Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Alliance: The 2024 annual report_Phase I_The albums_Tier 1_20


20. Lovegaze - NAILAH HUNTER  (Fat Possum)



«Η πολυοργανίστρια και συνθέτρια Nailah Hunter με έδρα το Λος Άντζελες ηχογραφεί μυστικιστική folk και ambient  από το 2019, κυκλοφορώντας μια σειρά από singles και δύο EP. Φέτος κυκλοφορεί το ντεμπούτο άλμπουμ της, Lovegaze, με την Fat Possum. 

Κόρη ενός πάστορα του Μπελίζ, η Χάντερ ξεκίνησε το μουσικό της ταξίδι στην εκκλησία όπου έπαιζε ντραμς, κιθάρα και τραγουδούσε στη χορωδία. Συνέχισε να σπουδάζει μουσική στο CalArts, όπου σπούδασε φωνητική και πήρε το πρώτο της μάθημα άρπας. Συνδέοντας το όργανο με τη φαντασία, την ψυχεδέλεια και τους ονειρικούς κόσμους, η Χάντερ αφοσιώθηκε άμεσα, κλειδώνοντας τον εαυτό της σε ένα δωμάτιο για έξι ώρες την ημέρα για να εξασκηθεί στο όργανο.

Για να κάνει το Lovegaze, η Hunter μετακόμισε σε μια μικρή παραθαλάσσια πόλη κατά μήκος της Μάγχης, όπου άρχισε να ηχογραφεί demos με μια δανεική κέλτικη άρπα. Αφού γνώρισε την παραγωγό Cicely Goulder με έδρα το Λονδίνο, ο Hunter επέστρεψε στην Αγγλία ένα χρόνο αργότερα για να αναπτύξει περαιτέρω τα τραγούδια.»

«Χρειάζεται προετοιμασία, για να αλληλοεπιδράσει κανείς με το όργανο», λέει. Θεωρώ ότι πρέπει πραγματικά να ανοιχτώ. Υπάρχει γιόγκα που εμπλέκεται. Υπάρχουν αιθέρια έλαια που εμπλέκονται. Όλα αυτά τα αισθητηριακά πράγματα ρίχνουν εμένα στο σώμα μου, σε έναν ουδέτερο χώρο, γιατί αν υπάρχει υποψία έντασης ή αρνητικής ενέργειας, μπορεί να φανεί στην εκτέλεση».

Υπάρχει μία μαγική έλξη για τις μουσικούς που παίζουν άρπα. Γενικά υπάρχει μία μαγική σχέση με το όργανο αυτό εδώ και πολλά χρόνια. Ίσως έχει να κάνει με την επιβλητική του παρουσία και σίγουρα με τον ήχο του που φέρνει την ακουστική αίσθηση σε κάποιο επίπεδο που νοιώθει κανείς ότι είναι πάνω από το ορατό. 

Η Nailah Hunter στο ''Lovegaze'' δεν βγάζει μπροστά τον ήχο του οργάνου αλλά τον πλαισιώνει με ηλεκτρονικούς ήχους και χαλαρή ρυθμολογία, μαζί με την ζεστή φωνή της. Η άρπα γίνεται η σπονδυλική στήλη του ηχητικού σώματος που ενσωματώνει/υποδέχεται/στοιχειώνεται με την ευαισθησία, τα συναισθήματα, την ψυχή που χαρακτηρίζει τη μουσικό και στη συνέχεια διοχετεύεται στα πάσης φύσεως όργανα που ακούγονται στο άλμπουμ. Όπως είναι λογικό όλη η φόρτιση περνά στα τραγούδια και τα ολοκληρώνει. Όλα τα τραγούδια χαρακτηρίζονται από συναισθήματα εκ βαθέων, λυρισμό και ποίηση. Ο ακροατής δεν μπορεί να μείνει ασυγκίνητος απέναντι στην Ομορφιά που εκπέμπεται, δεν μπορεί να μην πάρει κάτι από αυτό το μελωδούργημα. Βρίσκω τον εαυτό μου φανερά αφοσιωμένο και βαθιά προσηλωμένο κατά την ακρόαση του άλμπουμ αυτού από την πρώτη στιγμή που μου τράβηξε το ενδιαφέρον. 

Τι ωραία όμως που το θέτει το resident advisor για το άλμπουμ αυτό, που με υποχρεώνει να το επαναδημοσιεύσω και να μην αναφέρω τίποτε άλλο. Το άλμπουμ πρέπει να λειτουργήσει με άξονα την απ' ευθείας ακρόαση μακριά από κριτικές και αναφορές.

