Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Safe in the realms of a dying Rock nebula_The 2018 Annual report: The Albums of 2018_6


6. You Won't Get What You Want - DAUGHTERS 
(Ipecac)
 

Ήταν μια χρονιά με πολύ λίγο ροκ. Πολύ λίγα βόλτ ηλεκτροπληξίας. Όμως το ''You Won't Get What You Want'' ήταν ακριβώς αυτό που χρειαζόμουν για να νιώσω λίγο σαν τον Black Lightning.
Δεν ήξερα τίποτα για τους DAUGHTERS. Μπερδεύομαι με τους DAUGHTER της 4AD. Δεν ασχολούμαι πολύ με μέταλ ή hardcore, δεν ήξερα ότι υπάρχουν από το 2002 και ότι από το 2013 έχουν επανασχηματιστεί «ύστερα από απαίτηση του κοινού τους».
Όλα αυτά δεν θα είχαν κανένα νόημα αν δεν άκουγα την ηλεκτρική καταιγίδα του ''The Reason They Hate Μe'' και μετά δεν υποβαλλόμουν στην ηλεκτρική ένταση και οργή του υπόλοιπου άλμπουμ.
Το πρώτο που μου έκανε η εντύπωση είναι η καθαρή φωνή του Alexis S.F. Marshall. Λες και ήταν ένα πετυχημένο γενετικό πείραμα από τη φωνή του Mark Eitzel στις έντονες στιγμές της και τη φωνή του Nick ''The Birthday Party'' Cave με τη μανία στο κόκκινο. Κι όμως πρόκειται για μια φωνή κρυστάλλινη προσωπικότητα.
 Τεντώνεται και μονομαχεί με την άβυσσο σε όλη τη διάρκεια του άλμπουμ.
Το δεύτερο είναι η ακρίβεια και η ορμητική στρατηγική του υπόλοιπου σχήματος. Χρειάζεται το σκληρό παρελθόν τους και λίγες καυτές σταγόνες μίγματος από Birthday Party, Scrapping Foetus Off The Wheel, Nine Inch Nails, μπλούζ, hardcore και Βαγκνερικής παρακμής για να γίνει το άλμπουμ ένα υπαρξιακό παρανάλωμα.
«Κολλάει» τον ακροατή στον τοίχο όταν απέναντι, στον καθρέφτη, αντικρίζει τις σκοτεινές πτυχές του νου αλλά και της ύπαρξής του. Ίσως να είναι η φαντασία μου αλλά το κόκκινο της έντασης έχει προ πολλού μετατραπεί σε μια λίμνη από λάβα που σε υποβάλει να βουτήξεις. Βούτηξα χωρίς σωσίβιο και άλλες βλακείες. 
Το ροκ του ''You Won't Get What You Want'' είναι το ροκ όπως δεν το έχω ακούσει για πολλά χρόνια τώρα. Σφριγηλό, Έντονο, Καυτό, Αβυσσαλέο και Οργισμένο. Δεν παίρνετε αυτό που θέλετε αλλά αυτό που σας αρμόζει από ένα ροκ σχήμα με βαθιά μηδενιστική διάθεση αλλά όχι παθητική στάση. Το ροκ τους κάνει φασαρία, είναι αφυπνιστικό και είναι κρίμα να μην πάθετε « ηχητικά εγκαύματα» από τις συνεχιζόμενες ηλεκτροπληξίες. Σκεφθείτε καλά τι θα αντιπροτείνετε πλέον για ροκ άλμπουμ της χρονιάς, μετά από αυτό. Τα λιγοστά τα έχω ακούσει όλα. Τα εννέα από αυτά μπήκαν στη λίστα του Σπιτιού όμως μόνο αυτό περνά τη μαυρίλα της εποχής σαν ενεργητική φωτιά αφύπνισης....
ΕΙΔΙΚΟ ΒΡΑΒΕΙΟ: Ροκ άλμπουμ του 2018

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Highway To HEAVENLY! + Vaxtones, Live at Temple 28.2.2026

