Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

PSYCHIC ILLS : Healthy and alive ! (an club 24-03-2013)






Οι PSYCHIC ILLS είναι σχήμα με δεκαετή δράση στο χώρο του ψυχεδελικού ροκ. Μέχρι να υπογράψουν στην Sacred Bones records και να γίνουν γνωστότεροι σε όλο τον κόσμο, κυκλοφορούσαν περισσότερο  ψυχεδελικούς και πειραματικούς δίσκους ,άλλοτε συναρπαστικούς και άλλοτε βαρετούς..
 Δεν κατάφεραν ποτέ ,να ξεπεράσουν το πρώτο άλμπουμ τους ''Dins'' κυκλοφορημένο το 2006 στην The Social Registry, εταιρεία,που ηχογραφούσαν τότε και οι GANG GANG DANCE
Σε εκείνο το άλμπουμ υπάρχουν συγκροτημένες συνθέσεις με επαναληπτικά ,μυσταγωγικά μοτίβα, που παρασέρνουν τον ακροατή σε ηχητικά ταξίδια και δεν τον αφήνουν να επιστρέψει παρά μόνο όταν σιγήσει το τελευταίο τραγούδι. Ήταν ένα ντεμπούτο που πήρε καλές κριτικές τότε αλλά περιορίστηκε μόνο σε ένα κλειστό κύκλο ακροατών της συγκεκριμένης μουσικής κατεύθυνσης.


Έκτοτε δεν παρουσίασαν τίποτε τόσο δυνατό και μυσταγωγικό .Υπήρχαν μερικά πολύ ενδιαφέροντα 12'' όπως το ''Astral Occurence'' του 2010 αλλά τίποτε παραπάνω.
Με την είσοδο τους στην Sacred Bones και το άλμπουμ '' Hazed Dream''  η φύση του σχήματος δεν άλλαξε, αλλά δεν ακουγόταν όπως παλιά. Ο ήχος τους εμπλουτίστηκε  με περισσότερες  μουσικές επιρροές από '60'ς, η παραγωγή γυάλισε το αποτέλεσμα.
    Κυρίως,έγινε περισσότερο «γήινος»· χαλαρός έως και νωχελικός. Dreamy ναι, αλλά όχι τόσοι Hazey. Όχι άσχημη εξέλιξη αλλά ούτε και κάτι που να σε σηκώνει από την καρέκλα. Αντίθετα υπάρχουν στιγμές που σε βυθίζει ακόμα περισσότερο.....
Το φετινό ''One Track Mind" πατάει περισσότερο στη γη, δίνει περισσότερη βάση στη σύνθεση ρετρό ροκ τραγουδιών και ενώ κάποτε η διαδρομή ήταν Γη-Φεγγάρι-Διαστημα,τώρα είναι Αμερικάνικες λεωφόροι και νοσταλγικό ''μάτι'' στον ουρανό....Είναι το πιο ροκ άλμπουμ τους,περισσότερο κατασταλαγμένο ,αλλά όταν ακούς τα ''FBI'' και '' Western Metaphor'',ξέρεις ότι δεν ανήκουν στη Γη.


Αυτό λοιπόν το σχήμα ήρθε στην Αθήνα για συναυλίες, το δεύτερο της Sacred Bones μετά τους THE MEN, που επισκέπτεται τη χώρα μας. Όχι από τα πρώτα ονόματα της ομάδας,αλλά εγγυημένο.
Ακούσαμε όμως την ίδια μπάντα των δίσκων ;


 Ξεκίνησαν με το ''Depot'' και αμέσως φάνηκε ότι αυτό δεν ήταν η εμφάνιση που περίμενα και πήγα απλά από περιέργεια.
 Αυτή ήταν και η πιο αναπάντεχη ανατροπή που έχω δει εδώ και καιρό. Γιατί οι PSYCHIC ILLS, δεν είναι το ίδιο σχήμα που παίζει στους δίσκους. Είναι πολύ καλύτεροι.
 Δεν ξέρω αν φταίει η παραγωγή ή η υπερβολική προσοχή  που δίνει το σχήμα στο να ακούγεται «γυαλισμένο,ξυρισμένο» αλλά στους δίσκους και ειδικά στους δύο τελευταίους,λείπει αυτό  που εμφανίστηκε στη σκηνή και τους αναβαθμίζει αισθητά ως σχήμα.


Τα τραγούδια ακούστηκαν γρηγορότερα,ζωηρότερα και μεταμορφωμένα. Ριφ που απλά ήταν για να υπάρχουν απόκτησαν ειδικό βάρος και οδηγούσαν τις συνθέσεις όπως έπρεπε να είχαν ηχογραφηθεί και στους δίσκους.
 Δεν υπήρχε σε καμία περίπτωση να προσπεράσω γρήγορα το ''Hazed Dream'' ,αν τα '' Mind Daze'',''Midnight Moon'',''Incence Head'' ήταν έτσι όπως τα άκουσα. Αν υπήρχε αυτό το αίσθημα του '' ζωντανού'', αυτή η ισοστάθμιση οργάνων,η ενότητα του σχήματος και του ήχου τους.
 Τα ίδια ισχύουν και για τα '' Sungaze'',''I'll Follow You Through The Floor'' και ειδικά για το '' Ring Finger''
Τα τραγούδια του ''One Track Mind'' δεν διέφεραν και πολύ αλλά σίγουρα και αυτά ακούστηκαν ζωηρότερα.
Οι μόνες στιγμές που δεν ξεπερνούσαν τα πρωτότυπα ήταν στα '' Second Sight'' του ''Astral Occurance'' , στο '' Western Metaphor'' του '' One Track Mind'' και σε αυτό που έκλεισε τη συναυλία με τον καλύτερο τρόπο. Το '' January Rain'' από το ''Dins'', ήταν εξίσου θαυμάσιο όπως και στην στούντιο εκδοχή του.


