Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

A wish came true!...ANNA CALVI / Amalia live at Acro [16.03.2019]

 


 
Πριν από οκτώ χρόνια ακριβώς παρουσιάζαμε την Anna Calvi σαν μια από την Αγία Θηλυκή Τριάδα της δεκαετίας των '10. Προς το τέλος της, η «αγία τριάδα» έχει μεταβληθεί αλλά πλέον δεν έχει καμία σημασία να διαχωρίζουμε με βάση το φύλο την προσφορά του καθενός καλλιτέχνη/καλλιτέχνιδας.

φωτο: Γ.Πλόχωρας
Σημασία έχει η αξιοπρέπεια και η προσήλωση και αυτό χαρακτηρίζει την Anna Calvi μέχρι αυτή τη στιγμή που μιλάμε.

Δεν κατάφερα ποτέ να ξεπεράσω τη στοιχειωτική νοσταλγία του πρώτου της άλμπουμ. Για κάποιο λόγο είμαι ακόμα κολλημένος σε αυτό. Αυτό ήταν και το μόνο πρόβλημα, καθαρά υποκειμενικό, που δεν με άφηνε να δω καλύτερα την εξέλιξη της. Όμως αντικειμενικά, βγαίνοντας έξω από το όνειρο του άλμπουμ εκείνου η συνέχεια ήταν αυτή που αρμόζει σε μεγάλη καλλιτέχνιδα.



Τα επόμενα δύο επομένως επίσημα άλμπουμ της, ήταν πιο σύγχρονα σε θεματολογία και σε μουσική αισθητική. Εξακολουθώ να τα ακούω με πολύ ευχαρίστηση και να τα θεωρώ πολύ σημαντικά για να θυμάται κανείς τη μουσική της προσφορά στη δεκαετία αυτή. 
Θα έλεγα μάλιστα ότι αδίκησα λίγο το ''Hunter'', το πιο πρόσφατο και ίσως πληρέστερο άλμπουμ της ως σήμερα που έδειξε ότι η καλλιτέχνης εξακολουθεί να είναι από τις σπουδαιότερες μουσικές δυνάμεις της εποχής μας.


φωτο: Γ.Πλόχωρας
Οκτώ χρόνια λοιπόν περίμενα τη στιγμή να εμφανιστεί ζωντανά στη χώρα μας και να που η αναμονή αυτή επιβραβεύτηκε με το αυτονόητο. Με μία εμφάνιση αντάξια της φήμης αλλά και της εικόνας που έχουμε εδώ και χρόνια, γι΄αυτή.



Στο Acro λοιπόν, σε ένα χώρο που είναι ιδανικός για κάθε εμφάνιση μικρού και μεσαίου μεγέθους εμπορικού βεληνεκούς, η Anna Calvi , παρουσίασε επτά (ή οκτώ) από τα δέκα τραγούδια του ''Hunter'', τέσσερα κορυφαία του πρώτου της άλμπουμ και μια μέτρια εκτέλεση του ''Ghostrider'' των SUICIDE, αγνοώντας άδικα ίσως το ''One Breath''. Αν ερμήνευε κάτι από αυτό και κάτι από το e.p. ''Strange Weather'' θα ήταν ένα πλήρες σετ και θα ήμουν περισσότερο ευτυχισμένος αλλά το συγκεκριμένο σετλιστ ήταν επίσης πετυχημένο και στιβαρό.
 


Οι εκτελέσεις ήταν εξαιρετικές, ο ήχος καλός, τα φώτα άριστα και οι δύο μουσικοί που απαρτίζουν το σχήμα της Calvi, Alex Thomas στα κρουστά και Mally Harpaz στα πλήκτρα και λοιπά κρουστά, ήταν διακριτικά λειτουργικοί και εντυπωσίασαν πλαισιώνοντας την καλλιτέχνη, δίνοντας τον απαραίτητο όγκο και χρώμα στις κιθαριστικές και φωνητικές αρμονίες των συνθέσεων, αγγίζοντας και μεγεθύνοντας ίσως την παραγωγή του ''Hunter'' όσο γίνεται πιστότερα..