  Μία βραδιά που θα μπορούσε να ήταν μία σεάνς φαντασμάτων του παρελθόντος αλλά ευτυχώς ήταν μία ιδιαίτερη γιορτή, που έφερε ένα πολυαγαπημένο 90'ς σχήμα κοντά στους Έλληνες φίλους του. Ακροατές που πέρασαν 35 χρόνια με τη μουσική τους να τους συνοδεύει ή να αναμοχλεύει τις μνήμες τους, ακροατές που είτε επέκτειναν τις κάποτε φανατικά indie προτιμήσεις τους, είτε τις αναβίωσαν για χάρη της περασμένης νεότητας τους. Το σίγουρο ήταν πάντως ότι οι κύριοι υπεύθυνοι ως HEAVENLY, έδειξαν ότι όσα μουσικά σχήματα και να κάνουν, η μαγική συνταγή της απλότητας/ειλικρίνειας/φόρτισης/καλοσύνης στη μουσική τους λειτουργεί μόνο με αυτό τον κωδικό ονομασίας.  Έχουν ένα νέο άλμπουμ (Highway To Heavenly) που είχε κυκλοφορήσει μία μέρα πριν την Αθηναϊκή τους εμφάνιση και ήδη, όχι μόνο ξεχωρίζει για την παραπάνω «συνταγή» αλλά και για τις όμορφες συνθέσεις του, οι οποίες, δεν ανακαλύπτουν νέα γη αλλά δείχνουν το δρόμο προς ένα μουσικό resort πλασμένο από γλυκά ακόρντα και μελωδίες, φωνές που χαμ...

FLUX: THE 2025 ANNUAL REPORT_phase 1: The albums of 2025_1-5

Η σημερινές πεντάδα κλείνει πανηγυρικά την πρώτη φάση της ανασκόπησης του ιστολογίου για το 2025. Περιλαμβάνει δύο ροκ δίσκους, ένα παγκόσμιου βεληνεκούς, έναν δίσκο που λες και αντιστασιακό λόγω αναλογικής τεχνολογίας, και ένα άλμπουμ για καταβύθιση σε σκοτεινότερες καταστάσεις με εξαιρετική πλοηγό που σας κρατά ασφαλείς και μετά την ακρόαση. 01. Lux - ROSALÍA (Columbia)   «Η κοπέλα γεννήθηκε με το φλαμένκο μέσα της αλλά δεν το κρατά για να το συντηρεί. Το προσαρμόζει στη ζωή της, στην ηλικία της, στους προβληματισμούς της, την μουσική που τη μεγάλωσε… Η φωνή της έστω και φορτωμένη με εφέ, οι ρυθμοί έστω και ηλεκτρονικοί και η Ισπανική γλώσσα που είναι η απόλυτη φωνητική έκφραση του είδους, ορίζουν το πλαίσιο σε φλαμένκο τόνους αλλά η έκφραση έχει κάτι το παγκόσμιο. Δεν κλείνεται στα σύνορα αλλά φέρνει τη σκοτεινή φωτιά του είδους στο παρόν. Ήδη είναι σούπερ σταρ στην Ισπανία. Ήδη προκαλεί ενθουσιασμό και στην Αμερική. Το ''El Mal Querer'' είναι λοιπόν ένα ποπ αριστούρ...

FLUX: THE 2025 ANNUAL REPORT_phase 1: The albums of 2025_6-10

Η σημερινή πεντάδα έχει το περσινό άλμπουμ του καλλιτέχνη που έχει πάντα πιασμένη τη θέση 7, το περσινό ντεμπούτο ενός νεότατου τραγουδοποιού, δύο Ελληνικές συμμετοχές που δεν μοιάζουν με τις άλλες, και ένα άλμπουμ όαση και πάλι από έναν ποπ και παραπάνω, οραματιστή του 21ου αιώνα. Τα περσινά άλμπουμ που προανέφερα είναι κυκλοφορίες του Δεκεμβρίου του 2024 και γι αυτό είναι αδύνατο να αγνοηθούν ειδικά όταν είναι τέτοιας ποιότητας. 06. Heavy Metal - CAMERON WINTER (Partisan) «On Heavy Metal - the debut solo album from Cameron Winter - the Geese frontman unravels his eclectic influences into a surreal mosaic of modern songwriting. Rumored to have been composed in abandoned basements, taxi back seats, and in impromptu jam sessions in public spaces, Heavy Metal draws on both the chaos of the road and Winter’s greater sense of existential dread. Heavy Metal teeters between the grounded and the hallucinatory, pulsing with immediacy, fragility, and the sly humor of a storyteller who’s never a...