Το Σπίτι Με Τα Παράξενα

Την ξέρουμε σαν Θερεμινίστρια των 2L8 , πάνω απ'όλα.Συμμετέχει όμως και σε ηχογραφήσεις άλλων σχημάτων και καλλιτεχνών καθώς και σόλο συναυλίες σε απρόβλεπτα μέρη... Το μικρό κόκκινο δισκάκι που φιλοτέχνησε η ίδια (είναι και γραφίστρια),είναι η πρώτη επίσημη προσωπική κυκλοφορία της και άλλο ένα κόσμημα της Coo records από τη Βέροια,ύστερα από το πανέμορφο ντεμπούτο των ΧΡΩΜΑΤΩΝ . Θεματικό, ένα μικρό μουσικό θεατρικό σε οκτώ μέρη ή ηλεκτρονική όπερα τσέπης ή παιδικά τραγούδια γιά μεγάλους ή όπως αλλιώς θέλετε, το Panda ( A Short Story About Love And Fear) , με ξάφνιασε στην αρχή μιάς και σε μουσικό επίπεδο, περίμενα ένα δίσκο με σολο Θερεμιν και όχι αυτό το παράξενο και σκοτεινό ηλεκτρονικό ποπ ζαχαρωτό. Θα σας πουν ότι μοιάζει με πολλά, αλλά η MAY ROOSEVELT , μπορεί να ελέγξει και να κατευθύνει τις επιρροές της όπου αυτή θέλει μένοντας σταθερή στο βασικό θέμα και ατμόσφαιρα που δημιουργεί.. Προσωπικά,όμως, δεν περίμενα, να μου θυμίσει την προσσέγγιση των RESIDENTS ...

Ήταν μια κατεξοχήν Φθινοπωρινή μέρα η Δευτέρα του Νοέμβρη.Και με φεγγάρι στη μέγιστη λαμπρότητά του.Δεν έβρεχε πιά ,ο ουρανός είχε καθαρίσει και η υπόγα του Ροντέο είχε μαζέψει αρκετό κόσμο για μιά ομαδική νοσταλγική παραίσθηση υπό τους ήχους τραγουδιών που σημάδεψαν την   δεκαετία του '90, είτε σε ατομικό είτε σε μαζικότερο επίπεδο. Η PAULA FRASER ,ήταν η πρώτη που ''έσυρε το χορό''.Μ'ένα σετ από τραγούδια του παλιού της σχήματος ( TARNATION ) και μερικά πρόσφατα συν ένα καινούριο,έπιασε το στίγμα της βραδυάς από το ''βούρκο έως τ'αστέρια''. Φεγγαροφωτισμένη νοσταλγία, θλίψη αλλά και ομορφιά,κουβάλησε όλο το συναισθηματικό φορτίο,το εναπόθεσε με την κρυστάλλινη ,εύθραυστη ,μοναδική φωνή της στο κοινό,χαρίζοντας μας σπάνιες στιγμές θαλπωρής και ψυχικής ισορροπίας. Έπαιξε λίγο αλλά ήταν από τα πιό όμορφα σετ που έχω παρακολουθήσει φέτος. (+) : Watercolor Lines, Your Thoughts And Mine, Games Of Broken Hearts,An Awful Shade Of Blue και τελ...

Το καινούριο,δεύτερο ,άλμπουμ των Σουηδών  THE  MARY ONETTES , κυκλοφορεί στις 4 Νοέμβρη. Το Islands περιέχει τραγούδια σαν κι αυτά που αγαπήσαμε  ''εκείνες τις μέρες'' τότε που οι ECHO AND THE BUNNYMEN ηχογραφούσαν το Crocodiles κλπ.,αλλά και τις ποπ μέρες του αείμνηστου ADRIAN BORLAND . Έχει κρυστάλλινες κιθάρες που δημιουργούν αυτή τη γλυκειά αλλά και δολοφονική, για παγωμένα βράδυα με το φεγγάρι να σε λειώνει με την ασημένια ψυχρότητά του, χαρμολύπη.Μελωδίες που μπορείς να σιγοτραγουδάς όλη την ώρα και να χαίρεσαι τις μουντές μέρες αλλά και αυτή την πρώτη, ανακουφιστική κρύα πρωτομηνιά ( Καλό μήνα,παρεπιπτόντως ). Δεν υπάρχει σχεδόν κανένα τραγούδι που να μη σου δημιουργεί ψυχολογική παλίρροια και νοσταλγικά τσουνάμι. Καλύτερη αρχή για Νοέμβρη ,δε θα μπορούσε να γίνει....Πατήστε την εικόνα για μια πρώτη γεύση... The Mary Onettes 'Puzzles' from Labrador Records on Vimeo .

