Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

The Dearest

Χωρίς θεαματικές αλλαγές στον ήχο τους ( δεν χρειάζεται),με φορτισμένες μπαταρίες, τα καλύτερα τραγούδια τους από καιρό και την πάντα εκπληκτική φωνή του Murray Lightburn,η μεγάλη επιστροφή των THE DEARS,ύστερα από τρία χρόνια,ζεσταίνει το Σπίτι σαν χίλια καλοριφέρ και μετά τους DESTROYER, δεν έχω καλύτερο αυτές τις παγωμένες μέρες...
Το ''Degeneration Street'',είναι ένα όμορφο,τίμιο και άψογο άλμπουμ,πάνω απ'όλα Tα υπόλοιπα είναι περιττά...

Σχόλια

Ο χρήστης mystery falls down είπε…
Ο Murray Lightburn επαναλαμβάνει με κάθε ευκαιρία (τόσο στις ζωντανές τους εκπομπές (που παρακολουθούν δυστυχώς μόλις 100 άτομα εβδομαδιαίως, αν και είναι άκρως ενδιαφέρουσες) όσο και σε συνεντεύξεις) ότι το 'Degeneration Street' θα μπορούσε να είναι ένας best of δίσκος τους με νέα τραγούδια, όπως επίσης ότι ηχογραφήθηκε για να ακούγεται σε βινύλιο. Συμφωνώ με την τελευταία πρόταση της δημοσίευσής σου. Είναι τίμιο, όμορφο, άψογο και προσθέτω ότι αν απουσίαζαν ένα δύο τραγούδια (στο δεύτερο μισό) ή ήταν λίγο διαφορετική η σειρά θα ήταν αριστούργημα. Αμφιβάλλω αν θα αγαπηθεί από τους κριτικούς, αλλά αυτό δε με πειράζει (παρ' όλο που έτσι δεν πρόκειται να έρθουν ποτέ στην Ελλάδα για συναυλία).
Ο χρήστης Χρήστος Μίχος / Christos Michos είπε…
ναι δυστυχως ετσι ειναι...δεν πιστευω ότι εχουν πολλούς φιλους στην Ελλαδα.....
Ο χρήστης Ανώνυμος είπε…
Ρε μπας και οι δυο σας κλέψατε αυτά που δημοσιεύετε και σχολιάζετε από εδώ;
Ο χρήστης Χρήστος Μίχος / Christos Michos είπε…
Ρε μπας και δεν προσεχεις,τις ημερομηνιες δημοσιευσης ? θα δεις ότι δεν κλεβουμε. ΜΑΣ κλεβουν,χωρις να λενε από που τα πήραν...
Ευχαριστω για την ενημερωση. Θα επιληφθω του θεματος.
Δεν ειμαι εναντιον του να δανειζονται αλλα να λενε απο που τα παιρνουν.....

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Μαργαριτάρι. Το νέο άλμπουμ της May Roosevelt.

 Έξι παρά κάτι χρόνια μετά το '' Junea '', η  May Roosevelt   επέστρεψε με τον νέο της δίσκο '' Pearl ''. Το '' Junea '' «διαδραματιζόταν» σε ένα περιβάλλον τεχνητού κόσμου, μουσικής Α.Ι. αλλά δημιουργημένο με κυριαρχική αντιπαραβολή του πνευματικού και συναισθηματικού κόσμου πάνω στα μικροκυκλώματα. Το νέο της άλμπουμ είναι εξίσου αιθέριο αλλά υπάρχει λιγότερη τεχνολογία, λιγότερη διάθεση για ρυθμικό συγχρονισμό με την πραγματικότητα και περισσότερα φυσικά έγχορδα. « Στις δέκα συνθέσεις του πέμπτου της δίσκου, τα synthesizers της May Roosevelt συναντούν για πρώτη φορά τους ήχους ενός κλασικού κουαρτέτου εγχόρδων. Νεοκλασική μουσική και ρομαντική electronica συνδυάζονται, με το theremin να πρωταγωνιστεί, τυλίγοντας το ορχηστρικό αυτό ηχητικό σύνολο, άλλοτε σε διάλογο με τα απαλά φωνητικά της May Roosevelt και άλλοτε δημιουργώντας τους δικούς του αιθέριους κόσμους », αναφέρει το δελτίο τύπου και αυτή είναι η πλήρης εικόνα ως προς τη δομή κ

MEET UP! festival_ MAKE ME HAPPY RECORDS 7 YEARS ANNIVERSARY, death disco, 3_4.11.2023.

  Επτά χρόνια δραστηριότητας γιόρτασε το Σαββατοκύριακο που μας πέρασε, η make me happy! records . Η εταιρεία στο πνεύμα της πρώτης «αθώας» εποχής των ανεξάρτητων εταιρειών συνεχίζει και ελπίζουμε να συνεχίσει με το πνεύμα και την όρεξη σε ακόμα δημιουργικότερα επίπεδα για περισσότερα χρόνια ακόμα. Χωρίς να έχει ξεπουλήσει τη βασική της αρχή, έχει φτάσει σε σημείο που κυκλοφορίες της έχουν και διεθνή διανομή και πολύ καλή φήμη στους σχετικούς κύκλους της ανεξάρτητης κιθαριστικής ποπ και ροκ.  Κάθε κυκλοφορία της έχει την ποιότητα και τη σφραγίδα εγγύησης ότι αυτό που αγοράζει και ακούει ο κάθε ενδιαφερόμενος δεν θα τον απογοητεύσει στη χειρότερη περίπτωση και στην καλύτερη θα τον συντροφεύει σε κάθε δραστηριότητα.  Το διήμερο που μας πέρασε θα είχε όλο το δημιουργικό ρόστερ της να γιορτάζει αλλά τελικά δύο μπάντες ( MODEL SPY  και TA TOY BOY ) δεν κατάφεραν να συμμετέχουν σε αυτή τη γιορτή λόγω ανωτέρας βίας.  Η πρώτη μέρα είχε κυρίως νοσταλγικό χαρακτήρα, θα ήταν μία κοινότυπη περιγρα

Yodashe: Η επιστροφή!

Έχουν περάσει τρία χρόνια από την πρώτη φορά που ασχοληθήκαμε με την Yodashe και το πρώτο προσωπικό της single ‘ ’ Take Your Time ’’. Πρόσφατα μας ενημέρωσε ότι τα περασμένα δύο χρόνια ήταν «χαμένη» στα στούντιο του Πανεπιστημίου Goldsmiths στο Λονδίνο σπουδάζοντας μουσική παραγωγή. Πλέον οι σπουδές ολοκληρώθηκαν και σαν πτυχιακή έχει ετοιμάσει το πρώτο της προσωπικό άλμπουμ σε δικιά της παραγωγή, φυσικά, λαμβάνοντας ταυτόχρονα συμβουλές και γνώση από τον επιβλέποντα καθηγητή της Mikko Gordon , παραγωγό και μηχανικό ήχου που όχι μόνο διδάσκει και έχει δημιουργήσει το στούντιο του πανεπιστημίου αλλά έχει συνεργαστεί με τους ARCADE   FIRE , Gaz  C oombes και κυρίως με τους THE SMILE και τον Nigel Godrich . Το άλμπουμ αναμένεται να κυκλοφορήσει τους επόμενους μήνες και θα έχουμε περισσότερες πληροφορίες και τραγούδια να μοιραζόμαστε από αυτό μέσα από τις εκπομπές και εδώ, προς το παρόν θα ξεκινήσουμε το «ζέσταμα» με δύο τραγούδια που δεν θα υπάρχουν στο άλμπουμ. Το ‘’ Salarywom