Το Σπίτι Με Τα Παράξενα

12. R.i.p. Chrysalis  – EARTHEATER  (Hausu Mountain) Τον Φλεβάρη, είχαμε ακούσει το '' Metalepsis '' το πρώτο άλμπουμ της Alexandra Drewchin σαν EARTHEATER . Μέλος των πειραματικών GUARDIAN ALIEN είχε κερδίσει τις εντυπώσεις με αυτό το ηχητικό εξωπραγματικό ηλεκτρονικό άλμπουμ αλλά σίγουρα η υπόσχεση για κάτι καλύτερο υπερτερούσε της αξίας του άλμπουμ.  Τον Οκτώβρη, ένα δεύτερο άλμπουμ της  EARTHEATER κυκλοφορεί και ουσιαστικά είναι αυτό που τη μεταμορφώνει από μια απλή πειραματική και εκκεντρική μουσικά καλλιτέχνιδα σε σημαίνουσα ποιήτρια ήχων. Το '' R.I.P. Chrysalis '' είναι ένα άλμπουμ για τη μεταμόρφωση, για τη μετάβαση ή για τη συνεχή εξέλιξη. Αυτή την εντύπωση μου δίνει ο τίτλος. Μένοντας σε αυτό που ακούμε είναι από τα άλμπουμ που ξεχωρίζεις μουσικές ρίζες, απολαμβάνεις ιδιοφυείς συνδυασμούς φολκ, ψυχεδέλιας, ηλεκτρονικής μουσικής. Οι φωνές που ακούγονται είναι επεξεργασμένες επίσης ιδιοφυώς και όλες βγα...

13. To Where The Wild Thing Are – DEATH AND VANILLA  (Fire) «.. Μέχρι το '' To Where The Wild Things Are '' χαρακτήριζαν τη μουσική τους "psychedelic kraut-lullabies" ή « otherworldly psychedelic music''. Ακούγοντας όμως το καινούριο τους άλμπουμ μας χαροποιεί το γεγονός ότι οι χαρακτηρισμοί αυτοί εξακολουθούν να ισχύουν στο ακέραιο... » «..Χ αμένα σε μια απόκοσμη, θερμή ατμόσφαιρα ομίχλης, τα φετινά τραγούδια του γκρουπ, αποκαλύπτουν όλες τις αγαπημένες τους επιρροές, δείχνοντας σεβασμό και τιμή και τις χρησιμοποιούν δημιουργικά, σαν πρώτη ύλη και όχι αναπαλαιώνοντας, για να ηχογραφούν τραγούδια που μπαίνουν από τα ανοιχτά παράθυρα και δημιουργούν ψυχεδελόφουσκες προστασίας.. » «..Υπάρχει διάχυτη νοσταλγ ία , διάθεση για ρήξη με το χωροχρονικό παρόν αλλά και με την στυλιζαρισμένη έννοια της vintage pop. Οι ανοδικοί ενορχηστρωτικοί ελιγμοί τους, η αναλογική ομορφιά και πανδαισία το ηχονέφους τους, οι πολύχρωμοι ...

14. Dumb Flesh – BLANCK MASS  (Sacred Bones) Όταν ο Benjamin John Powers ξεκίνησε τους BLANCK MASS , δεν είχε και ιδιαίτερη σημασία αν το παλιό του σχήμα οι FUCK BUTTONS θα έβγαζαν άλμπουμ ή όχι και πότε. Ήδη το σχήμα του B.J.P. ξετύλιγε καινούριους μουσικούς χάρτες και ήμασταν όλοι καλεσμένοι σε ένα σκοτεινό ταξίδι σε δυστοπικούς αλλά και ταυτόχρονα διασκεδαστικούς κόσμους. Το φετινό '' Dumb Flesh '' είναι όπως θα ηχούσαν οι  FUCK BUTTONS αν χαλάρωναν τις εντάσεις και μίκραιναν τις επικές ρυθμικές επελάσεις τους. Η πρωτόγονη ομορφιά του παλιού του σχήματος έχει εξελιχθεί και έχει αποκτήσει περισσότερη χάρη και καλλωπισμό με πιο εύληπτα μελωδικά περάσματα και είναι περισσότερη προσβάσιμη από ποτέ. Είναι η βασική επιρροή του άλμπουμ και θεωρείστε ως εξέλιξη του κοσμικού ήχου τους. Πρόκειται για ένα ευχάριστο άλμπουμ με οικείους ήχους και ρυθμολογία, εντυπωσιακό και απογειωτικό σε στιγμές. Πάλι θα μιλήσω μεταφορικά γι...

