Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

DESTROYER...

Αποπροσανατολιστικό όνομα,για μια μπάντα που ξεκίνησε στα μέσα των '90'ς,σαν προσωπική υπόθεση του Dan Bejar και εξελίχθηκε στο σχήμα που φέτος, με το όγδοο και φρεσκοκυκλοφορημένο ''Kaputt'',αποσπούν εξαιρετικές κριτικές και εντυπωσιάζουν το Σπίτι,με τον ασυνήθιστο και γοητευτικό τους ήχο.
Η χρήση των πνευστών και η φωνή του Bejar,δημιουργούν ένα ξεχωριστό ηχόχρωμα στις εννιά συνθέσεις του άλμπουμ που μαζί με τη διακριτική αλλά στιβαρή ρυθμική βάση τους,αποκτούν τη δική τους υπόσταση στο ποπ και indie στερέωμα.
Τραγούδια που ακούγονται χαλαρά,λαμπυρίζουν,δημιουργούν μια κοσμοπολίτικη διάθεση μέσα σε τέσσερις τοίχους,αφήνουν το πνεύμα να ησυχάσει,κυλούν ομαλά χωρίς έντονες διακυμάνσεις παρά μόνο στις εναλλαγές των μελωδιών και των μουσικών στυλ,από απαλή jazz σε soft pop και ύστερα, σε νεοκυματικές αναμνήσεις.
Η ζωή μπορεί να γίνει ελαφρύτερη με τη μουσική των DESTROYER. Και όμορφη.Είναι όμως αυτή η αίσθηση της πικρής σοκολάτας που δεν σε αφήνει να χαλαρώσεις .΄Ενα όμορφο ''βάρος'' που δε λέει να φύγει. Και αυτή η αντίθεση, ένα μοναδικό και σπάνιο χάρισμα για εναλλακτικό ποπ σχήμα,είναι πολύτιμη...
 


Σχόλια

Ο χρήστης sketch. είπε…
Ψήνεις και νεκρό...
Ο χρήστης fool είπε…
Πολύ καλός δίσκος.Απλός και συγκεκριμένος χωρίς περιττά.Ευχάριστος και δημιουργεί μια φευγάτη αίσθηση ευφορίας.Τι άλλο να ζητήσεις;

Το review σου είναι ακριβώς!
Ο χρήστης Χρήστος Μίχος / Christos Michos είπε…
την υπολοιπη δισκογραφία του επι πινάκι...απορω πως ζουσα χωρις αυτον...
Ο χρήστης mystery falls down είπε…
Εξαιρετικές κριτικές αποσπούσαν οι δίσκοι του Dan Bejar και στο παρελθόν (τουλάχιστον από εκείνη τη μερίδα του τύπου που αναγνωρίζει το μεγαλείο του, αλλά και των συγκροτημάτων των φίλων του Carey Mercer (Frog eyes, Blackout beach) και Spencer Krug (Sunset rubdown, Moonface) με τους οποίους μεγαλούργησε δις ως Swan Lake), αλλά ακόμα και αν τον αγνοούσες (μάλλον αστειεύεσαι) τον είχες ακούσει στους The New Pornographers (τα μόνα τραγούδια που άξιζαν στο αδιάφορο 'Together' ήταν τα δικά του).
Ο χρήστης Χρήστος Μίχος / Christos Michos είπε…
Δεν κάνω πλάκα.Δεν τον ήξερα.Και οτι παίζει στους πορνογκραφερς τωρα το εμαθα. στα πολυμελη σχηματα δεν προσεχω ποτε τα ονοματα. επισης εχει καλο στατους και ότι εχει βγαλει μου αρεσει περισσοτερο απο τους πορνογκραφερς.Και τωρα μπορω να καταλαβω ποιός γραφει τα αγαπημενα μου απο αυτούς....Τι σου ειναι η μουσικη μερικες φορες ,ε ?
Ο χρήστης Unknown είπε…
Δισκαρα.Που επιτελους ερχεταιιι!Τον παντρευομαι κιολας:P


Feeling fine/ Well it must be the wine/ ‘Cos It’s April 27/ And my baby’s still dying on me
then:
http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=pHfiy2K81cM
now:http://www.youtube.com/watch?v=qz7oaUUWWYk
Ps.Με τον Bejar η Plath μοιαζει Shirley Temple:P

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Highway To HEAVENLY! + Vaxtones, Live at Temple 28.2.2026

