The 17 favorite eps of 2015.. Part II. 07-12

07. Hallucinogen – KELELA 

(Warp)

Την ξέρουμε καλά τη δεσποινίδα. Πριν ακόμα η FKA TWIGS εξαπολύσει τη δική της εκδοχή για τη σύγχρονη ηλεκτρονική soul η KELELA, 
δημιουργούσε μια λιγότερο αφαιρετική soul με σκοτεινό ρυθμικό υπόβαθρο.
 Τα τραγούδια της KELELA και στο ''Hallucinogen'' είναι λουστραρισμένα όνειρα στη Μεγάπολη όταν η στάθμη θορύβου από την κίνηση είναι σε ανεκτά επίπεδα για να μπορεί κανείς να δει ένα κομμάτι έναστρου ουρανού που ενώ βρίσκεται εκεί, είναι πλέον για μας τους περιτριγυρισμένους από κτήρια, ένας προορισμός που σπανίζει. Δίκαια και αυτή τη χρονιά μέσα στα καλύτερα δέκα αλλά και γιατί φέτος μας λείπουν πολύ οι κυκλοφορίες της Fade To Mind άσχετα αν αυτό το e.p. κυκλοφόρησε από τη Warp. 
Τι είπατε; Καλύτερα; 
Σίγουρα από θέμα καλύτερης προώθησης στο πλατύτερο κοινό.
 Γιατί η KELELA πρέπει να αναγνωριστεί στον ίδιο βαθμό με την FKA TWIGS.
 Είναι άδικο η δικιά της soul να μένει χωρίς  προβολή. Ειδικά εδώ, στο ''Hallucinogen'', όπου το βελούδο της φωνής είναι πιο σέξι από ποτέ και τα τραγούδια της, Αστική ανάσα ανακούφισης..

08. Will You Miss Me ? - NOISE|IN|DREAMS
(Emerald & Doreen)

«..Αφήνοντας μας χώρο για λιγότερες αναλύσεις και περισσότερη απόλαυση αυτών των πέντε συνθέσεων δημιουργημένων με διστακτικές ρυθμολογίες, βαθιά παραμορφωμένες soul φωνές, σκονισμένους θορύβους, και υπόγειες μελωδίες φτιαγμένες για να πυροδοτούν εσωτερικές συναισθηματικές εκρήξεις, νοσταλγικές παρακρούσεις από το μέλλον, δώρα και δάκρυα ενός άλλου κόσμου που δεν είναι άλλος από μια εικονική αναπαράσταση της τυπικής ανθρώπινης ψυχής σε έξαρση. 
Ενιαία ηχητική μήτρα με αρκετές προεκτάσεις, αλλά όλες όμως περιβάλλονται από την μετα-Burial ηχοζώνη και ανώτερης μορφής witchhaus.
 Δεν ξεφεύγει από τις ηχητικές σταθερές του περσινού του e.p. , αλλά το ''Will You Miss Me? '' είναι περισσότερο ομοιογενές και λουστραρισμένο και πιο κατασταλαγμένο. Δεν τίθεται όμως θέμα αν το ένα είναι καλύτερο από το άλλο παρ' όλα αυτά. Και τα δύο είναι ηχογραφήσεις με προσωπικό στίγμα και προσωπικότητα που διακρίνεται στον παγκόσμιο χάρτη της electronica...»

09. Incitation – OLGA BELL 

(One Little Indian)

Πέρυσι είχαμε το άλμπουμ ''Κrai'' που περιείχε μερικά περίεργα και δύσκολα ποπ τραγούδια που με παίδεψαν αρκετά. Φέτος ξανασυναντιόμαστε και πάλι με την ιδιαίτερη Νεοϋορκέζα τραγουδοποιό και συνθέτρια
OLGA BELL και μας προσφέρει πέντε πολύ ισχυρά δείγματα της αισθητικής της και είναι έτοιμη να μας κατακτήσει τελείως η έντονη και ανήσυχη μουσική της φύση. 
Τραβά από την avant garde, τη soul, την pop και την ηλεκτρονική μουσική για να διαμορφώσει μια δικιά της ιδιαίτερη και εσωστρεφή pop που συγγενεύει με τη BJORK.
Τα τραγούδια του ''Ιncitation'' αγαπάνε το χειμώνα και διαμορφώνονται όσο τα ακούει κανείς. Παρουσιάζει ενδιαφέρον αυτό το παιχνίδι με τον εγκέφαλο. Προσπαθούμε να βρούμε ένα κεντρικό ηχητικό μπούσουλα αλλά όσο δεν το βρίσκουμε τόσο πιο πολύ δεχόμαστε ανελέητα ασύμμετρες ρυθμικές ακολουθίες και μελωδικά φωνητικά που φαινομενικά έχουν αντιδιαμετρικές κατευθύνσεις. Κι όμως συμβιώνουν αρμονικά και οδηγούν σε μια ανανεωμένη μορφή τραγουδιού που συναρπάζει και προκαλεί. 
Πολλά ακούσματα μετά και μπορεί κανείς να πει με σιγουριά ότι τα επόμενα πέντε χρόνια θα εκπλαγούμε από τις κυκλοφορίες της.....

