Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

The Music Idylls Of 2013 : Οι δίσκοι του 2013 : 03

    03. Phantomime - DOUBLE ECHO


    Έχω ακούσει τόσους πολλούς αντιγραφείς των THE CURE και των υπόλοιπων πρωτογενών new wave σχημάτων όλα αυτά τα χρόνια. Τόσα πολλά flanger και βαθύμπασσες ελεγείες. Τόσο μελόδραμα και στομφώδη φωνητικά. Τόσο γκρίζο, είτε σκληρό και καπνισμένο,είτε ανοιχτό και ελαφρύ. Και μου αρέσουν οι περισσότερες. Φέτος οι GIRLS NAMES ήταν υπέρλαμπροι έτσι όπως χειρίστηκαν το θέμα αυτών των επιρροών/αντιγραφών.
    Όμως οι DOUBLE ECHO κέρδισαν το παιχνίδι στο τέλος. Το ''Phantomime'' ήταν καθηλωτικό από την πρώτη ακρόαση κιόλας. Τραγούδια με συναρπαστικές ορθόδοξες new wave γραμμές στο μπάσο και απογειωτικά flanger εφφέ στις κιθάρες ,γεμάτα υγρασία και ομίχλη. Τα θαμμένα έως εξαφανισμένα φωνητικά που μυρίζουν A.Eldrich με περισσότερη ψυχή και μη μετρήσιμο στόμφο,είναι σε δεύτερο πλάνο αλλά οι απλές μελωδίες τους είναι λειτουργικές και δίνουν ψυχή σε όλο αυτό τον ηχοστρόβιλο που παρασέρνει και απογειώνει  μνήμες και συναισθήματα.
    Τραγούδια σαν το κατακλυσμικό '' Phantomime'', το αργόσυρτο ,ονειρικό '' Scorched Fields'' ή το τόσο όμορφα παλιομοδίτικο οργανικό ''Metropolis'' με ακινητοποιούν στη θέση μου αποσβολωμένο. Υπάρχουν και άλλα επτά που σε δεδομένες στιγμές τα ξεχνάω στο repeat. Τέλος οι στίχοι τους είναι τόσο απλοί και ακριβείς ταυτόχρονα, που δε χρειάζεται να είσαι Robert Smith και σε μόνιμο παράπονο για να φτάνεις σε ζωτικές μετεφηβικές απορίες λίγο πριν σε καταπιεί ο κόσμος του συμβιβασμού και των αμοιβαίων υποχωρήσεων.
    Το ''Phantomime'' είναι ξεροκέφαλο και για πάντα δεμένο στο παρελθόν ,χωρίς όμως να χάνει τη λάμψη και τα συναισθήματά του. 
    Υποκειμενικά μιλώντας, όμως, είναι το άλμπουμ που εκφράζει όσο τίποτε άλλο φέτος,όλα αυτά που αγαπώ εκεί που,μουσικά,καταλήγω πάντα μετά από μεγάλα ταξίδια μουσικά ή συναισθηματικά. Είναι άλλο ένα «λιμάνι» που στέκει περήφανα δίπλα στα αγαπημένα μου new wave albums όλων των εποχών. Η συναισθηματική και νοσταλγική τρικυμία που προκαλεί είναι εφάμιλλη των μεγάλων προκατόχων του και έχει πολύ μεγαλύτερη αξία από πολλά overhyped και μοντέρνα άλμπουμ της χρονιάς που μας πέρασε.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Highway To HEAVENLY! + Vaxtones, Live at Temple 28.2.2026

