Το Σπίτι Με Τα Παράξενα

Symbiosis -    DEMDIKE STARE Logos -      ATLAS SOUND Higher Than The Stars E.P.    -    THE PAINS OF BEING PURE AT HEART The Incident - PORCUPINE TREE Manafon -    DAVID SYLVIAN Τρείς καινούριοι ,δύο παλαιοί μονοπώλησαν αυτό το πρώτο δεκαπενθήμερο του Σεπτέμβρη  στο Σπίτι ,από δεκάδες καινούρια άλμπουμ που άκουσα. Το (5) είναι πρόσφατο αλλά άφησε τη στάμπα του αμέσως.Βοήθησε και ο καιρός. Το (2) , κορυφώνει το παιδικό όραμα του καλλιτέχνη.Το καλύτερο άλμπουμ του project, διανομή από 4AD και Kranky και τι άλλο θα μπορούσε να ζητήσει κανείς. Οι indie ήρωες του Pitchfork,κατακτούν και Το Σπίτι.. Το (1) , είναι θεοσκότεινο αλλά εθιστικό.Επτά απανωτές ακροάσεις σε ένα απόγευμα ! Το (3) , συγκινούμαι μόνο που το σκέφτομαι. E.p. ,μαξιλάρι ή δίχτυ προστασίας ,όπως θέλετε πέστε το. Για το (4)  και τους οικείους, αγαπημένους  progressive,metal,rock,psychedelic λαβύρινθους του, σταμάτησα ν...

Είχαν παρουσιάσει το '' Taa Deem '' πριν μπεί στο '' Community Music '' σ'εκείνη την αξέχαστη πρώτη εμφάνισή τους στο Rockwave του 1998. Έχοντας ''ψηθεί'' απ'το καυτό ρυθμικό μένος αυτής, της τότε, νέας μεγάλης ελπίδας του Βρεττανικού ήχου,δεν περίμενα αυτή την τελείως διαφορετική dub εκδοχή στο τραγούδι του NUSRAT FATEH ALI KHAN . Ούτε και το υπόλοιπο κοινό που χειροκροτούσε ενθουσιασμένο και μαγεμένο. Καλύτερα κι απ' το πρωτότυπο, η εκδοχή αυτή,είναι σχεδόν μιά πνευματική εμπειρία ή μία επίκληση για ένωση με αυτό πού είναι ψηλότερα από μας,όπως και να λέγεται. Έντεκα χρόνια μετά από αυτή την εμφάνιση και επτά από την ακόμα πιό σεισμική τους εμφάνιση στο Womad ,το άκουσα ξανά στην χθεσινή τους εμφάνιση στο Gagarin και δεν μπορείτε να φανταστείτε πόσο εκστασιασμένος ένοιωσα. Έστω και με αυτό τον ψιλοάθλιο,κακοϊσοσταθμισμένο ήχο, με  υπερτονισμένα  τα μπάσσα και  υποβαθμισμένα τα samples και προηχογραφημένα, στοιχεία που...

Όπως  έπεφταν οι πρώτες βροχές ,οι πρώτες original Φθινοπωρινές Βροχές,έτσι έπεφτε και στο σκληρό, ο δίσκος-επιστροφή ,ενός ήρωα του Σπιτιού. Οκτώ χρόνια είχε να βγάλει δίσκο ο DAVID SYLVIAN . Όχι πως μου έλειψε κιόλας αλλά οι παλιοί φίλοι επανέρχονται κάτω από ειδικές συνθήκες.  Το Φθινόπωρο το έχω συνδυάσει και με την ήσυχη πλευρά της μουσικής του Sylvian .Ειδικά όταν ξεκινά να τραγουδά σα να μονολογεί ,επισκιάζοντας με τη φωνή του όλο το χώρο και η μουσική από κάτω να μην ακούγεται παρά μόνο σαν ένας ψίθυρος, ένα περιβάλλον από ήχους που έρχονται και παρέρχονται χωρίς να τους δίνεις σημασία . Στο '' Manafon '', ακούμε εξαιρετική, αφαιρετική,αυτοσχεδιαστική  μουσική που ντύνει τα ήρεμα,χαλαρωτικά και χωρίς ίχνος συναισθηματικής έξαρσης αλλά, πάντα με συναίσθημα ,πάντα όμορφα σαν πίνακας,πάντα γνώριμα, φωνητικά του Sylvian . Κυριαρχούν στο χώρο,είναι το κέντρο του Σύμπαντος και κάνουν ακόμα και τις παύσεις ανάμεσα στις μελωδίες να έχουν ιδιαίτερη σημασία, σαν καλός μ...

