FLUX: THE 2025 ANNUAL REPORT_phase 1: The albums of 2025_21-25

Η σημερινή πεντάδα περιλαμβάνει επτά δίσκους. Οι τρείς συμπληρώνουν ο ένας τον άλλον, οι δύο κινούνται σε στρωμένους δρόμους αλλά προσφέρουν τραγούδια για να βασιστεί κάποιος επάνω τους, ένας φτιάχνει ονειρότοπους και ο άλλος παρατηρεί από ψηλά, τη Γη, το χρόνο και τον θρίαμβο του. 

21. EUSEXUA/EUSEXUA/ EUSEXUAafterglow - FKA TWIGS (Young/Atlantic)

Ήταν μια πολύ πετυχημένη χρονιά για την FKA TWIGS. Και για το ιστολόγιο η δισκογραφική της δραστηριότητα της ήταν αρκετά ουσιώδης μετά από αρκετά χρόνια. Τα ‘’Eusexua’’ και το ‘’EUSEXUAafterglow’’ τη βρίσκουν σε δημιουργικό ζενίθ, με τραγούδια που διαθέτουν ζωντάνια και μπορούν να κρατήσουν αμείωτη την κίνηση σώματος και συναισθημάτων σε όλη τους τη διάρκεια. Εικοσιεπτά τραγούδια ρέουν στις διάφορες εκδόσεις του άλμπουμ και ξεχωρίζουν όλα για τις λεπτομέρειες αλλά και την προσβασιμότητα τους στο ακροατήριο. Ηλεκτρονικοί ρυθμοί, χορευτική διάθεση αλλά και κρυστάλλινες μπαλάντες είναι συνεχώς σε κίνηση και είναι ανοιχτές σε πολλαπλά ακούσματα. Είναι η ποπ που αρμόζει για δεύτερη δεκαετία του 21ο αιώνα, κρατά τα εμπορικά προσχήματα αλλά και εξερευνά ακόμα περισσότερο τα τοπία στα οποί κινείται. Χρειάζεται περισσότερη ακρόαση από ότι νομίζετε αλλά από τα πρώτα ακούσματα καταλαβαίνει κανείς το μέγεθος της ποιότητας και για άλλη μια φορά στέκομαι να θαυμάζω το ταλέντο της Tahliah Debrett Barnett και της ολοένα καλλιτεχνικής της βελτίωσης.

eusexua

eusexua 2

eusexuaafterglow

---

22. Luster - MARIA SOMERVILLE (4AD)

Το ‘’Luster’’ είναι το δεύτερο άλμπουμ της Ιρλανδής μουσικού. Επειδή ακόμα «περνά η μπογιά της» η ετικέτα 4ad λειτούργησε καταλυτικά να προσεγγίσω αυτό το άλμπουμ. Η ακρόαση 40 λεπτά μετά με βρήκε να αιωρούμαι σε ένα χωρίς βαρύτητα τοπίο όπου το λευκό συνυπάρχει με την ελαφρά ομίχλη σε θερμοκρασία δροσερή. Φυσικά μάλλον πρόκειται για όνειρο ανοιξιάτικης νυκτός αλλά δεν απέχει από τη γενική διάθεση αυτού του άλμπουμ. Η διάφανη, άυλη μελωδική φωνή της Maria Somerville δίνει τον γενικό τόνο του άλμπουμ με την επίσης διάφανη ενορχήστρωση. Αν ο όρος dream-pop ισχύει, είναι γιατί κατά καιρούς βγαίνουν τέτοιοι δίσκοι. Από την αρχή μέχρι το τέλος, καταλαμβάνει τον ακροατή και τον οδηγεί σε κατάσταση απεγκλωβισμού από τη βαρύτητα, το πνεύμα τροφοδοτείται από τον ambient καμβά του άλμπουμ που ενσωματώνει new wave, shoegaze και φολκ για να αιωρηθεί επάνω από το γήινο πεδίο. Όχι δεν πεθάνατε, όχι δεν είστε σε κατάσταση υπναγωγίας δεν ταξιδεύετε χωρίς σώμα. Η μαγεία έγκειται στην ικανότητα της κονσόλας παραγωγής που κάνει θαύματα επάνω στο ηχογραφημένο υλικό, το απομακρύνει από τα στερεότυπα αλλά ανακαλεί την αλλόκοτη παραγωγή στους δίσκους των Cocteau Twins. Είναι ένα λεπτεπίλεπτα καμωμένο άλμπουμ, που κινείται σε σταθερό υψόμετρο και έχει σα σκοπό να αγγίξει την Ομορφιά και τη Λύτρωση. Αν βρίσκετε σε υπερβατική κατάσταση, αν μαγευτήκατε ή «ταξιδέψατε» ήταν γιατί το άλμπουμ έχει αυτή τη δύναμη.