Η Anna Calvi δεν είναι ακριβώς το μυθολογικό ροκ πλάσμα που έχουμε κατά νου. Δεν ορμά στη σκηνή σαν πεινασμένο τέρας, ούτε φλέγεται θεατρικά. Είναι περισσότερο ήρεμη, με απόλυτο έλεγχο της σκηνής χωρίς να προσποιείται, επικοινωνεί άμεσα τη συναισθηματική ροή των τραγουδιών της, απλά και κατανοητά. Έχει το δικό της στυλ, δίνει στο κοινό της τον εαυτό της, δεν υπερβάλει με το ''κόκκινο'' το κομματιών της και είναι αρκετά ειλικρινής και απολαυστική. Χωρίς να διαθέτει το εκτόπισμα και την «ένταση» των ποπ και ροκ περφόρμερς που χαρακτηρίζουν την υπάρχουσα ή την προηγούμενη δεκαετία μας αφόπλισε με την δικιά της λάμψη, απλότητα και άνεση. 


Τυπική στις ευχαριστίες χωρίς τη φανφάρα της ομαδικής μέθεξης/διασκέδασης (ξέρει ότι δεν είναι για τα κυβικά της και δε χρειάζεται να προσποιηθεί) ερμήνευσε τα τραγούδια με το συναίσθημα που βγάζουν και στους δίσκους αλλά τα ''Indies or Paradise'', ''Alpha'', ''Desire'', ''Don't Beat the Girl Out of My Boy'' έδωσαν κάτι παραπάνω, με τις περισσότερο παθιασμένες εκτελέσεις τους.
 



Συνολικά η εμφάνιση αυτή, ικανοποίησε τους πάντες και απέδειξε το ζητούμενο για το οποίο «γκρινιάζουμε» χρόνια τώρα. Οι μουσικοί που χαρακτηρίζουν αυτή τη δεκαετία αξίζουν να περάσουν από τη χώρα μας τώρα που είναι ακόμα ζεστές χωρίς να χρειάζεται να περιμένουμε δεκαετία ολόκληρη και με το μύθο να καλύπτει την παρακμή τους.



Την εμφάνιση της Anna Calvi άνοιξε υποδειγματικά η Αμαλία και το σχήμα της που προσωπικά με εντυπωσίασε με την κατάρτιση αλλά και με τα πολύ όμορφα indie folk έως και country τραγούδια της, που διαθέτουν μελωδίες γερές και στιβαρή δομή. Δεν την ήξερα ως τώρα αλλά χάρηκα πολύ για την μουσική αυτή γνωριμία... 
(Ευχαριστώ πολύ τον φίλο μου Γιάννη Πλόχωρα για την παραχώρηση των δύο κατακόκκινων φωτο_cheers!)


    ANNA CALVI Setlist:
  1. Hunter
  2. Indies or Paradise
  3. As A Man
  4. Wish
  5. Swimming Pool
    (Away) ( δεν παίρνω όρκο)
  6. Suzanne & I
  7. I'll Be Your Man
  8. Don't Beat the Girl Out of My Boy
  9. Alpha
    Encore:
  10. Rider to the Sea
  11. Desire
  12. Ghost Rider (Suicide cover) 
     

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Highway To HEAVENLY! + Vaxtones, Live at Temple 28.2.2026

