Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

THE 50s : Οι δίσκοι του 2011 : 30. In a Temple under the sea..

30.Tribes At The Temple Silence  - BVDUB
«..Στο ''Tribes At The Temple Of Silence'',απομονώνεσαι φορώντας ακουστικά και στολή κατάδυσης στο πνεύμα και το αφήνεις να βουλιάξει μέσα στις συνθέσεις,που ευτυχώς κρατάνε κατά μέσο όρο 12 λεπτά.
Βυθίζεσαι σε ωκεανούς από μελωδικά drones ,αφήνεις τα αργά επαναλαμβανόμενα μοτίβα- ρεύματα με εξωτικές φωνές και υποβόσκουσες μελωδίες να σε οδηγούν σε ασφαλέις υποθαλάσσιες σήραγγες προς το βυθό της ηρεμίας και της ισορροπίας. Το νερό είναι το κυρίαρχο στοιχείο του δίσκου,υγραίνει τα συναισθήματα και δεν αφήνει τη μουσική να παραμείνει άνα ακαδημαϊκό αυνανιστικό πείραμα,αλλά ένα δώρο για τους ακροατές που θα αφεθούν κι ας μην ξέρουν κολύμπι....
Ευλογημένη μουσική ,θα έλεγα.Αυτός ο Ναός της Ησυχίας κάπου στο τέλος του βυθού,δείχνει για εβδομήντα λεπτά περίπου,έναν ιδιότυπο Παράδεισο..Αφήστε με εκεί κάτω..».
Δεν έμεινα για πολύ,τελικά.Η ανάμνηση και η ελπίδα ότι κάποτε θα ξαναγύριζα, όμως,παρέμενε ζωντανή..
Ένα χρόνο μετά,η επιστροφή σε αυτό το αγαπημένο μέρος πραγματικά με αφήνει συγκινημένο για άλλη μια φορά.Η ομορφιά,το δέος και η ηρεμία που σου προκαλούν αυτά τα υποβλητικά ηχητικά τοπία του Brock Van Wey, θέλεις να σε διακατέχουν όλη την ώρα. Όμως θα ανέβω πάλι στην επιφάνεια.Η αληθινή ζωή,δεν «χαρίζει κάστανα»...Άλλα ξέρω ότι πάντα θα με περιμένει κάτι όμορφο στο τέρμα του βυθού...

Σχόλια

Ο χρήστης fool είπε…
Και που ν' ακούσεις το Had To Be There από το Then.

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Highway To HEAVENLY! + Vaxtones, Live at Temple 28.2.2026

  Μία βραδιά που θα μπορούσε να ήταν μία σεάνς φαντασμάτων του παρελθόντος αλλά ευτυχώς ήταν μία ιδιαίτερη γιορτή, που έφερε ένα πολυαγαπημένο 90'ς σχήμα κοντά στους Έλληνες φίλους του. Ακροατές που πέρασαν 35 χρόνια με τη μουσική τους να τους συνοδεύει ή να αναμοχλεύει τις μνήμες τους, ακροατές που είτε επέκτειναν τις κάποτε φανατικά indie προτιμήσεις τους, είτε τις αναβίωσαν για χάρη της περασμένης νεότητας τους. Το σίγουρο ήταν πάντως ότι οι κύριοι υπεύθυνοι ως HEAVENLY, έδειξαν ότι όσα μουσικά σχήματα και να κάνουν, η μαγική συνταγή της απλότητας/ειλικρίνειας/φόρτισης/καλοσύνης στη μουσική τους λειτουργεί μόνο με αυτό τον κωδικό ονομασίας.  Έχουν ένα νέο άλμπουμ (Highway To Heavenly) που είχε κυκλοφορήσει μία μέρα πριν την Αθηναϊκή τους εμφάνιση και ήδη, όχι μόνο ξεχωρίζει για την παραπάνω «συνταγή» αλλά και για τις όμορφες συνθέσεις του, οι οποίες, δεν ανακαλύπτουν νέα γη αλλά δείχνουν το δρόμο προς ένα μουσικό resort πλασμένο από γλυκά ακόρντα και μελωδίες, φωνές που χαμ...

FLUX: THE 2025 ANNUAL REPORT_phase 1: The albums of 2025_1-5

Η σημερινές πεντάδα κλείνει πανηγυρικά την πρώτη φάση της ανασκόπησης του ιστολογίου για το 2025. Περιλαμβάνει δύο ροκ δίσκους, ένα παγκόσμιου βεληνεκούς, έναν δίσκο που λες και αντιστασιακό λόγω αναλογικής τεχνολογίας, και ένα άλμπουμ για καταβύθιση σε σκοτεινότερες καταστάσεις με εξαιρετική πλοηγό που σας κρατά ασφαλείς και μετά την ακρόαση. 01. Lux - ROSALÍA (Columbia)   «Η κοπέλα γεννήθηκε με το φλαμένκο μέσα της αλλά δεν το κρατά για να το συντηρεί. Το προσαρμόζει στη ζωή της, στην ηλικία της, στους προβληματισμούς της, την μουσική που τη μεγάλωσε… Η φωνή της έστω και φορτωμένη με εφέ, οι ρυθμοί έστω και ηλεκτρονικοί και η Ισπανική γλώσσα που είναι η απόλυτη φωνητική έκφραση του είδους, ορίζουν το πλαίσιο σε φλαμένκο τόνους αλλά η έκφραση έχει κάτι το παγκόσμιο. Δεν κλείνεται στα σύνορα αλλά φέρνει τη σκοτεινή φωτιά του είδους στο παρόν. Ήδη είναι σούπερ σταρ στην Ισπανία. Ήδη προκαλεί ενθουσιασμό και στην Αμερική. Το ''El Mal Querer'' είναι λοιπόν ένα ποπ αριστούρ...

FLUX: THE 2025 ANNUAL REPORT_phase 1: The albums of 2025_6-10

Η σημερινή πεντάδα έχει το περσινό άλμπουμ του καλλιτέχνη που έχει πάντα πιασμένη τη θέση 7, το περσινό ντεμπούτο ενός νεότατου τραγουδοποιού, δύο Ελληνικές συμμετοχές που δεν μοιάζουν με τις άλλες, και ένα άλμπουμ όαση και πάλι από έναν ποπ και παραπάνω, οραματιστή του 21ου αιώνα. Τα περσινά άλμπουμ που προανέφερα είναι κυκλοφορίες του Δεκεμβρίου του 2024 και γι αυτό είναι αδύνατο να αγνοηθούν ειδικά όταν είναι τέτοιας ποιότητας. 06. Heavy Metal - CAMERON WINTER (Partisan) «On Heavy Metal - the debut solo album from Cameron Winter - the Geese frontman unravels his eclectic influences into a surreal mosaic of modern songwriting. Rumored to have been composed in abandoned basements, taxi back seats, and in impromptu jam sessions in public spaces, Heavy Metal draws on both the chaos of the road and Winter’s greater sense of existential dread. Heavy Metal teeters between the grounded and the hallucinatory, pulsing with immediacy, fragility, and the sly humor of a storyteller who’s never a...