Luster

---

23. TH5 OV5RV95W (ThE Overview) - STEVEN WILSON (Fiction)

 

«The record is a concept album about the overview effect, a cognitive shift caused by viewing the Earth from space. This concept was utilized, according to Wilson, as a starting point for the sound of the record, which recalls the sound of such seminal prog artists as Pink Floyd, Tangerine Dream, and Vangelis, though brought into "a modern context". Wilson had stated that the album was going to be considerably more progressive rock influenced than much of his recent work, stating that he felt the concept geared itself well to the genre».

Οι απαραίτητες σημειώσεις σχετικά με το γενικό θέμα του νέου άλμπουμ του σπουδαιότερου συνεχιστή του προοδευτικού ροκ ρεύματος στον 21ο αιώνα, θέτουν ένα πλαίσιο που παύει να έχει σημασία μόλις ξεκινήσει το έργο. Δύο μεγάλες σε διάρκεια συνθέσεις, κλασσικό prog rock θέμα, πέντε μέρη ανά σύνθεση, δέκα συνολικά κεφάλαια/συνθέσεις σε δύο κεντρικές υπερσυνθέσεις. Αρμονικά δεμένες και με τη φαντασία και το ταλέντο του Steven Wilson να δημιουργούν ένα παράδοξα αναχρονιστικό αλλά και εξωγήινο αποτέλεσμα. Αυτά τα πράγματα δεν γίνονται σήμερα παρά μόνο σε πολύ κλειστούς και αγνοημένους αναβιωτές του είδους (καιρός να τους ψάξουμε) ή στο black metal μόνο. Η ποίηση του The Overview, οι λεπτές ενορχηστρώσεις, οι στιβαρές αισθητικές βάσεις του, η αψεγάδιαστη παραγωγή το ανεβάζουν σε επίπεδα που είτε το αγνοεί κανείς γιατί δεν του αρέσει αλλά δεν έχει να φέρει κάποια σοβαρή αντίρρηση στη γενική προσέγγιση (οι παλιές γραφικές πανκ απορρίψεις μόνο για γέλια είναι) είτε το απολαμβάνει γιατί είτε τα αυτιά του αναζητούν κάτι ουσιώδες, είτε βαρέθηκε την μετεφηβεία. Είμαι οπαδός, θαυμαστής και υπερασπιστής του Steven Wilson 33 χρόνια τώρα. Και το ‘’The Overview’’ είναι κάτι που με ηρεμεί και με συμμορφώνει σαν ύπαρξη. Αυτή η τελείως out μουσική από τα χιπστερικά σαλόνια και τους τραπ ούγκανους δίνει την αίσθηση ότι η νομοτέλεια και η συμμετρία δεν απαραίτητα αρνητική για τη δημιουργία.

