο contrast. Την ελπίδα της σωτηρίας δεν την παίρνουμε από τον άνθρωπο τον οποίο αντιπροσωπεύει ο Gira αλλά από κάποια Αόρατη Πηγή. Ο κυνισμός είναι μια φυσική αντιμετώπιση του ανθρώπου που δεν έχει να χάσει τίποτα άλλο πια...
Χαίρομαι που τελικά άκουσες αυτό το album. Για μένα είναι μακράν πρώτο και γενικά από τα ever ....
Ο χρήστης Xνούδι είπε…
Κι εγώ αυτόν! Πολύ!

Εκείνος ο τότε τελευταίος τους αξεπέραστος, αλλά είπαμε. Πάμε γι'άλλα.
Ο χρήστης Ανώνυμος είπε…
μόλις σημερα το αγορασα, δισκος για τοπ τεν οπιασδηήοτε λίστας.
Ο χρήστης Χρήστος Μίχος / Christos Michos είπε…
η αγωνια είναι για το αν θα παραμείνει ή οχι....οταν πιάνεις πάτο ή πεθαινεις ή ξανασηκώνεσαι..μήπως το σχοινί δεν είναι μακρόστενο αλλά κουλούρα ?δεν το πιστευω για ανθρωπους σαν τον γκίρα ,αλλά ποτέ δεν ξέρεις....παντως πιστεύω ότι είναι ο πιο ειλικρινής δίσκος του.παλιότερα είχα θέμα με το δικό του και μόνο στόμφο αλλα και την αρνητικότητα που μου εβγαζε.Υπερβολική μαυρίλα..Είπαμε..Τωρα όμως όλα εχουν νοημα...
Ο χρήστης fool είπε…
Όπως το`πες όλα Τώρα έχουν νόημα.

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΙΚΟΝΑ - PARADOX OBSCUR

  Για την προϊστορία, θα σας προτρέψω να ανατρέξετε σε προηγούμενες δημοσιεύσεις, ωστόσο με το ‘’Ikona’’ που έρχεται μετά το θριαμβευτικό ‘’Morphogenesis’’ νοιώθω ότι μου συστήνονται ξανά. Η αίσθηση του να ακούω καινούριο άλμπουμ αγαπημένου μου σχήματος σαν να ήταν το ντεμπούτο του είναι δείγμα ότι ο δίσκος είναι κάτι πολύ σημαντικό. Όταν η αίσθηση αυτή διαρκεί για πολλές ακροάσεις τότε είναι δείγμα ότι πρόκειται για το καλύτερο άλμπουμ που ηχογράφησαν έως σήμερα και ένα διαμάντι στο στέμμα της Metropolis records. Όταν επίσης με παρασύρει από την πρώτη νότα μέχρι την τελευταία με τα τραγούδια να ρέουν αβίαστα και ανεμπόδιστα από οποιαδήποτε ηχητική αμηχανία, μισοτελειωμένες ιδέες ή πολλές ιδέες μαζί, να είναι εύληπτα αλλά και ολοκληρωμένα τότε θέτει υποψηφιότητα για ένα από τα είκοσι σημαντικότερα άλμπουμ του 2025 και δεν το γράφω αυτό κατόπιν ώριμης σκέψης αλλά σαν κάτι που μου ήρθε σαν φυσική αντίδραση μόλις τελείωσε και το Rodeo, το δεύτερο τραγούδι του δίσκου.  Το ''Ikona...

RELOAD 14.2_MEMORY FOAM_SEPTEMBERS 1995-2020

Η εκπομπή μπαίνει στον δέκατο τέταρτο κύκλο της από τις 12.10.2025 και δεν έχει αλλάξει ούτε όνομα ούτε κατευθύνσεις. Για άλλη μια χρονιά θα μοιραστεί μαζί σας  νέα μουσική που «μετράει» και θα έχει ενεργοποιημένη την «Λεωφόρο Των Αναμνήσεων» για βόλτες σε ηχογραφήσεις που δεν ξεχνιούνται εύκολα. Με βήμα 5 χρόνια τη φορά, θα φτάνουμε μέχρι και 50 ή 60  χρόνια πίσω με δίσκους ανεξάρτητα της εποχής του . Ενδιάμεσα όλη η επικαιρότητα που αντέχουμε να ακολουθούμε. Τα φετινά Reload θα είναι στα βήματα αυτής της «τακτικής».  Δύο mixtape που θυμούνται και ένα ή δύο που θα επικεντρώνεται στο τώρα και θα βάζει στοιχήματα με το μέλλον.  Σήμερα παρουσιάζουμε το δεύτερο και μεγαλύτερο σε διάρκεια μέρος αυτού του ταξιδιού που επικεντρώνεται σε δίσκους που κυκλοφόρησαν τον Σεπτέμβριο του 1995,2000, 2005,2010, 2015, 2020. Είναι κυκλοφορίες που έπαιξαν σημαντικό ρόλο στη μουσική διαμόρφωση και νοοτροπία της εκπομπής είτε τη χρονιά που κυκλοφόρησαν είτε πολύ αργότερα. Αρκετά από αυτά...

Highway To HEAVENLY! + Vaxtones, Live at Temple 28.2.2026

  Μία βραδιά που θα μπορούσε να ήταν μία σεάνς φαντασμάτων του παρελθόντος αλλά ευτυχώς ήταν μία ιδιαίτερη γιορτή, που έφερε ένα πολυαγαπημένο 90'ς σχήμα κοντά στους Έλληνες φίλους του. Ακροατές που πέρασαν 35 χρόνια με τη μουσική τους να τους συνοδεύει ή να αναμοχλεύει τις μνήμες τους, ακροατές που είτε επέκτειναν τις κάποτε φανατικά indie προτιμήσεις τους, είτε τις αναβίωσαν για χάρη της περασμένης νεότητας τους. Το σίγουρο ήταν πάντως ότι οι κύριοι υπεύθυνοι ως HEAVENLY, έδειξαν ότι όσα μουσικά σχήματα και να κάνουν, η μαγική συνταγή της απλότητας/ειλικρίνειας/φόρτισης/καλοσύνης στη μουσική τους λειτουργεί μόνο με αυτό τον κωδικό ονομασίας.  Έχουν ένα νέο άλμπουμ (Highway To Heavenly) που είχε κυκλοφορήσει μία μέρα πριν την Αθηναϊκή τους εμφάνιση και ήδη, όχι μόνο ξεχωρίζει για την παραπάνω «συνταγή» αλλά και για τις όμορφες συνθέσεις του, οι οποίες, δεν ανακαλύπτουν νέα γη αλλά δείχνουν το δρόμο προς ένα μουσικό resort πλασμένο από γλυκά ακόρντα και μελωδίες, φωνές που χαμ...