«Γεμάτο λαχτάρα για πιο διαδεδομένη αγάπη, το Lovegaze είναι μια μαγευτική προσφορά ψυχεδέλειας και αστρικής φολκ που ξεπερνά το μυαλό και κοιτάζει στην ψυχή ενός ξεχωριστού ταλέντου καθώς εξυψώνει την ομορφιά στις πιο σπάνιες μορφές της»

 


Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Highway To HEAVENLY! + Vaxtones, Live at Temple 28.2.2026

  Μία βραδιά που θα μπορούσε να ήταν μία σεάνς φαντασμάτων του παρελθόντος αλλά ευτυχώς ήταν μία ιδιαίτερη γιορτή, που έφερε ένα πολυαγαπημένο 90'ς σχήμα κοντά στους Έλληνες φίλους του. Ακροατές που πέρασαν 35 χρόνια με τη μουσική τους να τους συνοδεύει ή να αναμοχλεύει τις μνήμες τους, ακροατές που είτε επέκτειναν τις κάποτε φανατικά indie προτιμήσεις τους, είτε τις αναβίωσαν για χάρη της περασμένης νεότητας τους. Το σίγουρο ήταν πάντως ότι οι κύριοι υπεύθυνοι ως HEAVENLY, έδειξαν ότι όσα μουσικά σχήματα και να κάνουν, η μαγική συνταγή της απλότητας/ειλικρίνειας/φόρτισης/καλοσύνης στη μουσική τους λειτουργεί μόνο με αυτό τον κωδικό ονομασίας.  Έχουν ένα νέο άλμπουμ (Highway To Heavenly) που είχε κυκλοφορήσει μία μέρα πριν την Αθηναϊκή τους εμφάνιση και ήδη, όχι μόνο ξεχωρίζει για την παραπάνω «συνταγή» αλλά και για τις όμορφες συνθέσεις του, οι οποίες, δεν ανακαλύπτουν νέα γη αλλά δείχνουν το δρόμο προς ένα μουσικό resort πλασμένο από γλυκά ακόρντα και μελωδίες, φωνές που χαμ...

FLUX: THE 2025 ANNUAL REPORT_phase 1: The albums of 2025_1-5

Η σημερινές πεντάδα κλείνει πανηγυρικά την πρώτη φάση της ανασκόπησης του ιστολογίου για το 2025. Περιλαμβάνει δύο ροκ δίσκους, ένα παγκόσμιου βεληνεκούς, έναν δίσκο που λες και αντιστασιακό λόγω αναλογικής τεχνολογίας, και ένα άλμπουμ για καταβύθιση σε σκοτεινότερες καταστάσεις με εξαιρετική πλοηγό που σας κρατά ασφαλείς και μετά την ακρόαση. 01. Lux - ROSALÍA (Columbia)   «Η κοπέλα γεννήθηκε με το φλαμένκο μέσα της αλλά δεν το κρατά για να το συντηρεί. Το προσαρμόζει στη ζωή της, στην ηλικία της, στους προβληματισμούς της, την μουσική που τη μεγάλωσε… Η φωνή της έστω και φορτωμένη με εφέ, οι ρυθμοί έστω και ηλεκτρονικοί και η Ισπανική γλώσσα που είναι η απόλυτη φωνητική έκφραση του είδους, ορίζουν το πλαίσιο σε φλαμένκο τόνους αλλά η έκφραση έχει κάτι το παγκόσμιο. Δεν κλείνεται στα σύνορα αλλά φέρνει τη σκοτεινή φωτιά του είδους στο παρόν. Ήδη είναι σούπερ σταρ στην Ισπανία. Ήδη προκαλεί ενθουσιασμό και στην Αμερική. Το ''El Mal Querer'' είναι λοιπόν ένα ποπ αριστούρ...

FLUX: THE 2025 ANNUAL REPORT_phase 1: The albums of 2025_6-10

Η σημερινή πεντάδα έχει το περσινό άλμπουμ του καλλιτέχνη που έχει πάντα πιασμένη τη θέση 7, το περσινό ντεμπούτο ενός νεότατου τραγουδοποιού, δύο Ελληνικές συμμετοχές που δεν μοιάζουν με τις άλλες, και ένα άλμπουμ όαση και πάλι από έναν ποπ και παραπάνω, οραματιστή του 21ου αιώνα. Τα περσινά άλμπουμ που προανέφερα είναι κυκλοφορίες του Δεκεμβρίου του 2024 και γι αυτό είναι αδύνατο να αγνοηθούν ειδικά όταν είναι τέτοιας ποιότητας. 06. Heavy Metal - CAMERON WINTER (Partisan) «On Heavy Metal - the debut solo album from Cameron Winter - the Geese frontman unravels his eclectic influences into a surreal mosaic of modern songwriting. Rumored to have been composed in abandoned basements, taxi back seats, and in impromptu jam sessions in public spaces, Heavy Metal draws on both the chaos of the road and Winter’s greater sense of existential dread. Heavy Metal teeters between the grounded and the hallucinatory, pulsing with immediacy, fragility, and the sly humor of a storyteller who’s never a...