TH5 OV5RV95W

---

24. Amateur - MOLLY NILSSON (Dark Skies Association/Night School Records)

Γι΄αυτό το 12ο άλμπουμ της Molly είχατε διαβάσει σχετικά πρόσφατα εδώ, με αφορμή μία ακόμα εξαιρετική εμφάνιση που έκανε στο death disco τον περασμένο Οκτώβριο. Να σας θυμίσω: 

«..η ακρόαση του νέου της άλμπουμ επανάφερε την καλλιτέχνιδα εκεί που έπρεπε να βρίσκεται μετά το ‘’Extreme’’. Αέρινη Nilsson-ική ποπ, που δεν χάνει το ύφος για την οποία την αγαπάμε τόσα χρόνια, με στιχουργική έξυπνη, αιχμηρή, και πνευματώδης πάντα και συνθέσεις εστιασμένες, πειθαρχημένες, πλουσιότερες σε ενορχηστρώσεις, ώριμες που έχουν την τάση να παραμένουν ακόμα και μετά από την ακρόαση τους στο «σύστημα» του ακροατή. » 

Δεν έχουν μόνο την τάση να παραμένουν τελικά, αλλά να προσθέτουν συναισθηματικό φορτίο σε κάθε ακρόαση. Το Φθινόπωρο δεν θα ήταν ποτέ ίδιο χωρίς το πνεύμα της και τις ηχογραφήσεις της καλλιτέχνιδας να το πλαισιώνουν άσχετα από την ημερομηνία κυκλοφορίας. Τα τραγούδια του ‘’Amateur’’ είναι τραγούδια που γιορτάζουν την αληθινή ανεξαρτησία τους ακόμα και αν είναι προσκολλημένα σε ένα μοτίβο, το οποίο λογικά θα έπρεπε να μας κάνει να το προσπερνάμε αλλά χρόνο με το χρόνο διαπιστώνω ότι έχει γίνει πιά κάτι απαραίτητο και είναι σημαντικό που δεν έχει αλλάξει τόσα χρόνια.

---

25. All The Pretty Flowers - THE DISCUSSION (Artoffact)

«All the Pretty Flowers is a hypnotic descent into shadowy beauty—where post-punk guitars shimmer, synths pulse like distant city lights, and melodies drift between dream and nightmare. The Discussion, led by Laura Pleasants (KYLESA), crafts a world that feels both cinematic and deeply intimate, pulling from the eerie romance of classic goth and the stark minimalism of coldwave. Each track blooms in its own way—some quietly haunting, others pulsing with a restless energy, all wrapped in a moody haze that lingers long after the music fades. There’s a ghostly nostalgia woven through these songs, a sense of wandering empty streets at dawn or catching a stranger’s reflection in a rain-slicked window. Whether it's the meditative swirl of Blue Light, the driving urgency of In The Mirror, or the spectral drift of Fade Away, All the Pretty Flowers invites you into its dusky, neon-lit universe. Put it on, let it play, and get lost in the glow.»

Το σχήμα των THE DISCUSSION είναι το παρακείμενο σχήμα της Laura Pleasants, η οποία είναι το έτερον ήμισυ ενός ιδιαίτερου σχήματος του nu-metal, των KYLESSA. Το σχήμα όμως δεν έχει καμία σχέση με το μέταλ. Κινείται σε goth χώρους, διαθέτει dark/new wave καρδιά και φλέγεται στο σκοτάδι από νοσταλγία παρασύροντας τον ακροατή σε συναισθηματικούς εκτροχιασμούς. Το ντεμπούτο αυτό το περίμενα εδώ και πολύ καιρό. Πολλούς μήνες. Όπως και πολλοί άλλοι τελικά κρίνοντας από τη σελίδα τους στο bandcamp. Κάποιοι άλλοι, οπαδοί του νεοκυματικού ήχου, απομακρύνθηκαν λόγω εμφανών αναφορών και υποταγής στα παλιά νεοκυματικά κλισέ χωρίς διάθεση ανάπτυξης/βελτίωσης κλπ. 

Δεν απομάκρυνε όμως εμένα. Τα σαράντα λεπτά αυτού του σκοτεινού ροκ θεραπευτηρίου είναι ιδιαίτερα μοναχικά αλλά γεμάτα θαλπωρή και ασφάλεια. Θα μοιραστώ μόνο αυτά. Τα υπόλοιπα τα νιώθετε πατώντας το κουμπάκι του player….