Αύριο......

Επίσημο βίντεο.Το τραγούδι από το αρκετά υποτιμημένο δυστυχώς ,περσυνό "Bi".

 Δεύτερη επίσκεψη στο Ροντέο μέσα σε δύο εικοσιτετράωρα και η ατμόσφαιρα είχε αλλάξει σε σύγκριση μ'εκείνη στον Jonathan Richman .Λιγότερος κόσμος,λιγότερη ζέστη και ευχάριστη διάθεση.Αυτή τη φορά όμως ,τα τρία ονόματα της βραδυάς καθυστέρησαν να βγούν,αλλά η αναμονή ήταν γεμάτη από μουσικές αναμνήσεις της δεκαετίας του '80. Ο VICTOR HERRERO ,έκανε την εμφάνιση του χωρίς να τον πάρουμε χαμπάρι και έπαιξε με την ακουστική του κιθάρα μουσική, που λόγω του χώρου αλλά και της αδιαφορίας του κοινού ακούστηκε σαν μουσική συνοδείας για φαγητό ,ποτό κλπ.Λυπάμαι που το λέω έτσι κυνικά.Η μουσική  του HERRERO ,ακούγεται καλύτερα σε ιδιωτικά σύμπαντα ή σε μέρη όπου όλοι θα σταματούσαν να φλυαρούσαν και να πρόσεχαν περισσότερο τη μουσική... Η JOSEPHINE FOSTER ,το πραγματικό αστέρι της βραδυάς, εμφανίστηκε από άλλη διάσταση.Και να μην ήξερες τί έπαιζε,από το παρουσιαστικό και ενδυματολογικό και μόνο έμπαινες στο νόημα...Έμπαινες ? Με φωνή που θυμίζει Θέρεμιν,ζεστή και γλυκειά,νοσταλγι...

Σαμποτάζ    -  ΛΕΝΑ ΠΛΑΤΩΝΟΣ  S/t               -   DEAD MAN'S BONES Live In Lulea - FEVER RAY Alphabet 1968 - BLACK TO COMM Kiss My Sweet Apocalypse 2 - BLACK SHEEP Παράξενο τοπ-5 , ε? Το (5) ,η όψιμη ανακάλυψη του τρελλού Δρυίδη δεν είναι μόνο το καινούριο του project αλλά και οΤσε καθώς και η πραγματική ζωή ,ύστερα από την αρχαιολογία και το αντιχριστιανικό μένος του.Καλώς ήλθες στην Κόλαση μας.. Το (2) είναι όμορφο μες στη μαυρίλα και τον ρομαντισμό του.Και μιλάμε για Αμερικάνικη παραγωγή..Και μιλάμε για πολύ όμορφες μπλογκοκριτικές , τόσο καλές που δεν τολμώ να γράψω κάτι παραπάνω. Το (3) είναι ένα λάιβ που δε θα δούμε ποτέ οπως πρέπει ,αν το δούμε ποτέ και ανεκτίμητη προσφορά Αγγλικής εφημερίδας και διαρροής στον υπόλοιπο κόσμο από καλό ιστότοπο.Για να μαθαίνουν οι Ελληνικές εφημερίδες να μη δίνουν μόνο Πλούταρχο.Όχι άλλο Ρέμο,Πάριο και Πλιάτσικα... Το (4) χωρίς αμφιβολ...