Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Planet Classics 2017: The Albums_01 !

01.World Eater BLANCK MASS  
             (Sacred Bones)


«Σε αυτό το άλμπουμ ο Benjamin John Power παρουσιάζει μία συλλογή από κοσμικές καταιγίδες αχαλίνωτων, φουτουρομοτορικών ρυθμών που ζαλισμένων από πρωτόνια χιπ χοπ χτύπων κλιμακώνονται σε υμνωδίες προς αδιευκρίνιστες Δυνάμεις, μελωδίες στοιχειωμένες από διαστημική ακτινοβολία, χορωδίες από αρχεία ξεχασμένων εξωπλανητικών πολιτισμών, ένα μεγαλειώδες και επιβλητικό ηχητικό καταπέτασμα που πίσω από τις καθαρές επιρροές κρύβεται η σκοτεινή και Αρχέγονη Δύναμη της Έμπνευσης που την κατέχουν ελάχιστοι πλέον. Αν χρειαζόμαστε μουσική για να φύγουμε παντελώς από αυτό το Γαλαξία τότε το ''World Eater'' είναι το μόνο μουσικό όχημα που χρειαζόμαστε μέχρι να διαβρωθεί ή να απορροφηθεί από κάποια Μαύρη Τρύπα..»


Κάπως έτσι θα τελείωνε μια καθώς πρέπει κριτική για αυτό το ΕΠΟΣ. Τα προηγούμενα θα ήταν απλές φλυαρίες.


«Το τοποθέτησα στην κορυφή μόνο και μόνο για την ποσότητα αδρεναλίνης που παράγει το σώμα μου καθώς βυθίζεται στο μεταβιομηχανικό Νέμπιουλα που μόνο τυχαία δεν έχει το όνομα ''World Eater''.  
Κάνει το αίμα να κυλά γρήγορα στις παλλόμενες φλέβες, με έπιανε ταχυκαρδία στις πρώτες ακροάσεις, «εξαφανιζόμουν» μέσα στην τρικυμία που δημιουργεί το άλμπουμ στις άλλοτε χαλαρές ηλεκτρονικές θάλασσες. Η εποχή των FUCK BUTTONS έχει δώσει τη θέση της στη Νέα Τάξη μεταηλεκτρονικού κατακλυσμού που οι χείμαροι του  παρασέρνουν τον ακροατή σε μια ακατάπαυστη και συναρπαστική ακρόαση. 
Μαξιμαλιστικός ήχος που συγκρίνεται μόνο με εικόνες επελάσεων στις αγαπημένες σας κινηματογραφικές και τηλεοπτικές Όπερες του Διαστήματος. Ήχος που προκαλεί συναισθηματικό ντοπάρισμα σε σημείο έκστασης. 
Κι εδώ παύω κάθε περαιτέρω ανάλυση. 
Αυτό είναι άλμπουμ ελπίδας όταν θα φτάσει το Τέλος του Κόσμου και του Χρόνου. 
Ως τότε ιππεύουμε τα καλπάζοντα ρυθμικά μοτίβα, κινούμαστε με τη μόνη χιπ χοπ διάλεκτο που καταλαβαίνουμε, χορεύουμε pogo στο σαματά του άλμπουμ όταν χτυπάει κόκκινο και το διαστημόπλοιο συνεχίζει χαρούμενο την Διαγαλαξιακή του περιοδεία..»

Κάπως έτσι θα τελείωνε ο φαν, σε πλήρη έξαψη και «κατάληψη»μετά την ακρόαση του άλμπουμ. Πιό κοντά στην αλήθεια όμως είναι τα λόγια του δελτίου τύπου. Καλό είναι να πάρετε μόνο αυτά υπ' όψη αν σας ανησυχεί η κατάσταση των δύο παραπάνω τύπων ακροατή..

«As humans, we are aware of our inner beast and should therefore be able to control it. We understand our hard-wired primal urges and why they exist in an evolutional sense. We understand the relationship between mind and body. Highly evolved and intelligent, we should be able to recognize these genetic hangovers and control them as a means to act positively and move forward as a compassionate species. Unfortunately, this is not the case. Recent global events have proven this. The human race is consuming itself.

World Eater, the new album by Benjamin John Power’s Blanck Mass project, is a reaction to this. There is an underlying violence and anger throughout the record, even though some of these tracks are the closest Power has ever come to writing, in his words, “actual love songs.”

“Maybe subconsciously this was some kind of countermeasure to restore some personal balance,” Power explains.

On World Eater, Power further perfects the propulsive, engrossing electronic music he has created throughout his impressive decade-plus career, both under the Blanck Mass moniker and as one-half of Fuck Buttons, as he elaborates upon the sound of 2015’s brilliant double album Dumb Flesh. As massive as the sonic world of the new record often feels, its greatest achievement is in its maximization of a limited set of tools, a restriction intentionally set by Power himself.