Οι PSYCHIC  ILLS δεν είναι παρά μια απλή μπάντα.Δεν διεκδικεί λαμπρές σελίδες στην ιστορία.Όμως είναι μια μπάντα που ψάχνεται ακόμα,έχει καλό δυναμικό,ενότητα και απόψεις.Της λείπει ένας καλός παραγωγός και καθαρότερη ματιά. Ή απλά να ηχογραφούν ζωντανά τα τραγούδια τους. Και αυτό μας κάνει.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΙΚΟΝΑ - PARADOX OBSCUR

  Για την προϊστορία, θα σας προτρέψω να ανατρέξετε σε προηγούμενες δημοσιεύσεις, ωστόσο με το ‘’Ikona’’ που έρχεται μετά το θριαμβευτικό ‘’Morphogenesis’’ νοιώθω ότι μου συστήνονται ξανά. Η αίσθηση του να ακούω καινούριο άλμπουμ αγαπημένου μου σχήματος σαν να ήταν το ντεμπούτο του είναι δείγμα ότι ο δίσκος είναι κάτι πολύ σημαντικό. Όταν η αίσθηση αυτή διαρκεί για πολλές ακροάσεις τότε είναι δείγμα ότι πρόκειται για το καλύτερο άλμπουμ που ηχογράφησαν έως σήμερα και ένα διαμάντι στο στέμμα της Metropolis records. Όταν επίσης με παρασύρει από την πρώτη νότα μέχρι την τελευταία με τα τραγούδια να ρέουν αβίαστα και ανεμπόδιστα από οποιαδήποτε ηχητική αμηχανία, μισοτελειωμένες ιδέες ή πολλές ιδέες μαζί, να είναι εύληπτα αλλά και ολοκληρωμένα τότε θέτει υποψηφιότητα για ένα από τα είκοσι σημαντικότερα άλμπουμ του 2025 και δεν το γράφω αυτό κατόπιν ώριμης σκέψης αλλά σαν κάτι που μου ήρθε σαν φυσική αντίδραση μόλις τελείωσε και το Rodeo, το δεύτερο τραγούδι του δίσκου.  Το ''Ikona...

RELOAD 14.2_MEMORY FOAM_SEPTEMBERS 1995-2020

Η εκπομπή μπαίνει στον δέκατο τέταρτο κύκλο της από τις 12.10.2025 και δεν έχει αλλάξει ούτε όνομα ούτε κατευθύνσεις. Για άλλη μια χρονιά θα μοιραστεί μαζί σας  νέα μουσική που «μετράει» και θα έχει ενεργοποιημένη την «Λεωφόρο Των Αναμνήσεων» για βόλτες σε ηχογραφήσεις που δεν ξεχνιούνται εύκολα. Με βήμα 5 χρόνια τη φορά, θα φτάνουμε μέχρι και 50 ή 60  χρόνια πίσω με δίσκους ανεξάρτητα της εποχής του . Ενδιάμεσα όλη η επικαιρότητα που αντέχουμε να ακολουθούμε. Τα φετινά Reload θα είναι στα βήματα αυτής της «τακτικής».  Δύο mixtape που θυμούνται και ένα ή δύο που θα επικεντρώνεται στο τώρα και θα βάζει στοιχήματα με το μέλλον.  Σήμερα παρουσιάζουμε το δεύτερο και μεγαλύτερο σε διάρκεια μέρος αυτού του ταξιδιού που επικεντρώνεται σε δίσκους που κυκλοφόρησαν τον Σεπτέμβριο του 1995,2000, 2005,2010, 2015, 2020. Είναι κυκλοφορίες που έπαιξαν σημαντικό ρόλο στη μουσική διαμόρφωση και νοοτροπία της εκπομπής είτε τη χρονιά που κυκλοφόρησαν είτε πολύ αργότερα. Αρκετά από αυτά...

Highway To HEAVENLY! + Vaxtones, Live at Temple 28.2.2026

  Μία βραδιά που θα μπορούσε να ήταν μία σεάνς φαντασμάτων του παρελθόντος αλλά ευτυχώς ήταν μία ιδιαίτερη γιορτή, που έφερε ένα πολυαγαπημένο 90'ς σχήμα κοντά στους Έλληνες φίλους του. Ακροατές που πέρασαν 35 χρόνια με τη μουσική τους να τους συνοδεύει ή να αναμοχλεύει τις μνήμες τους, ακροατές που είτε επέκτειναν τις κάποτε φανατικά indie προτιμήσεις τους, είτε τις αναβίωσαν για χάρη της περασμένης νεότητας τους. Το σίγουρο ήταν πάντως ότι οι κύριοι υπεύθυνοι ως HEAVENLY, έδειξαν ότι όσα μουσικά σχήματα και να κάνουν, η μαγική συνταγή της απλότητας/ειλικρίνειας/φόρτισης/καλοσύνης στη μουσική τους λειτουργεί μόνο με αυτό τον κωδικό ονομασίας.  Έχουν ένα νέο άλμπουμ (Highway To Heavenly) που είχε κυκλοφορήσει μία μέρα πριν την Αθηναϊκή τους εμφάνιση και ήδη, όχι μόνο ξεχωρίζει για την παραπάνω «συνταγή» αλλά και για τις όμορφες συνθέσεις του, οι οποίες, δεν ανακαλύπτουν νέα γη αλλά δείχνουν το δρόμο προς ένα μουσικό resort πλασμένο από γλυκά ακόρντα και μελωδίες, φωνές που χαμ...