  Μία βραδιά που θα μπορούσε να ήταν μία σεάνς φαντασμάτων του παρελθόντος αλλά ευτυχώς ήταν μία ιδιαίτερη γιορτή, που έφερε ένα πολυαγαπημένο 90'ς σχήμα κοντά στους Έλληνες φίλους του. Ακροατές που πέρασαν 35 χρόνια με τη μουσική τους να τους συνοδεύει ή να αναμοχλεύει τις μνήμες τους, ακροατές που είτε επέκτειναν τις κάποτε φανατικά indie προτιμήσεις τους, είτε τις αναβίωσαν για χάρη της περασμένης νεότητας τους. Το σίγουρο ήταν πάντως ότι οι κύριοι υπεύθυνοι ως HEAVENLY, έδειξαν ότι όσα μουσικά σχήματα και να κάνουν, η μαγική συνταγή της απλότητας/ειλικρίνειας/φόρτισης/καλοσύνης στη μουσική τους λειτουργεί μόνο με αυτό τον κωδικό ονομασίας.  Έχουν ένα νέο άλμπουμ (Highway To Heavenly) που είχε κυκλοφορήσει μία μέρα πριν την Αθηναϊκή τους εμφάνιση και ήδη, όχι μόνο ξεχωρίζει για την παραπάνω «συνταγή» αλλά και για τις όμορφες συνθέσεις του, οι οποίες, δεν ανακαλύπτουν νέα γη αλλά δείχνουν το δρόμο προς ένα μουσικό resort πλασμένο από γλυκά ακόρντα και μελωδίες, φωνές που χαμ...

FLUX: THE 2025 ANNUAL REPORT_phase 1: The albums of 2025_1-5

Η σημερινές πεντάδα κλείνει πανηγυρικά την πρώτη φάση της ανασκόπησης του ιστολογίου για το 2025. Περιλαμβάνει δύο ροκ δίσκους, ένα παγκόσμιου βεληνεκούς, έναν δίσκο που λες και αντιστασιακό λόγω αναλογικής τεχνολογίας, και ένα άλμπουμ για καταβύθιση σε σκοτεινότερες καταστάσεις με εξαιρετική πλοηγό που σας κρατά ασφαλείς και μετά την ακρόαση. 01. Lux - ROSALÍA (Columbia)   «Η κοπέλα γεννήθηκε με το φλαμένκο μέσα της αλλά δεν το κρατά για να το συντηρεί. Το προσαρμόζει στη ζωή της, στην ηλικία της, στους προβληματισμούς της, την μουσική που τη μεγάλωσε… Η φωνή της έστω και φορτωμένη με εφέ, οι ρυθμοί έστω και ηλεκτρονικοί και η Ισπανική γλώσσα που είναι η απόλυτη φωνητική έκφραση του είδους, ορίζουν το πλαίσιο σε φλαμένκο τόνους αλλά η έκφραση έχει κάτι το παγκόσμιο. Δεν κλείνεται στα σύνορα αλλά φέρνει τη σκοτεινή φωτιά του είδους στο παρόν. Ήδη είναι σούπερ σταρ στην Ισπανία. Ήδη προκαλεί ενθουσιασμό και στην Αμερική. Το ''El Mal Querer'' είναι λοιπόν ένα ποπ αριστούρ...

FLUX: THE 2025 ANNUAL REPORT_phase 1: The albums of 2025_6-10

Η σημερινή πεντάδα έχει το περσινό άλμπουμ του καλλιτέχνη που έχει πάντα πιασμένη τη θέση 7, το περσινό ντεμπούτο ενός νεότατου τραγουδοποιού, δύο Ελληνικές συμμετοχές που δεν μοιάζουν με τις άλλες, και ένα άλμπουμ όαση και πάλι από έναν ποπ και παραπάνω, οραματιστή του 21ου αιώνα. Τα περσινά άλμπουμ που προανέφερα είναι κυκλοφορίες του Δεκεμβρίου του 2024 και γι αυτό είναι αδύνατο να αγνοηθούν ειδικά όταν είναι τέτοιας ποιότητας. 06. Heavy Metal - CAMERON WINTER (Partisan) «On Heavy Metal - the debut solo album from Cameron Winter - the Geese frontman unravels his eclectic influences into a surreal mosaic of modern songwriting. Rumored to have been composed in abandoned basements, taxi back seats, and in impromptu jam sessions in public spaces, Heavy Metal draws on both the chaos of the road and Winter’s greater sense of existential dread. Heavy Metal teeters between the grounded and the hallucinatory, pulsing with immediacy, fragility, and the sly humor of a storyteller who’s never a...