Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Music to care for_The 2021 Annual Report_Phase 1_13 more records to care for

 

13. Jubilee - JAPANESE BREAKFAST (Dead Oceans)


Είναι αλήθεια ότι το κύμα από αισθητικά συγγενή σχήματα εναλλακτικής ποπ στις Ηνωμένες Πολιτείες βρίσκεται σε ιδιαίτερα ευνοϊκή θέση και πολλές φορές όχι άδικα. Φέτος δύο από αυτά τα σχήματα, οι CHERRY GLAZERR και οι JAPANESE BREAKFAST ιδιαίτερα την προσοχή μου. Οι πρώτοι είχαν δύο σίνγκλ με δυνατό συναισθηματικό εκτόπισμα που δεν βρίσκαμε συχνά στο πέρασμα της χρονιάς και οι δεύτεροι είχαν αυτό που θεωρώ για φέτος το καλύτερο εναλλακτικό ποπ άλμπουμ του 2021 και το καλύτερο τους άλμπουμ γενικά.

Όλο το ''Jubilee'' είναι μια περισσότερο φωτεινή περιήγηση στον κόσμο των ανθρώπων που αποχαιρετούν το χάος αλλά και τη γοητεία της εφηβείας και μαζεύουν δυνάμεις για την ωριμότερη φάση της ζωής τους. Είναι φάση μετά από μία σκοτεινή περίοδο για την κύρια συνθέτρια και κεντρικό πρόσωπο στο σχήμα Michelle Zauner και αυτό αντανακλά ωριμότητα που φαίνεται μέσα από τα τραγούδια που διαθέτουν μελωδίες που δεν ξεχνάει κανείς εύκολα, ρεφρέν που δίνουν αισιόδοξες πνοές, τρυφερότητα, μελλοντική νοσταλγία και ενορχηστρώσεις που μπορεί να είναι λαμπερές αλλά σε μερικά ακούσματα παραπάνω αναδεικνύουν τη φρέσκια ματιά πάνω στο είδος που διαμορφώνεται μέσα από το Jubilee. Όπως και η Mitski πριν από τρία χρόνια με το υπέροχο ''Be The Cowboy'' έτσι και φέτος οι JAPANESE BREAKFAST με το ''Jubilee'' φέρνουν μια ανανεωμένη άποψη για την εναλλακτική ποπ των ημερών μας, περισσότερο προσγειωμένη, τρυφερή και ειλικρινής και αναρωτιέμαι γιατί στο καλό αυτό το άλμπουμ δεν έγινε πιο διάσημο από ότι ήταν. Το 2021 δείχνει μέλλον και οι JAPANESE BREAKFAST ήδη παίζουν κάποιο ρόλο. Έχει επίσης προταθεί από τώρα για το βραβείο Grammy καλύτερου εναλλακτικού δίσκου της χρονιάς. Αν θα το πάρει θα είναι τεράστια αναβάθμιση σε έναν θεσμό που είναι σε κάθετη παρακμή...


Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΙΚΟΝΑ - PARADOX OBSCUR

  Για την προϊστορία, θα σας προτρέψω να ανατρέξετε σε προηγούμενες δημοσιεύσεις, ωστόσο με το ‘’Ikona’’ που έρχεται μετά το θριαμβευτικό ‘’Morphogenesis’’ νοιώθω ότι μου συστήνονται ξανά. Η αίσθηση του να ακούω καινούριο άλμπουμ αγαπημένου μου σχήματος σαν να ήταν το ντεμπούτο του είναι δείγμα ότι ο δίσκος είναι κάτι πολύ σημαντικό. Όταν η αίσθηση αυτή διαρκεί για πολλές ακροάσεις τότε είναι δείγμα ότι πρόκειται για το καλύτερο άλμπουμ που ηχογράφησαν έως σήμερα και ένα διαμάντι στο στέμμα της Metropolis records. Όταν επίσης με παρασύρει από την πρώτη νότα μέχρι την τελευταία με τα τραγούδια να ρέουν αβίαστα και ανεμπόδιστα από οποιαδήποτε ηχητική αμηχανία, μισοτελειωμένες ιδέες ή πολλές ιδέες μαζί, να είναι εύληπτα αλλά και ολοκληρωμένα τότε θέτει υποψηφιότητα για ένα από τα είκοσι σημαντικότερα άλμπουμ του 2025 και δεν το γράφω αυτό κατόπιν ώριμης σκέψης αλλά σαν κάτι που μου ήρθε σαν φυσική αντίδραση μόλις τελείωσε και το Rodeo, το δεύτερο τραγούδι του δίσκου.  Το ''Ikona...