  Μία βραδιά που θα μπορούσε να ήταν μία σεάνς φαντασμάτων του παρελθόντος αλλά ευτυχώς ήταν μία ιδιαίτερη γιορτή, που έφερε ένα πολυαγαπημένο 90'ς σχήμα κοντά στους Έλληνες φίλους του. Ακροατές που πέρασαν 35 χρόνια με τη μουσική τους να τους συνοδεύει ή να αναμοχλεύει τις μνήμες τους, ακροατές που είτε επέκτειναν τις κάποτε φανατικά indie προτιμήσεις τους, είτε τις αναβίωσαν για χάρη της περασμένης νεότητας τους. Το σίγουρο ήταν πάντως ότι οι κύριοι υπεύθυνοι ως HEAVENLY, έδειξαν ότι όσα μουσικά σχήματα και να κάνουν, η μαγική συνταγή της απλότητας/ειλικρίνειας/φόρτισης/καλοσύνης στη μουσική τους λειτουργεί μόνο με αυτό τον κωδικό ονομασίας.  Έχουν ένα νέο άλμπουμ (Highway To Heavenly) που είχε κυκλοφορήσει μία μέρα πριν την Αθηναϊκή τους εμφάνιση και ήδη, όχι μόνο ξεχωρίζει για την παραπάνω «συνταγή» αλλά και για τις όμορφες συνθέσεις του, οι οποίες, δεν ανακαλύπτουν νέα γη αλλά δείχνουν το δρόμο προς ένα μουσικό resort πλασμένο από γλυκά ακόρντα και μελωδίες, φωνές που χαμ...

FLUX: THE 2025 ANNUAL REPORT_phase 1: The albums of 2025_1-5

Η σημερινές πεντάδα κλείνει πανηγυρικά την πρώτη φάση της ανασκόπησης του ιστολογίου για το 2025. Περιλαμβάνει δύο ροκ δίσκους, ένα παγκόσμιου βεληνεκούς, έναν δίσκο που λες και αντιστασιακό λόγω αναλογικής τεχνολογίας, και ένα άλμπουμ για καταβύθιση σε σκοτεινότερες καταστάσεις με εξαιρετική πλοηγό που σας κρατά ασφαλείς και μετά την ακρόαση. 01. Lux - ROSALÍA (Columbia)   «Η κοπέλα γεννήθηκε με το φλαμένκο μέσα της αλλά δεν το κρατά για να το συντηρεί. Το προσαρμόζει στη ζωή της, στην ηλικία της, στους προβληματισμούς της, την μουσική που τη μεγάλωσε… Η φωνή της έστω και φορτωμένη με εφέ, οι ρυθμοί έστω και ηλεκτρονικοί και η Ισπανική γλώσσα που είναι η απόλυτη φωνητική έκφραση του είδους, ορίζουν το πλαίσιο σε φλαμένκο τόνους αλλά η έκφραση έχει κάτι το παγκόσμιο. Δεν κλείνεται στα σύνορα αλλά φέρνει τη σκοτεινή φωτιά του είδους στο παρόν. Ήδη είναι σούπερ σταρ στην Ισπανία. Ήδη προκαλεί ενθουσιασμό και στην Αμερική. Το ''El Mal Querer'' είναι λοιπόν ένα ποπ αριστούρ...

FLUX: THE 2025 ANNUAL REPORT_phase 1: The albums of 2025_6-10

Η σημερινή πεντάδα έχει το περσινό άλμπουμ του καλλιτέχνη που έχει πάντα πιασμένη τη θέση 7, το περσινό ντεμπούτο ενός νεότατου τραγουδοποιού, δύο Ελληνικές συμμετοχές που δεν μοιάζουν με τις άλλες, και ένα άλμπουμ όαση και πάλι από έναν ποπ και παραπάνω, οραματιστή του 21ου αιώνα. Τα περσινά άλμπουμ που προανέφερα είναι κυκλοφορίες του Δεκεμβρίου του 2024 και γι αυτό είναι αδύνατο να αγνοηθούν ειδικά όταν είναι τέτοιας ποιότητας. 06. Heavy Metal - CAMERON WINTER (Partisan) «On Heavy Metal - the debut solo album from Cameron Winter - the Geese frontman unravels his eclectic influences into a surreal mosaic of modern songwriting. Rumored to have been composed in abandoned basements, taxi back seats, and in impromptu jam sessions in public spaces, Heavy Metal draws on both the chaos of the road and Winter’s greater sense of existential dread. Heavy Metal teeters between the grounded and the hallucinatory, pulsing with immediacy, fragility, and the sly humor of a storyteller who’s never a...