Ό,τι και ν'ακούσετε γι'αυτούς είναι σωστό. Οι DEMDIKE STARE είναι ένα ντουέτο που ξεθάβει παλία βινύλια και ταινίες, δημιουργώντας μουσική από ambient, dub,ανατολίτικες αναθυμιάσεις,Detroit Techno στα σκοτεινά του και άλλες  άπειρες επιρροές που δεν είναι δύσκολο να εντοπιστούν. Το αποτέλεσμα όμως, είναι μιά διαφορετική ιστορία.  Το '' Symbiosis '', οι δύο πρώτες κυκλοφορίες τους μαζί ,είναι ένα σκοτεινό μουσικό ισοδύναμο ταινίας αποκρυφιστικής θεματολογίας και μυστικισμού ή αν τα θεωρείτε χαζομάρες όλα αυτά, μία σκοτεινή,εξωτική μερικές φορές,τρομακτική κάποιες άλλες, μουσική περιπέτεια  που ακούγεται,με αμείωτο  ενδιαφέρον. Από το ατμοσφαιρικό, απειλητικό περιβάλλον του '' Suspicious Drone '' που ανοίγει το άλμπουμ,μέχρι το αχανές ταξίδι στ'αστέρια ή την απορία του τί οντότητα παραμονεύει στο διπλανο τσιπάκι του '' Ghostly Hardware '' που κλείνει το άλμπουμ. Ανάμεσά τους, το '' Jannisary '' μας μεταφέρει ...

Με περισσότερη ψυχραιμία και μία αίσθηση νοσταλγίας πιά, σκέφτομαι ότι η εμφάνιση των MGMT στην Ελλάδα μπορεί να ''άνοιξε'' πολλά κεφάλια και να επηρρέασε όλα τα ''τρεντάκια'' που σίγουρα δεν περίμεναν αυτό που είδαν. Είναι ήδη ένα βήμα μπροστά από τους οπαδούς τους και υποψιάζομαι ότι δε θα ξαναδούμε όλες αυτές τις cool και καλά χαζοχίππικες βλακείες στο κεφάλι και τη δίψα για εικόνα, πόζα, και fake εναλλακτικότητα. Η συναυλία αυτή πρωτίστως είχε να κάνει με τη μουσική. Οι MGMT  ένα ντουέτο που είχε πολλά μουσικά πρότυπα στο κεφάλι του,ξεκίνησε από ποπ στα πρώτα μπουσουλήματα ,αλλά σε αυτή την προ- Congratulation tour ενηλικιώθηκαν ,έγιναν πενταμελές σχήμα και απέδειξαν ότι είναι η πιό πολλά υποσχόμενη συναυλιακή μπάντα. Χωρίς τα εφφέ και την αστραφτερή παραγωγή του πρώτου και πιστέψτε με  ακόμα ανεξερεύνητου άλμπουμ τους,απογύμνωσαν τα τραγούδια τους μέχρι το κόκαλο,αποκαλύπτοντας ότι ,ωραία τα ποπάκια τύπου '' Kids '' ή μεταPrince ...

Είναι μιά Τετάρτη μέσα στη πίεση. Δεν προλαβαίνω να σας πώ περισσότερα.Αλλά οι MGMT χθές το βράδυ μας πήγαν 8 ουρανούς ψηλά στην τέταρτη ηχητική διάσταση, εκεί που οι BYRDS , οι TV PERSONALITIES ,οι SPARKS και ένας ηχητικός ψυχεδελικός καταιγισμός από νηφάλιες μελωδίες και έγχρωμους ήχους,έκαναν την υπέρβαση. Από την ποπ intellectual εικόνα του σχήματος που έχει πλασαριστεί λαθεμένα (λόγος που πλάκωσε κάθε καρυδιάς καρύδι), στο αυθεντικό ψυχεδελικό σχήμα που πραγματικά θέλουν να είναι οι MGMT . Προς το παρόν δεν έχω ''κατέβει'' ακόμα από το μεθυστικό σύμπαν της χθεσινής εμφάνισης. Περισσότερα όταν πατήσω το πόδι μου στη Γη. Αρκεστείτε σε δύο λόγους που έκαναν τη χθεσινή συναυλία αξέχαστη..

Porcupine Tree "Time Flies" Το καινούριο άλμπουμ των PORCUPINE TREE, ''The Incident'' είναι διπλό με την ομώνυμη σύνθεση να αποτελείται από 14 μέρη και να καταλαμβάνει όλο το πρώτο cd.Είναι κάτι σαν το magnum opus του σχήματος, μιά επική επιτομή όλης της μουσικής πορείας του από τις μέρες του ''Signify'' και μετά. Ναί ηχούν το ίδιο,ξέρεις που κινούνται πριν ακούσεις το άλμπουμ.Αλλά ποτέ δε μπορώ να τους βαρεθώ, κάθε φορά κάνω πως είναι η πρώτη φορά και ενώ ξέρω πώς θα ακούγεται μετά το πρώτο ξέσπασμα,το περιμένω πώς και πώς να εκτιναχτώ κι εγώ μαζί τους. Οι μελωδίες τους ακούγονται ονειρικές ακόμα και σήμερα,τα μεταλλικά ξεσπάσματα είναι έργα απαράμιλλης ομορφιάς και το ισχυρότερο καρύκευμα της μουσικής τους πορείας. Μετά την ακρόαση του πρώτου cd ζω πλέον με την  επιθυμία να το ακούσω και λάϊβ. Επίσης άλλη μία καλή άποψη γιά το τί είναι αυτό το πενηνταπεντάλεπτο έπος: “a slightly surreal song cycle about beginnings and endings and the sense...