RELOAD 14.2_MEMORY FOAM_SEPTEMBERS 1995-2020

Η εκπομπή μπαίνει στον δέκατο τέταρτο κύκλο της από τις 12.10.2025 και δεν έχει αλλάξει ούτε όνομα ούτε κατευθύνσεις. Για άλλη μια χρονιά θα μοιραστεί μαζί σας  νέα μουσική που «μετράει» και θα έχει ενεργοποιημένη την «Λεωφόρο Των Αναμνήσεων» για βόλτες σε ηχογραφήσεις που δεν ξεχνιούνται εύκολα. Με βήμα 5 χρόνια τη φορά, θα φτάνουμε μέχρι και 50 ή 60  χρόνια πίσω με δίσκους ανεξάρτητα της εποχής του . Ενδιάμεσα όλη η επικαιρότητα που αντέχουμε να ακολουθούμε. Τα φετινά Reload θα είναι στα βήματα αυτής της «τακτικής».  Δύο mixtape που θυμούνται και ένα ή δύο που θα επικεντρώνεται στο τώρα και θα βάζει στοιχήματα με το μέλλον.  Σήμερα παρουσιάζουμε το δεύτερο και μεγαλύτερο σε διάρκεια μέρος αυτού του ταξιδιού που επικεντρώνεται σε δίσκους που κυκλοφόρησαν τον Σεπτέμβριο του 1995,2000, 2005,2010, 2015, 2020. Είναι κυκλοφορίες που έπαιξαν σημαντικό ρόλο στη μουσική διαμόρφωση και νοοτροπία της εκπομπής είτε τη χρονιά που κυκλοφόρησαν είτε πολύ αργότερα. Αρκετά από αυτά...

Highway To HEAVENLY! + Vaxtones, Live at Temple 28.2.2026

  Μία βραδιά που θα μπορούσε να ήταν μία σεάνς φαντασμάτων του παρελθόντος αλλά ευτυχώς ήταν μία ιδιαίτερη γιορτή, που έφερε ένα πολυαγαπημένο 90'ς σχήμα κοντά στους Έλληνες φίλους του. Ακροατές που πέρασαν 35 χρόνια με τη μουσική τους να τους συνοδεύει ή να αναμοχλεύει τις μνήμες τους, ακροατές που είτε επέκτειναν τις κάποτε φανατικά indie προτιμήσεις τους, είτε τις αναβίωσαν για χάρη της περασμένης νεότητας τους. Το σίγουρο ήταν πάντως ότι οι κύριοι υπεύθυνοι ως HEAVENLY, έδειξαν ότι όσα μουσικά σχήματα και να κάνουν, η μαγική συνταγή της απλότητας/ειλικρίνειας/φόρτισης/καλοσύνης στη μουσική τους λειτουργεί μόνο με αυτό τον κωδικό ονομασίας.  Έχουν ένα νέο άλμπουμ (Highway To Heavenly) που είχε κυκλοφορήσει μία μέρα πριν την Αθηναϊκή τους εμφάνιση και ήδη, όχι μόνο ξεχωρίζει για την παραπάνω «συνταγή» αλλά και για τις όμορφες συνθέσεις του, οι οποίες, δεν ανακαλύπτουν νέα γη αλλά δείχνουν το δρόμο προς ένα μουσικό resort πλασμένο από γλυκά ακόρντα και μελωδίες, φωνές που χαμ...