Pearlies_The 2023 Annual report_Phase 1_The Albums of 2023_Part ΧXX _The Pearl of Desire_1

1. Desire, I Want To Turn Into You – CAROLINE POLACHEK (Perpetual Novice/Sony/The Orchard)

«’’Desire, I Want to Turn Into You’’ is the fourth studio album by American singer-songwriter and producer Caroline Polachek, and second under her given name. It was released on February 14, 2023. Polachek produced most of the album alongside Danny L Harle.The album received widespread acclaim from critics, with several calling it Polachek's best work and acclaiming its experimentation. It charted in Belgium, New Zealand, Spain, Switzerland, the UK, and the US. It has been nominated for a Grammy award in the category Best Engineered Album, Non-Classical.»

Δεν είμαστε ποτέ σίγουροι αν με τη λογική μπορεί κανείς να χαρακτηρίσει ένα ποπ άλμπουμ σπουδαίο και όχι μια καλογυαλισμένη μηχανή εσόδων. Δεν ξέρουμε καν πως δημιουργούνται ή αν υπάρχει συνταγή σπουδαιότητας. Το συνειδητοποιούμε με την αόρατη ύπαρξη μας όταν ο καλλιτέχνης θεωρήσει ότι είναι κατάλληλη η στιγμή να το ακούσει και ο υπόλοιπος κόσμος. Ακόμα και τότε όμως η ψυχοακουστική του ακροατή παίζει διάφορα παιχνίδια. Αρκεί ο αέρας, η εποχή, η συναισθηματική κατάσταση να ισοπεδώσουν τα όνειρα ενός μουσικού ή να κάνουν ένα σκουπίδι σύμβολο μιας γενιάς.

Ευτυχώς η Caroline Polachek στο δεύτερο προσωπικό της άλμπουμ δεν συντάσσεται με όλα τα παραπάνω. Γιατί το άλμπουμ της είναι το καλλιτεχνικό ζενίθ 12 ετών παρουσίας της στην ποπ μουσική. Η δραστηριότητα της Polachek ήταν αθόρυβη ακόμα και όταν συνεργάστηκε με την Beyonce. Συνειδητοποιήσαμε επίσης μόλις φέτος, πόσο σταθερή δημιουργική δύναμη ήταν για την pop και hyper pop της προηγούμενης δεκαετίας. Και όσο και αν είχα αντιληφθεί την τεράστια αλλαγή της σαν Ramona Lisa εν τούτοις δεν έμεινα πολύ σε εκείνο το άλμπουμ. Ούτε ακόμα και στο Pang! Δεν είχα αντιληφθεί τότε πόσο σημαντική ποπ δύναμη είναι τότε. Με το ‘’Desire..’’ όμως, όλα αποκαλύπτονται. Όλη η πορεία της, από τις πρώτες μέρες με τους CHAIRLIFT μέχρι τα πρώτα σίνγκλ του άλμπουμ που ακούμε πολύ καιρό πριν την επίσημη κυκλοφορία, όλο το ταλέντο και η μαεστρία που αναπτυσσόταν τόσο καιρό, η ευελιξία στα μουσικά είδη με τα οποία ασχολήθηκε, «έφτιαξαν» αυτό το ποπ κομψοτέχνημα. Χωρίς να υπάρχουν fillers, χωρίς να μας πετάει φανφάρες ή τσιτάτα, με ειλικρινή τραγούδια, δεν είναι δύσκολο να φανεί η σπουδαιότητα του άλμπουμ. Απέναντι στις «λυσσάρες» περσόνες του hip hop, στις άγουρες και πλαστικές λευκές ποπ σταρς ακόμα και στην Taylor Swift, υπάρχει η ταπεινή, αθόρυβη αλλά ηφαιστειώδης, δημιουργική περσόνα της Caroline Polachek. Με τη φωνή που την κατευθύνει όπως θέλει και την άνεση να πλέει στα μουσικά είδη, δημιούργησε ένα άλμπουμ/καθημερινό ποπ «ένδυμα που φοριέται όλη την ημέρα», ένα ευφορικό και ονειρικό άλμπουμ ποπ ευδαιμονίας που με είχε στον κόσμο της από την πρώτη στιγμή. Δεν ξέρω κατά πόσο θα επηρεάσει τη πορεία της ποπ, ενδεχομένως όμως η προσέγγιση του αν και αντιεμπορική θα βοηθήσει ποπ καλλιτέχνες που δεν τους αρέσει το εφήμερο και το δεκαπεντάλεπτο της φήμης ή δεν έχουν εταιρείες, παραγωγούς, κοινότητες να τους υποστηρίζουν αλλά μόνο ταλέντο,  να προχωρήσουν μπροστά. Το συμπέρασμα είναι ότι θα παραμείνει ένα άλμπουμ σταθμός για την ποπ αυτής της δεκαετίας.

«Reviewing the album for AllMusic, Matt Collar opined that the album "finds Polachek unapologetically embracing her inner pop diva, purposefully referencing a '90s and early-2000s pop aesthetic. This is an album of balmy trip-hop grooves, where electric bass riffs, finger-snap beats, and sky-blue synths caress her angelically swooping vocals like dolphins chasing a boat. It's an immediately evocative vibe that she commits to, deftly walking a fine line between earnest romanticism and artful irony." He concluded that with the album, "Polachek breaks free from outside expectations and transforms her inner anxieties into an intoxicating pop euphoria."»