15. Lost Themes  (d eluxe version ) – JOHN CARPENTER  (Sacred Bones) Ήταν θέμα χρόνου αλλά του πήρε μία τριαντακονταπεντία από την εποχή του, για να δημιουργήσει το πρώτο του άλμπουμ με αμιγώς μουσικές συνθέσεις που δεν είχαν μπει σε καμία ταινία του.  Κι όμως... Μόνο εικόνες τελικά ακούμε σε αυτό το επιβλητικό άλμπουμ.  Οι μουσικές του John Carpenter , όπως και οι ταινίες του έχουν την οσμή της λατρείας των επιρροών τους. Είναι φτιαγμένες με απλότητα και ο συνθέτης εξερευνά όλο το εύρος των δυνατοτήτων του. Χρησιμοποιεί συνθεσάιζερ και κιθάρες παλαιάς κοπής. Κάθε σύνθεση του άλμπουμ είναι ένα μικρό θέμα για φανταστικές ταινίες ή έτσι μας έμαθε να ακούμε τις απλές αλλά πολύ δυνατές μουσικές του. Αν λοιπόν υποθέσουμε ότι αυτός δεν ήταν σκηνοθέτης παρά μόνο μουσικός, το '' Lost Themes '', ακόμα και μακριά από την αύρα του θρύλου, θα λειτουργούσε τόσο σαν αυτοδύναμο έργο/φόρος τιμής στους ηλεκτρονικούς συνθέτες της γενιάς του κα...

16. Sun And Violence – HEROIN IN TAHITI  (Boring Machines) Το ντουέτο από τη Ρώμη, επέστρεψε φέτος με ένα άλμπουμ που σου φέρνει στο νου απάτητες Βορειοαφρικάνικες ακτές, παγανιστικές τελετές στη μέση του πουθενά και καυτό ήλιο.  Επιρροές από surf, garage και Morricon- ικές κιθάρες που εμπλουτίζονται με tribal κρουστά, τελετουργικά φωνητικά, Ιταλική φολκ και μυστηριακά συνθ σε θερμοκρασίες υψηλές και ψυχεδελικούς κυματισμούς ανάμεσα.  Όπως αναφέρεται στο δελτίο τύπου, βασική επιρροή είναι το Ιταλικό φολκλορ και οι έρυενες του εθνομουσικολόγου Diego Carpitella στη Ν. Ιταλία στη δεκαετία του '50. Το αποτέλεσμα είναι ένα βαθύ, πυκνό, ολοκληρωμένο και απολαυστικό άλμπουμ, που έπρεπε να του δοθεί περισσότερη προσοχή γιατί απλά δίνει στον ακροατή την απόλυτη εξωτική του μουσική εμπειρία για φέτος.  Οι Ιταλοί έχουν τεράστια έμπνευση και η δυναμική του άλμπουμ αυτού είναι τεράστια. Ένα επικό και πλούσιο σε ήχους μουσικό ταξίδι από την α...

17. If He Dies, If If If If If If - JERUSALEM IN MY HEART  (Constellation) O Radwan Ghazi Moumneh , είναι ένας πολύ ευγενικός, σεμνός και καλοσυνάτος άνθρωπος. Στην πρόσφατη εμφάνισή του στην Αθήνα μπροστά σε 50 περίεργους και μερικούς γνώστες της μουσικής του έδωσε μια μικρή και γεμάτη πάθος συναυλία. One man show με ηλεκτρονικά όργανα και παραδοσιακά όργανα, σε χώρο και συνθήκες ακατάλληλες για τη μυσταγωγία που συνοδεύει τη μουσική του. Πρόκειται για έναν καλλιτέχνη που γνωρίζει και συνδυάζει Αραβικές κλίμακες και ηλεκτρονική μουσική όχι μόνο επειδή γνωρίζει αλλά γιατί αισθάνεται κιόλας τη μουσική. Όπως βγαίνει και από την ακρόαση του δεύτερου προσωπικού του άλμπουμ που έχουμε την τιμή να το έχουμε σε αυτή τη θέση, ο καλλιτέχνης κάνει ένα εσωτερικό ταξίδι σε αναμνήσεις, σε συναισθήματα νοσταλγίας, πόνου και αγάπης. Οι οκτώ συνθέσεις του άλμπουμ ξεφεύγουν από τα δύο μουσικά κέντρα επιρροών της και ενσωματώνονται σε ένα κοινό μουσικό υβρίδιο που ...

18. Mutant – ARCA (Mute) Τον γνωρίσαμε πέρυσι και η μουσική του με έκανε να νοιώθω ότι γλιστρούσα σε γυαλί. Το γυαλί όμως ήταν στη φαντασία μου. Απλά ήταν μια ηχητική επιφάνεια που δεν είχα ξανατρέξει.  Φέτος η «βόλτα» επαναλαμβάνεται. Περισσότερο εξοικειωμένοι με αυτό που μας προσφέρει ο καλλιτέχνης και με όρεξη για το που θα έφτανε τη μουσική του εξέλιξη άκουσα και ξανάκουσα το '' Mutant'' και η αίσθηση ήταν ακόμα καλύτερη από πέρυσι.  Αυτή τη φορά η μουσική του φαίνεται να δίνει σχήμα στους θορύβους και στις ασύμμετρες σχέσεις μελωδίας και ρυθμών και να διαμορφώνει ακόμα περισσότερο όλη του την αισθητική. Βέβαια ακόμα είναι σαν να βρίσκομαι σε ένα ηχητικό σύμπαν που δεν έχει έρθει από αυτό το Γαλαξία αλλά από κάπου βαθύτερα στο Σύμπαν.  Αυθαίρετοι χαρακτηρισμοί και περιγραφές, θα πείτε. Απλά είμαι πολύ ενθουσιασμένος  με το γεγονός ότι μπορεί,  ακόμα, να με συνεπαίρνει κάτι, να με τραβά η μουσική...