  Μία βραδιά που θα μπορούσε να ήταν μία σεάνς φαντασμάτων του παρελθόντος αλλά ευτυχώς ήταν μία ιδιαίτερη γιορτή, που έφερε ένα πολυαγαπημένο 90'ς σχήμα κοντά στους Έλληνες φίλους του. Ακροατές που πέρασαν 35 χρόνια με τη μουσική τους να τους συνοδεύει ή να αναμοχλεύει τις μνήμες τους, ακροατές που είτε επέκτειναν τις κάποτε φανατικά indie προτιμήσεις τους, είτε τις αναβίωσαν για χάρη της περασμένης νεότητας τους. Το σίγουρο ήταν πάντως ότι οι κύριοι υπεύθυνοι ως HEAVENLY, έδειξαν ότι όσα μουσικά σχήματα και να κάνουν, η μαγική συνταγή της απλότητας/ειλικρίνειας/φόρτισης/καλοσύνης στη μουσική τους λειτουργεί μόνο με αυτό τον κωδικό ονομασίας.  Έχουν ένα νέο άλμπουμ (Highway To Heavenly) που είχε κυκλοφορήσει μία μέρα πριν την Αθηναϊκή τους εμφάνιση και ήδη, όχι μόνο ξεχωρίζει για την παραπάνω «συνταγή» αλλά και για τις όμορφες συνθέσεις του, οι οποίες, δεν ανακαλύπτουν νέα γη αλλά δείχνουν το δρόμο προς ένα μουσικό resort πλασμένο από γλυκά ακόρντα και μελωδίες, φωνές που χαμ...

FLUX: THE 2025 ANNUAL REPORT_phase 1: The albums of 2025_1-5

Η σημερινές πεντάδα κλείνει πανηγυρικά την πρώτη φάση της ανασκόπησης του ιστολογίου για το 2025. Περιλαμβάνει δύο ροκ δίσκους, ένα παγκόσμιου βεληνεκούς, έναν δίσκο που λες και αντιστασιακό λόγω αναλογικής τεχνολογίας, και ένα άλμπουμ για καταβύθιση σε σκοτεινότερες καταστάσεις με εξαιρετική πλοηγό που σας κρατά ασφαλείς και μετά την ακρόαση. 01. Lux - ROSALÍA (Columbia)   «Η κοπέλα γεννήθηκε με το φλαμένκο μέσα της αλλά δεν το κρατά για να το συντηρεί. Το προσαρμόζει στη ζωή της, στην ηλικία της, στους προβληματισμούς της, την μουσική που τη μεγάλωσε… Η φωνή της έστω και φορτωμένη με εφέ, οι ρυθμοί έστω και ηλεκτρονικοί και η Ισπανική γλώσσα που είναι η απόλυτη φωνητική έκφραση του είδους, ορίζουν το πλαίσιο σε φλαμένκο τόνους αλλά η έκφραση έχει κάτι το παγκόσμιο. Δεν κλείνεται στα σύνορα αλλά φέρνει τη σκοτεινή φωτιά του είδους στο παρόν. Ήδη είναι σούπερ σταρ στην Ισπανία. Ήδη προκαλεί ενθουσιασμό και στην Αμερική. Το ''El Mal Querer'' είναι λοιπόν ένα ποπ αριστούρ...

FLUX: THE 2025 ANNUAL REPORT_phase 1: The albums of 2025_6-10

Η σημερινή πεντάδα έχει το περσινό άλμπουμ του καλλιτέχνη που έχει πάντα πιασμένη τη θέση 7, το περσινό ντεμπούτο ενός νεότατου τραγουδοποιού, δύο Ελληνικές συμμετοχές που δεν μοιάζουν με τις άλλες, και ένα άλμπουμ όαση και πάλι από έναν ποπ και παραπάνω, οραματιστή του 21ου αιώνα. Τα περσινά άλμπουμ που προανέφερα είναι κυκλοφορίες του Δεκεμβρίου του 2024 και γι αυτό είναι αδύνατο να αγνοηθούν ειδικά όταν είναι τέτοιας ποιότητας. 06. Heavy Metal - CAMERON WINTER (Partisan) «On Heavy Metal - the debut solo album from Cameron Winter - the Geese frontman unravels his eclectic influences into a surreal mosaic of modern songwriting. Rumored to have been composed in abandoned basements, taxi back seats, and in impromptu jam sessions in public spaces, Heavy Metal draws on both the chaos of the road and Winter’s greater sense of existential dread. Heavy Metal teeters between the grounded and the hallucinatory, pulsing with immediacy, fragility, and the sly humor of a storyteller who’s never a...