10. Persuasion – BLONDES 

(Rvngintl)

Νεοϋορκέζοι που δρουν από το 2011. Δύο άλμπουμ, μια συλλογή των τριών πρώτων e.p. τους και άλλα τέσσερα e.p. κοσμούν μια ηλεκτρονική δισκοθήκη που μόλις φέτος γνώρισα και δεν έχω ακόμα καταφέρει να ακούσω ολόκληρη. Οι εθιστικοί ρυθμοί του έβδομου e.p. τους ''Persuasion'' δεν με αφήνουν να εντρυφήσω όπως πρέπει και όχι άδικα.
Περιέχει εικοσιπέντε λεπτά απογειωτικού techno όπως δεν το φτιάχνουν πια. 
Με επαναληπτικά beat και διάφορες ψαλμωδίες που ακούγονται μαζί με τους ρυθμούς δρουν ψυχοακουστικά  απελευθερώνοντας  ενδορφίνες  και ενισχύοντας μια κάποια μορφή πνευματικότητας.
Οι τρείς μακροσκελείς συνθέσεις του e.p. δεν κουράζουν καθόλου τον ακροατή και συναρπάζουν σε κάθε ακρόαση. Πρόκειται για techno υψηλής αισθητικής και ενέργειας που με χαρακτηριστική ευκολία ξεχωρίζει από τους ισοπεδωμένους δίσκους ανάλογου ύφους.
Κάπως έτσι πρέπει να λειτουργεί η χορευτική μουσική και ενώ υπάρχουν δείγματα δεν έρχονται με την ίδια συχνότητα που ερχόντουσαν εικοσιπέντε χρόνια πριν ας πούμε....

11. Diamonds – ESOTERIC SOB

 (Numb Capsule)

«...Το ''Diamonds e.p.'' (η δεύτερη μόλις κυκλοφορία της Numb Capsule Records) είναι αρκετά ρυθμικό και ονειρικό, με ισόποσο φως και σκοτάδι, με δημιουργικές αντιθέσεις σκληρών beatαλλά και απόκοσμων ηχοστρωμάτων. Οι μελωδίες και τα συναισθήματα κυριαρχούν και φαίνεται ότι ο καλλιτέχνης ξέρει να δημιουργεί ηχοτοπία κοντά στο εύρος των BOARDS OF CANADA με νοσταλγικές μελωδίες που πλέον ακούγονται πιο φωτεινές και ζωηρές από ποτέ. Η διευρυμένη ηλεκτρονική παλέτα που μας δίνει τις πέντε συνθέσεις του ''Diamonds'' στην τελική τους μορφή προχωρά μπροστά την αισθητική του καλλιτέχνη. Είναι το τελικό στάδιο μιας δημιουργίας της οπoίας είμαστε μάρτυρες ένα χρόνο τώρα ακούγοντας κομμάτι κομμάτι δια μέσου του soundcloud,αναγνωρίζοντας το ταλέντο αλλά και την ομορφιά της μουσικής του καλλιτέχνη...»

12. Sexwitch – SEXWITCH 

(BMG/Echo)

 Εντυπωσίασε πολλούς με αυτό το e.p. η Natasha Khan και οι υπόλοιποι SEXWITCH, δηλ. μέλη των TOY και ο παραγωγός της Dan Carey. Εντυπωσίασε αλλά δεν κατέπληξε με αυτές τις διασκευές σε δύο Ιρανικά, δύο Μαροκινά, ένα από την Ταϊλάνδη και ένα Αμερικάνικο. Όλα είναι σε συλλογές που πλέον μπορεί κανείς να βρει ευκολότερα και να ακούσει τις πρώτες εκτελέσεις τους.
Στο ομώνυμο e.p.,  αυτά τα πέντε έχουν υποστεί μετάλλαξη και ακούγονται σαν μέρος τελετουργίας με την  Natasha Khan  να τραγουδά σαν να βρίσκεται σε θρησκευτική κατάνυξη ενώ οι εντυπωσιακοί ρυθμοί πίσω από τη φωνή δίνουν ένταση και χρώμα. Αντιμετωπίστηκε με σκεπτικισμό και μόνο μία άποψη θα λάβω υπ' όψιν γιατί προέρχεται από την Zohra Atash μία καλλιτέχνιδα που γνωρίζει τις ρίζες της καλά και γνωρίζει πολύ καλύτερα τις πρώτες εκτελέσεις για να αμφισβητεί με επιχειρήματα την όλη προσπάθεια. Διαβάστε το κείμενο εδώ. 
Όμως αν ξεκόψουμε αυτές τις διασκευές από τις αρχικές εκτελέσεις έχουμε ένα εντυπωσιακό mini lp που θέλει να φτάσει στην έκσταση χρησιμοποιώντας και όχι αναβαθμίζοντας προφανώς λόγω έλλειψης βαθύτερης αίσθησης της ρίζας και περαιτέρω γνώσης.
 Δεν είναι θέμα παρά μόνο επιλογής, δεν προσβάλλει τις αρχικές συνθέσεις είναι απλά μια φαντασίωση.
Θα μπορούσαμε να κακοχαρακτηρίσουμε την επιλογή των SEXWITCH αλλά τελικά μας κρατά η ελκτική δύναμη του e.p. και η ένταση που μεταδίδει. Είναι μάλλον κάτι που δεν πρόκειται να συνεχιστεί αλλά δεν γνωρίζουμε ακόμα τι επίδραση μπορεί να έχει στην μετέπειτα πορεία των μουσικών που ανακατεύονται στο project.