Αυτά που θα διαβάσετε σχετικά με το εξωτικό, παράξενο σχήμα ''LE GROUPE OBSCUR" ,που σε αυτή τη διάσταση κατάγονται από τη Ρεν της Γαλλίας αλλά στην πραγματικότητα είναι «οι μοναδικές πέντε ψυχές που ζουν σε ένα φανταστικό νησί που αναγράφει στην είσοδο του ''Το Χάδι και το Στιλέτο'', είναι παντού τα ίδια πάνω κάτω:
«Θυμίζουν
αρκετά τους COCTEAU TWINS στα
φωνητικά συνδυασμένα με ένα υπέροχο
ονειρικό ποπ ήχο. Δεν μιλάνε ακριβώς
Γαλλικά αλλά τη δικής τους έμπνευσης
γλώσσα, τα ''Ομπσκιουριανά''. Η σκηνική
τους παρουσία είναι αρκετά εντυπωσιακή
και το σχήμα είναι ντυμένο με δικής του
κατασκευής και έμπνευσης κοστούμια.
Επίσης στις συναυλίες τους θα βρείτε
πολλά αντικείμενα δικής τους κατασκευής
( ταρώ κάρτες, πάνινες τσάντες για cd
και κονκάρδες ».
Σε συνέντευξη
τους στο περιοδικό ''La Vague Parallèle'' δεν
διαχωρίζουν το Όνειρο από την ενσυνείδητη
πραγματικότητα.
« In fact we do not think
the dream is parallel to reality. We are beings capable of
projections and these projections are an integral part of what we
are, so why want to contain them in the dream space? To resort to
the dream to justify what one creates is somewhere not to want to
give a place to its creation in the real. We live with our eyes
closed, we sleep with our eyes open.» (από Γαλλίκο
κείμενο-όχι τόσο ακριβής μετάφραση αλλά
νομίζω ότι πιάνετε το πνεύμα).
Αν
εξαιρέσουμε τα θαυμάσια e.p.
τους ''Selector
II'' και ''Selector
III'' που πωλούν στο bandcamp
τους από πέρυσι, το φετινό
''Selesȼa'' ( Χαιρετίσματα, στα Ομπσκιουριανά),
είναι στην ουσία το πρώτο επίσημο e.p.
τους και κυκλοφορεί μέσω της Midnight Special records.
Το ''Selesȼa''
έχει σαφείς επιρροές, δείχνει αχνά μια
σπουδαία εξέλιξη σαν σχήμα αλλά η έλλειψη
πρωτοτυπίας παραβλέπεται γιατί είναι
δύσκολη η αντίσταση στη γοητεία του που
εκπέμπουν τα τραγούδια του.
Αγκαλιάζω
τους ονειρικούς τους ψυχεδελικούς του
ρυθμούς, τα Κοσμικά φωνητικά, τις απλές
και όμορφες μελωδίες του, υποκύπτω στη
νεοκυματική του μεγαλοπρέπεια, την ποπ
γλυκήτητα και το όλο φαντασιακό του
πλαίσιο.
Δεν αφιερώνονται
στο σκοτάδι, αντίθετα, οι αστρικές
λάμψεις και το φως του φεγγαριού, είναι
η κύρια πηγή που μας κάνει να διακρίνουμε
αλλά και να ''μαγευτούμε'' από έξι όμορφες
ραψωδίες που είναι '' ξεσπάσματα ποπ φωτός
σε Γοτθική καταιγίδα'' ισορροπώντας
έτσι την υπέρμετρη αισιοδοξία και το
βαθύ υπαρξιακό σκοτάδι των επιμέρους
σε νηνεμία/απόσταγμα ελαφράς μορφής
Μαγικής Ονειρικής Pop.
Μπορούμε να
πούμε πόσο μας γοητεύει η φανκ γραμμή
του ''Planète Ténèbres'' και
πόσο όμορφα ''συμπλέει'' με τη φωνή ή πόσο
θα θέλαμε το η μαγεία του οργανικού
''Ȼoȼoȼoda'' να κρατά πάνω από ένα λεπτό και
εικοσιένα δευτερόλεπτα. Η ονειρική ποπ
μελωδία του ''Apnea''
και οι παραδείσιες κιθαριστικές
συγχορδίες του στοιχειώνουν
ένα από τα καλύτερα ποπ τραγούδια για
φέτος, το υπέρτατο ''Ȼalaȼetelaea'' και το
ανέμελο βαλς των σκιών και του φωτός
στο ''Bonfleau'' μας
παγιδεύουν σε μετα-Cocteau
Twins αντίκοσμους, ενώ το
απογειωτικό ''Piȼedelula'' δεν μας αφήνει να
δραπετεύσουμε από κει.
Και έτσι οι
έξι ηχογραφήσεις του e.p.
επαναλαμβάνονται και
πάλι. Μέχρι αυτές τις ώρες δεν έχω καμμία
διάθεση να εγκαταλείψω αυτό τον κύκλο
και κάθε φορά οι δομικές τους λεπτομέρειες
και συνάψεις αποκτούν μεγαλύτερη
διαφάνεια.
Άλλος ένας
δίσκος από νωρίς στις λίστες μου....
Σχόλια