Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Overjoyed 2014 ..The albums of 2014/ 09

    09. Pom Pom - ARIEL PINK 
    (4AD) 



    Έχω σταματήσει να περιμένω κάθε άλμπουμ του Ariel Pink με την απορία για το τι θα ακούσουμε ακριβώς. Είναι τόσο ευπρόβλεπτα παλαβός που πάντα έχει κάτι καλό στο μανίκι του. Έτσι και φέτος.
    Το ''Pom Pom'' θα μπορούσε να ονομάζεται « Το εθνικό θηριοτροφείο του Ariel Pink ».
    Ένα διπλό άλμπουμ/παιδική μουσική χαρά,όπου τίποτε δε μένει όρθιο και ανατρέπει κάθε σοβαρή προσέγγιση ή κριτική ανάλυση.
    Το''Pom Pom''   είναι ένα άλμπουμ που δείχνει ξεκάθαρα ότι ο δημιουργός του είναι μια ιδιοφυϊα που παίζει στα δάχτυλα την ποπ κουλτούρα,το soft rock, το surf rock και το new wave,αλλά παραείναι έξυπνος για να πάρει στα σοβαρά την όλη στάση που πρέπει να έχει ο «καθώς πρέπει » καλλιτέχνης.
    Μου θυμίζει υπερκινητικό παιδάκι που αξιοποιεί το οποιοδήποτε ταλέντο του απλά για να βγάζει γλώσσα στη σοβαροφάνεια, τα τετριμμένα και τα καθιερωμένα.
    Μόνο που μιλάμε για τον Ariel Pink . Τον άνθρωπο που δεν φαίνεται να εννοεί οτιδήποτε από αυτά που λέει,τον ποπ σταρ που σου δηλώνει ότι ακόμα και η εκκεντρικότητα που βγάζει είναι πλαστή,τη διάσημη cult εικόνα που σου πετάει κατάμουτρα ότι και επιτυχίες μπορεί να γράψει αλλά δεν θα το κάνει αφενός μεν γιατί ξέρει ότι δεν μπορεί τελικά αλλά και γιατί έχει πολύ καλύτερα να δώσει από ένα τακτοποιημένο, clean cut τραγουδάκι ή την ψαγμενιά που θα καβλώσει κάθε χιπστερά.
    Είναι αρκετά αναιδής σε κάθε ποπ μηχανισμό προώθησης αλλά παίζει το «παιχνίδι» με τους δικούς του όρους. Φέτος είπε να τα παρατήσει και να επιστρέψει στα βασικά. Ήσυχος στο σπιτάκι του και να γράφει ότι του κατέβει.
    Το''Pom Pom''   είναι μια καταβόθρα με εκατοντάδες αστραφτερές ποπ αναμνήσεις και επιρροές σε κομματάκια, που μπαίνουν στο roller coaster του μυαλού του και «ξερνάνε» τραγούδια που πρέπει να έχεις δραμαμίνες για να αντέξεις.
    Αλλά από την άλλη το  πέρα από τον αναίσχυντο αυτσαρκασμό του είναι ένα άλμπουμ που απλά ΔΙΑΣΚΕΔΑΖΕΙ αφάνταστα. Ακούστε το χωρίς να παίρνετε στα σοβαρά ούτε τον ίδιο τον εαυτό σας και μετά θα νοιώσετε ένα τρελλό ,τρελλό Σαββατοκύριακο να σας περιμένει στα αυλάκια ενός δίσκου που δηλώνει ξεκάθαρα ότι ο δημιουργός του ζει για τη μουσική του. Είναι ένα party animal όταν πρόκειται να ηχογραφήσει και απολαμβάνει κάθε χιλιοστό δευτερολέπτου στο στούντιο.
    Στο''Pom Pom'' φαίνεται πλέον καθαρά ότι αν παραμερίσουμε όλο το ροζ σύννεφο που αμολάει ο καλλιτέχνης για να αποπροσανοτολίσει ακόμα και τον ίδιο,μένει η εικόνα ενός καλλιτέχνη που διαθέτει πηγαίο χιούμορ,εφευρετικότητα,επιδεξιότητα και περίσσεια εξυπνάδα για το ποπ και ροκ και οποιοδήποτε κατεστημένο.
    Σε αυτό το magnum opus της καριέρας του ξεπερνάει κάθε προσδοκία.
    Αλλά τέρμα τα λόγια .
    Πλήρωσα εισιτήριο στο νέο «τρελλοποπ» τσίρκο του Ariel Pink και σκοπεύω να διασκεδάσω κάθε δεκάρα...

