Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Everywhere At The End Of Time...



«Ο  The Caretaker πάσχει από Άνοια. Ξεκίνησε από το 1999, όταν ξέχασε για πρώτη φορά να πάει σε κοκτέηλ με τους φίλους του. Από τότε ζει και ξαναζεί, στο κεφάλι του, αγνοώντας την πραγματικότητα, τις μέρες που ήταν νέος και κορτάριζε νεαρές Αγγλίδες αριστοκράτισσες στα ballroom πάρτι της Βρετανικής αριστοκρατίας τη δεκαετία του '20. Ακούει τις μουσικές στο κεφάλι του περασμένες μέσα από την ηχώ της ολοένα φθίνουσας μνήμης του, με τα scratch από τους δίσκους στο γραμμόφωνο να ακούγονται σαν φωτιά από ξύλα στο τζάκι. Χαμογελάει.. Η ευφορία κατακλύζει την ψυχή του και κάπου ένα δάκρυ κυλά ενθυμούμενος θολά ένα άλλο χαμόγελο..
 Ο Leyland Kirby, ο νεότερος εγγονός του, ηχοερευνητής και πότης, αποφάσισε να τον βοηθήσει. Με σεβασμό και ακολουθώντας τις αντοχές του παππού The Caretaker, τον μετέφερε στο στούντιο του και κάθε μέρα «κατέβαζε» από το μυαλό του παππού ότι κυματομορφή έμοιαζε με ήχο.
Παράλληλα έπρεπε να τα ηχογραφεί για να τα ακούει καλύτερα ο παππούς. Ύστερα από πολλούς δίσκους μεταξύ 199-2012, ο παππούς άρχισε να βυθίζεται πάρα πολύ και να μην έχει επαφή παρά μόνο με εκείνη την όμορφη εποχή. Για τέσσερα χρόνια ο Leyland προσπαθούσε να του αποσπάσει κυματομορφές αλλά μάταια. Ώσπου μια μέρα σε μια μικρή ανάπαυλα, ο παππούς έγινε πιο χαρούμενος και ο Leyland ξεκίνησε δουλειά...
Πλέον ο παππούς εξασφάλισε άλλα τρία χρόνια μουσικής για να ακούει..
Το ταξίδι φτάνει στο τέλος του και ο παππούς The Caretaker πρέπει να χαμογελά μέχρι να γίνει αιθέρας ή να τον ανακαλύψουμε σε μια παλιά φωτο του 1920 ξαφνικά.» [απόσπασμα από το ημερολόγιο του ''Ηχητικού Ντετέκτιβ'']



Τέσσερα χρόνια μετά λοιπόν. O Leyland Kirby επιστρέφει με έξι άλμπουμ παρουσιάζοντας και πάλι μουσικές από έναν ευτυχισμένο αντίκοσμο. Έξι άλμπουμ που θα καλύψουν τρία χρόνια μέχρι το 2019, όπου τότε το project θα λάβει τέλος για πάντα.
Χωρίς τη συγκινησιακή φόρτιση των προηγούμενων η σειρά ''Everywhere At The End Of Time'' ξεκίνησε με το πρώτο μέρος ( και το ανάλογο και υπέροχο βίντεο) και αν σας κάνει να νοιώθετε όμορφα αυτό το νοσταλγικό συνοθύλλευμα παλιάς μουσικής με αντηχήσεις, φαντάσματα και θόρυβο τότε το πεντόλιρο που θα δώσετε για να αποκτήσετε και τα έξι μέρη, ξεκινώντας από το πρώτο μέρος και σταδιακά τα υπόλοιπα, δεν θα πάει χαμένο. 

 ''Everywhere at the end of time' is a new and finite
series exploring dementia, its advance and its totality.

Featuring the sounds from the journey The Caretaker
will make after being diagnosed as having early
onset dementia.

Each stage will reveal new points of progression,
loss and disintegration. Progressively falling further
and further towards the abyss of complete memory
loss and nothingness.

Viewing dementia as a series of stages can be
a useful way to understand the illness, but it is
important to realise that this only provides a rough
guide to the progress of the condition.

