Pearlies_The 2023 Annual report_Phase 1_The Albums of 2023_Part ΧIV _The Nervous Pearl_17

17. O Monolith – SQUID (Warp)

« Written and recorded in rural Wiltshire, the band described the album as a “musical evocation of environment, domesticity, and self-made folklore". Several of the album's eight tracks were debuted and workshopped in front of live audiences while touring in support of their debut album, Bright Green Field. » (wikipedia)

Το δεύτερο άλμπουμ του σχήματος ονομάζεται ‘’O Monolith’’ και ο τίτλος επιδέχεται πολλές αναλύσεις για το τι μπορεί να σημαίνει. Ωστόσο ξεπερνώντας το λιτό, παράξενο και εν τέλει αξιομνημόνευτο εξώφυλλο βρισκόμαστε και πάλι στο νευρικό ηχητικό κόσμο του σχήματος που θέλει πλέον λιγότερα ακούσματα για να το περιδιαβούμε με άνεση. Ακούμε τα φωναχτά φωνητικά και τα no wave ειδή γυρίσματα να ελέγχουν το χώρο και τα ξεσπάσματα δεν προκαλούν αυτό το σεισμό του πρώτου άλμπουμ αλλά είναι πιο συντονισμένα και ελεγχόμενα. Αυτό κρατά τη δυναμική του σχήματος σε συνεχόμενη ένταση και ενιαία χροιά. Απολαμβάνουμε και πάλι διερευνητική μουσική, με σκληρά ηχοχρώματα που επιβραβεύουν την αφοσίωση του ακροατή, η αναστάτωση που μας προκαλούσε το πρώτο άλμπουμ έχει αντικατασταθεί με ψύχραιμη παρακολούθηση της ανάπτυξης των συνθέσεων που χρησιμοποιεί λιγότερα μοτίβα και δίνει βάρος σε αυτά αντί να εκρήγνυται σε ταυτόχρονα σημεία. Οι διαθέσεις είναι αρκετά ανήσυχες και λίγο γκρίζες, η ερμηνεία ξερνάει κι εδώ θυμό, απορία και μελαγχολία. Το άκουσμα είναι αρκετά ανήσυχο, έχουν τον ακροατή σε εγρήγορση. Για άλλη μια φορά έφτασαν και πάλι να κάνουν τη διαφορά στο περιβάλλον που κινούνται και να δώσουν μεγαλύτερη ένταση στο στίγμα τους. Με τη βοήθεια και πάλι του νέου indie γκουρού Dan Carey στην παραγωγή και με την επιρροή των στούντιο του Real World του Peter Gabriel, έχουν επικεντρωθεί στην ανάπτυξη του ήχου τους και μας προσφέρουν ένα άλμπουμ που σχεδόν δεν πετάμε τίποτα και μπορούμε να αφοσιωθούμε σαν ακροατές χωρίς αντιπερισπασμούς.

«It was only when the album was fully written and the inspiration from the surrounding countryside had fully bedded in that they realised it made total sense to simply record on the other side of the river in the main section of Real World. The band believed themselves to be out of place to the extent they felt like trespassers when they arrived. Their major recording experiences before this point had happened in Dan Carey’s relatively tiny and windowless studio in Streatham. Pearson laughs when thinking about the contrast: “It’s, er, very different! Real World is a James Bond baddie base from which Peter Gabriel is planning on taking over the world. Dan’s studio is an old Post Office room in south London. » (quietus)