“As an exercise in better understanding myself musically, I found myself using an increasingly restricted palette during the World Eater creative process. Evoking these intense emotions using minimal components really put me outside of my comfort zone and was unlike the process I am used to. Feeling exposed shone a new light on this particular snapshot. I feel enriched for doing so.”
»


Εμπλουτισμένη ακρόαση σας προσφέρει και αυτό το θαυμάσιο άλμπουμ που φθάνει στο μέγιστο βαθμό της κατηγορίας «Συναρπαστικότερη μουσική εμπειρία 2017».



Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Highway To HEAVENLY! + Vaxtones, Live at Temple 28.2.2026

  Μία βραδιά που θα μπορούσε να ήταν μία σεάνς φαντασμάτων του παρελθόντος αλλά ευτυχώς ήταν μία ιδιαίτερη γιορτή, που έφερε ένα πολυαγαπημένο 90'ς σχήμα κοντά στους Έλληνες φίλους του. Ακροατές που πέρασαν 35 χρόνια με τη μουσική τους να τους συνοδεύει ή να αναμοχλεύει τις μνήμες τους, ακροατές που είτε επέκτειναν τις κάποτε φανατικά indie προτιμήσεις τους, είτε τις αναβίωσαν για χάρη της περασμένης νεότητας τους. Το σίγουρο ήταν πάντως ότι οι κύριοι υπεύθυνοι ως HEAVENLY, έδειξαν ότι όσα μουσικά σχήματα και να κάνουν, η μαγική συνταγή της απλότητας/ειλικρίνειας/φόρτισης/καλοσύνης στη μουσική τους λειτουργεί μόνο με αυτό τον κωδικό ονομασίας.  Έχουν ένα νέο άλμπουμ (Highway To Heavenly) που είχε κυκλοφορήσει μία μέρα πριν την Αθηναϊκή τους εμφάνιση και ήδη, όχι μόνο ξεχωρίζει για την παραπάνω «συνταγή» αλλά και για τις όμορφες συνθέσεις του, οι οποίες, δεν ανακαλύπτουν νέα γη αλλά δείχνουν το δρόμο προς ένα μουσικό resort πλασμένο από γλυκά ακόρντα και μελωδίες, φωνές που χαμ...

FLUX: THE 2025 ANNUAL REPORT_phase 1: The albums of 2025_1-5

Η σημερινές πεντάδα κλείνει πανηγυρικά την πρώτη φάση της ανασκόπησης του ιστολογίου για το 2025. Περιλαμβάνει δύο ροκ δίσκους, ένα παγκόσμιου βεληνεκούς, έναν δίσκο που λες και αντιστασιακό λόγω αναλογικής τεχνολογίας, και ένα άλμπουμ για καταβύθιση σε σκοτεινότερες καταστάσεις με εξαιρετική πλοηγό που σας κρατά ασφαλείς και μετά την ακρόαση. 01. Lux - ROSALÍA (Columbia)   «Η κοπέλα γεννήθηκε με το φλαμένκο μέσα της αλλά δεν το κρατά για να το συντηρεί. Το προσαρμόζει στη ζωή της, στην ηλικία της, στους προβληματισμούς της, την μουσική που τη μεγάλωσε… Η φωνή της έστω και φορτωμένη με εφέ, οι ρυθμοί έστω και ηλεκτρονικοί και η Ισπανική γλώσσα που είναι η απόλυτη φωνητική έκφραση του είδους, ορίζουν το πλαίσιο σε φλαμένκο τόνους αλλά η έκφραση έχει κάτι το παγκόσμιο. Δεν κλείνεται στα σύνορα αλλά φέρνει τη σκοτεινή φωτιά του είδους στο παρόν. Ήδη είναι σούπερ σταρ στην Ισπανία. Ήδη προκαλεί ενθουσιασμό και στην Αμερική. Το ''El Mal Querer'' είναι λοιπόν ένα ποπ αριστούρ...

FLUX: THE 2025 ANNUAL REPORT_phase 1: The albums of 2025_6-10

Η σημερινή πεντάδα έχει το περσινό άλμπουμ του καλλιτέχνη που έχει πάντα πιασμένη τη θέση 7, το περσινό ντεμπούτο ενός νεότατου τραγουδοποιού, δύο Ελληνικές συμμετοχές που δεν μοιάζουν με τις άλλες, και ένα άλμπουμ όαση και πάλι από έναν ποπ και παραπάνω, οραματιστή του 21ου αιώνα. Τα περσινά άλμπουμ που προανέφερα είναι κυκλοφορίες του Δεκεμβρίου του 2024 και γι αυτό είναι αδύνατο να αγνοηθούν ειδικά όταν είναι τέτοιας ποιότητας. 06. Heavy Metal - CAMERON WINTER (Partisan) «On Heavy Metal - the debut solo album from Cameron Winter - the Geese frontman unravels his eclectic influences into a surreal mosaic of modern songwriting. Rumored to have been composed in abandoned basements, taxi back seats, and in impromptu jam sessions in public spaces, Heavy Metal draws on both the chaos of the road and Winter’s greater sense of existential dread. Heavy Metal teeters between the grounded and the hallucinatory, pulsing with immediacy, fragility, and the sly humor of a storyteller who’s never a...