Drawing on a recorded history of 20 years of
recollected memories this is one final journey
and study into recreating the progression of
dementia through sound.'' 


http://thequietus.com/articles/20970-leyland-james-kirby-interview-the-caretaker


 

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Highway To HEAVENLY! + Vaxtones, Live at Temple 28.2.2026

  Μία βραδιά που θα μπορούσε να ήταν μία σεάνς φαντασμάτων του παρελθόντος αλλά ευτυχώς ήταν μία ιδιαίτερη γιορτή, που έφερε ένα πολυαγαπημένο 90'ς σχήμα κοντά στους Έλληνες φίλους του. Ακροατές που πέρασαν 35 χρόνια με τη μουσική τους να τους συνοδεύει ή να αναμοχλεύει τις μνήμες τους, ακροατές που είτε επέκτειναν τις κάποτε φανατικά indie προτιμήσεις τους, είτε τις αναβίωσαν για χάρη της περασμένης νεότητας τους. Το σίγουρο ήταν πάντως ότι οι κύριοι υπεύθυνοι ως HEAVENLY, έδειξαν ότι όσα μουσικά σχήματα και να κάνουν, η μαγική συνταγή της απλότητας/ειλικρίνειας/φόρτισης/καλοσύνης στη μουσική τους λειτουργεί μόνο με αυτό τον κωδικό ονομασίας.  Έχουν ένα νέο άλμπουμ (Highway To Heavenly) που είχε κυκλοφορήσει μία μέρα πριν την Αθηναϊκή τους εμφάνιση και ήδη, όχι μόνο ξεχωρίζει για την παραπάνω «συνταγή» αλλά και για τις όμορφες συνθέσεις του, οι οποίες, δεν ανακαλύπτουν νέα γη αλλά δείχνουν το δρόμο προς ένα μουσικό resort πλασμένο από γλυκά ακόρντα και μελωδίες, φωνές που χαμ...

FLUX: THE 2025 ANNUAL REPORT_phase 1: The albums of 2025_1-5

Η σημερινές πεντάδα κλείνει πανηγυρικά την πρώτη φάση της ανασκόπησης του ιστολογίου για το 2025. Περιλαμβάνει δύο ροκ δίσκους, ένα παγκόσμιου βεληνεκούς, έναν δίσκο που λες και αντιστασιακό λόγω αναλογικής τεχνολογίας, και ένα άλμπουμ για καταβύθιση σε σκοτεινότερες καταστάσεις με εξαιρετική πλοηγό που σας κρατά ασφαλείς και μετά την ακρόαση. 01. Lux - ROSALÍA (Columbia)   «Η κοπέλα γεννήθηκε με το φλαμένκο μέσα της αλλά δεν το κρατά για να το συντηρεί. Το προσαρμόζει στη ζωή της, στην ηλικία της, στους προβληματισμούς της, την μουσική που τη μεγάλωσε… Η φωνή της έστω και φορτωμένη με εφέ, οι ρυθμοί έστω και ηλεκτρονικοί και η Ισπανική γλώσσα που είναι η απόλυτη φωνητική έκφραση του είδους, ορίζουν το πλαίσιο σε φλαμένκο τόνους αλλά η έκφραση έχει κάτι το παγκόσμιο. Δεν κλείνεται στα σύνορα αλλά φέρνει τη σκοτεινή φωτιά του είδους στο παρόν. Ήδη είναι σούπερ σταρ στην Ισπανία. Ήδη προκαλεί ενθουσιασμό και στην Αμερική. Το ''El Mal Querer'' είναι λοιπόν ένα ποπ αριστούρ...

FLUX: THE 2025 ANNUAL REPORT_phase 1: The albums of 2025_6-10

Η σημερινή πεντάδα έχει το περσινό άλμπουμ του καλλιτέχνη που έχει πάντα πιασμένη τη θέση 7, το περσινό ντεμπούτο ενός νεότατου τραγουδοποιού, δύο Ελληνικές συμμετοχές που δεν μοιάζουν με τις άλλες, και ένα άλμπουμ όαση και πάλι από έναν ποπ και παραπάνω, οραματιστή του 21ου αιώνα. Τα περσινά άλμπουμ που προανέφερα είναι κυκλοφορίες του Δεκεμβρίου του 2024 και γι αυτό είναι αδύνατο να αγνοηθούν ειδικά όταν είναι τέτοιας ποιότητας. 06. Heavy Metal - CAMERON WINTER (Partisan) «On Heavy Metal - the debut solo album from Cameron Winter - the Geese frontman unravels his eclectic influences into a surreal mosaic of modern songwriting. Rumored to have been composed in abandoned basements, taxi back seats, and in impromptu jam sessions in public spaces, Heavy Metal draws on both the chaos of the road and Winter’s greater sense of existential dread. Heavy Metal teeters between the grounded and the hallucinatory, pulsing with immediacy, fragility, and the sly humor of a storyteller who’s never a...