18. a.Trust In The Lifeforce Of Deep Mystery / b.The Afterlife - THE COMET IS COMING
(Impulse!)
«Βρίσκοντας
το νόημα σε αυτό που δεν μπορείτε να
καταλάβετε και βρίσκοντας την αλήθεια
στην ύπαρξη μιας πρωταρχικής ενέργειας».
To
''Βαθύ Μυστήριο'' για το σχήμα
«Ο Κομήτης καταφθάνει» όπως το
αντιλαμβάνονται τα τρία μέλη του King
Shabaka (Shabaka Hutchings – σαξόφωνο),
Danalogue (Max Hallett - Κρουστά), και
Betamax (Dan Leavers – Πληκτροφόρα),
συνδέεται με τη μακροσκοπική ιδέα περί
Σύμπαντος και η ''Ζωοφόρος Δύναμη'' με
οτιδήποτε ωθεί τους οργανισμούς να
αναπνέουν. Θα μπορούσαν να μην είχαν
διαλέξει τόσο εντυπωσιακό όνομα για
το δεύτερο άλμπουμ τους αλλά τελικά
δημιουργεί τις καλύτερες εντυπώσεις
και το πλαίσιο για να αντιληφθούμε
εμείς ως ακροατές τη μουσική τους σαν
ένα Κοσμικό κυματάκι ωθούμενο από jazz
και ηλεκτρονική μουσική, με
την πρωταρχική ένταση και ηλεκτρισμό
του ροκ.
Οι τίτλοι του άλμπουμ είναι τα
κεφάλαια μιας νέας κοσμικής υπόστασης.
Ξεκινάνε από την απόρριψη του Κοσμικού μοντέλου όπως το ξέρουμε και καταλήγουν στο ξύπνημα ενός νέου,
βασικά πρόκειται για εξέλιξη με νότες και φαντασία.
Η κεντρική ιδέα του άλμπουμ είναι
αρκετά φαντασμαγορική και Διονυσιακή
που ταιριάζει γάντι με τα Big Bang
του σαξοφώνου, τους θερμοδυναμικούς
ρυθμούς και τη Σκοτεινή Ύλη των πλήκτρων.
«Το όνομα του σχήματος προέρχεται από ένα ραδιοφωνικό workshop του BBC με το ίδιο όνομα. Αφού ακούσαμε αυτό το κομμάτι, με τις παραπομπές του στα sci-fi, τις κοσμικές αναμνήσεις και το ευρύτερο Διάστημα, αμέσως μας ήρθε η έμπνευση. Εξερευνούμε νέους κόσμους ήχων και επιδιώκουμε να καταστρέψουμε όλα τα μουσικά ιδανικά που είναι ακατάλληλα για τους σκοπούς μας, κι έτσι το όνομα κόλλησε.»
Το ''..Lifeforce..'' είναι απόρροια της παραπάνω πρόθεσης του σχήματος και είναι ένα Κοσμικό μουσικό σουπερνόβα που εντυπωσιάζει ακόμα και αυτούς που δεν το΄χουν με τη jazz. Βασικά δεν είναι και τόσο jazz άλμπουμ.
Το
''Η Μετά Θάνατον Ζωή'' είναι
μάλλον αυτό που προηγείται πριν την
έναρξη μίας νέας υπόστασης, ή το τέλος μίας λαμπρής πρώην νέας και μουσικά ακούγεται περισσότερο ασταθές και ανήσυχο, σαν λάβα έτοιμη να βγει εκτός
ελέγχου στα χείλη ενός ηφαιστείου.
Διαθέτει περισσότερη ενέργεια σε σημεία, μυστήριο και είναι εντυπωσιακότερο αν και λιγότερης διάρκειας από το ''..Lifeforce...'', χωρίς
όμως να επεκτείνει την ηχοχρωματική
του παλέτα στο βαθμό που την επεκτείνει εκείνο το άλμπουμ.
Αυτό
που έχει σημασία είναι ότι υπάρχουν
πολλά που μπορεί κανείς να ανακαλύψει
εκγυμνάζοντας την ακοή του στους ήχους,
στα ηχοχρώματα, στις ηχητικές ενώσεις
και καύσεις των άλμπουμ. Οι συνθέσεις
όταν δεν είναι διονυσιακοί ανεμοστρόβιλοι
στο τέλος του κόσμου, είναι ενισχυμένοι
μουσικοί αστερισμοί που λάμπουν στον
Γαλαξία της σύγχρονης μουσικής.
«Η
μετά το θάνατο ζωή (The
Afterlife) ήταν
ένα θέμα βαθιάς σκέψης και των κλειδιών
για την πνευματική μυθολογία σε όλο
τον κόσμο για χιλιετίες.
Οι
δύο δίσκοι μπορούν να θεωρηθούν ως
ζευγάρι, που δεν μπορούν να υπάρξουν
ξεχωριστά, όπως ημέρα και νύχτα, φως
και σκοτάδι, δημιουργία και καταστροφή.
Έγιναν μαζί, ταυτόχρονα, και πάντα
προορίζονταν να βιωθούν παρέα.»
Οι
δύο δίσκοι είναι αντιληπτό γιατί έπρεπε
να κυκλοφορήσουν ξεχωριστά ενώ δεν θα έπρεπε. Θα τους
θεωρήσω ένα διπλό άλμπουμ, συναρπαστικής μουσικής που ηχητικά ήταν το πιο φρέσκο, απρόσμενο άκουσμα για φέτος και με έστρεψε στην νέα σκηνή του Λονδίνου που έχει ισχυρές jazz επιρροές.
Σχόλια