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Highway To HEAVENLY! + Vaxtones, Live at Temple 28.2.2026

  Μία βραδιά που θα μπορούσε να ήταν μία σεάνς φαντασμάτων του παρελθόντος αλλά ευτυχώς ήταν μία ιδιαίτερη γιορτή, που έφερε ένα πολυαγαπημένο 90'ς σχήμα κοντά στους Έλληνες φίλους του. Ακροατές που πέρασαν 35 χρόνια με τη μουσική τους να τους συνοδεύει ή να αναμοχλεύει τις μνήμες τους, ακροατές που είτε επέκτειναν τις κάποτε φανατικά indie προτιμήσεις τους, είτε τις αναβίωσαν για χάρη της περασμένης νεότητας τους. Το σίγουρο ήταν πάντως ότι οι κύριοι υπεύθυνοι ως HEAVENLY, έδειξαν ότι όσα μουσικά σχήματα και να κάνουν, η μαγική συνταγή της απλότητας/ειλικρίνειας/φόρτισης/καλοσύνης στη μουσική τους λειτουργεί μόνο με αυτό τον κωδικό ονομασίας.  Έχουν ένα νέο άλμπουμ (Highway To Heavenly) που είχε κυκλοφορήσει μία μέρα πριν την Αθηναϊκή τους εμφάνιση και ήδη, όχι μόνο ξεχωρίζει για την παραπάνω «συνταγή» αλλά και για τις όμορφες συνθέσεις του, οι οποίες, δεν ανακαλύπτουν νέα γη αλλά δείχνουν το δρόμο προς ένα μουσικό resort πλασμένο από γλυκά ακόρντα και μελωδίες, φωνές που χαμ...

FLUX: THE 2025 ANNUAL REPORT_phase 1: The albums of 2025_1-5

Η σημερινές πεντάδα κλείνει πανηγυρικά την πρώτη φάση της ανασκόπησης του ιστολογίου για το 2025. Περιλαμβάνει δύο ροκ δίσκους, ένα παγκόσμιου βεληνεκούς, έναν δίσκο που λες και αντιστασιακό λόγω αναλογικής τεχνολογίας, και ένα άλμπουμ για καταβύθιση σε σκοτεινότερες καταστάσεις με εξαιρετική πλοηγό που σας κρατά ασφαλείς και μετά την ακρόαση. 01. Lux - ROSALÍA (Columbia)   «Η κοπέλα γεννήθηκε με το φλαμένκο μέσα της αλλά δεν το κρατά για να το συντηρεί. Το προσαρμόζει στη ζωή της, στην ηλικία της, στους προβληματισμούς της, την μουσική που τη μεγάλωσε… Η φωνή της έστω και φορτωμένη με εφέ, οι ρυθμοί έστω και ηλεκτρονικοί και η Ισπανική γλώσσα που είναι η απόλυτη φωνητική έκφραση του είδους, ορίζουν το πλαίσιο σε φλαμένκο τόνους αλλά η έκφραση έχει κάτι το παγκόσμιο. Δεν κλείνεται στα σύνορα αλλά φέρνει τη σκοτεινή φωτιά του είδους στο παρόν. Ήδη είναι σούπερ σταρ στην Ισπανία. Ήδη προκαλεί ενθουσιασμό και στην Αμερική. Το ''El Mal Querer'' είναι λοιπόν ένα ποπ αριστούρ...

FLUX: THE 2025 ANNUAL REPORT_phase 1: The albums of 2025_6-10

Η σημερινή πεντάδα έχει το περσινό άλμπουμ του καλλιτέχνη που έχει πάντα πιασμένη τη θέση 7, το περσινό ντεμπούτο ενός νεότατου τραγουδοποιού, δύο Ελληνικές συμμετοχές που δεν μοιάζουν με τις άλλες, και ένα άλμπουμ όαση και πάλι από έναν ποπ και παραπάνω, οραματιστή του 21ου αιώνα. Τα περσινά άλμπουμ που προανέφερα είναι κυκλοφορίες του Δεκεμβρίου του 2024 και γι αυτό είναι αδύνατο να αγνοηθούν ειδικά όταν είναι τέτοιας ποιότητας. 06. Heavy Metal - CAMERON WINTER (Partisan) «On Heavy Metal - the debut solo album from Cameron Winter - the Geese frontman unravels his eclectic influences into a surreal mosaic of modern songwriting. Rumored to have been composed in abandoned basements, taxi back seats, and in impromptu jam sessions in public spaces, Heavy Metal draws on both the chaos of the road and Winter’s greater sense of existential dread. Heavy Metal teeters between the grounded and the hallucinatory, pulsing with immediacy, fragility, and the sly humor of a storyteller who’s never a...